Neumann, Karl Friedrich, 1793-1870

Neumann, Karl Friedrich, 1793-1870

menu_book Տեսնել նյութերը

Հեղինակի գրքերը (1)

Օնլայն

Այլ առարկաներ

Mémoire sur la vie et les ouvrages de David

Աշխատությունը կենսագրական և մատենագիտական բնույթի ուսումնասիրություն է, որը նվիրված է Դավիթ անունով պատմական կամ մտավոր գործչի կյանքի, գործունեության և գրավոր ժառանգության քննությանը։ Վերնագրի կրճատ ձևը չի հստակեցնում, թե հատկապես որ Դավիթին է վերաբերում ուսումնասիրությունը, ուստի դրա բովանդակությունը նպատակահարմար է բնութագրել որպես անձի կենսագրությունն ու ստեղծագործությունները համատեղ ներկայացնող պատմաբանասիրական աշխատություն։ Հետազոտության կառուցվածքում կարող են ներկայացվել տվյալ գործչի ծագման, կրթության, մտավոր ձևավորման, գործունեության հիմնական փուլերի և ժամանակակիցների հետ ունեցած կապերի վերաբերյալ տեղեկություններ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում նրան վերագրվող աշխատություններին՝ դրանց բովանդակության, թեմատիկ ուղղվածության, ստեղծման հանգամանքների և գիտական կամ մշակութային նշանակության բացահայտմամբ։ Կարևոր խնդիր է նաև ստեղծագործությունների իսկության և հեղինակային պատկանելության քննությունը, հատկապես այն դեպքերում, երբ երկերը պահպանվել են ձեռագրերով, ավելի ուշ ընդօրինակություններով կամ տարբեր խմբագրություններով։ Ուսումնասիրությունը կարող է ներառել հայտնի ձեռագրերի և հրատարակությունների նկարագրություն, տարբեր բնագրերի համեմատություն և դրանց տարածման պատմության վերաբերյալ դիտարկումներ։ Կենսագրական տեղեկությունները կարող են համադրվել ժամանակակից կամ ավելի ուշ պատմական աղբյուրների վկայությունների հետ՝ փորձելով տարբերակել փաստական տվյալները ավանդական հաղորդումներից և հետագա մեկնաբանություններից։ Եթե ուսումնասիրվող անձը կապված է փիլիսոփայական, աստվածաբանական, պատմագրական կամ բանասիրական գործունեության հետ, առանձին ուշադրություն կարող է դարձվել նրա գաղափարների տեղին համապատասխան մտավոր ավանդույթի զարգացման մեջ։ Ֆրանսերենով շարադրված նման ուսումնասիրությունները հետաքրքրություն են ներկայացնում նաև հայագիտական և արևելագիտական գիտելիքի եվրոպական շրջանառության պատմության տեսանկյունից, քանի որ դրանց միջոցով ձեռագրային ու գրական ժառանգությունը ներկայացվել է ավելի լայն գիտական հանրությանը։ Աշխատությունը կարող է արժեքավոր լինել նաև պատմագրության պատմության համար՝ ցույց տալով, թե տվյալ ժամանակաշրջանի հետազոտողները ինչ աղբյուրներով և մեթոդներով էին վերականգնում միջնադարյան կամ վաղ շրջանի հեղինակների կենսագրությունն ու մատենագրական ժառանգությունը։ Ընդհանուր առմամբ նյութը համադրում է կենսագրական, աղբյուրագիտական, մատենագիտական և բանասիրական ուսումնասիրության մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով համակարգված ներկայացնել ուսումնասիրվող գործչի կյանքն ու նրա գրավոր ժառանգության նշանակությունը։

Թարմացվել է՝ 2026-09-27
Mémoire sur la vie et les ouvrages de David

Անվճար

Վահան Տերյան Վահան Տերյան 1885 թ․ – 1920 թ․ Վահան Տերյանը հայ քնարական պոեզիայի ամենասիրելի հեղինակներից է։ Նրա ստեղծագործություններում արտահայտված են սերը, մենությունը, կարոտը և կյանքի անցողիկությունը։ Տերյանի բանաստեղծությունները հայտնի են իրենց երաժշտականությամբ և նուրբ տրամադրությամբ։ Նա մեծ ազդեցություն է կրել եվրոպական խորհրդապաշտությունից։ Նրա պոեզիան նոր շունչ է բերել հայկական գրականությանը։ Տերյանի լեզուն մեղմ է, գեղեցիկ և հուզական։ Նրա բազմաթիվ բանաստեղծություններ դարձել են երգեր։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել հետագա սերունդների բանաստեղծների վրա։ Տերյանի ստեղծագործությունները շարունակում են մնալ ամենաընթերցվողներից։ Նա համարվում է հայ քնարերգության մեծագույն վարպետներից մեկը։ menu_book5 Տեսնել ավելին Մուրացան (Գրիգոր Տեր-Հովհաննիսյան) Մուրացան (Գրիգոր Տեր-Հովհաննիսյան) 1854 թ․ – 1908 թ․ Մուրացանը հայ պատմական արձակի կարևոր ներկայացուցիչներից է։ Նրա ամենահայտնի ստեղծագործությունը «Գևորգ Մարզպետունի» վեպն է։ Վեպում ներկայացվում են Հայաստանի պատմության կարևոր էջերը։ Մուրացանը մեծ հետաքրքրություն ուներ ազգային անցյալի նկատմամբ։ Նրա ստեղծագործությունները ներշնչված են հայրենասիրական գաղափարներով։ Նա ձգտել է ընթերցողին ծանոթացնել հայկական պատմությանը։ Նրա կերպարները հաճախ մարմնավորում են քաջություն և նվիրվածություն։ Մուրացանի լեզուն հարուստ է և արտահայտիչ։ Նրա գրքերը մինչ օրս մեծ հետաքրքրությամբ ընթերցվում են։ Նա կարևոր տեղ է զբաղեցնում հայ պատմավեպի զարգացման մեջ։ menu_book19 Տեսնել ավելին Դերենիկ Դեմիրճյան Դերենիկ Դեմիրճյան 1877 թ․ – 1956 թ․ Դերենիկ Դեմիրճյանը գրող, դրամատուրգ և հասարակական գործիչ էր։ Նա առավել հայտնի է իր «Վարդանանք» պատմական վեպով, որը հայ գրականության կարևորագույն ստեղծագործություններից է։ Դեմիրճյանը մեծ հետաքրքրություն է ցուցաբերել հայկական պատմության և ազգային հերոսների նկատմամբ։ Նրա գործերում հաճախ հանդիպում են հայրենասիրական գաղափարներ։ Նա նաև գրել է բազմաթիվ պիեսներ և պատմվածքներ։ Դեմիրճյանի լեզուն հարուստ է և արտահայտիչ։ Նրա ստեղծագործությունները մեծ ազդեցություն են ունեցել հայ պատմական արձակի զարգացման վրա։ Նա կարևոր դեր է ունեցել նաև հայկական թատրոնի զարգացման գործում։ Նրա աշխատանքները մինչ օրս լայնորեն ուսումնասիրվում են։ Դեմիրճյանը համարվում է հայ դասական գրականության կարևոր ներկայացուցիչներից մեկը։ menu_book6 Տեսնել ավելին Խաչատուր Աբովյան Խաչատուր Աբովյան 1809 թ․ – 1848 թ․ Խաչատուր Աբովյանը նոր հայ գրականության հիմնադիրն է։ Նա առաջիններից էր, ով գրական ստեղծագործություններ գրեց աշխարհաբար հայերենով։ Նրա ամենահայտնի ստեղծագործությունը «Վերք Հայաստանի» վեպն է։ Այդ վեպը նկարագրում է հայ ժողովրդի պայքարը և ազգային ոգին։ Աբովյանը եղել է նաև մանկավարժ և լուսավորիչ։ Նա մեծ ուշադրություն է դարձրել կրթության զարգացմանը։ Իր գործունեությամբ նպաստել է ժամանակակից հայ մշակույթի ձևավորմանը։ Նրա գաղափարները մեծ ազդեցություն են ունեցել հետագա գրողների վրա։ Չնայած կարճ կյանքին՝ նա թողել է հարուստ գրական ժառանգություն։ Նրա անհետացումը մինչև այսօր մնում է հայկական պատմության առեղծվածներից մեկը։ menu_book4 Տեսնել ավելին Մխիթար Գոշ Մխիթար Գոշ 1130 թ․ – 1213 թ․ Մխիթար Գոշ միջնադարյան հայ մեծ մտածող, իրավագետ, առակագիր, մանկավարժ և հասարակական գործիչ էր, որը ապրել է XII–XIII դարերում։ Նա հայտնի է որպես հայ իրավագիտության ամենանշանավոր ներկայացուցիչներից մեկը։ Նրա ամենահայտնի աշխատությունը «Դատաստանագիրքն» է, որը համարվում է հայկական իրավունքի կարևորագույն հուշարձաններից և երկար ժամանակ ծառայել է որպես օրենքների ժողովածու։ Մխիթար Գոշը գրել է նաև բազմաթիվ առակներ, որոնց միջոցով քարոզել է բարություն, արդարություն, իմաստություն և ազնվություն։ Նա մեծ դեր է ունեցել կրթության և մշակույթի զարգացման գործում, հիմնել է դպրոցներ և նպաստել գիտելիքների տարածմանը։ Գոշի ստեղծագործությունները կարևոր նշանակություն ունեն հայ գրականության, իրավունքի և մանկավարժության պատմության մեջ։ Նրա անունը մինչ օրս համարվում է իմաստության, արդարադատության և ազգային մշակույթի խորհրդանիշ։ menu_book5 Տեսնել ավելին Ավետիք Իսահակյան Ավետիք Իսահակյան 1875 թ․ – 1957 թ․ Ավետիք Իսահակյանը հայ քնարերգության մեծագույն ներկայացուցիչներից է։ Նրա պոեզիան լի է սիրո, հայրենիքի, կարոտի և մարդկային զգացմունքների թեմաներով։ Նրա ստեղծագործությունները մեծ ճանաչում են ստացել նաև արտերկրում։Ավետիք Իսահակյանը հայ քնարերգության ամենանշանավոր ներկայացուցիչներից է։ Նրա ստեղծագործություններում մեծ տեղ են զբաղեցնում սերը, հայրենիքը, կարոտը և մարդու ներաշխարհը։ Իսահակյանի լեզուն առանձնանում է մեղմությամբ, երաժշտականությամբ և խոր զգացմունքայնությամբ։ Նրա հայտնի գործերից են «Աբու Լալա Մահարին» և բազմաթիվ քնարական բանաստեղծություններ։ Նա երկար տարիներ ապրել է արտասահմանում, սակայն մշտապես կապված է եղել հայրենիքի հետ։ Իսահակյանի պոեզիան մեծ ճանաչում է ստացել նաև միջազգային մակարդակով։ Նրա գործերը թարգմանվել են բազմաթիվ լեզուներով։ Նա եղել է նաև հասարակական և մշակութային ակտիվ գործիչ։ Իսահակյանի ստեղծագործությունները շարունակում են սիրել տարբեր սերունդներ։ Նա համարվում է հայ պոեզիայի մեծագույն վարպետներից մեկը։ menu_book3 Տեսնել ավելին