Պալճյան, Ալեքսանդր

Պալճյան, Ալեքսանդր

menu_book Տեսնել նյութերը

Հեղինակի գրքերը (1)

Օնլայն

Ֆիզիկա

Աստղագիտության հրահանգներ երկնային գնդի վերաբերյալ

Աստղագիտության հիմնարար գիտելիքներին նվիրված այս աշխատությունը ներկայացնում է երկնային գնդի կառուցվածքի, երկնային մարմինների դիրքերի, շարժումների և դրանց դիտարկման հետ կապված հիմնական հասկացություններն ու սկզբունքները։ Գիրքը նպատակ ունի ընթերցողին ծանոթացնելու աստղագիտական գիտության այն հիմունքներին, որոնց միջոցով հնարավոր է ուսումնասիրել երկնային տարածությունը, հասկանալ Արեգակի, Լուսնի, աստղերի և այլ երկնային մարմինների թվացյալ շարժումները, ինչպես նաև պատկերացում կազմել երկնային երևույթների փոխադարձ կապերի մասին։ Երկնային գունդը աստղագիտության մեջ կիրառվող կարևոր երկրաչափական մոդել է, որի միջոցով երկնային մարմինների դիրքերը ներկայացվում են պայմանական գնդային մակերևույթի վրա։ Այս մոդելը հնարավորություն է տալիս նկարագրելու երկնքի տեսանելի կառուցվածքը, որոշելու աստղերի և այլ լուսատուների դիրքերը և ուսումնասիրելու դրանց փոփոխությունները դիտորդի նկատմամբ։ Աշխատության թեմատիկ շրջանակին առնչվում են երկնային հասարակածի, երկնային բևեռների, հորիզոնի, միջօրեականի, խավարածրի և երկնային կոորդինատների վերաբերյալ գիտելիքները, որոնք աստղագիտական դիտարկումների և երկնային մարմինների տեղորոշման կարևոր հիմքերն են։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի երկնային մարմինների տեսանելի օրական և տարեկան շարժումների ուսումնասիրությունը, որի միջոցով բացատրվում են երկնքի տեսքի փոփոխությունները, Արեգակի թվացյալ ընթացքը, եղանակների հերթափոխի աստղագիտական հիմքերը և աստղերի դիրքերի տարբերությունները՝ կախված դիտման վայրից ու ժամանակից։ Աստղագիտության այս բաժինը սերտորեն կապված է նաև աշխարհագրության, մաթեմատիկայի և ժամանակի չափման գիտության հետ, քանի որ երկնային մարմինների դիրքերի որոշումը պատմականորեն օգտագործվել է աշխարհագրական կողմնորոշման, օրացույցների կազմման և ժամանակի հաշվարկման համար։ Աշխատության գիտաճանաչողական նշանակությունը պայմանավորված է նրանով, որ երկնային գնդի ուսումնասիրությունը սովորողին հնարավորություն է տալիս անցում կատարել երկնքի անմիջական դիտարկումից դեպի բնության երևույթների գիտական բացատրություն։ Դիտարկումների և երկրաչափական պատկերացումների համադրությամբ ձևավորվում է տիեզերքի կառուցվածքի, երկնային մարմինների փոխհարաբերությունների և բնական օրինաչափությունների վերաբերյալ համակարգված գիտելիք։ Գրական և մեթոդական առումով հրահանգչական բնույթ ունեցող այս աշխատությունը պատկանում է բնագիտական ուսումնական գրականության այն ավանդույթին, որի նպատակն է գիտական հասկացությունները ներկայացնել մատչելի, հետևողական և ուսուցողական ձևով։ Նման ձեռնարկները կարևոր դեր են ունեցել աստղագիտական գիտելիքների տարածման, գիտական մտածողության զարգացման և մաթեմատիկական ու դիտողական հմտությունների ձևավորման գործում։ 19-րդ դարում աստղագիտությունը շարունակում էր մնալ բնագիտական կրթության կարևորագույն ուղղություններից մեկը։ Երկնային մարմինների շարժումների ուսումնասիրությունը ոչ միայն գիտական հետաքրքրություն էր ներկայացնում, այլև ուներ գործնական նշանակություն՝ կապված նավագնացության, աշխարհագրական կողմնորոշման, քարտեզագրության և օրացուցային հաշվարկների հետ։ Հայերեն աստղագիտական գրականության ստեղծումն ու տարածումը կարևոր քայլ էին գիտական տերմինաբանության ձևավորման, հայերենով բնագիտական գիտելիքների փոխանցման և ազգային կրթական համակարգի զարգացման ճանապարհին։ Վիեննայի Մխիթարյան միաբանության տպագրական գործունեությունը նշանակալի դեր է ունեցել հայերեն գիտական գրականության հարստացման գործում։ Միաբանությունը հետևողականորեն նպաստել է եվրոպական գիտության և կրթության նվաճումների ներկայացմանը հայ ընթերցողին՝ հրատարակելով տարբեր բնագավառների ուսումնական ու գիտաճանաչողական աշխատություններ։ Այս հրատարակությունը կարևոր տեղ ունի հայ բնագիտական մտքի և աստղագիտական գրականության պատմության ուսումնասիրության մեջ, քանի որ արտացոլում է երկնային երևույթների գիտական ճանաչողությունը հայերենով ներկայացնելու ձգտումը։ Այն արժեքավոր է աստղագիտության պատմությամբ, հայերեն գիտական տերմինաբանության ձևավորմամբ, 19-րդ դարի կրթական համակարգով և Մխիթարյան միաբանության գիտակրթական ժառանգությամբ հետաքրքրվող մասնագետների համար։ Գիրքը կարող է օգտակար լինել աստղագիտության պատմաբաններին, հայագետներին, բնագիտական կրթության մասնագետներին, մանկավարժներին և գիտության պատմությամբ հետաքրքրվող ընթերցողներին՝ որպես հայերեն բնագիտական գրականության և գիտելիքի տարածման պատմական նշանակալի նմուշ։

Թարմացվել է՝ 2026-11-12
Աստղագիտության հրահանգներ երկնային գնդի վերաբերյալ

Անվճար

Եղիշե Չարենց Եղիշե Չարենց 1897 թ․ – 1937 թ․ Եղիշե Չարենցը հայ նորագույն գրականության ամենաազդեցիկ հեղինակներից է։ Նա բանաստեղծ, արձակագիր և թարգմանիչ էր, որը նորարարական մոտեցումներ բերեց հայ պոեզիա։ Նրա ստեղծագործություններում միահյուսված են հայրենասիրությունը, հեղափոխական գաղափարները և մարդու ներքին պայքարը։ «Ես իմ անուշ Հայաստանի» բանաստեղծությունը դարձել է ազգային խորհրդանիշ։ Չարենցի լեզուն համարձակ է, հարուստ և ժամանակակից։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել 20-րդ դարի հայ գրականության զարգացման վրա։ Չնայած քաղաքական հալածանքներին, նրա ստեղծագործությունները պահպանեցին իրենց արժեքը։ Նրա գործերը թարգմանվել են բազմաթիվ լեզուներով։ Չարենցը համարվում է հայ մշակույթի խորհրդանշական դեմքերից մեկը։ Նրա գրական ժառանգությունը շարունակում է ոգեշնչել նոր սերունդներին։ menu_book10 Տեսնել ավելին Գրիգոր Զոհրապ Գրիգոր Զոհրապ 1861 թ․ – 1915 թ․ Հայ նշանավոր գրող, հրապարակախոս, իրավաբան և քաղաքական գործիչ էր։ Նա ծնվել է 1861 թվականի հունիսի 26-ին՝ Կոստանդնուպոլսում, և մահացել 1915 թվականին՝ Հայոց ցեղասպանության ժամանակ։ Զոհրապը համարվում է արևմտահայ գրականության ամենահայտնի նովելիստներից մեկը։ Նրա ստեղծագործություններում պատկերավորվում են մարդու հոգեբանությունը, հասարակական հարաբերությունները և քաղաքային կյանքի խնդիրները։ Նա գրել է բազմաթիվ պատմվածքներ և նորավեպեր, որոնք առանձնանում են իրատեսական ոճով և խոր հոգեբանական վերլուծությամբ։ Բացի գրական գործունեությունից, Զոհրապը եղել է հայտնի իրավաբան և Օսմանյան խորհրդարանի պատգամավոր։ Նրա կյանքն ու գործունեությունը մեծ ազդեցություն են ունեցել հայ մշակույթի և հասարակական մտքի զարգացման վրա, իսկ նրա ստեղծագործությունները մինչ օրս համարվում են հայ գրականության արժեքավոր էջերից։ menu_book5 Տեսնել ավելին Սիամանթո (Ատոմ Յարճանյան) Սիամանթո (Ատոմ Յարճանյան) 1878 թ․ – 1915 թ․ Սիամանթոն արևմտահայ գրականության ամենահզոր բանաստեղծներից է։ Նրա ստեղծագործությունները նվիրված են ազգային պայքարին, ազատությանը և մարդկային արժանապատվությանը։ Նա մեծ ցավով նկարագրել է հայ ժողովրդի ողբերգական ճակատագիրը։ Սիամանթոյի լեզուն ուժեղ է, կրակոտ և հուզական։ Նրա պոեզիան հաճախ արտահայտում է բողոք և արդարության պահանջ։ Հայոց ցեղասպանության տարիներին նա զոհվել է օսմանյան իշխանությունների կողմից։ Նրա գործերը դարձել են ազգային հիշողության կարևոր մաս։ Սիամանթոն մեծ ազդեցություն է ունեցել հետագա հայ բանաստեղծների վրա։ Նրա ստեղծագործությունները շարունակում են արդիական մնալ։ Նա համարվում է ազատատենչ պոեզիայի խորհրդանիշներից մեկը։ menu_book2 Տեսնել ավելին Հակոբ Պարոնյան Հակոբ Պարոնյան 1843 թ․ – 1891 թ․ Հակոբ Պարոնյանը հայ երգիծական գրականության ամենամեծ ներկայացուցիչներից է։ Նա իր ստեղծագործություններում քննադատել է հասարակական արատները, կեղծավորությունը և անարդարությունը։ Նրա հումորը սուր է և հաճախ շատ արդիական նույնիսկ այսօր։ Պարոնյանը ստեղծել է բազմաթիվ հիշարժան կերպարներ։ Նրա գործերը համատեղում են ծիծաղն ու հասարակական քննադատությունը։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել հայ երգիծանքի զարգացման վրա։ Նրա լեզուն կենդանի է և արտահայտիչ։ Պարոնյանի ստեղծագործությունները լայնորեն ուսումնասիրվում են դպրոցներում և համալսարաններում։ Նա համարվում է հայ սատիրայի դասականը։ Նրա գրական ժառանգությունը շարունակում է հետաքրքրել ընթերցողներին։ menu_book2 Տեսնել ավելին Ներսես Շնորհալի Ներսես Շնորհալի 1102 թ․ – 1173 թ․ Ներսես Շնորհալին եղել է հայ եկեղեցու կաթողիկոս, բանաստեղծ և աստվածաբան։ Նա հայտնի է իր հոգևոր երգերով, աղոթքներով և բանաստեղծություններով։ Նրա ստեղծագործություններում մեծ տեղ են զբաղեցնում բարությունը, սերը և մարդասիրությունը։ Շնորհալին ձգտել է միավորել մարդկանց և ամրապնդել քրիստոնեական արժեքները։ Նրա գրական լեզուն պարզ է, բայց միևնույն ժամանակ խորիմաստ։ Նա նաև գրել է բազմաթիվ եկեղեցական շարականներ։ Ներսես Շնորհալու ստեղծագործությունները մինչ օրս օգտագործվում են հայկական եկեղեցական կյանքում։ Նրա ազդեցությունը զգալի է հայ մշակույթի և կրթության զարգացման մեջ։ Նա համարվում է հայ միջնադարյան գրականության ամենակարևոր դեմքերից մեկը։ Նրա անունը շարունակում է մնալ ազգային հպարտության աղբյուր։ menu_book11 Տեսնել ավելին Գաբրիել Սունդուկյան Գաբրիել Սունդուկյան 1825 թ․ – 1912 թ․ Հայ մեծ դրամատուրգ, արձակագիր և հասարակական գործիչ էր, որը համարվում է հայկական ռեալիստական դրամատուրգիայի հիմնադիրը։ Նա ծնվել է 1825 թվականի հուլիսի 11-ին՝ Թիֆլիսում, և մահացել 1912 թվականի մարտի 29-ին։ Սունդուկյանի ստեղծագործություններում արտացոլված են XIX դարի հայ հասարակության կյանքը, կենցաղը, սովորույթներն ու սոցիալական խնդիրները։ Նրա ամենահայտնի պիեսներից են «Պեպո»-ն, «Խաթաբալա»-ն և «Էլի մեկ զոհ»-ը, որոնք մեծ ժողովրդականություն են վայելում մինչ օրս։ Սունդուկյանը կարևոր դեր է ունեցել հայկական թատրոնի զարգացման գործում, իսկ նրա ստեղծագործությունները դարձել են հայ դրամատուրգիայի դասական նմուշներ։ Նրա անունը կրում է Գաբրիել Սունդուկյանի անվան ազգային ակադեմիական թատրոնը, որը Հայաստանի ամենահեղինակավոր թատրոններից է։ menu_book2 Տեսնել ավելին