Սահակյան, Վահագն Արտաշեսի

Սահակյան, Վահագն Արտաշեսի

menu_book Посмотреть материалы

Книги автора (1)

Онлайн

Право

Пути усовершенствования средств и методов обнаружения, фиксации и изъятия следов рук

Աշխատությունը նվիրված է քրեագիտական հետազոտությունների շրջանակում ձեռքերի հետքերի հայտնաբերման, ամրագրման և առգրավման միջոցների ու մեթոդների կատարելագործման հիմնախնդիրներին։ Քննարկվում են ձեռքերի հետքերի քրեագիտական նշանակությունը, դրանց առաջացման մեխանիզմները, տարբեր մակերևույթների վրա պահպանման առանձնահատկությունները և հանցագործությունների քննության ընթացքում որպես ապացուցողական տեղեկատվության աղբյուր օգտագործելու հնարավորությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում մատնահետքերի և ափերի հետքերի հայտնաբերման ավանդական ու ժամանակակից տեխնիկական միջոցներին, դրանց կիրառման պայմաններին և արդյունավետության գնահատման չափանիշներին։ Ուսումնասիրվում են տեսանելի, թույլ տեսանելի և անտեսանելի հետքերի հայտնաբերման ֆիզիկական, քիմիական և օպտիկական մեթոդները, ինչպես նաև տարբեր նյութերից պատրաստված մակերևույթների վրա դրանց կիրառման առանձնահատկությունները։ Դիտարկվում են հայտնաբերված հետքերի լուսանկարչական ամրագրման, թվային պատկերների մշակման, հետքերի պատճենահանման, պահպանման և փորձագիտական հետազոտության համար համապատասխան ձևով ներկայացնելու հարցերը։ Կարևորվում են հետքերի ամբողջականության ապահովումը, արտաքին ազդեցություններից պաշտպանությունը, հնարավոր աղտոտման կանխարգելումը և ապացույցների պահպանման ու փաստաթղթավորման պահանջների պահպանումը։ Անդրադարձ է կատարվում ժամանակակից քրեագիտական սարքավորումների, բարձր զգայունությամբ պատկերագրման տեխնոլոգիաների և ավտոմատացված նույնականացման համակարգերի կիրառման հնարավորություններին։ Հետազոտության շրջանակում կարող են համեմատվել ձեռքերի հետքերի հայտնաբերման և ամրագրման տարբեր մեթոդների արդյունավետությունը, դրանց տեխնիկական սահմանափակումները և գործնական կիրառման առանձնահատկությունները։ Առանձնացվում են դեպքի վայրի զննության ընթացքում մասնագիտական գործողությունների կազմակերպման, հետքերի փորձագիտական պիտանելիության գնահատման, նույնականացման ճշգրտության բարձրացման և քրեագիտական հետազոտությունների արդյունքների արժանահավատության ապահովման խնդիրները։ Աշխատությունը կարևոր նշանակություն ունի քրեագիտական տեխնիկայի զարգացման, դակտիլոսկոպիական հետազոտությունների մեթոդական հիմքերի կատարելագործման և դատավարական ապացույցների հետ աշխատանքի որակի բարձրացման համար։ Այն կարող է օգտակար լինել քրեագետների, դատափորձագետների, իրավապահ մարմինների մասնագետների, իրավաբանների և քրեագիտություն ուսումնասիրող ուսանողների համար։

Обновлено. 2026-10-15
Пути усовершенствования средств и методов обнаружения, фиксации и изъятия следов рук

Бесплатно

Другие авторы

Все авторы
Հովհաննես Թումանյան Հովհաննես Թումանյան 1869 թ․ – 1923 թ․ Հովհաննես Թումանյանը հայ ժողովրդի ամենասիրված գրողներից և բանաստեղծներից է։ Նա ծնվել է Լոռու Դսեղ գյուղում և իր ստեղծագործություններում հաճախ պատկերել է ժողովրդական կյանքն ու ավանդույթները։ Թումանյանը գրել է հեքիաթներ, պոեմներ, պատմվածքներ և բանաստեղծություններ։ Նրա ամենահայտնի գործերից են «Գիքոր», «Անուշ», «Քաջ Նազար» և «Թմկաբերդի առումը»։ Նրա լեզուն պարզ է, բնական և հասկանալի բոլոր սերունդների համար։ Թումանյանի ստեղծագործությունները լի են հումորով, իմաստությամբ և մարդասիրությամբ։ Նա նաև ակտիվ հասարակական գործիչ էր և զբաղվել է բարեգործությամբ։ Նրա գործերը թարգմանվել են բազմաթիվ լեզուներով։ Թումանյանը հաճախ անվանվում է «Ամենայն հայոց բանաստեղծ»։ Նրա ժառանգությունը շարունակում է մնալ հայկական մշակույթի հիմնասյուներից մեկը։ menu_book9 Подробнее Գուրգեն Մահարի Գուրգեն Մահարի 1903 թ․ – 1969 թ․ Գուրգեն Մահարին հայ արձակի և հուշագրության կարևոր ներկայացուցիչներից է։ Նրա ստեղծագործությունները հաճախ հիմնված են սեփական կյանքի փորձի վրա։ Նա նկարագրել է խորհրդային ժամանակների դժվարությունները և բանտային կյանքը։ Նրա հայտնի գործերից է «Ծաղկած փշալարեր» վեպը։ Մահարու լեզուն պարզ է, բայց խորքային և զգացմունքային։ Նրա ստեղծագործություններում կարևոր տեղ ունի մարդու ազատության գաղափարը։ Նա նաև անդրադարձել է պատմական և սոցիալական թեմաներին։ Մահարու գործերը արժեքավոր վկայություն են ժամանակաշրջանի մասին։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել հայ ժամանակակից արձակի վրա։ Նրա ժառանգությունը շարունակում է ուսումնասիրվել այսօր։ menu_book4 Подробнее Ալեքսանդր Շիրվանզադե Ալեքսանդր Շիրվանզադե 1858 թ․ – 1935 թ․ Ալեքսանդր Շիրվանզադեն հայ ռեալիստական արձակի մեծագույն ներկայացուցիչներից է։ Նրա ստեղծագործություններում արտացոլված են հասարակության տարբեր խավերի կյանքը և սոցիալական խնդիրները։ Նա գրել է վեպեր, պատմվածքներ և դրամատիկական գործեր։ Շիրվանզադեն մեծ ուշադրություն է դարձրել մարդկային հարաբերություններին։ Նրա հերոսները հոգեբանորեն խորն են մշակված։ Նա համարձակորեն քննադատել է հասարակական անարդարությունները։ Նրա ստեղծագործությունները մեծ ճանաչում են ստացել նաև թատերական բեմերում։ Շիրվանզադեն համարվում է հայ արձակի դասականներից մեկը։ Նրա ազդեցությունը զգալի է հետագա գրողների ստեղծագործություններում։ Նա շարունակում է մնալ հայ գրականության կարևորագույն անուններից մեկը։ menu_book17 Подробнее Մուրացան (Գրիգոր Տեր-Հովհաննիսյան) Մուրացան (Գրիգոր Տեր-Հովհաննիսյան) 1854 թ․ – 1908 թ․ Մուրացանը հայ պատմական արձակի կարևոր ներկայացուցիչներից է։ Նրա ամենահայտնի ստեղծագործությունը «Գևորգ Մարզպետունի» վեպն է։ Վեպում ներկայացվում են Հայաստանի պատմության կարևոր էջերը։ Մուրացանը մեծ հետաքրքրություն ուներ ազգային անցյալի նկատմամբ։ Նրա ստեղծագործությունները ներշնչված են հայրենասիրական գաղափարներով։ Նա ձգտել է ընթերցողին ծանոթացնել հայկական պատմությանը։ Նրա կերպարները հաճախ մարմնավորում են քաջություն և նվիրվածություն։ Մուրացանի լեզուն հարուստ է և արտահայտիչ։ Նրա գրքերը մինչ օրս մեծ հետաքրքրությամբ ընթերցվում են։ Նա կարևոր տեղ է զբաղեցնում հայ պատմավեպի զարգացման մեջ։ menu_book18 Подробнее Հովհաննես Շիրազ Հովհաննես Շիրազ 1915 թ․ – 1984 թ․ Հովհաննես Շիրազը հայ ժողովրդի ամենասիրված բանաստեղծներից է։ Նրա ստեղծագործությունները խորապես կապված են հայրենիքի, մոր կերպարի և ազգային ցավի հետ։ Շիրազի լեզուն պարզ է, ժողովրդական և շատ հուզական։ Նրա հայտնի գործերից են «Հայոց դանթեականը», «Մայրս» և բազմաթիվ հայրենասիրական բանաստեղծություններ։ Նա հաճախ արտահայտել է ժողովրդի ցավն ու ուրախությունը։ Շիրազը մեծ ազդեցություն է ունեցել սերունդների վրա իր անմիջական ոճով։ Նրա պոեզիան հաճախ արտասանվում է դպրոցներում և միջոցառումների ժամանակ։ Նա համարվում է 20-րդ դարի ամենաժողովրդական բանաստեղծներից մեկը։ Նրա ստեղծագործությունները դարձել են ազգային հիշողության մաս։ Շիրազը մինչ օրս սիրելի է ընթերցողների լայն շրջանակի համար։ menu_book6 Подробнее Խաչատուր Աբովյան Խաչատուր Աբովյան 1809 թ․ – 1848 թ․ Խաչատուր Աբովյանը նոր հայ գրականության հիմնադիրն է։ Նա առաջիններից էր, ով գրական ստեղծագործություններ գրեց աշխարհաբար հայերենով։ Նրա ամենահայտնի ստեղծագործությունը «Վերք Հայաստանի» վեպն է։ Այդ վեպը նկարագրում է հայ ժողովրդի պայքարը և ազգային ոգին։ Աբովյանը եղել է նաև մանկավարժ և լուսավորիչ։ Նա մեծ ուշադրություն է դարձրել կրթության զարգացմանը։ Իր գործունեությամբ նպաստել է ժամանակակից հայ մշակույթի ձևավորմանը։ Նրա գաղափարները մեծ ազդեցություն են ունեցել հետագա գրողների վրա։ Չնայած կարճ կյանքին՝ նա թողել է հարուստ գրական ժառանգություն։ Նրա անհետացումը մինչև այսօր մնում է հայկական պատմության առեղծվածներից մեկը։ menu_book4 Подробнее