Մաթևոսյան, Լուսինե Գագիկի

Գյուղատնտեսություն

Այս գիտական ուսումնասիրությունը նվիրված է Արարատյան դաշտավայրի պայմաններում գետնանուշի նոր սորտերի մշակության արդյունավետ տեխնոլոգիաների ուսումնասիրմանը և արտադրության համար առավել նպատակահարմար ագրոտեխնիկական լուծումների բացահայտմանը։ Աշխատության հիմնական նպատակն է գնահատել տարբեր սորտերի աճի ու զարգացման առանձնահատկությունները, դրանց բերքատվությունը և որակական ցուցանիշները, ինչպես նաև մշակության պայմաններին հարմարվողականությունը՝ Արարատյան դաշտավայրի հողակլիմայական առանձնահատկությունները հաշվի առնելով։ Գետնանուշը ջերմասեր և լուսասեր մշակաբույս է, որի հաջող մշակության համար կարևոր են հողի ջերմաստիճանը, խոնավության ապահովումը, հողի կառուցվածքը, սննդանյութերի հասանելիությունը և բույսի զարգացման տարբեր փուլերում իրականացվող խնամքի աշխատանքների ճիշտ կազմակերպումը։ Հայաստանի ագրարային գիտական հետազոտությունները ցույց են տվել, որ Արարատյան դաշտավայրի հողակլիմայական պայմանները կարող են բավարարել գետնանուշի բնականոն աճի և բարձր բերքատվության պահանջները։ Աշխատանքի կարևոր ուղղություններից մեկը տարբեր նոր սորտերի համեմատական գնահատումն է։ Հետազոտությունների արդյունքում ուսումնասիրվել են, մասնավորապես, «Լիա», «Մոկետ», «Վիրջինիա» և «TMV3» սորտերը, որոնց միջև արձանագրվել են բերքատվության, վեգետացիայի տևողության, ունդերի քանակի, սերմերի զանգվածի և քիմիական կազմի տարբերություններ։ 2018–2019 թվականների փորձերի տվյալներով՝ «Լիա» սորտի միջին բերքատվությունը կազմել է 29,2 ց/հա, «Մոկետինը»՝ 28,5 ց/հա, «TMV3»-ինը՝ 24,6 ց/հա, իսկ «Վիրջինիա» սորտինը՝ 24,0 ց/հա։ Հատկանշական է, որ «Լիա» և «Մոկետ» սորտերը ոչ միայն բարձր բերքատվությամբ են առանձնացել, այլև ավելի վաղահաս են եղել․ դրանց բերքահավաքը կատարվել է հոկտեմբերի առաջին տասնօրյակում, մինչդեռ ուսումնասիրված մյուս սորտերի բերքահավաքը տեղափոխվել է նոյեմբերի առաջին տասնօրյակ։ Այս առանձնահատկությունը կարևոր գործնական առավելություն է, քանի որ վաղահասությունը կարող է նվազեցնել ուշ աշնանային անբարենպաստ եղանակային պայմանների ազդեցության ռիսկը և հնարավորություն տալ բերքը ժամանակին հավաքելու։ Ուսումնասիրության մեջ կարևոր տեղ է զբաղեցնում նաև սերմերի որակի գնահատումը։ Հետազոտվել են հում սպիտակուցի, ճարպերի և շաքարների պարունակությունը, քանի որ գետնանուշի արտադրական արժեքը պայմանավորված է ոչ միայն ստացվող բերքի քանակով, այլև դրա սննդային ու տեխնոլոգիական որակով։ Փորձերի տվյալներով՝ «Լիա» և «Մոկետ» սորտերի սերմերում հում սպիտակուցի պարունակությունը համապատասխանաբար կազմել է 28,63% և 28,45%, իսկ «Վիրջինիա» և «TMV3» սորտերում՝ 27,38% և 27,30%։ «Լիա» սորտն առանձնացել է նաև ընդհանուր շաքարների և ճարպերի ավելի բարձր պարունակությամբ։ Աշխատանքի տեխնոլոգիական կողմը վերաբերում է գետնանուշի մշակության տարբեր ագրոտեխնիկական միջոցառումների արդյունավետությանը։ Գետնանուշի արտադրության համար կարևոր են հողի նախապատրաստումը, ցանքի ճիշտ ժամկետի և եղանակի ընտրությունը, բույսերի սնուցումը, ոռոգումը, միջշարային մշակումները, մոլախոտերի դեմ պայքարը և բերքահավաքի ժամանակի ճիշտ որոշումը։ Գետնանուշի առանձնահատկությունն այն է, որ բեղմնավորումից հետո գինոֆորը ներթափանցում է հողի մեջ, և պտղի զարգացումը տեղի է ունենում հողում, ուստի հողի ֆիզիկական վիճակը և դրա խոնավության ապահովումը կարևոր նշանակություն ունեն բերքի ձևավորման համար։ Հետազոտության շրջանակում կարևոր է նաև պարարտացման խնդիրը։ Նախկին ուսումնասիրություններում Արարատյան դաշտավայրի պայմաններում գնահատվել է բակտերիական, օրգանական և հանքային պարարտանյութերի ազդեցությունը գետնանուշի տարբեր սորտերի կենսաչափական և բերքի կառուցվածքային ցուցանիշների վրա, ինչը ցույց է տալիս, որ մշակության արդյունավետ տեխնոլոգիայի մշակման ժամանակ սնուցման համակարգը դիտարկվել է որպես կարևոր ագրոտեխնիկական գործոն։ Գետնանուշը միաժամանակ պատկանում է բակլազգիների ընտանիքին և կարող է մասնակցել հողի ազոտային ռեժիմի բարելավմանը, ինչի շնորհիվ դրա մշակությունը կարող է որոշակի դրական ազդեցություն ունենալ հողի բերրիության վրա։ Այդ հանգամանքը մշակաբույսը դարձնում է հետաքրքիր ոչ միայն որպես սննդային և յուղատու մշակաբույս, այլև որպես ցանքաշրջանառության բաղադրիչ։ Հետազոտության մատենագիտական տվյալների համաձայն՝ աշխատանքը Լուսինե Գ. Մաթևոսյանի ատենախոսությունն է, որը պաշտպանվել է 2015 թվականի փետրվարի 24-ին Հայաստանի ազգային ագրարային համալսարանում՝ «Բուսաբուծություն, խաղողագործություն, պտղաբուծություն և բույսերի պաշտպանություն» մասնագիտությամբ։ Ատենախոսության հեղինակային սեղմագիրը 2015 թվականին հրատարակվել է 27 էջ ծավալով, ներառում է նկարներ և աղյուսակներ, իսկ օգտագործված գրականության ցանկը կազմված է 5 աղբյուրից։ Հետազոտության արդյունքները գործնական նշանակություն ունեն Հայաստանի գետնանուշի արտադրության ընդլայնման համար, քանի որ հնարավորություն են տալիս առանձնացնել տվյալ տարածաշրջանի պայմաններին առավել հարմար սորտերը և դրանց համար մշակել ավելի արդյունավետ ագրոտեխնիկական մոտեցումներ։ Ստացված տվյալները հատկապես նպաստավոր են «Լիա» և «Մոկետ» սորտերի արտադրական ներդրման տեսանկյունից․ հետազոտությունների համաձայն՝ դրանք համատեղում են վաղահասությունը, համեմատաբար բարձր բերքատվությունը և սերմերի լավ որակական ցուցանիշները։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը կարևոր գիտագործնական աղբյուր է Հայաստանի պայմաններում գետնանուշի մշակության, նոր սորտերի ընտրության, բերքատվության բարձրացման և արտադրության արդյունավետության գնահատման համար։ Այն կարող է օգտակար լինել ագրոնոմներին, բուսաբույծներին, գյուղատնտեսական արտադրողներին, գիտաշխատողներին, գյուղատնտեսական բուհերի ուսանողներին և Արարատյան դաշտավայրում նոր ու բարձրարժեք մշակաբույսերի արտադրության հնարավորություններն ուսումնասիրող մասնագետներին։