Շատախյան, Մեսրոպ Պետրոսի

Շատախյան, Մեսրոպ Պետրոսի

menu_book Տեսնել նյութերը

Հեղինակի գրքերը (1)

Օնլայն

Բժշկություն

Эллипсовидный биопротез трикуспидального клапана на функционально гибком каркасе

Այս գիտական աշխատությունը նվիրված է եռփեղկ փականի էլիպսաձև կենսապրոթեզի մշակմանը և դրա ֆունկցիոնալ ճկուն հենքի կառուցվածքային ու կլինիկական նշանակության ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության հիմքում ընկած է սրտի եռփեղկ փականի ֆունկցիան հնարավորինս բնական պայմաններին մոտ վերարտադրելու խնդիրը՝ հաշվի առնելով ինչպես արյան հոսքի հեմոդինամիկական առանձնահատկությունները, այնպես էլ փականի և հարակից սրտային կառուցվածքների փոխադարձ շարժունակությունը։ Աշխատության կարևոր ուղղություններից է կենսապրոթեզի հենքի կառուցվածքի կատարելագործումը, քանի որ պրոթեզի մեխանիկական հատկությունները կարող են էական ազդեցություն ունենալ դրա աշխատանքի, հեմոդինամիկ արդյունավետության և երկարաժամկետ կենսունակության վրա։ Ֆունկցիոնալորեն ճկուն հենքի գաղափարը ենթադրում է այնպիսի կառուցվածքի ստեղծում, որը կարող է որոշ չափով հարմարվել սրտի բնական շարժումներին և նվազեցնել կոշտ պրոթեզային կառուցվածքների հետ կապված հնարավոր հեմոդինամիկական ու մեխանիկական սահմանափակումները։ Էլիպսաձև ձևի կիրառումը նույնպես դիտարկվում է որպես կառուցվածքային լուծում, որի միջոցով հնարավոր է ավելի համապատասխանեցնել պրոթեզի երկրաչափությունը եռփեղկ փականի անատոմիական և ֆունկցիոնալ առանձնահատկություններին։ Աշխատության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել պրոթեզի կառուցվածքը, դրա բաղադրիչների փոխազդեցությունը, փականի բացման և փակման մեխանիզմը, հեմոդինամիկական ցուցանիշները, նյութերի կենսահամատեղելիությունը և մեխանիկական կայունությունը։ Կարևոր նշանակություն ունի նաև կենսաբանական փականի նյութի և ճկուն հենքի փոխհարաբերությունը, քանի որ պրոթեզի արդյունավետ աշխատանքը կախված է ոչ միայն առանձին տարրերի որակից, այլև ամբողջ համակարգի միասնական ֆունկցիոնալ վարքագծից։ Հետազոտությունը կարող է ներառել փորձարարական մոդելավորում և հեմոդինամիկական փորձարկումներ՝ գնահատելու պրոթեզի աշխատանքը տարբեր պայմաններում, ինչպես նաև համեմատելու այն այլ տեսակի փականային պրոթեզների հետ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն կարող է դարձվել այնպիսի ցուցանիշների, ինչպիսիք են փականի միջով արյան հոսքի բնույթը, ճնշման գրադիենտները, հետադարձ հոսքի մակարդակը, փականի բացման արդյունավետությունը և կառուցվածքի դիմացկունությունը կրկնվող մեխանիկական ծանրաբեռնվածությունների պայմաններում։ Նման ուսումնասիրությունները կարևոր են եռփեղկ փականի հիվանդությունների վիրաբուժական բուժման կատարելագործման տեսանկյունից, քանի որ պրոթեզավորման հիմնական նպատակներից մեկը ոչ միայն վնասված փականի փոխարինումն է, այլև սրտի բնականոն հեմոդինամիկայի հնարավորինս լիարժեք վերականգնումը։ Աշխատությունը համադրում է սրտային վիրաբուժության, կենսաբժշկական ինժեներիայի, բիոմեխանիկայի, կենսանյութերի և սրտային փականների պրոթեզավորման խնդիրները։ Այն կարող է հետաքրքրել սրտային վիրաբույժներին, սրտաբաններին, կենսաբժշկական ինժեներներին, բժշկական սարքերի մշակմամբ զբաղվող մասնագետներին, բիոմեխանիկայի հետազոտողներին և բժշկական տեխնոլոգիաների ոլորտի ասպիրանտներին ու ուսանողներին։ Հետազոտության գործնական նշանակությունը կապված է այնպիսի փականային կենսապրոթեզների ստեղծման հնարավորության հետ, որոնք ավելի լավ են համապատասխանում սրտի բնական շարժական համակարգին և կարող են ապահովել արդյունավետ, կայուն ու ֆիզիոլոգիապես առավել մոտ փականային ֆունկցիա։

Թարմացվել է՝ 2026-09-05
Эллипсовидный биопротез трикуспидального клапана на функционально гибком каркасе

Անվճար

Գրիգոր Զոհրապ Գրիգոր Զոհրապ 1861 թ․ – 1915 թ․ Հայ նշանավոր գրող, հրապարակախոս, իրավաբան և քաղաքական գործիչ էր։ Նա ծնվել է 1861 թվականի հունիսի 26-ին՝ Կոստանդնուպոլսում, և մահացել 1915 թվականին՝ Հայոց ցեղասպանության ժամանակ։ Զոհրապը համարվում է արևմտահայ գրականության ամենահայտնի նովելիստներից մեկը։ Նրա ստեղծագործություններում պատկերավորվում են մարդու հոգեբանությունը, հասարակական հարաբերությունները և քաղաքային կյանքի խնդիրները։ Նա գրել է բազմաթիվ պատմվածքներ և նորավեպեր, որոնք առանձնանում են իրատեսական ոճով և խոր հոգեբանական վերլուծությամբ։ Բացի գրական գործունեությունից, Զոհրապը եղել է հայտնի իրավաբան և Օսմանյան խորհրդարանի պատգամավոր։ Նրա կյանքն ու գործունեությունը մեծ ազդեցություն են ունեցել հայ մշակույթի և հասարակական մտքի զարգացման վրա, իսկ նրա ստեղծագործությունները մինչ օրս համարվում են հայ գրականության արժեքավոր էջերից։ menu_book4 Տեսնել ավելին Վահան Թոթովենց Վահան Թոթովենց 1889 թ․ – 1938 թ․ Վահան Թոթովենց հայ արձակագիր, դրամատուրգ և լրագրող է, որը համարվում է XX դարի հայ գրականության կարևոր դեմքերից մեկը։ Նրա ստեղծագործությունները առանձնանում են իրականության խոր ու պատկերավոր նկարագրություններով, որտեղ արտացոլված են հայ ժողովրդի կյանքը, ցավը և դիմադրողականությունը պատմական ծանր ժամանակներում։ Թոթովենցի գրականության հիմնական թեմաներն են արևմտահայ կյանքի պատկերումը, պատերազմները, գաղթը և մարդու ճակատագիրը բարդ սոցիալական ու քաղաքական պայմաններում։ Նրա գործերում հաճախ զգացվում է անձնական փորձի ազդեցությունը, ինչը դրանք դարձնում է ավելի անկեղծ և ազդեցիկ։ Նրա ամենահայտնի ստեղծագործություններից է «Հին Հռոմեական ճանապարհի վրա» վեպը, որտեղ նա նկարագրում է իր մանկությունը և արևմտահայ իրականությունը՝ հարուստ ու կենդանի լեզվով։ Թոթովենցը նաև զբաղվել է լրագրությամբ և հասարակական գործունեությամբ՝ մասնակցելով ժամանակի մտավոր ու քաղաքական կյանքին։ Առաջին համաշխարհային պատերազմի տարիներին նա կապեր է ունեցել հայկական ռազմական ու ազգային շրջանակների հետ, ինչը մեծ ազդեցություն է ունեցել նրա աշխարհայացքի վրա։ 1938 թվականին, ստալինյան բռնաճնշումների ժամանակ, նա ձերբակալվել և գնդակահարվել է։ Չնայած իր կյանքի ողբերգական ավարտին, Վահան Թոթովենցի ստեղծագործությունները այսօր համարվում են հայ գրականության արժեքավոր մաս՝ իրենց պատմական և գեղարվեստական նշանակությամբ։ menu_book2 Տեսնել ավելին Եղիշե Չարենց Եղիշե Չարենց 1897 թ․ – 1937 թ․ Եղիշե Չարենցը հայ նորագույն գրականության ամենաազդեցիկ հեղինակներից է։ Նա բանաստեղծ, արձակագիր և թարգմանիչ էր, որը նորարարական մոտեցումներ բերեց հայ պոեզիա։ Նրա ստեղծագործություններում միահյուսված են հայրենասիրությունը, հեղափոխական գաղափարները և մարդու ներքին պայքարը։ «Ես իմ անուշ Հայաստանի» բանաստեղծությունը դարձել է ազգային խորհրդանիշ։ Չարենցի լեզուն համարձակ է, հարուստ և ժամանակակից։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել 20-րդ դարի հայ գրականության զարգացման վրա։ Չնայած քաղաքական հալածանքներին, նրա ստեղծագործությունները պահպանեցին իրենց արժեքը։ Նրա գործերը թարգմանվել են բազմաթիվ լեզուներով։ Չարենցը համարվում է հայ մշակույթի խորհրդանշական դեմքերից մեկը։ Նրա գրական ժառանգությունը շարունակում է ոգեշնչել նոր սերունդներին։ menu_book16 Տեսնել ավելին Ավետիք Իսահակյան Ավետիք Իսահակյան 1875 թ․ – 1957 թ․ Ավետիք Իսահակյանը հայ քնարերգության մեծագույն ներկայացուցիչներից է։ Նրա պոեզիան լի է սիրո, հայրենիքի, կարոտի և մարդկային զգացմունքների թեմաներով։ Նրա ստեղծագործությունները մեծ ճանաչում են ստացել նաև արտերկրում։Ավետիք Իսահակյանը հայ քնարերգության ամենանշանավոր ներկայացուցիչներից է։ Նրա ստեղծագործություններում մեծ տեղ են զբաղեցնում սերը, հայրենիքը, կարոտը և մարդու ներաշխարհը։ Իսահակյանի լեզուն առանձնանում է մեղմությամբ, երաժշտականությամբ և խոր զգացմունքայնությամբ։ Նրա հայտնի գործերից են «Աբու Լալա Մահարին» և բազմաթիվ քնարական բանաստեղծություններ։ Նա երկար տարիներ ապրել է արտասահմանում, սակայն մշտապես կապված է եղել հայրենիքի հետ։ Իսահակյանի պոեզիան մեծ ճանաչում է ստացել նաև միջազգային մակարդակով։ Նրա գործերը թարգմանվել են բազմաթիվ լեզուներով։ Նա եղել է նաև հասարակական և մշակութային ակտիվ գործիչ։ Իսահակյանի ստեղծագործությունները շարունակում են սիրել տարբեր սերունդներ։ Նա համարվում է հայ պոեզիայի մեծագույն վարպետներից մեկը։ menu_book3 Տեսնել ավելին Ակսել Բակունց Ակսել Բակունց 1899 թ․ – 1937 թ․ Ակսել Բակունցը հայ արձակի ամենաբարձր մակարդակի վարպետներից է։ Նրա ստեղծագործություններում կենտրոնական տեղ ունի գյուղական կյանքի, մարդու և բնության ներդաշնակության պատկերումը։ Բակունցը առանձնանում է նուրբ հոգեբանական դիտարկումներով և լեզվական ճշգրտությամբ։ Նրա հայտնի գործերից են «Ալպիական մանուշակ», «Մթնաձոր» և այլ պատմվածքներ։ Նա համարվում է հայ կարճ արձակի անգերազանցելի հեղինակներից մեկը։ Բակունցի ստեղծագործությունները լի են մարդկային խորությամբ և լուռ տխրությամբ։ Նրա հերոսները հաճախ պայքարում են սոցիալական դժվարությունների հետ։ Չնայած կարճ կյանքին՝ նա թողել է մեծ գրական ժառանգություն։ Նրա գործերը մեծ ազդեցություն են ունեցել հայ արձակի զարգացման վրա։ Նա զոհվել է ստալինյան բռնաճնշումների ժամանակ։ menu_book6 Տեսնել ավելին Մխիթար Գոշ Մխիթար Գոշ 1130 թ․ – 1213 թ․ Մխիթար Գոշ միջնադարյան հայ մեծ մտածող, իրավագետ, առակագիր, մանկավարժ և հասարակական գործիչ էր, որը ապրել է XII–XIII դարերում։ Նա հայտնի է որպես հայ իրավագիտության ամենանշանավոր ներկայացուցիչներից մեկը։ Նրա ամենահայտնի աշխատությունը «Դատաստանագիրքն» է, որը համարվում է հայկական իրավունքի կարևորագույն հուշարձաններից և երկար ժամանակ ծառայել է որպես օրենքների ժողովածու։ Մխիթար Գոշը գրել է նաև բազմաթիվ առակներ, որոնց միջոցով քարոզել է բարություն, արդարություն, իմաստություն և ազնվություն։ Նա մեծ դեր է ունեցել կրթության և մշակույթի զարգացման գործում, հիմնել է դպրոցներ և նպաստել գիտելիքների տարածմանը։ Գոշի ստեղծագործությունները կարևոր նշանակություն ունեն հայ գրականության, իրավունքի և մանկավարժության պատմության մեջ։ Նրա անունը մինչ օրս համարվում է իմաստության, արդարադատության և ազգային մշակույթի խորհրդանիշ։ menu_book5 Տեսնել ավելին