Մարկոսյան, Աստղիկ Մհերի

Մարկոսյան, Աստղիկ Մհերի

menu_book Տեսնել նյութերը

Հեղինակի գրքերը (1)

Օնլայն

Բժշկություն

Բոլոնիայի գործընթացի համատեքստում Երևանի պետական բժշկական համալսարանում կրթության որակի բարձրացմանն ուղղված բարեփոխումների բնութագիրը

Աշխատությունը նվիրված է բարձրագույն բժշկական կրթության արդիականացման և կրթության որակի բարելավման գործընթացների ուսումնասիրությանը եվրոպական բարձրագույն կրթական տարածքի սկզբունքների համատեքստում։ Հետազոտության կենտրոնում ուսումնական գործընթացի կազմակերպման, կրթական ծրագրերի կառուցվածքի, գնահատման համակարգերի, ուսանողակենտրոն ուսուցման և որակի ապահովման մեխանիզմների բարեփոխումներն են։ Քննվում է կրթական համակարգի համապատասխանեցումը բարձրագույն կրթության համադրելիության, թափանցիկության, շարժունության և ուսումնառության արդյունքների ճանաչելիության սկզբունքներին՝ առանձնահատուկ ուշադրություն դարձնելով բժշկական կրթության մասնագիտական առանձնահատկություններին։ Վերլուծվում են կրթական ծրագրերի վերանայման, կրեդիտային համակարգի կիրառման, ուսումնական ծանրաբեռնվածության հաշվարկման և ուսումնառության ակնկալվող արդյունքների հստակ սահմանման նշանակությունը։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում ուսանողների գիտելիքների, գործնական կարողությունների և մասնագիտական հմտությունների գնահատման մեթոդների կատարելագործումը՝ կրթության արդյունքների առավել օբյեկտիվ և բազմակողմանի գնահատման նպատակով։ Անդրադարձ է կատարվում նաև դասավանդման ավանդական ձևերից դեպի ինտերակտիվ, ինքնուրույն ուսումնառությունը խթանող և ուսանողի ակտիվ մասնակցության վրա հիմնված մոտեցումների անցմանը։ Բժշկական կրթության առանձնահատկություններից ելնելով՝ ուշադրություն է դարձվում տեսական գիտելիքների և կլինիկական պատրաստվածության փոխկապակցմանը, գործնական հմտությունների ձևավորմանը և ապագա մասնագետների մասնագիտական կարողությունների զարգացմանը։ Ուսումնասիրվում են կրթության ներքին որակի ապահովման համակարգերը, ուսանողների և դասախոսների հետադարձ կապի մեխանիզմները, կրթական ծրագրերի պարբերական գնահատման ու վերանայման սկզբունքները, ինչպես նաև դասախոսական կազմի մասնագիտական զարգացման նշանակությունը։ Միջազգային համագործակցությունը և ակադեմիական շարժունությունը դիտարկվում են որպես կրթական փորձի փոխանակման և բարձրագույն բժշկական կրթության միջազգային համադրելիության զարգացման կարևոր ուղղություններ։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է բարձրագույն կրթության կառավարման, բժշկական կրթության մեթոդաբանության և կրթության որակի ապահովման մոտեցումները՝ ներկայացնելով բարեփոխումների բովանդակությունը, դրանց փոխկապակցվածությունը և կրթական համակարգի շարունակական կատարելագործման համար դրանց նշանակությունը։

Թարմացվել է՝ 2026-09-22
Բոլոնիայի գործընթացի համատեքստում Երևանի պետական բժշկական համալսարանում կրթության որակի բարձրացմանն ուղղված բարեփոխումների բնութագիրը

Անվճար

Ակսել Բակունց Ակսել Բակունց 1899 թ․ – 1937 թ․ Ակսել Բակունցը հայ արձակի ամենաբարձր մակարդակի վարպետներից է։ Նրա ստեղծագործություններում կենտրոնական տեղ ունի գյուղական կյանքի, մարդու և բնության ներդաշնակության պատկերումը։ Բակունցը առանձնանում է նուրբ հոգեբանական դիտարկումներով և լեզվական ճշգրտությամբ։ Նրա հայտնի գործերից են «Ալպիական մանուշակ», «Մթնաձոր» և այլ պատմվածքներ։ Նա համարվում է հայ կարճ արձակի անգերազանցելի հեղինակներից մեկը։ Բակունցի ստեղծագործությունները լի են մարդկային խորությամբ և լուռ տխրությամբ։ Նրա հերոսները հաճախ պայքարում են սոցիալական դժվարությունների հետ։ Չնայած կարճ կյանքին՝ նա թողել է մեծ գրական ժառանգություն։ Նրա գործերը մեծ ազդեցություն են ունեցել հայ արձակի զարգացման վրա։ Նա զոհվել է ստալինյան բռնաճնշումների ժամանակ։ menu_book6 Տեսնել ավելին Խաչատուր Աբովյան Խաչատուր Աբովյան 1809 թ․ – 1848 թ․ Խաչատուր Աբովյանը նոր հայ գրականության հիմնադիրն է։ Նա առաջիններից էր, ով գրական ստեղծագործություններ գրեց աշխարհաբար հայերենով։ Նրա ամենահայտնի ստեղծագործությունը «Վերք Հայաստանի» վեպն է։ Այդ վեպը նկարագրում է հայ ժողովրդի պայքարը և ազգային ոգին։ Աբովյանը եղել է նաև մանկավարժ և լուսավորիչ։ Նա մեծ ուշադրություն է դարձրել կրթության զարգացմանը։ Իր գործունեությամբ նպաստել է ժամանակակից հայ մշակույթի ձևավորմանը։ Նրա գաղափարները մեծ ազդեցություն են ունեցել հետագա գրողների վրա։ Չնայած կարճ կյանքին՝ նա թողել է հարուստ գրական ժառանգություն։ Նրա անհետացումը մինչև այսօր մնում է հայկական պատմության առեղծվածներից մեկը։ menu_book4 Տեսնել ավելին Նար-Դոս (Միքայել Հովհաննիսյան) Նար-Դոս (Միքայել Հովհաննիսյան) 1867 թ․ – 1933 թ․ Նար-Դոսը հայ հոգեբանական արձակի հիմնադիրներից է։ Նրա ստեղծագործություններում մեծ տեղ ունի մարդու ներաշխարհի վերլուծությունը և հոգեբանական հակասությունները։ Նա նկարագրել է քաղաքային կյանքը և հասարակության տարբեր խավերը։ Նրա վեպերն ու պատմվածքները աչքի են ընկնում իրատեսականությամբ։ Նար-Դոսի լեզուն պարզ է, բայց խորքային և դիտողական։ Նրա հերոսները հաճախ կանգնած են բարոյական ընտրությունների առաջ։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել հայ արձակի զարգացման վրա։ Նրա ստեղծագործությունները մինչ օրս դասական են համարվում։ Նար-Դոսը համարվում է հայ հոգեբանական արձակի հիմնադիրներից մեկը։ Նրա ժառանգությունը շարունակում է ուսումնասիրվել։ menu_book13 Տեսնել ավելին Գուրգեն Մահարի Գուրգեն Մահարի 1903 թ․ – 1969 թ․ Գուրգեն Մահարին հայ արձակի և հուշագրության կարևոր ներկայացուցիչներից է։ Նրա ստեղծագործությունները հաճախ հիմնված են սեփական կյանքի փորձի վրա։ Նա նկարագրել է խորհրդային ժամանակների դժվարությունները և բանտային կյանքը։ Նրա հայտնի գործերից է «Ծաղկած փշալարեր» վեպը։ Մահարու լեզուն պարզ է, բայց խորքային և զգացմունքային։ Նրա ստեղծագործություններում կարևոր տեղ ունի մարդու ազատության գաղափարը։ Նա նաև անդրադարձել է պատմական և սոցիալական թեմաներին։ Մահարու գործերը արժեքավոր վկայություն են ժամանակաշրջանի մասին։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել հայ ժամանակակից արձակի վրա։ Նրա ժառանգությունը շարունակում է ուսումնասիրվել այսօր։ menu_book4 Տեսնել ավելին Մուրացան (Գրիգոր Տեր-Հովհաննիսյան) Մուրացան (Գրիգոր Տեր-Հովհաննիսյան) 1854 թ․ – 1908 թ․ Մուրացանը հայ պատմական արձակի կարևոր ներկայացուցիչներից է։ Նրա ամենահայտնի ստեղծագործությունը «Գևորգ Մարզպետունի» վեպն է։ Վեպում ներկայացվում են Հայաստանի պատմության կարևոր էջերը։ Մուրացանը մեծ հետաքրքրություն ուներ ազգային անցյալի նկատմամբ։ Նրա ստեղծագործությունները ներշնչված են հայրենասիրական գաղափարներով։ Նա ձգտել է ընթերցողին ծանոթացնել հայկական պատմությանը։ Նրա կերպարները հաճախ մարմնավորում են քաջություն և նվիրվածություն։ Մուրացանի լեզուն հարուստ է և արտահայտիչ։ Նրա գրքերը մինչ օրս մեծ հետաքրքրությամբ ընթերցվում են։ Նա կարևոր տեղ է զբաղեցնում հայ պատմավեպի զարգացման մեջ։ menu_book19 Տեսնել ավելին Հովհաննես Շիրազ Հովհաննես Շիրազ 1915 թ․ – 1984 թ․ Հովհաննես Շիրազը հայ ժողովրդի ամենասիրված բանաստեղծներից է։ Նրա ստեղծագործությունները խորապես կապված են հայրենիքի, մոր կերպարի և ազգային ցավի հետ։ Շիրազի լեզուն պարզ է, ժողովրդական և շատ հուզական։ Նրա հայտնի գործերից են «Հայոց դանթեականը», «Մայրս» և բազմաթիվ հայրենասիրական բանաստեղծություններ։ Նա հաճախ արտահայտել է ժողովրդի ցավն ու ուրախությունը։ Շիրազը մեծ ազդեցություն է ունեցել սերունդների վրա իր անմիջական ոճով։ Նրա պոեզիան հաճախ արտասանվում է դպրոցներում և միջոցառումների ժամանակ։ Նա համարվում է 20-րդ դարի ամենաժողովրդական բանաստեղծներից մեկը։ Նրա ստեղծագործությունները դարձել են ազգային հիշողության մաս։ Շիրազը մինչ օրս սիրելի է ընթերցողների լայն շրջանակի համար։ menu_book6 Տեսնել ավելին