Մելիքյան, Կարեն Արթուրի

Տեխնոլոգիա

Աշխատությունը նվիրված է թվային և միկրոէլեկտրոնային համակարգերի մուտք/ելք հանգույցների արագագործության բարձրացման միջոցների մշակմանը՝ կենտրոնանալով տվյալների փոխանցման ժամանակային բնութագրերի, սխեմատեխնիկական կառուցվածքների և ինտեգրալ սխեմաների աշխատանքային արդյունավետության կատարելագործման վրա։ Հետազոտության առանցքում մուտքային և ելքային ազդանշանների մշակման ընթացքում առաջացող ուշացումների նվազեցումն է, քանի որ ժամանակակից էլեկտրոնային համակարգերում ընդհանուր արագագործությունը հաճախ կախված է ոչ միայն հիմնական հաշվարկային բլոկներից, այլև արտաքին սարքերի ու ներքին ֆունկցիոնալ հանգույցների միջև տվյալների փոխանակումն ապահովող ինտերֆեյսներից։ Քննվում են ազդանշանների տարածման ուշացումները, բեռնվածության ազդեցությունը, անցումային գործընթացները և մուտք/ելք շղթաների տարբեր տարրերի փոխազդեցությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում այն սխեմատեխնիկական լուծումներին, որոնք հնարավորություն են տալիս կրճատել ազդանշանի փոխանցման ժամանակը՝ միաժամանակ պահպանելով տրամաբանական մակարդակների հուսալի տարբերակումը և համակարգի աշխատանքի կայունությունը։ Ուսումնասիրվում են ելքային բուֆերների, մուտքային ընդունիչների, կառավարման շղթաների և դրանց հետ կապված օժանդակ տարրերի կառուցվածքային առանձնահատկությունները։ Կարևոր տեղ է հատկացվում արագագործության և էներգասպառման միջև փոխզիջման խնդրին, քանի որ աշխատանքի հաճախականության և ազդանշանների փոփոխման արագության մեծացումը կարող է ուղեկցվել էներգետիկ կորուստների աճով և ջերմային ռեժիմի բարդացմամբ։ Հետազոտության շրջանակում կարող են կիրառվել սխեմաների մաթեմատիկական և համակարգչային մոդելավորման մեթոդներ՝ տարբեր կառուցվածքային տարբերակների ժամանակային պարամետրերը գնահատելու և առավել արդյունավետ լուծումներ ընտրելու նպատակով։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում պարազիտային դիմադրությունների և ունակությունների ազդեցությանը, որոնք ինտեգրալ կառուցվածքներում կարող են զգալի դեր ունենալ ազդանշանների տարածման արագության սահմանափակման գործում։ Քննվում են նաև տեխնոլոգիական պարամետրերի փոփոխությունների ազդեցությունը հանգույցների աշխատանքի վրա՝ նպատակ ունենալով ապահովել նախագծված համակարգի կայուն բնութագրերը տարբեր աշխատանքային պայմաններում։ Արագագործության բարձրացումը դիտարկվում է որպես բազմագործոն խնդիր, որը պահանջում է սխեմատեխնիկական, կառուցվածքային և տեխնոլոգիական պարամետրերի համատեղ օպտիմալացում։ Մշակվող մոտեցումները կարող են կիրառական նշանակություն ունենալ ինտեգրալ սխեմաների, թվային կառավարման համակարգերի և բարձր արագությամբ տվյալների փոխանակման էլեկտրոնային սարքերի նախագծման համար։ Աշխատությունն ընդհանուր առմամբ նպաստում է միկրոէլեկտրոնային համակարգերի մուտք/ելք ինտերֆեյսների նախագծման մեթոդների զարգացմանը՝ ուղղված տվյալների փոխանցման ուշացումների նվազեցմանը, համակարգի թողունակության բարձրացմանը և աշխատանքի հուսալիության պահպանմանը։