Шарашенидзе, З. М.

Шарашенидзе, З. М.

menu_book Տեսնել նյութերը

Հեղինակի գրքերը (1)

Օնլայն

Պատմություն

Զագրոսի լեռնաշխարհի ցեղերի պատմությունից․ կասիտներ և նրանց տիրապետությունը Բաբելոնիայում

Աշխատությունը նվիրված է Հին Արևելքի պատմության կարևորագույն ժամանակաշրջաններից մեկին՝ Զագրոսի լեռնաշխարհի ցեղերի պատմությանը, մասնավորապես՝ կասիտներին և նրանց քաղաքական ու ռազմական գերիշխանությանը Բաբելոնիայում։ Այն անդրադառնում է կասիտների ծագման, բնակության տարածքի, հասարակական կազմակերպման և պատմական զարգացման հարցերին՝ ներկայացնելով նրանց որպես Հին Միջագետքի պատմական գործընթացներում նշանակալի դեր ունեցած ժողովուրդ։ Զագրոսի լեռնային տարածքները հնագույն ժամանակներից եղել են տարբեր ցեղային միավորումների բնակության և ձևավորման միջավայր, իսկ դրանց բնակչության շփումները Միջագետքի զարգացած քաղաքակրթությունների հետ նպաստել են քաղաքական, տնտեսական և մշակութային փոխազդեցությունների ձևավորմանը։ Այս համատեքստում առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում կասիտներին, որոնց պատմությունը սերտորեն կապված է Բաբելոնիայի քաղաքական պատմության հետ։ Նրանց վերելքը և Բաբելոնիայում իշխանության հաստատումը կարևոր շրջադարձային իրադարձություն էին տարածաշրջանի պատմության մեջ՝ ազդելով պետության կառավարման համակարգի, արտաքին քաղաքական հարաբերությունների և հասարակական կյանքի հետագա զարգացման վրա։ Կասիտների տիրապետությունը Բաբելոնիայում առանձնանում է իր երկարատևությամբ և պատմական նշանակությամբ․ այն բնութագրվում էր տեղական պետական ու մշակութային ավանդույթների շարունակականությամբ, ինչպես նաև նոր քաղաքական ուժի աստիճանական ներգրավմամբ բաբելոնյան քաղաքակրթական միջավայր։ Աշխատության թեմատիկ շրջանակը հնարավորություն է տալիս դիտարկելու լեռնային ցեղերի և հարթավայրային քաղաքակրթությունների միջև գոյություն ունեցած հարաբերությունները, ռազմական ընդհարումների ու քաղաքական դաշինքների նշանակությունը, ինչպես նաև այն գործընթացները, որոնց միջոցով տարբեր էթնիկական և հասարակական խմբեր մասնակցել են Հին Արևելքի պետությունների ձևավորմանն ու վերափոխմանը։ Կասիտների պատմության ուսումնասիրությունը կարևոր է նաև այն տեսանկյունից, որ բացահայտում է Միջագետքի պատմական զարգացման բազմաշերտ բնույթը՝ ցույց տալով, որ Բաբելոնիայի քաղաքական և մշակութային կյանքը ձևավորվել է ոչ միայն տեղական ավանդույթների, այլև հարևան ժողովուրդների ու ցեղային միավորումների հետ շարունակական փոխազդեցության արդյունքում։ Նյութը նշանակալի է Հին Արևելքի ժողովուրդների պատմությամբ, հնագույն պետությունների կազմավորմամբ, միջէթնիկական հարաբերություններով և տարածաշրջանային պատմական գործընթացներով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։ Այն արժեքավոր պատմագիտական ուսումնասիրության թեմա է նաև Զագրոսի լեռնաշխարհի և Միջագետքի միջև պատմական կապերի, հին ժողովուրդների տեղաշարժերի ու քաղաքական ազդեցությունների ուսումնասիրության տեսանկյունից՝ նպաստելով կասիտների տեղի և դերի ընկալմանը Հին Արևելքի ընդհանուր պատմական համայնապատկերում։

Թարմացվել է՝ 2026-11-21
Զագրոսի լեռնաշխարհի ցեղերի պատմությունից․ կասիտներ և նրանց տիրապետությունը Բաբելոնիայում

Անվճար

Դանիել Վարուժան Դանիել Վարուժան 1884 թ․ – 1915 թ․ Դանիել Վարուժանը արևմտահայ պոեզիայի ամենատաղանդավոր ներկայացուցիչներից է։ Նրա ստեղծագործություններում մեծ տեղ ունեն բնությունը, գյուղական կյանքը և մարդու ստեղծագործ ուժը։ Վարուժանը հիանում էր աշխատանքի գեղեցկությամբ և մարդու հոգևոր ուժով։ Նրա բանաստեղծությունները հարուստ են պատկերներով և զգացմունքներով։ Նա ձգտել է վերածնել ազգային մշակութային արժեքները։ Հայոց ցեղասպանության ժամանակ նա ձերբակալվել և սպանվել է։ Չնայած կարճ կյանքին՝ նա թողել է մեծ գրական ժառանգություն։ Նրա գործերը մեծ ազդեցություն են ունեցել հայ պոեզիայի զարգացման վրա։ Վարուժանի ստեղծագործությունները մինչ օրս լայնորեն ընթերցվում են։ Նա համարվում է արևմտահայ գրականության դասականներից մեկը։ menu_book3 Տեսնել ավելին Պարույր Սևակ Պարույր Սևակ 1924 թ․ – 1971 թ․ Պարույր Սևակը հայ գրականության ամենախոր և վերլուծական մտածող բանաստեղծներից է։ Նրա ստեղծագործություններում մեծ տեղ ունեն մարդու ներաշխարհը, հասարակությունը և պատմական հիշողությունը։ Սևակը հայտնի է իր «Անլռելի զանգակատուն» պոեմով, որը նվիրված է Կոմիտասին։ Նրա լեզուն համարձակ է, նորարարական և մտավոր։ Սևակը հաճախ քննադատել է հասարակական խնդիրները և կեղծ արժեքները։ Նրա պոեզիան համադրում է զգացմունքներն ու ինտելեկտը։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել հայ ժամանակակից պոեզիայի վրա։ Նրա ստեղծագործությունները լայնորեն ուսումնասիրվում են։ Սևակը համարվում է 20-րդ դարի ամենաազդեցիկ բանաստեղծներից մեկը։ Նրա ժառանգությունը շարունակում է ոգեշնչել նոր սերունդներին։ menu_book9 Տեսնել ավելին Գաբրիել Սունդուկյան Գաբրիել Սունդուկյան 1825 թ․ – 1912 թ․ Հայ մեծ դրամատուրգ, արձակագիր և հասարակական գործիչ էր, որը համարվում է հայկական ռեալիստական դրամատուրգիայի հիմնադիրը։ Նա ծնվել է 1825 թվականի հուլիսի 11-ին՝ Թիֆլիսում, և մահացել 1912 թվականի մարտի 29-ին։ Սունդուկյանի ստեղծագործություններում արտացոլված են XIX դարի հայ հասարակության կյանքը, կենցաղը, սովորույթներն ու սոցիալական խնդիրները։ Նրա ամենահայտնի պիեսներից են «Պեպո»-ն, «Խաթաբալա»-ն և «Էլի մեկ զոհ»-ը, որոնք մեծ ժողովրդականություն են վայելում մինչ օրս։ Սունդուկյանը կարևոր դեր է ունեցել հայկական թատրոնի զարգացման գործում, իսկ նրա ստեղծագործությունները դարձել են հայ դրամատուրգիայի դասական նմուշներ։ Նրա անունը կրում է Գաբրիել Սունդուկյանի անվան ազգային ակադեմիական թատրոնը, որը Հայաստանի ամենահեղինակավոր թատրոններից է։ menu_book2 Տեսնել ավելին Վահան Թեքեյան Վահան Թեքեյան 1878 թ․ – 1945 թ․ Վահան Թեքեյանը սփյուռքահայ գրականության ամենահայտնի բանաստեղծներից է։ Նրա ստեղծագործությունները հայտնի են իրենց խորը քնարականությամբ և հայրենասիրությամբ։ Թեքեյանը գրել է սիրո, հայրենիքի և մարդկային կյանքի մասին։ Նա նաև ակտիվ լրագրող և հասարակական գործիչ էր։ Նրա պոեզիան մեծ ճանաչում է ստացել հայկական սփյուռքում։ Թեքեյանի լեզուն նուրբ է և արտահայտիչ։ Նա կարևոր դեր է ունեցել արևմտահայ մշակույթի պահպանման գործում։ Նրա գործերը թարգմանվել են տարբեր լեզուներով։ Շատ գրականագետներ նրան անվանում են «Սփյուռքի բանաստեղծ իշխան»։ Նրա անունը շարունակում է մնալ հայ պոեզիայի կարևոր էջերից մեկը։ menu_book2 Տեսնել ավելին Ալեքսանդր Շիրվանզադե Ալեքսանդր Շիրվանզադե 1858 թ․ – 1935 թ․ Ալեքսանդր Շիրվանզադեն հայ ռեալիստական արձակի մեծագույն ներկայացուցիչներից է։ Նրա ստեղծագործություններում արտացոլված են հասարակության տարբեր խավերի կյանքը և սոցիալական խնդիրները։ Նա գրել է վեպեր, պատմվածքներ և դրամատիկական գործեր։ Շիրվանզադեն մեծ ուշադրություն է դարձրել մարդկային հարաբերություններին։ Նրա հերոսները հոգեբանորեն խորն են մշակված։ Նա համարձակորեն քննադատել է հասարակական անարդարությունները։ Նրա ստեղծագործությունները մեծ ճանաչում են ստացել նաև թատերական բեմերում։ Շիրվանզադեն համարվում է հայ արձակի դասականներից մեկը։ Նրա ազդեցությունը զգալի է հետագա գրողների ստեղծագործություններում։ Նա շարունակում է մնալ հայ գրականության կարևորագույն անուններից մեկը։ menu_book17 Տեսնել ավելին Մխիթար Գոշ Մխիթար Գոշ 1130 թ․ – 1213 թ․ Մխիթար Գոշ միջնադարյան հայ մեծ մտածող, իրավագետ, առակագիր, մանկավարժ և հասարակական գործիչ էր, որը ապրել է XII–XIII դարերում։ Նա հայտնի է որպես հայ իրավագիտության ամենանշանավոր ներկայացուցիչներից մեկը։ Նրա ամենահայտնի աշխատությունը «Դատաստանագիրքն» է, որը համարվում է հայկական իրավունքի կարևորագույն հուշարձաններից և երկար ժամանակ ծառայել է որպես օրենքների ժողովածու։ Մխիթար Գոշը գրել է նաև բազմաթիվ առակներ, որոնց միջոցով քարոզել է բարություն, արդարություն, իմաստություն և ազնվություն։ Նա մեծ դեր է ունեցել կրթության և մշակույթի զարգացման գործում, հիմնել է դպրոցներ և նպաստել գիտելիքների տարածմանը։ Գոշի ստեղծագործությունները կարևոր նշանակություն ունեն հայ գրականության, իրավունքի և մանկավարժության պատմության մեջ։ Նրա անունը մինչ օրս համարվում է իմաստության, արդարադատության և ազգային մշակույթի խորհրդանիշ։ menu_book9 Տեսնել ավելին