Սիմոնյան, Հասմիկ Գուրգենի

Պատմություն

Այս ուսումնասիրությունը նվիրված է արևմտահայ քաղաքական մտքի զարգացմանը 1912-1923 թվականների ընթացքում՝ ընդգծելով այն գաղափարական, կազմակերպչական և պատմաքաղաքական գործընթացները, որոնք ձևավորել են արևմտահայ հասարակության քաղաքական ինքնագիտակցությունը Օսմանյան կայսրության վերջին տարիներին և Առաջին համաշխարհային պատերազմի ու դրա հաջորդած հետպատերազմյան շրջանի պայմաններում։ Դիտարկվում են արևմտահայ քաղաքական կուսակցությունների և մտավորական շրջանակների գործունեությունը, նրանց դիրքորոշումները ազգային ինքնորոշման, բարեփոխումների, ինքնավարության կամ անկախության գաղափարների շուրջ, ինչպես նաև այդ գաղափարների տարածման մեխանիզմները մամուլի, կրթական և հասարակական կառույցների միջոցով։ Աշխատանքում վերլուծվում է 1915 թվականի Հայոց ցեղասպանության ազդեցությունը արևմտահայ քաղաքական մտքի վրա՝ որպես կտրուկ շրջադարձային իրադարձություն, որը փոխեց քաղաքական նպատակադրումները՝ տեղափոխելով շեշտադրումը գոյատևման, փախստականության և սփյուռքի ձևավորման խնդիրների վրա։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում 1918-1920 թվականների միջազգային դիվանագիտական գործընթացներին, Սևրի պայմանագրի շուրջ քննարկումներին և հայկական պետականության վերականգնման փորձերին, ինչպես նաև դրանց ձախողման հետևանքներին։ Քննարկվում է նաև 1920-1923 թվականների ընթացքում սփյուռքահայ քաղաքական մտքի ձևավորումը՝ նոր իրականություններին հարմարվելու և ազգային ինքնության պահպանման ռազմավարությունների մշակման համատեքստում։ Ընդգծվում է, որ այս ժամանակահատվածը վճռորոշ էր արևմտահայ քաղաքական մտքի վերափոխման համար՝ անցում կատարելով օսմանյան ներսում բարեփոխական պահանջներից դեպի սփյուռքահայ քաղաքական ինքնակազմակերպման նոր մոդելներ։