Սարգսյան, Փիրուզա Ալբերտի

Մանկավարժություն

Աշխատությունը նվիրված է կրտսեր դպրոցականների էկոլոգիական դաստիարակության արդյունավետության բարձրացմանը՝ միջառարկայական կապերի նպատակային և համակարգված կիրառման միջոցով։ Հետազոտության հիմքում այն մոտեցումն է, որ բնության, շրջակա միջավայրի և մարդու ու բնության փոխհարաբերությունների վերաբերյալ գիտելիքները առավել ամբողջական են ձևավորվում այն դեպքում, երբ դրանք ներկայացվում են ոչ թե առանձին ուսումնական առարկաների շրջանակում, այլ փոխկապակցված և միասնական կրթական գործընթացում։ Աշխատության մեջ ուսումնասիրվում են կրտսեր դպրոցական տարիքի երեխաների տարիքային և հոգեբանամանկավարժական առանձնահատկությունները, նրանց հետաքրքրությունների ձևավորման պայմանները և էկոլոգիական գիտելիքների յուրացման արդյունավետ եղանակները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում այնպիսի արժեքների և վերաբերմունքների ձևավորմանը, որոնք երեխային օգնում են գիտակցել բնության պահպանության անհրաժեշտությունը, շրջակա միջավայրի նկատմամբ պատասխանատվությունը և սեփական վարքագծի հետևանքները։ Միջառարկայական կապերի կիրառումը կարող է իրականացվել բնագիտության, մայրենի լեզվի, մաթեմատիկայի, կերպարվեստի, տեխնոլոգիայի, երաժշտության և այլ առարկաների բովանդակության փոխկապակցման միջոցով։ Այսպիսի մոտեցումը հնարավորություն է տալիս էկոլոգիական թեմաները ներկայացնել տարբեր տեսանկյուններից և ամրապնդել գիտելիքները գործնական ու ստեղծագործական գործունեության միջոցով։ Աշխատության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել էկոլոգիական խնդիրներին նվիրված դասերի, նախագծերի, դիտարկումների, փորձերի, զբոսանքների, խաղերի և գործնական առաջադրանքների կազմակերպման մեթոդները։ Կարևոր տեղ է հատկացվում աշակերտների ակտիվ ներգրավվածությանը, քանի որ սեփական դիտարկումների և գործողությունների միջոցով երեխան ավելի հեշտ է գիտակցում բնապահպանական խնդիրների նշանակությունը և ձևավորում պատասխանատու վարքագիծ։ Հետազոտության ընթացքում կարող են մշակվել և փորձարկվել միջառարկայական դասերի ու առաջադրանքների համակարգեր, որոնք ուղղված են ոչ միայն գիտելիքների փոխանցմանը, այլև էկոլոգիական մտածողության, հետաքրքրության, արժեքային կողմնորոշումների և գործնական հմտությունների զարգացմանը։ Աշխատության կարևոր խնդիրներից է նաև էկոլոգիական դաստիարակության արդյունքների գնահատման չափանիշների և ցուցանիշների առանձնացումը, որոնց միջոցով հնարավոր է որոշել կիրառվող մեթոդների արդյունավետությունը և աշակերտների առաջընթացը։ Հետազոտության գործնական նշանակությունն այն է, որ առաջարկվող մեթոդական մոտեցումները կարող են կիրառվել տարրական դպրոցի ուսումնական գործընթացում՝ էկոլոգիական բովանդակությունը տարբեր առարկաների հետ նպատակային կապելու և ուսուցման ամբողջականությունն ապահովելու համար։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել տարրական դասարանների ուսուցիչներին, մանկավարժներին, կրթության կազմակերպիչներին, մանկավարժական բուհերի ուսանողներին և էկոլոգիական կրթության ու միջառարկայական ուսուցման խնդիրներով զբաղվող մասնագետներին։