Պալճյան, Ալեքսանդր

Պալճյան, Ալեքսանդր

menu_book View materials

Books by this author (1)

Online

Physics

Աստղագիտության հրահանգներ երկնային գնդի վերաբերյալ

Աստղագիտության հիմնարար գիտելիքներին նվիրված այս աշխատությունը ներկայացնում է երկնային գնդի կառուցվածքի, երկնային մարմինների դիրքերի, շարժումների և դրանց դիտարկման հետ կապված հիմնական հասկացություններն ու սկզբունքները։ Գիրքը նպատակ ունի ընթերցողին ծանոթացնելու աստղագիտական գիտության այն հիմունքներին, որոնց միջոցով հնարավոր է ուսումնասիրել երկնային տարածությունը, հասկանալ Արեգակի, Լուսնի, աստղերի և այլ երկնային մարմինների թվացյալ շարժումները, ինչպես նաև պատկերացում կազմել երկնային երևույթների փոխադարձ կապերի մասին։ Երկնային գունդը աստղագիտության մեջ կիրառվող կարևոր երկրաչափական մոդել է, որի միջոցով երկնային մարմինների դիրքերը ներկայացվում են պայմանական գնդային մակերևույթի վրա։ Այս մոդելը հնարավորություն է տալիս նկարագրելու երկնքի տեսանելի կառուցվածքը, որոշելու աստղերի և այլ լուսատուների դիրքերը և ուսումնասիրելու դրանց փոփոխությունները դիտորդի նկատմամբ։ Աշխատության թեմատիկ շրջանակին առնչվում են երկնային հասարակածի, երկնային բևեռների, հորիզոնի, միջօրեականի, խավարածրի և երկնային կոորդինատների վերաբերյալ գիտելիքները, որոնք աստղագիտական դիտարկումների և երկնային մարմինների տեղորոշման կարևոր հիմքերն են։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի երկնային մարմինների տեսանելի օրական և տարեկան շարժումների ուսումնասիրությունը, որի միջոցով բացատրվում են երկնքի տեսքի փոփոխությունները, Արեգակի թվացյալ ընթացքը, եղանակների հերթափոխի աստղագիտական հիմքերը և աստղերի դիրքերի տարբերությունները՝ կախված դիտման վայրից ու ժամանակից։ Աստղագիտության այս բաժինը սերտորեն կապված է նաև աշխարհագրության, մաթեմատիկայի և ժամանակի չափման գիտության հետ, քանի որ երկնային մարմինների դիրքերի որոշումը պատմականորեն օգտագործվել է աշխարհագրական կողմնորոշման, օրացույցների կազմման և ժամանակի հաշվարկման համար։ Աշխատության գիտաճանաչողական նշանակությունը պայմանավորված է նրանով, որ երկնային գնդի ուսումնասիրությունը սովորողին հնարավորություն է տալիս անցում կատարել երկնքի անմիջական դիտարկումից դեպի բնության երևույթների գիտական բացատրություն։ Դիտարկումների և երկրաչափական պատկերացումների համադրությամբ ձևավորվում է տիեզերքի կառուցվածքի, երկնային մարմինների փոխհարաբերությունների և բնական օրինաչափությունների վերաբերյալ համակարգված գիտելիք։ Գրական և մեթոդական առումով հրահանգչական բնույթ ունեցող այս աշխատությունը պատկանում է բնագիտական ուսումնական գրականության այն ավանդույթին, որի նպատակն է գիտական հասկացությունները ներկայացնել մատչելի, հետևողական և ուսուցողական ձևով։ Նման ձեռնարկները կարևոր դեր են ունեցել աստղագիտական գիտելիքների տարածման, գիտական մտածողության զարգացման և մաթեմատիկական ու դիտողական հմտությունների ձևավորման գործում։ 19-րդ դարում աստղագիտությունը շարունակում էր մնալ բնագիտական կրթության կարևորագույն ուղղություններից մեկը։ Երկնային մարմինների շարժումների ուսումնասիրությունը ոչ միայն գիտական հետաքրքրություն էր ներկայացնում, այլև ուներ գործնական նշանակություն՝ կապված նավագնացության, աշխարհագրական կողմնորոշման, քարտեզագրության և օրացուցային հաշվարկների հետ։ Հայերեն աստղագիտական գրականության ստեղծումն ու տարածումը կարևոր քայլ էին գիտական տերմինաբանության ձևավորման, հայերենով բնագիտական գիտելիքների փոխանցման և ազգային կրթական համակարգի զարգացման ճանապարհին։ Վիեննայի Մխիթարյան միաբանության տպագրական գործունեությունը նշանակալի դեր է ունեցել հայերեն գիտական գրականության հարստացման գործում։ Միաբանությունը հետևողականորեն նպաստել է եվրոպական գիտության և կրթության նվաճումների ներկայացմանը հայ ընթերցողին՝ հրատարակելով տարբեր բնագավառների ուսումնական ու գիտաճանաչողական աշխատություններ։ Այս հրատարակությունը կարևոր տեղ ունի հայ բնագիտական մտքի և աստղագիտական գրականության պատմության ուսումնասիրության մեջ, քանի որ արտացոլում է երկնային երևույթների գիտական ճանաչողությունը հայերենով ներկայացնելու ձգտումը։ Այն արժեքավոր է աստղագիտության պատմությամբ, հայերեն գիտական տերմինաբանության ձևավորմամբ, 19-րդ դարի կրթական համակարգով և Մխիթարյան միաբանության գիտակրթական ժառանգությամբ հետաքրքրվող մասնագետների համար։ Գիրքը կարող է օգտակար լինել աստղագիտության պատմաբաններին, հայագետներին, բնագիտական կրթության մասնագետներին, մանկավարժներին և գիտության պատմությամբ հետաքրքրվող ընթերցողներին՝ որպես հայերեն բնագիտական գրականության և գիտելիքի տարածման պատմական նշանակալի նմուշ։

Updated: 2026-11-12
Աստղագիտության հրահանգներ երկնային գնդի վերաբերյալ

Free

Համո Սահյան Համո Սահյան 1914 թ․ – 1993 թ․ Համո Սահյանը բնության և հայրենիքի մեծ երգիչն է։ Նրա պոեզիան առանձնանում է պարզությամբ, խորությամբ և ազգային ոգով։Համո Սահյանը հայ բնապատկերային և քնարական պոեզիայի ամենասիրված հեղինակներից է։ Նրա ստեղծագործություններում կենտրոնական տեղ ունեն բնությունը, գյուղը և մարդը։ Սահյանի լեզուն պարզ է, բայց խորապես զգացմունքային։ Նրա բանաստեղծությունները հաճախ արտահայտում են կյանքի գեղեցկությունն ու ցավը։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել ժողովրդական մտածողության վրա։ Նրա գործերը լայնորեն տարածված են Հայաստանում։ Սահյանի պոեզիան համադրվում է պարզության և փիլիսոփայության հետ։ Նրա ստեղծագործությունները հաճախ ուսումնասիրվում են դպրոցներում։ Նա համարվում է 20-րդ դարի մեծ քնարերգուներից մեկը։ Նրա ժառանգությունը ազգային արժեք է։ menu_book2 Read more Հակոբ Պարոնյան Հակոբ Պարոնյան 1843 թ․ – 1891 թ․ Հակոբ Պարոնյանը հայ երգիծական գրականության ամենամեծ ներկայացուցիչներից է։ Նա իր ստեղծագործություններում քննադատել է հասարակական արատները, կեղծավորությունը և անարդարությունը։ Նրա հումորը սուր է և հաճախ շատ արդիական նույնիսկ այսօր։ Պարոնյանը ստեղծել է բազմաթիվ հիշարժան կերպարներ։ Նրա գործերը համատեղում են ծիծաղն ու հասարակական քննադատությունը։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել հայ երգիծանքի զարգացման վրա։ Նրա լեզուն կենդանի է և արտահայտիչ։ Պարոնյանի ստեղծագործությունները լայնորեն ուսումնասիրվում են դպրոցներում և համալսարաններում։ Նա համարվում է հայ սատիրայի դասականը։ Նրա գրական ժառանգությունը շարունակում է հետաքրքրել ընթերցողներին։ menu_book2 Read more Պերճ Պռոշյան Պերճ Պռոշյան 1837 թ․ – 1907 թ․ Պերճ Պռոշյանը հայ ռեալիստական արձակի կարևոր ներկայացուցիչներից է։ Նա իր ստեղծագործություններում պատկերել է գյուղական կյանքը և հասարակ մարդկանց առօրյան։ Նրա հերոսները սովորական մարդիկ են՝ իրենց խնդիրներով ու երազանքներով։ Պռոշյանը մեծ ուշադրություն է դարձրել սոցիալական հարցերին։ Նրա գրքերը արժեքավոր տեղեկություններ են տալիս 19-րդ դարի հայկական կյանքի մասին։ Նա կարևորել է կրթության և լուսավորության դերը։ Նրա լեզուն պարզ է և բնական։ Պռոշյանի ստեղծագործությունները աչքի են ընկնում իրատեսական նկարագրություններով։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել հայ արձակի զարգացման վրա։ Նրա անունը շարունակում է հիշվել որպես ռեալիզմի կարևոր ներկայացուցիչ։ menu_book3 Read more Մխիթար Գոշ Մխիթար Գոշ 1130 թ․ – 1213 թ․ Մխիթար Գոշ միջնադարյան հայ մեծ մտածող, իրավագետ, առակագիր, մանկավարժ և հասարակական գործիչ էր, որը ապրել է XII–XIII դարերում։ Նա հայտնի է որպես հայ իրավագիտության ամենանշանավոր ներկայացուցիչներից մեկը։ Նրա ամենահայտնի աշխատությունը «Դատաստանագիրքն» է, որը համարվում է հայկական իրավունքի կարևորագույն հուշարձաններից և երկար ժամանակ ծառայել է որպես օրենքների ժողովածու։ Մխիթար Գոշը գրել է նաև բազմաթիվ առակներ, որոնց միջոցով քարոզել է բարություն, արդարություն, իմաստություն և ազնվություն։ Նա մեծ դեր է ունեցել կրթության և մշակույթի զարգացման գործում, հիմնել է դպրոցներ և նպաստել գիտելիքների տարածմանը։ Գոշի ստեղծագործությունները կարևոր նշանակություն ունեն հայ գրականության, իրավունքի և մանկավարժության պատմության մեջ։ Նրա անունը մինչ օրս համարվում է իմաստության, արդարադատության և ազգային մշակույթի խորհրդանիշ։ menu_book8 Read more Միսաք Մեծարենց Միսաք Մեծարենց 1886 թ․ – 1908 թ․ Միսաք Մեծարենցը արևմտահայ քնարական պոեզիայի ամենապայծառ ներկայացուցիչներից է։ Չնայած կարճ կյանքին, նա ստեղծել է բարձրարժեք գրական ժառանգություն։Միսաք Մեծարենցը արևմտահայ քնարերգության ամենապայծառ անուններից է։ Նրա ստեղծագործություններում կենտրոնական տեղ ունեն բնությունը, սերը և կյանքի գեղեցկությունը։ Չնայած կարճ կյանքին՝ նա հասցրել է ստեղծել բարձրարժեք պոեզիա։ Նրա լեզուն երաժշտական է և նուրբ։ Մեծարենցը մեծ ազդեցություն է ունեցել հայ ռոմանտիկ պոեզիայի վրա։ Նրա բանաստեղծությունները լի են լույսով և զգացմունքայնությամբ։ Նա համարվում է արևմտահայ պոեզիայի ամենաքնարական ձայներից մեկը։ Նրա գործերը մինչ օրս սիրով ընթերցվում են։ Նրա ժառանգությունը փոքր ծավալով, բայց մեծ արժեք ունի։ Նա հայ գրականության բացառիկ տաղանդներից է։ menu_book2 Read more Սիամանթո (Ատոմ Յարճանյան) Սիամանթո (Ատոմ Յարճանյան) 1878 թ․ – 1915 թ․ Սիամանթոն արևմտահայ գրականության ամենահզոր բանաստեղծներից է։ Նրա ստեղծագործությունները նվիրված են ազգային պայքարին, ազատությանը և մարդկային արժանապատվությանը։ Նա մեծ ցավով նկարագրել է հայ ժողովրդի ողբերգական ճակատագիրը։ Սիամանթոյի լեզուն ուժեղ է, կրակոտ և հուզական։ Նրա պոեզիան հաճախ արտահայտում է բողոք և արդարության պահանջ։ Հայոց ցեղասպանության տարիներին նա զոհվել է օսմանյան իշխանությունների կողմից։ Նրա գործերը դարձել են ազգային հիշողության կարևոր մաս։ Սիամանթոն մեծ ազդեցություն է ունեցել հետագա հայ բանաստեղծների վրա։ Նրա ստեղծագործությունները շարունակում են արդիական մնալ։ Նա համարվում է ազատատենչ պոեզիայի խորհրդանիշներից մեկը։ menu_book2 Read more