Հեղինակի գրքերը (1)
Lեզվաբանություն
Հագուստը որպես նշանային համակարգ հայ և բրիտանական լեզվամշակույթներում
Այս ուսումնասիրությունը վերլուծում է հագուստը որպես նշանային համակարգ հայ և բրիտանական լեզվամշակույթներում՝ ընդգծելով դրա սեմիոտիկ, սոցիալ-մշակութային և հաղորդակցական գործառույթները։ Նշվում է, որ հագուստը ոչ միայն կենցաղային անհրաժեշտություն է, այլև մշակութային կոդավորման միջոց, որի միջոցով արտահայտվում են սոցիալական կարգավիճակը, ինքնությունը, արժեքային կողմնորոշումները և խմբային պատկանելությունը։ Վերլուծվում է, որ հայ մշակութային միջավայրում հագուստը պատմականորեն կապված է ավանդույթների, ազգային ինքնության պահպանման և ծիսական գործառույթների հետ, որտեղ տարազային համակարգը հաճախ հանդես է եկել որպես ազգային ինքնության տեսանելի նշանային ձև։ Միևնույն ժամանակ բրիտանական լեզվամշակույթում հագուստը ավելի հաճախ պայմանավորված է սոցիալական դասերի, ինստիտուցիոնալ նորմերի և իրավիճակային էթիկետի պահանջներով, ինչի արդյունքում ձևավորվել է հագուստի ավելի ֆունկցիոնալ և կոդավորված համակարգ։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում այն հանգամանքին, որ երկու մշակույթներում էլ հագուստը գործում է որպես ոչ բառային հաղորդակցության միջոց՝ լրացնելով կամ փոխարինելով լեզվական հաղորդագրությունները և ազդելով սոցիալական ընկալման վրա։ Նշվում է նաև, որ գլոբալիզացիայի պայմաններում հագուստի սեմիոտիկ համակարգերը ենթարկվում են փոխազդեցության և հիբրիդացման՝ միաժամանակ պահպանելով տեղային մշակութային առանձնահատկությունները։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը ցույց է տալիս, որ հագուստը հայ և բրիտանական լեզվամշակույթներում հանդես է գալիս որպես բազմաշերտ նշանային համակարգ, որը միավորում է սոցիալական, մշակութային և հաղորդակցական իմաստներ։
Թարմացվել է՝ 2026-08-11