Нерсес Шнорали, 1102-1173

Нерсес Шнорали, 1102-1173

menu_book Տեսնել նյութերը

Հեղինակի գրքերը (1)

Օնլայն

Կրոն

Молитва Св. патриарха Нерсеса

Հրատարակությունը ներկայացնում է Հայոց եկեղեցու հոգևոր-աղոթական ժառանգության կարևոր նմուշներից մեկը, որը կապված է Սուրբ Ներսես հայրապետի անվան և հայկական քրիստոնեական մատենագրության ավանդույթների հետ։ Աղոթական բնույթի նյութի առանցքում մարդու հոգևոր ինքնաքննությունը, Աստծու նկատմամբ հավատը, ապաշխարությունը, ողորմության հայցումը և քրիստոնեական առաքինությունների հաստատումն են։ Բովանդակությունը կառուցված է հավատացյալի և Աստծու միջև անձնական հոգևոր հաղորդակցության սկզբունքի վրա՝ միաժամանակ պահպանելով եկեղեցական աղոթքին բնորոշ ընդհանրական նշանակությունը։ Հոգևոր խոսքում կարևորվում են մարդու բարոյական կատարելագործման, ներքին մաքրության, խոնարհության, սիրո, ներողամտության և աստվածային առաջնորդության գաղափարները։ Աղոթքը ներկայանում է ոչ միայն որպես խնդրանքների արտահայտություն, այլև որպես հավատքի գիտակցման, սեփական վարքի գնահատման և հոգևոր պատասխանատվության ձևավորման միջոց։ Առանձին նշանակություն ունի մեղքերի գիտակցման և ապաշխարության թեման, որը միջնադարյան քրիստոնեական հոգևոր գրականության առանցքային գաղափարներից է։ Միաժամանակ արտահայտվում է աստվածային ողորմության և փրկության նկատմամբ վստահությունը՝ աղոթական խոսքին հաղորդելով հույսի և հոգևոր զորացման բնույթ։ Կարևորվում են նաև մտքի, խոսքի և գործի բարոյական կարգավորման գաղափարները, որոնց միջոցով քրիստոնեական հավատքը կապվում է մարդու առօրյա վարքի հետ։ Աղոթական կառուցվածքը հնարավորություն է տալիս հոգևոր կյանքի տարբեր կողմերը ներկայացնել փոխկապակցված ձևով՝ անդրադառնալով հավատքին, բարոյականությանը, մարդկային հարաբերություններին և անհատի ներքին աշխարհին։ Գրականագիտական տեսանկյունից նյութը հետաքրքրություն է ներկայացնում իր հակիրճ, խտացված և խորհրդանշական լեզվով, որտեղ աստվածաբանական գաղափարները միավորվում են հոգևոր-քնարական արտահայտչականության հետ։ Դրա լեզվական և ոճական առանձնահատկությունները կարևոր նյութ են տալիս հայ եկեղեցական գրականության զարգացման, աղոթական ժանրի և միջնադարյան հոգևոր խոսքի ուսումնասիրության համար։ Պատմամշակութային տեսանկյունից այն հնարավորություն է տալիս պատկերացում կազմել այն արժեքների և բարոյական սկզբունքների մասին, որոնք կարևոր տեղ են զբաղեցրել հայկական քրիստոնեական մշակույթում և դարերի ընթացքում փոխանցվել են եկեղեցական ու ձեռագրական ավանդույթի միջոցով։ Նման հոգևոր ստեղծագործությունների տարածումն ու տարբեր լեզուներով հրատարակումը նպաստել են նաև հայկական եկեղեցական ժառանգության ճանաչմանը այլ մշակութային միջավայրերում։ Աղոթական նյութի շարունակական գործածությունը ցույց է տալիս դրա նշանակությունը ոչ միայն որպես պատմական մատենագրական հուշարձան, այլև որպես կենդանի հոգևոր ժառանգություն։ Հրատարակությունը կարող է կարևոր աղբյուր հանդիսանալ Հայոց եկեղեցու հոգևոր մշակույթի, միջնադարյան հայ մատենագրության, աստվածաբանության, աղոթագրության և քրիստոնեական բարոյագիտության ուսումնասիրության համար։ Այն կարող է օգտակար լինել հայագետների, աստվածաբանների, եկեղեցու պատմության մասնագետների, գրականագետների, հոգևորականների, դասախոսների և համապատասխան ոլորտների ուսանողների համար։

Թարմացվել է՝ 2026-09-15
Молитва Св. патриарха Нерсеса

Անվճար

Վահան Թոթովենց Վահան Թոթովենց 1889 թ․ – 1938 թ․ Վահան Թոթովենց հայ արձակագիր, դրամատուրգ և լրագրող է, որը համարվում է XX դարի հայ գրականության կարևոր դեմքերից մեկը։ Նրա ստեղծագործությունները առանձնանում են իրականության խոր ու պատկերավոր նկարագրություններով, որտեղ արտացոլված են հայ ժողովրդի կյանքը, ցավը և դիմադրողականությունը պատմական ծանր ժամանակներում։ Թոթովենցի գրականության հիմնական թեմաներն են արևմտահայ կյանքի պատկերումը, պատերազմները, գաղթը և մարդու ճակատագիրը բարդ սոցիալական ու քաղաքական պայմաններում։ Նրա գործերում հաճախ զգացվում է անձնական փորձի ազդեցությունը, ինչը դրանք դարձնում է ավելի անկեղծ և ազդեցիկ։ Նրա ամենահայտնի ստեղծագործություններից է «Հին Հռոմեական ճանապարհի վրա» վեպը, որտեղ նա նկարագրում է իր մանկությունը և արևմտահայ իրականությունը՝ հարուստ ու կենդանի լեզվով։ Թոթովենցը նաև զբաղվել է լրագրությամբ և հասարակական գործունեությամբ՝ մասնակցելով ժամանակի մտավոր ու քաղաքական կյանքին։ Առաջին համաշխարհային պատերազմի տարիներին նա կապեր է ունեցել հայկական ռազմական ու ազգային շրջանակների հետ, ինչը մեծ ազդեցություն է ունեցել նրա աշխարհայացքի վրա։ 1938 թվականին, ստալինյան բռնաճնշումների ժամանակ, նա ձերբակալվել և գնդակահարվել է։ Չնայած իր կյանքի ողբերգական ավարտին, Վահան Թոթովենցի ստեղծագործությունները այսօր համարվում են հայ գրականության արժեքավոր մաս՝ իրենց պատմական և գեղարվեստական նշանակությամբ։ menu_book2 Տեսնել ավելին Համո Սահյան Համո Սահյան 1914 թ․ – 1993 թ․ Համո Սահյանը բնության և հայրենիքի մեծ երգիչն է։ Նրա պոեզիան առանձնանում է պարզությամբ, խորությամբ և ազգային ոգով։Համո Սահյանը հայ բնապատկերային և քնարական պոեզիայի ամենասիրված հեղինակներից է։ Նրա ստեղծագործություններում կենտրոնական տեղ ունեն բնությունը, գյուղը և մարդը։ Սահյանի լեզուն պարզ է, բայց խորապես զգացմունքային։ Նրա բանաստեղծությունները հաճախ արտահայտում են կյանքի գեղեցկությունն ու ցավը։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել ժողովրդական մտածողության վրա։ Նրա գործերը լայնորեն տարածված են Հայաստանում։ Սահյանի պոեզիան համադրվում է պարզության և փիլիսոփայության հետ։ Նրա ստեղծագործությունները հաճախ ուսումնասիրվում են դպրոցներում։ Նա համարվում է 20-րդ դարի մեծ քնարերգուներից մեկը։ Նրա ժառանգությունը ազգային արժեք է։ menu_book2 Տեսնել ավելին Պարույր Սևակ Պարույր Սևակ 1924 թ․ – 1971 թ․ Պարույր Սևակը հայ գրականության ամենախոր և վերլուծական մտածող բանաստեղծներից է։ Նրա ստեղծագործություններում մեծ տեղ ունեն մարդու ներաշխարհը, հասարակությունը և պատմական հիշողությունը։ Սևակը հայտնի է իր «Անլռելի զանգակատուն» պոեմով, որը նվիրված է Կոմիտասին։ Նրա լեզուն համարձակ է, նորարարական և մտավոր։ Սևակը հաճախ քննադատել է հասարակական խնդիրները և կեղծ արժեքները։ Նրա պոեզիան համադրում է զգացմունքներն ու ինտելեկտը։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել հայ ժամանակակից պոեզիայի վրա։ Նրա ստեղծագործությունները լայնորեն ուսումնասիրվում են։ Սևակը համարվում է 20-րդ դարի ամենաազդեցիկ բանաստեղծներից մեկը։ Նրա ժառանգությունը շարունակում է ոգեշնչել նոր սերունդներին։ menu_book14 Տեսնել ավելին Սիամանթո (Ատոմ Յարճանյան) Սիամանթո (Ատոմ Յարճանյան) 1878 թ․ – 1915 թ․ Սիամանթոն արևմտահայ գրականության ամենահզոր բանաստեղծներից է։ Նրա ստեղծագործությունները նվիրված են ազգային պայքարին, ազատությանը և մարդկային արժանապատվությանը։ Նա մեծ ցավով նկարագրել է հայ ժողովրդի ողբերգական ճակատագիրը։ Սիամանթոյի լեզուն ուժեղ է, կրակոտ և հուզական։ Նրա պոեզիան հաճախ արտահայտում է բողոք և արդարության պահանջ։ Հայոց ցեղասպանության տարիներին նա զոհվել է օսմանյան իշխանությունների կողմից։ Նրա գործերը դարձել են ազգային հիշողության կարևոր մաս։ Սիամանթոն մեծ ազդեցություն է ունեցել հետագա հայ բանաստեղծների վրա։ Նրա ստեղծագործությունները շարունակում են արդիական մնալ։ Նա համարվում է ազատատենչ պոեզիայի խորհրդանիշներից մեկը։ menu_book2 Տեսնել ավելին Գուրգեն Մահարի Գուրգեն Մահարի 1903 թ․ – 1969 թ․ Գուրգեն Մահարին հայ արձակի և հուշագրության կարևոր ներկայացուցիչներից է։ Նրա ստեղծագործությունները հաճախ հիմնված են սեփական կյանքի փորձի վրա։ Նա նկարագրել է խորհրդային ժամանակների դժվարությունները և բանտային կյանքը։ Նրա հայտնի գործերից է «Ծաղկած փշալարեր» վեպը։ Մահարու լեզուն պարզ է, բայց խորքային և զգացմունքային։ Նրա ստեղծագործություններում կարևոր տեղ ունի մարդու ազատության գաղափարը։ Նա նաև անդրադարձել է պատմական և սոցիալական թեմաներին։ Մահարու գործերը արժեքավոր վկայություն են ժամանակաշրջանի մասին։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել հայ ժամանակակից արձակի վրա։ Նրա ժառանգությունը շարունակում է ուսումնասիրվել այսօր։ menu_book4 Տեսնել ավելին Հովհաննես Թումանյան Հովհաննես Թումանյան 1869 թ․ – 1923 թ․ Հովհաննես Թումանյանը հայ ժողովրդի ամենասիրված գրողներից և բանաստեղծներից է։ Նա ծնվել է Լոռու Դսեղ գյուղում և իր ստեղծագործություններում հաճախ պատկերել է ժողովրդական կյանքն ու ավանդույթները։ Թումանյանը գրել է հեքիաթներ, պոեմներ, պատմվածքներ և բանաստեղծություններ։ Նրա ամենահայտնի գործերից են «Գիքոր», «Անուշ», «Քաջ Նազար» և «Թմկաբերդի առումը»։ Նրա լեզուն պարզ է, բնական և հասկանալի բոլոր սերունդների համար։ Թումանյանի ստեղծագործությունները լի են հումորով, իմաստությամբ և մարդասիրությամբ։ Նա նաև ակտիվ հասարակական գործիչ էր և զբաղվել է բարեգործությամբ։ Նրա գործերը թարգմանվել են բազմաթիվ լեզուներով։ Թումանյանը հաճախ անվանվում է «Ամենայն հայոց բանաստեղծ»։ Նրա ժառանգությունը շարունակում է մնալ հայկական մշակույթի հիմնասյուներից մեկը։ menu_book10 Տեսնել ավելին