Սահակյան, Վահագն Արտաշեսի

Սահակյան, Վահագն Արտաշեսի

menu_book Տեսնել նյութերը

Հեղինակի գրքերը (1)

Օնլայն

Իրավաբանություն

Пути усовершенствования средств и методов обнаружения, фиксации и изъятия следов рук

Աշխատությունը նվիրված է քրեագիտական հետազոտությունների շրջանակում ձեռքերի հետքերի հայտնաբերման, ամրագրման և առգրավման միջոցների ու մեթոդների կատարելագործման հիմնախնդիրներին։ Քննարկվում են ձեռքերի հետքերի քրեագիտական նշանակությունը, դրանց առաջացման մեխանիզմները, տարբեր մակերևույթների վրա պահպանման առանձնահատկությունները և հանցագործությունների քննության ընթացքում որպես ապացուցողական տեղեկատվության աղբյուր օգտագործելու հնարավորությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում մատնահետքերի և ափերի հետքերի հայտնաբերման ավանդական ու ժամանակակից տեխնիկական միջոցներին, դրանց կիրառման պայմաններին և արդյունավետության գնահատման չափանիշներին։ Ուսումնասիրվում են տեսանելի, թույլ տեսանելի և անտեսանելի հետքերի հայտնաբերման ֆիզիկական, քիմիական և օպտիկական մեթոդները, ինչպես նաև տարբեր նյութերից պատրաստված մակերևույթների վրա դրանց կիրառման առանձնահատկությունները։ Դիտարկվում են հայտնաբերված հետքերի լուսանկարչական ամրագրման, թվային պատկերների մշակման, հետքերի պատճենահանման, պահպանման և փորձագիտական հետազոտության համար համապատասխան ձևով ներկայացնելու հարցերը։ Կարևորվում են հետքերի ամբողջականության ապահովումը, արտաքին ազդեցություններից պաշտպանությունը, հնարավոր աղտոտման կանխարգելումը և ապացույցների պահպանման ու փաստաթղթավորման պահանջների պահպանումը։ Անդրադարձ է կատարվում ժամանակակից քրեագիտական սարքավորումների, բարձր զգայունությամբ պատկերագրման տեխնոլոգիաների և ավտոմատացված նույնականացման համակարգերի կիրառման հնարավորություններին։ Հետազոտության շրջանակում կարող են համեմատվել ձեռքերի հետքերի հայտնաբերման և ամրագրման տարբեր մեթոդների արդյունավետությունը, դրանց տեխնիկական սահմանափակումները և գործնական կիրառման առանձնահատկությունները։ Առանձնացվում են դեպքի վայրի զննության ընթացքում մասնագիտական գործողությունների կազմակերպման, հետքերի փորձագիտական պիտանելիության գնահատման, նույնականացման ճշգրտության բարձրացման և քրեագիտական հետազոտությունների արդյունքների արժանահավատության ապահովման խնդիրները։ Աշխատությունը կարևոր նշանակություն ունի քրեագիտական տեխնիկայի զարգացման, դակտիլոսկոպիական հետազոտությունների մեթոդական հիմքերի կատարելագործման և դատավարական ապացույցների հետ աշխատանքի որակի բարձրացման համար։ Այն կարող է օգտակար լինել քրեագետների, դատափորձագետների, իրավապահ մարմինների մասնագետների, իրավաբանների և քրեագիտություն ուսումնասիրող ուսանողների համար։

Թարմացվել է՝ 2026-10-15
Пути усовершенствования средств и методов обнаружения, фиксации и изъятия следов рук

Անվճար

Հովհաննես Թումանյան Հովհաննես Թումանյան 1869 թ․ – 1923 թ․ Հովհաննես Թումանյանը հայ ժողովրդի ամենասիրված գրողներից և բանաստեղծներից է։ Նա ծնվել է Լոռու Դսեղ գյուղում և իր ստեղծագործություններում հաճախ պատկերել է ժողովրդական կյանքն ու ավանդույթները։ Թումանյանը գրել է հեքիաթներ, պոեմներ, պատմվածքներ և բանաստեղծություններ։ Նրա ամենահայտնի գործերից են «Գիքոր», «Անուշ», «Քաջ Նազար» և «Թմկաբերդի առումը»։ Նրա լեզուն պարզ է, բնական և հասկանալի բոլոր սերունդների համար։ Թումանյանի ստեղծագործությունները լի են հումորով, իմաստությամբ և մարդասիրությամբ։ Նա նաև ակտիվ հասարակական գործիչ էր և զբաղվել է բարեգործությամբ։ Նրա գործերը թարգմանվել են բազմաթիվ լեզուներով։ Թումանյանը հաճախ անվանվում է «Ամենայն հայոց բանաստեղծ»։ Նրա ժառանգությունը շարունակում է մնալ հայկական մշակույթի հիմնասյուներից մեկը։ menu_book9 Տեսնել ավելին Դերենիկ Դեմիրճյան Դերենիկ Դեմիրճյան 1877 թ․ – 1956 թ․ Դերենիկ Դեմիրճյանը գրող, դրամատուրգ և հասարակական գործիչ էր։ Նա առավել հայտնի է իր «Վարդանանք» պատմական վեպով, որը հայ գրականության կարևորագույն ստեղծագործություններից է։ Դեմիրճյանը մեծ հետաքրքրություն է ցուցաբերել հայկական պատմության և ազգային հերոսների նկատմամբ։ Նրա գործերում հաճախ հանդիպում են հայրենասիրական գաղափարներ։ Նա նաև գրել է բազմաթիվ պիեսներ և պատմվածքներ։ Դեմիրճյանի լեզուն հարուստ է և արտահայտիչ։ Նրա ստեղծագործությունները մեծ ազդեցություն են ունեցել հայ պատմական արձակի զարգացման վրա։ Նա կարևոր դեր է ունեցել նաև հայկական թատրոնի զարգացման գործում։ Նրա աշխատանքները մինչ օրս լայնորեն ուսումնասիրվում են։ Դեմիրճյանը համարվում է հայ դասական գրականության կարևոր ներկայացուցիչներից մեկը։ menu_book6 Տեսնել ավելին Րաֆֆի (Հակոբ Մելիք-Հակոբյան) Րաֆֆի (Հակոբ Մելիք-Հակոբյան) 1835 թ․ – 1888 թ․ Րաֆֆին հայ պատմավեպի ամենահայտնի ներկայացուցիչներից է։ Նրա ստեղծագործություններում մեծ տեղ են զբաղեցնում ազգային ազատագրության և հայրենասիրության թեմաները։ «Սամվել», «Խենթը» և «Դավիթ Բեկ» վեպերը համարվում են հայ գրականության դասականներ։ Նա ստեղծել է ուժեղ և հիշվող հերոսներ։ Րաֆֆու կերպարները պայքարում են հանուն ազատության և արդարության։ Նրա գրքերը մեծ ազդեցություն են ունեցել հայ երիտասարդության վրա։ Նա կարողացել է պատմությունը ներկայացնել հետաքրքիր և կենդանի ձևով։ Նրա ստեղծագործությունները մինչ օրս լայնորեն ընթերցվում են։ Րաֆֆին համարվում է ազգային մտածողության ձևավորման կարևոր գործիչ։ Նրա անունը մշտապես կապված է հայրենասիրական գրականության հետ։ menu_book15 Տեսնել ավելին Մուրացան (Գրիգոր Տեր-Հովհաննիսյան) Մուրացան (Գրիգոր Տեր-Հովհաննիսյան) 1854 թ․ – 1908 թ․ Մուրացանը հայ պատմական արձակի կարևոր ներկայացուցիչներից է։ Նրա ամենահայտնի ստեղծագործությունը «Գևորգ Մարզպետունի» վեպն է։ Վեպում ներկայացվում են Հայաստանի պատմության կարևոր էջերը։ Մուրացանը մեծ հետաքրքրություն ուներ ազգային անցյալի նկատմամբ։ Նրա ստեղծագործությունները ներշնչված են հայրենասիրական գաղափարներով։ Նա ձգտել է ընթերցողին ծանոթացնել հայկական պատմությանը։ Նրա կերպարները հաճախ մարմնավորում են քաջություն և նվիրվածություն։ Մուրացանի լեզուն հարուստ է և արտահայտիչ։ Նրա գրքերը մինչ օրս մեծ հետաքրքրությամբ ընթերցվում են։ Նա կարևոր տեղ է զբաղեցնում հայ պատմավեպի զարգացման մեջ։ menu_book18 Տեսնել ավելին Եղիշե Չարենց Եղիշե Չարենց 1897 թ․ – 1937 թ․ Եղիշե Չարենցը հայ նորագույն գրականության ամենաազդեցիկ հեղինակներից է։ Նա բանաստեղծ, արձակագիր և թարգմանիչ էր, որը նորարարական մոտեցումներ բերեց հայ պոեզիա։ Նրա ստեղծագործություններում միահյուսված են հայրենասիրությունը, հեղափոխական գաղափարները և մարդու ներքին պայքարը։ «Ես իմ անուշ Հայաստանի» բանաստեղծությունը դարձել է ազգային խորհրդանիշ։ Չարենցի լեզուն համարձակ է, հարուստ և ժամանակակից։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել 20-րդ դարի հայ գրականության զարգացման վրա։ Չնայած քաղաքական հալածանքներին, նրա ստեղծագործությունները պահպանեցին իրենց արժեքը։ Նրա գործերը թարգմանվել են բազմաթիվ լեզուներով։ Չարենցը համարվում է հայ մշակույթի խորհրդանշական դեմքերից մեկը։ Նրա գրական ժառանգությունը շարունակում է ոգեշնչել նոր սերունդներին։ menu_book16 Տեսնել ավելին Պարույր Սևակ Պարույր Սևակ 1924 թ․ – 1971 թ․ Պարույր Սևակը հայ գրականության ամենախոր և վերլուծական մտածող բանաստեղծներից է։ Նրա ստեղծագործություններում մեծ տեղ ունեն մարդու ներաշխարհը, հասարակությունը և պատմական հիշողությունը։ Սևակը հայտնի է իր «Անլռելի զանգակատուն» պոեմով, որը նվիրված է Կոմիտասին։ Նրա լեզուն համարձակ է, նորարարական և մտավոր։ Սևակը հաճախ քննադատել է հասարակական խնդիրները և կեղծ արժեքները։ Նրա պոեզիան համադրում է զգացմունքներն ու ինտելեկտը։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել հայ ժամանակակից պոեզիայի վրա։ Նրա ստեղծագործությունները լայնորեն ուսումնասիրվում են։ Սևակը համարվում է 20-րդ դարի ամենաազդեցիկ բանաստեղծներից մեկը։ Նրա ժառանգությունը շարունակում է ոգեշնչել նոր սերունդներին։ menu_book14 Տեսնել ավելին