Մկրտումյան, Մհեր Միշայի

Տնտեսագիտություն

Սույն ուսումնասիրությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության բնական մենաշնորհների ոլորտներում պետական կառավարման արդյունավետության բարձրացման խնդիրներին և լուծման ուղիներին՝ ընդգծելով կառավարման մոդելների բարեփոխման, ռեգուլատորների գործունեության թափանցիկության և տնտեսական շահերի հավասարակշռության անհրաժեշտությունը։ Աշխատությունը վերլուծում է բնական ռեսուրսների կառավարման, մենաշնորհային սեկտորներում մրցակցության խթանման և հարկային ու ֆինանսական վերահսկողության գործիքների կիրառման խնդիրները, ինչպես նաև պետական վերահսկողության և խիստ իրավակիրառական մեխանիզմների ազդեցությունը ոլորտի արդյունավետության վրա։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում կառավարման բարեփոխումների ռազմավարական ուղիներին, ներառյալ մրցակցային քաղաքականության ներդրումը, լիցենզավորման և արտոնությունների համակարգի արդիականացումը, պետական և մասնավոր հատվածների համագործակցության մեխանիզմները, ինչպես նաև տեղեկատվական համակարգերի և թափանցիկ հաշվետվությունների օգտագործումը որոշման ընդունման գործընթացներում։ Ուսումնասիրությունը ներառում է վերլուծություններ, համեմատական գնահատականներ և կիրառական առաջարկություններ՝ ապահովելու բնական մենաշնորհների կայուն, արդյունավետ և հուսալի կառավարում։

Տեխնոլոգիա

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության ջրատնտեսական համակարգերի կառավարման առկա մեխանիզմների ուսումնասիրությանը և դրանց կատարելագործման հնարավոր ուղիների բացահայտմանը։ Հետազոտության շրջանակում ջրային ռեսուրսների կառավարումը դիտարկվում է որպես երկրի տնտեսական, սոցիալական և բնապահպանական զարգացման կարևորագույն ուղղություններից մեկը՝ հաշվի առնելով ջրի սահմանափակ պաշարները, դրանց տարածքային և սեզոնային անհավասար բաշխվածությունը, գյուղատնտեսության ու բնակչության պահանջարկը և ջրային էկոհամակարգերի պահպանության անհրաժեշտությունը։ Աշխատության մեջ վերլուծվում են ջրատնտեսական համակարգերի կառավարման կազմակերպական և տնտեսական հիմքերը, ջրային ռեսուրսների օգտագործման և բաշխման գործընթացները, ինչպես նաև ոլորտում գործող կառավարման մեխանիզմների արդյունավետությունն ու առկա խնդիրները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ջրօգտագործման արդյունավետության բարձրացմանը, ջրային կորուստների նվազեցմանը, ոռոգման համակարգերի բարելավմանը, ենթակառուցվածքների վերականգնմանն ու արդիականացմանը և ջրային ռեսուրսների հաշվառման ու վերահսկողության կատարելագործմանը։ Քննարկվում են նաև կառավարման տարբեր մակարդակների փոխգործակցության, տնտեսական խթանների, ջրօգտագործման վճարների, ներդրումային քաղաքականության և ինստիտուցիոնալ բարեփոխումների նշանակությունը։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է ջրային ռեսուրսների ինտեգրված կառավարման սկզբունքների կիրառումը, որի հիմքում դրվում է ջրի նկատմամբ տնտեսական, սոցիալական և բնապահպանական շահերի հավասարակշռումը։ Հայաստանի պայմաններում այդ մոտեցումը հնարավորություն է տալիս ավելի արդյունավետ համադրել բնակչության, գյուղատնտեսության, արդյունաբերության, էներգետիկայի և շրջակա միջավայրի պահանջները։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ նաև ժամանակակից տեղեկատվական տեխնոլոգիաների կիրառմանը՝ ջրային համակարգերի մոնիթորինգի, հաշվառման, կանխատեսման և կառավարման գործընթացները թվայնացնելու նպատակով։ Առաջարկվող մոտեցումները միտված են ջրային ռեսուրսների ռացիոնալ օգտագործմանը, համակարգերի տնտեսական արդյունավետության բարձրացմանը, ծառայությունների որակի բարելավմանը և ոլորտի երկարաժամկետ կայունության ապահովմանը։ Ուսումնասիրությունը կարող է հետաքրքրել ջրային տնտեսության մասնագետներին, տնտեսագետներին, պետական կառավարման ոլորտի աշխատակիցներին, բնապահպաններին, ինժեներներին, հետազոտողներին և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին։