Շատախյան, Մեսրոպ Պետրոսի

Շատախյան, Մեսրոպ Պետրոսի

menu_book Տեսնել նյութերը

Հեղինակի գրքերը (1)

Օնլայն

Բժշկություն

Эллипсовидный биопротез трикуспидального клапана на функционально гибком каркасе

Այս գիտական աշխատությունը նվիրված է եռփեղկ փականի էլիպսաձև կենսապրոթեզի մշակմանը և դրա ֆունկցիոնալ ճկուն հենքի կառուցվածքային ու կլինիկական նշանակության ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության հիմքում ընկած է սրտի եռփեղկ փականի ֆունկցիան հնարավորինս բնական պայմաններին մոտ վերարտադրելու խնդիրը՝ հաշվի առնելով ինչպես արյան հոսքի հեմոդինամիկական առանձնահատկությունները, այնպես էլ փականի և հարակից սրտային կառուցվածքների փոխադարձ շարժունակությունը։ Աշխատության կարևոր ուղղություններից է կենսապրոթեզի հենքի կառուցվածքի կատարելագործումը, քանի որ պրոթեզի մեխանիկական հատկությունները կարող են էական ազդեցություն ունենալ դրա աշխատանքի, հեմոդինամիկ արդյունավետության և երկարաժամկետ կենսունակության վրա։ Ֆունկցիոնալորեն ճկուն հենքի գաղափարը ենթադրում է այնպիսի կառուցվածքի ստեղծում, որը կարող է որոշ չափով հարմարվել սրտի բնական շարժումներին և նվազեցնել կոշտ պրոթեզային կառուցվածքների հետ կապված հնարավոր հեմոդինամիկական ու մեխանիկական սահմանափակումները։ Էլիպսաձև ձևի կիրառումը նույնպես դիտարկվում է որպես կառուցվածքային լուծում, որի միջոցով հնարավոր է ավելի համապատասխանեցնել պրոթեզի երկրաչափությունը եռփեղկ փականի անատոմիական և ֆունկցիոնալ առանձնահատկություններին։ Աշխատության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել պրոթեզի կառուցվածքը, դրա բաղադրիչների փոխազդեցությունը, փականի բացման և փակման մեխանիզմը, հեմոդինամիկական ցուցանիշները, նյութերի կենսահամատեղելիությունը և մեխանիկական կայունությունը։ Կարևոր նշանակություն ունի նաև կենսաբանական փականի նյութի և ճկուն հենքի փոխհարաբերությունը, քանի որ պրոթեզի արդյունավետ աշխատանքը կախված է ոչ միայն առանձին տարրերի որակից, այլև ամբողջ համակարգի միասնական ֆունկցիոնալ վարքագծից։ Հետազոտությունը կարող է ներառել փորձարարական մոդելավորում և հեմոդինամիկական փորձարկումներ՝ գնահատելու պրոթեզի աշխատանքը տարբեր պայմաններում, ինչպես նաև համեմատելու այն այլ տեսակի փականային պրոթեզների հետ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն կարող է դարձվել այնպիսի ցուցանիշների, ինչպիսիք են փականի միջով արյան հոսքի բնույթը, ճնշման գրադիենտները, հետադարձ հոսքի մակարդակը, փականի բացման արդյունավետությունը և կառուցվածքի դիմացկունությունը կրկնվող մեխանիկական ծանրաբեռնվածությունների պայմաններում։ Նման ուսումնասիրությունները կարևոր են եռփեղկ փականի հիվանդությունների վիրաբուժական բուժման կատարելագործման տեսանկյունից, քանի որ պրոթեզավորման հիմնական նպատակներից մեկը ոչ միայն վնասված փականի փոխարինումն է, այլև սրտի բնականոն հեմոդինամիկայի հնարավորինս լիարժեք վերականգնումը։ Աշխատությունը համադրում է սրտային վիրաբուժության, կենսաբժշկական ինժեներիայի, բիոմեխանիկայի, կենսանյութերի և սրտային փականների պրոթեզավորման խնդիրները։ Այն կարող է հետաքրքրել սրտային վիրաբույժներին, սրտաբաններին, կենսաբժշկական ինժեներներին, բժշկական սարքերի մշակմամբ զբաղվող մասնագետներին, բիոմեխանիկայի հետազոտողներին և բժշկական տեխնոլոգիաների ոլորտի ասպիրանտներին ու ուսանողներին։ Հետազոտության գործնական նշանակությունը կապված է այնպիսի փականային կենսապրոթեզների ստեղծման հնարավորության հետ, որոնք ավելի լավ են համապատասխանում սրտի բնական շարժական համակարգին և կարող են ապահովել արդյունավետ, կայուն ու ֆիզիոլոգիապես առավել մոտ փականային ֆունկցիա։

Թարմացվել է՝ 2026-09-05
Эллипсовидный биопротез трикуспидального клапана на функционально гибком каркасе

Անվճար

Ակսել Բակունց Ակսել Բակունց 1899 թ․ – 1937 թ․ Ակսել Բակունցը հայ արձակի ամենաբարձր մակարդակի վարպետներից է։ Նրա ստեղծագործություններում կենտրոնական տեղ ունի գյուղական կյանքի, մարդու և բնության ներդաշնակության պատկերումը։ Բակունցը առանձնանում է նուրբ հոգեբանական դիտարկումներով և լեզվական ճշգրտությամբ։ Նրա հայտնի գործերից են «Ալպիական մանուշակ», «Մթնաձոր» և այլ պատմվածքներ։ Նա համարվում է հայ կարճ արձակի անգերազանցելի հեղինակներից մեկը։ Բակունցի ստեղծագործությունները լի են մարդկային խորությամբ և լուռ տխրությամբ։ Նրա հերոսները հաճախ պայքարում են սոցիալական դժվարությունների հետ։ Չնայած կարճ կյանքին՝ նա թողել է մեծ գրական ժառանգություն։ Նրա գործերը մեծ ազդեցություն են ունեցել հայ արձակի զարգացման վրա։ Նա զոհվել է ստալինյան բռնաճնշումների ժամանակ։ menu_book5 Տեսնել ավելին Մովսես Խորենացի Մովսես Խորենացի 410 թ․ – 490 թ․ Մովսես Խորենացին հայ պատմագրության հիմնադիրն է և հայտնի է որպես «Հայ պատմության հայր»։ Նրա «Հայոց պատմություն» աշխատությունը համարվում է հայկական պատմության կարևորագույն սկզբնաղբյուրներից մեկը։ Այն նկարագրում է հայ ժողովրդի ծագումը, թագավորությունները, մշակույթը և պատմական զարգացումը։Մովսես Խորենացին համարվում է հայ պատմագրության հիմնադիրը և հաճախ կոչվում է «Հայ պատմության հայր»։ Նրա գլխավոր աշխատությունը՝ «Հայոց պատմությունը», հայկական պատմության կարևորագույն սկզբնաղբյուրներից է։ Այս գրքում նա ներկայացրել է հայ ժողովրդի ծագումը, թագավորությունների պատմությունը և ազգային ավանդույթները։ Խորենացին օգտագործել է ինչպես գրավոր, այնպես էլ բանավոր աղբյուրներ։ Նրա աշխատությունը մեծ նշանակություն ունի ոչ միայն պատմաբանների, այլև գրականագետների համար։ Գրքի լեզուն հարուստ է և պատկերավոր։ Նա կարևոր դեր է ունեցել հայկական ազգային ինքնագիտակցության ձևավորման մեջ։ Խորենացու ազդեցությունը զգացվում է հետագա դարերի գրականության և պատմագրության վրա։ Նրա անունը դարձել է հայկական գիտական մտքի խորհրդանիշ։ Այսօր նա շարունակում է մնալ հայ մշակույթի ամենահարգված դեմքերից մեկը։ menu_book3 Տեսնել ավելին Հակոբ Պարոնյան Հակոբ Պարոնյան 1843 թ․ – 1891 թ․ Հակոբ Պարոնյանը հայ երգիծական գրականության ամենամեծ ներկայացուցիչներից է։ Նա իր ստեղծագործություններում քննադատել է հասարակական արատները, կեղծավորությունը և անարդարությունը։ Նրա հումորը սուր է և հաճախ շատ արդիական նույնիսկ այսօր։ Պարոնյանը ստեղծել է բազմաթիվ հիշարժան կերպարներ։ Նրա գործերը համատեղում են ծիծաղն ու հասարակական քննադատությունը։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել հայ երգիծանքի զարգացման վրա։ Նրա լեզուն կենդանի է և արտահայտիչ։ Պարոնյանի ստեղծագործությունները լայնորեն ուսումնասիրվում են դպրոցներում և համալսարաններում։ Նա համարվում է հայ սատիրայի դասականը։ Նրա գրական ժառանգությունը շարունակում է հետաքրքրել ընթերցողներին։ menu_book2 Տեսնել ավելին Սիամանթո (Ատոմ Յարճանյան) Սիամանթո (Ատոմ Յարճանյան) 1878 թ․ – 1915 թ․ Սիամանթոն արևմտահայ գրականության ամենահզոր բանաստեղծներից է։ Նրա ստեղծագործությունները նվիրված են ազգային պայքարին, ազատությանը և մարդկային արժանապատվությանը։ Նա մեծ ցավով նկարագրել է հայ ժողովրդի ողբերգական ճակատագիրը։ Սիամանթոյի լեզուն ուժեղ է, կրակոտ և հուզական։ Նրա պոեզիան հաճախ արտահայտում է բողոք և արդարության պահանջ։ Հայոց ցեղասպանության տարիներին նա զոհվել է օսմանյան իշխանությունների կողմից։ Նրա գործերը դարձել են ազգային հիշողության կարևոր մաս։ Սիամանթոն մեծ ազդեցություն է ունեցել հետագա հայ բանաստեղծների վրա։ Նրա ստեղծագործությունները շարունակում են արդիական մնալ։ Նա համարվում է ազատատենչ պոեզիայի խորհրդանիշներից մեկը։ menu_book2 Տեսնել ավելին Վահան Թոթովենց Վահան Թոթովենց 1894 թ․ – 1938 թ․ Վահան Թոթովենց հայ արձակագիր, դրամատուրգ և լրագրող է, որը համարվում է XX դարի հայ գրականության կարևոր դեմքերից մեկը։ Նրա ստեղծագործությունները առանձնանում են իրականության խոր ու պատկերավոր նկարագրություններով, որտեղ արտացոլված են հայ ժողովրդի կյանքը, ցավը և դիմադրողականությունը պատմական ծանր ժամանակներում։ Թոթովենցի գրականության հիմնական թեմաներն են արևմտահայ կյանքի պատկերումը, պատերազմները, գաղթը և մարդու ճակատագիրը բարդ սոցիալական ու քաղաքական պայմաններում։ Նրա գործերում հաճախ զգացվում է անձնական փորձի ազդեցությունը, ինչը դրանք դարձնում է ավելի անկեղծ և ազդեցիկ։ Նրա ամենահայտնի ստեղծագործություններից է «Հին Հռոմեական ճանապարհի վրա» վեպը, որտեղ նա նկարագրում է իր մանկությունը և արևմտահայ իրականությունը՝ հարուստ ու կենդանի լեզվով։ Թոթովենցը նաև զբաղվել է լրագրությամբ և հասարակական գործունեությամբ՝ մասնակցելով ժամանակի մտավոր ու քաղաքական կյանքին։ Առաջին համաշխարհային պատերազմի տարիներին նա կապեր է ունեցել հայկական ռազմական ու ազգային շրջանակների հետ, ինչը մեծ ազդեցություն է ունեցել նրա աշխարհայացքի վրա։ 1938 թվականին, ստալինյան բռնաճնշումների ժամանակ, նա ձերբակալվել և գնդակահարվել է։ Չնայած իր կյանքի ողբերգական ավարտին, Վահան Թոթովենցի ստեղծագործությունները այսօր համարվում են հայ գրականության արժեքավոր մաս՝ իրենց պատմական և գեղարվեստական նշանակությամբ։ menu_book2 Տեսնել ավելին Ներսես Շնորհալի Ներսես Շնորհալի 1102 թ․ – 1173 թ․ Ներսես Շնորհալին եղել է հայ եկեղեցու կաթողիկոս, բանաստեղծ և աստվածաբան։ Նա հայտնի է իր հոգևոր երգերով, աղոթքներով և բանաստեղծություններով։ Նրա ստեղծագործություններում մեծ տեղ են զբաղեցնում բարությունը, սերը և մարդասիրությունը։ Շնորհալին ձգտել է միավորել մարդկանց և ամրապնդել քրիստոնեական արժեքները։ Նրա գրական լեզուն պարզ է, բայց միևնույն ժամանակ խորիմաստ։ Նա նաև գրել է բազմաթիվ եկեղեցական շարականներ։ Ներսես Շնորհալու ստեղծագործությունները մինչ օրս օգտագործվում են հայկական եկեղեցական կյանքում։ Նրա ազդեցությունը զգալի է հայ մշակույթի և կրթության զարգացման մեջ։ Նա համարվում է հայ միջնադարյան գրականության ամենակարևոր դեմքերից մեկը։ Նրա անունը շարունակում է մնալ ազգային հպարտության աղբյուր։ menu_book2 Տեսնել ավելին