Սարգսյան, Ամալյա Ռաֆիկի

Սարգսյան, Ամալյա Ռաֆիկի

menu_book Տեսնել նյութերը

Հեղինակի գրքերը (1)

Օնլայն

Պատմություն

Փայտամշակության արհեստը հայոց մեջ XIX -XX դդ. (պատմազգագրական ուսումնասիրություն)

Աշխատությունը ուսումնասիրում է հայ ժողովրդի ավանդական փայտամշակության արհեստի զարգացումը XIX–XX դարերում՝ ներկայացնելով դրա պատմական, սոցիալական և մշակութային առանձնահատկությունները։ Գրքում վերլուծվում են փայտամշակության տարբեր ձևերն ու տեխնիկաները, դրանց տարածվածությունը Հայաստանի տարբեր տարածաշրջաններում, ինչպես նաև արհեստավորների սոցիալական կարգավիճակը և արտադրական կազմակերպման ձևերը։ Հեղինակը անդրադառնում է կենցաղային և ծիսական նշանակության փայտե իրերի պատրաստման ավանդույթներին՝ ընդգծելով դրանց գեղարվեստական արժեքը և ազգային ինքնության պահպանման գործում ունեցած դերը։ Նյութում ներկայացվում են նաև ժամանակի տնտեսական փոփոխությունների ազդեցությունը արհեստի զարգացման վրա, ավանդական հմտությունների փոխանցման մեխանիզմները և դրանց աստիճանական վերափոխումը արդյունաբերականացման պայմաններում։ Աշխատությունը կարևոր ներդրում է հայկական նյութական մշակույթի ուսումնասիրության մեջ և նախատեսված է պատմաբանների, ազգագրագետների, արվեստաբանների, մշակութաբանների, ուսանողների և ժողովրդական արհեստներով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Թարմացվել է՝ 2026-08-12
Փայտամշակության արհեստը հայոց մեջ XIX -XX դդ. (պատմազգագրական ուսումնասիրություն)

Անվճար

Ակսել Բակունց Ակսել Բակունց 1899 թ․ – 1937 թ․ Ակսել Բակունցը հայ արձակի ամենաբարձր մակարդակի վարպետներից է։ Նրա ստեղծագործություններում կենտրոնական տեղ ունի գյուղական կյանքի, մարդու և բնության ներդաշնակության պատկերումը։ Բակունցը առանձնանում է նուրբ հոգեբանական դիտարկումներով և լեզվական ճշգրտությամբ։ Նրա հայտնի գործերից են «Ալպիական մանուշակ», «Մթնաձոր» և այլ պատմվածքներ։ Նա համարվում է հայ կարճ արձակի անգերազանցելի հեղինակներից մեկը։ Բակունցի ստեղծագործությունները լի են մարդկային խորությամբ և լուռ տխրությամբ։ Նրա հերոսները հաճախ պայքարում են սոցիալական դժվարությունների հետ։ Չնայած կարճ կյանքին՝ նա թողել է մեծ գրական ժառանգություն։ Նրա գործերը մեծ ազդեցություն են ունեցել հայ արձակի զարգացման վրա։ Նա զոհվել է ստալինյան բռնաճնշումների ժամանակ։ menu_book5 Մխիթար Գոշ Մխիթար Գոշ 1130 թ․ – 1213 թ․ Մխիթար Գոշ միջնադարյան հայ մեծ մտածող, իրավագետ, առակագիր, մանկավարժ և հասարակական գործիչ էր, որը ապրել է XII–XIII դարերում։ Նա հայտնի է որպես հայ իրավագիտության ամենանշանավոր ներկայացուցիչներից մեկը։ Նրա ամենահայտնի աշխատությունը «Դատաստանագիրքն» է, որը համարվում է հայկական իրավունքի կարևորագույն հուշարձաններից և երկար ժամանակ ծառայել է որպես օրենքների ժողովածու։ Մխիթար Գոշը գրել է նաև բազմաթիվ առակներ, որոնց միջոցով քարոզել է բարություն, արդարություն, իմաստություն և ազնվություն։ Նա մեծ դեր է ունեցել կրթության և մշակույթի զարգացման գործում, հիմնել է դպրոցներ և նպաստել գիտելիքների տարածմանը։ Գոշի ստեղծագործությունները կարևոր նշանակություն ունեն հայ գրականության, իրավունքի և մանկավարժության պատմության մեջ։ Նրա անունը մինչ օրս համարվում է իմաստության, արդարադատության և ազգային մշակույթի խորհրդանիշ։ menu_book5 Միսաք Մեծարենց Միսաք Մեծարենց 1886 թ․ – 1908 թ․ Միսաք Մեծարենցը արևմտահայ քնարական պոեզիայի ամենապայծառ ներկայացուցիչներից է։ Չնայած կարճ կյանքին, նա ստեղծել է բարձրարժեք գրական ժառանգություն։Միսաք Մեծարենցը արևմտահայ քնարերգության ամենապայծառ անուններից է։ Նրա ստեղծագործություններում կենտրոնական տեղ ունեն բնությունը, սերը և կյանքի գեղեցկությունը։ Չնայած կարճ կյանքին՝ նա հասցրել է ստեղծել բարձրարժեք պոեզիա։ Նրա լեզուն երաժշտական է և նուրբ։ Մեծարենցը մեծ ազդեցություն է ունեցել հայ ռոմանտիկ պոեզիայի վրա։ Նրա բանաստեղծությունները լի են լույսով և զգացմունքայնությամբ։ Նա համարվում է արևմտահայ պոեզիայի ամենաքնարական ձայներից մեկը։ Նրա գործերը մինչ օրս սիրով ընթերցվում են։ Նրա ժառանգությունը փոքր ծավալով, բայց մեծ արժեք ունի։ Նա հայ գրականության բացառիկ տաղանդներից է։ menu_book2