Neumann, Karl Friedrich, 1793-1870

Neumann, Karl Friedrich, 1793-1870

menu_book View materials

Books by this author (1)

Online

Other Subjects

Mémoire sur la vie et les ouvrages de David

Աշխատությունը կենսագրական և մատենագիտական բնույթի ուսումնասիրություն է, որը նվիրված է Դավիթ անունով պատմական կամ մտավոր գործչի կյանքի, գործունեության և գրավոր ժառանգության քննությանը։ Վերնագրի կրճատ ձևը չի հստակեցնում, թե հատկապես որ Դավիթին է վերաբերում ուսումնասիրությունը, ուստի դրա բովանդակությունը նպատակահարմար է բնութագրել որպես անձի կենսագրությունն ու ստեղծագործությունները համատեղ ներկայացնող պատմաբանասիրական աշխատություն։ Հետազոտության կառուցվածքում կարող են ներկայացվել տվյալ գործչի ծագման, կրթության, մտավոր ձևավորման, գործունեության հիմնական փուլերի և ժամանակակիցների հետ ունեցած կապերի վերաբերյալ տեղեկություններ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում նրան վերագրվող աշխատություններին՝ դրանց բովանդակության, թեմատիկ ուղղվածության, ստեղծման հանգամանքների և գիտական կամ մշակութային նշանակության բացահայտմամբ։ Կարևոր խնդիր է նաև ստեղծագործությունների իսկության և հեղինակային պատկանելության քննությունը, հատկապես այն դեպքերում, երբ երկերը պահպանվել են ձեռագրերով, ավելի ուշ ընդօրինակություններով կամ տարբեր խմբագրություններով։ Ուսումնասիրությունը կարող է ներառել հայտնի ձեռագրերի և հրատարակությունների նկարագրություն, տարբեր բնագրերի համեմատություն և դրանց տարածման պատմության վերաբերյալ դիտարկումներ։ Կենսագրական տեղեկությունները կարող են համադրվել ժամանակակից կամ ավելի ուշ պատմական աղբյուրների վկայությունների հետ՝ փորձելով տարբերակել փաստական տվյալները ավանդական հաղորդումներից և հետագա մեկնաբանություններից։ Եթե ուսումնասիրվող անձը կապված է փիլիսոփայական, աստվածաբանական, պատմագրական կամ բանասիրական գործունեության հետ, առանձին ուշադրություն կարող է դարձվել նրա գաղափարների տեղին համապատասխան մտավոր ավանդույթի զարգացման մեջ։ Ֆրանսերենով շարադրված նման ուսումնասիրությունները հետաքրքրություն են ներկայացնում նաև հայագիտական և արևելագիտական գիտելիքի եվրոպական շրջանառության պատմության տեսանկյունից, քանի որ դրանց միջոցով ձեռագրային ու գրական ժառանգությունը ներկայացվել է ավելի լայն գիտական հանրությանը։ Աշխատությունը կարող է արժեքավոր լինել նաև պատմագրության պատմության համար՝ ցույց տալով, թե տվյալ ժամանակաշրջանի հետազոտողները ինչ աղբյուրներով և մեթոդներով էին վերականգնում միջնադարյան կամ վաղ շրջանի հեղինակների կենսագրությունն ու մատենագրական ժառանգությունը։ Ընդհանուր առմամբ նյութը համադրում է կենսագրական, աղբյուրագիտական, մատենագիտական և բանասիրական ուսումնասիրության մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով համակարգված ներկայացնել ուսումնասիրվող գործչի կյանքն ու նրա գրավոր ժառանգության նշանակությունը։

Updated: 2026-09-27
Mémoire sur la vie et les ouvrages de David

Free

Ալեքսանդր Շիրվանզադե Ալեքսանդր Շիրվանզադե 1858 թ․ – 1935 թ․ Ալեքսանդր Շիրվանզադեն հայ ռեալիստական արձակի մեծագույն ներկայացուցիչներից է։ Նրա ստեղծագործություններում արտացոլված են հասարակության տարբեր խավերի կյանքը և սոցիալական խնդիրները։ Նա գրել է վեպեր, պատմվածքներ և դրամատիկական գործեր։ Շիրվանզադեն մեծ ուշադրություն է դարձրել մարդկային հարաբերություններին։ Նրա հերոսները հոգեբանորեն խորն են մշակված։ Նա համարձակորեն քննադատել է հասարակական անարդարությունները։ Նրա ստեղծագործությունները մեծ ճանաչում են ստացել նաև թատերական բեմերում։ Շիրվանզադեն համարվում է հայ արձակի դասականներից մեկը։ Նրա ազդեցությունը զգալի է հետագա գրողների ստեղծագործություններում։ Նա շարունակում է մնալ հայ գրականության կարևորագույն անուններից մեկը։ menu_book17 Read more Մխիթար Գոշ Մխիթար Գոշ 1130 թ․ – 1213 թ․ Մխիթար Գոշ միջնադարյան հայ մեծ մտածող, իրավագետ, առակագիր, մանկավարժ և հասարակական գործիչ էր, որը ապրել է XII–XIII դարերում։ Նա հայտնի է որպես հայ իրավագիտության ամենանշանավոր ներկայացուցիչներից մեկը։ Նրա ամենահայտնի աշխատությունը «Դատաստանագիրքն» է, որը համարվում է հայկական իրավունքի կարևորագույն հուշարձաններից և երկար ժամանակ ծառայել է որպես օրենքների ժողովածու։ Մխիթար Գոշը գրել է նաև բազմաթիվ առակներ, որոնց միջոցով քարոզել է բարություն, արդարություն, իմաստություն և ազնվություն։ Նա մեծ դեր է ունեցել կրթության և մշակույթի զարգացման գործում, հիմնել է դպրոցներ և նպաստել գիտելիքների տարածմանը։ Գոշի ստեղծագործությունները կարևոր նշանակություն ունեն հայ գրականության, իրավունքի և մանկավարժության պատմության մեջ։ Նրա անունը մինչ օրս համարվում է իմաստության, արդարադատության և ազգային մշակույթի խորհրդանիշ։ menu_book8 Read more Մովսես Խորենացի Մովսես Խորենացի 410 թ․ – 490 թ․ Մովսես Խորենացին հայ պատմագրության հիմնադիրն է և հայտնի է որպես «Հայ պատմության հայր»։ Նրա «Հայոց պատմություն» աշխատությունը համարվում է հայկական պատմության կարևորագույն սկզբնաղբյուրներից մեկը։ Այն նկարագրում է հայ ժողովրդի ծագումը, թագավորությունները, մշակույթը և պատմական զարգացումը։Մովսես Խորենացին համարվում է հայ պատմագրության հիմնադիրը և հաճախ կոչվում է «Հայ պատմության հայր»։ Նրա գլխավոր աշխատությունը՝ «Հայոց պատմությունը», հայկական պատմության կարևորագույն սկզբնաղբյուրներից է։ Այս գրքում նա ներկայացրել է հայ ժողովրդի ծագումը, թագավորությունների պատմությունը և ազգային ավանդույթները։ Խորենացին օգտագործել է ինչպես գրավոր, այնպես էլ բանավոր աղբյուրներ։ Նրա աշխատությունը մեծ նշանակություն ունի ոչ միայն պատմաբանների, այլև գրականագետների համար։ Գրքի լեզուն հարուստ է և պատկերավոր։ Նա կարևոր դեր է ունեցել հայկական ազգային ինքնագիտակցության ձևավորման մեջ։ Խորենացու ազդեցությունը զգացվում է հետագա դարերի գրականության և պատմագրության վրա։ Նրա անունը դարձել է հայկական գիտական մտքի խորհրդանիշ։ Այսօր նա շարունակում է մնալ հայ մշակույթի ամենահարգված դեմքերից մեկը։ menu_book4 Read more Գուրգեն Մահարի Գուրգեն Մահարի 1903 թ․ – 1969 թ․ Գուրգեն Մահարին հայ արձակի և հուշագրության կարևոր ներկայացուցիչներից է։ Նրա ստեղծագործությունները հաճախ հիմնված են սեփական կյանքի փորձի վրա։ Նա նկարագրել է խորհրդային ժամանակների դժվարությունները և բանտային կյանքը։ Նրա հայտնի գործերից է «Ծաղկած փշալարեր» վեպը։ Մահարու լեզուն պարզ է, բայց խորքային և զգացմունքային։ Նրա ստեղծագործություններում կարևոր տեղ ունի մարդու ազատության գաղափարը։ Նա նաև անդրադարձել է պատմական և սոցիալական թեմաներին։ Մահարու գործերը արժեքավոր վկայություն են ժամանակաշրջանի մասին։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել հայ ժամանակակից արձակի վրա։ Նրա ժառանգությունը շարունակում է ուսումնասիրվել այսօր։ menu_book4 Read more Րաֆֆի (Հակոբ Մելիք-Հակոբյան) Րաֆֆի (Հակոբ Մելիք-Հակոբյան) 1835 թ․ – 1888 թ․ Րաֆֆին հայ պատմավեպի ամենահայտնի ներկայացուցիչներից է։ Նրա ստեղծագործություններում մեծ տեղ են զբաղեցնում ազգային ազատագրության և հայրենասիրության թեմաները։ «Սամվել», «Խենթը» և «Դավիթ Բեկ» վեպերը համարվում են հայ գրականության դասականներ։ Նա ստեղծել է ուժեղ և հիշվող հերոսներ։ Րաֆֆու կերպարները պայքարում են հանուն ազատության և արդարության։ Նրա գրքերը մեծ ազդեցություն են ունեցել հայ երիտասարդության վրա։ Նա կարողացել է պատմությունը ներկայացնել հետաքրքիր և կենդանի ձևով։ Նրա ստեղծագործությունները մինչ օրս լայնորեն ընթերցվում են։ Րաֆֆին համարվում է ազգային մտածողության ձևավորման կարևոր գործիչ։ Նրա անունը մշտապես կապված է հայրենասիրական գրականության հետ։ menu_book18 Read more Գրիգոր Զոհրապ Գրիգոր Զոհրապ 1861 թ․ – 1915 թ․ Հայ նշանավոր գրող, հրապարակախոս, իրավաբան և քաղաքական գործիչ էր։ Նա ծնվել է 1861 թվականի հունիսի 26-ին՝ Կոստանդնուպոլսում, և մահացել 1915 թվականին՝ Հայոց ցեղասպանության ժամանակ։ Զոհրապը համարվում է արևմտահայ գրականության ամենահայտնի նովելիստներից մեկը։ Նրա ստեղծագործություններում պատկերավորվում են մարդու հոգեբանությունը, հասարակական հարաբերությունները և քաղաքային կյանքի խնդիրները։ Նա գրել է բազմաթիվ պատմվածքներ և նորավեպեր, որոնք առանձնանում են իրատեսական ոճով և խոր հոգեբանական վերլուծությամբ։ Բացի գրական գործունեությունից, Զոհրապը եղել է հայտնի իրավաբան և Օսմանյան խորհրդարանի պատգամավոր։ Նրա կյանքն ու գործունեությունը մեծ ազդեցություն են ունեցել հայ մշակույթի և հասարակական մտքի զարգացման վրա, իսկ նրա ստեղծագործությունները մինչ օրս համարվում են հայ գրականության արժեքավոր էջերից։ menu_book5 Read more