Արևմտահայ քաղաքական միտքը 1912-1923 թթ.

Քաղաքագիտություն

Գիրքը նվիրված է երկարատև քաղաքական և տարածքային հակամարտությունների բնույթին, դրանց առաջացման պատճառներին և խաղաղ կարգավորման ճանապարհին առկա խոչընդոտների ուսումնասիրությանը։ Աշխատությունում վերլուծվում են հակամարտությունների զարգացման փուլերը, ներգրավված կողմերի քաղաքական և ռազմավարական շահերը, միջազգային կազմակերպությունների միջնորդական դերակատարությունը, ինչպես նաև դիվանագիտական գործընթացների արդյունավետությունն ու սահմանափակումները։ Քննարկվում են ուժային և քաղաքական լուծումների հնարավորությունները, բանակցային գործընթացների առանձնահատկությունները, միջազգային իրավունքի ազդեցությունը և տարածաշրջանային անվտանգության հիմնախնդիրները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում հակամարտությունների սոցիալական, տնտեսական և հումանիտար հետևանքներին, ինչպես նաև կայուն խաղաղության հաստատման համար անհրաժեշտ նախադրյալներին։ Գիրքը կարող է օգտակար լինել քաղաքագետների, միջազգային հարաբերությունների մասնագետների, պատմաբանների, իրավաբանների, հետազոտողների, ուսանողների և հակամարտությունների կարգավորման խնդիրներով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Քիմիա

Այս աշխատությունը նվիրված է կատիոնային պոլիէլեկտրոլիտի կառուցվածքային բնութագրերի փոփոխությունների ուսումնասիրությանը pH-ի լայն տիրույթում, ինչպես նաև դրա կիրառմանը իրական դիսպերս համակարգերի ֆլոկուլյացիայի և ջրազրկման գործընթացներում։ Հետազոտության հիմքում պոլիէլեկտրոլիտների ֆիզիկաքիմիական հատկությունների և միջավայրի թթվայնության միջև փոխկապակցվածության ուսումնասիրությունն է, քանի որ pH-ի փոփոխությունը կարող է էականորեն ազդել պոլիմերային շղթաների լիցքի, կոնֆորմացիայի, լուծելիության և փոխազդեցության բնույթի վրա։ Աշխատության շրջանակում ուսումնասիրվում են կատիոնային պոլիէլեկտրոլիտի կառուցվածքային վիճակի փոփոխությունները տարբեր pH պայմաններում և դրանց ազդեցությունը նյութի ֆունկցիոնալ հատկությունների վրա։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում պոլիմերային շղթաների և դիսպերս մասնիկների միջև էլեկտրաստատիկ ու ֆիզիկաքիմիական փոխազդեցություններին, որոնց շնորհիվ մանր մասնիկները կարող են միավորվել ավելի խոշոր ագրեգատների՝ ձևավորելով ֆլոկուլներ։ Ֆլոկուլյացիայի գործընթացի ուսումնասիրությունը կարևոր է այն պատճառով, որ այն հնարավորություն է տալիս նվազեցնել կայուն դիսպերս համակարգերի մասնիկների ցրվածությունը և հեշտացնել դրանց հետագա առանձնացումը հեղուկ միջավայրից։ Աշխատության մեջ կարող են վերլուծվել պոլիէլեկտրոլիտի կառուցվածքային պարամետրերի, կոնցենտրացիայի, pH-ի, դիսպերս մասնիկների հատկությունների և ֆլոկուլյացիայի արդյունավետության միջև փոխկապակցությունները։ Առանձին նշանակություն ունի իրական դիսպերս համակարգերի ուսումնասիրությունը, քանի որ գործնական միջավայրերում դրանք սովորաբար պարունակում են տարբեր չափերի, քիմիական կազմի և մակերևութային հատկությունների մասնիկների բարդ խառնուրդներ։ Այդ պայմաններում լաբորատոր մոդելային համակարգերի համար ստացված օրինաչափությունների կիրառումը կարող է պահանջել լրացուցիչ գնահատում և օպտիմալացում։ Ջրազրկման գործընթացների ուսումնասիրությունը ուղղված է ձևավորված ֆլոկուլներից հեղուկի առավել արդյունավետ հեռացման հնարավորությունների գնահատմանը, ինչը կարևոր է նստվածքների մշակման, արդյունաբերական և ջրային համակարգերի մաքրման գործընթացներում։ Հետազոտության արդյունքները կարող են հնարավորություն տալ որոշելու այնպիսի օպտիմալ պայմաններ, որոնց դեպքում պոլիէլեկտրոլիտը առավել արդյունավետ է նպաստում մասնիկների ագրեգացմանը և հետագա ջրազրկմանը։ Աշխատությունը համադրում է պոլիմերային և կոլոիդային քիմիայի տեսական մոտեցումները փորձարարական ուսումնասիրությունների հետ՝ բացահայտելով նյութի կառուցվածքային փոփոխությունների և տեխնոլոգիական արդյունավետության միջև կապերը։ Այն կարող է ունենալ կիրառական նշանակություն ջրի և արդյունաբերական հեղուկների մաքրման, նստվածքների մշակման, դիսպերս համակարգերի առանձնացման և տարբեր տեխնոլոգիական գործընթացների օպտիմալացման ոլորտներում։ Ուսումնասիրությունը կարող է հետաքրքրել քիմիկոսներին, կոլոիդային քիմիայի և պոլիմերների մասնագետներին, ջրի մաքրման տեխնոլոգների, նյութագետներին, հետազոտողներին և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին։

Գրականություն

Հրանտ Մաթևոսյանը հայ ժամանակակից գրականության ամենանշանավոր արձակագիրներից և մտավորականներից մեկն է, որի ստեղծագործությունները առանձնանում են խոր հոգեբանականությամբ, գյուղական կյանքի ճշգրիտ պատկերումով և մարդու ներաշխարհի վերլուծությամբ։ Նա ծնվել է Լոռու մարզում՝ Ալավերդու շրջանի Ահնիձոր գյուղում, և իր մանկության ու պատանեկության տարիների գյուղական միջավայրը մեծ ազդեցություն է ունեցել նրա գրական մտածողության ձևավորման վրա։ Մաթևոսյանի ստեղծագործություններում կենտրոնական տեղ են զբաղեցնում մարդը, բնությունը, գյուղական կյանքի բարդ հարաբերությունները և ազգային ինքնության հարցերը։ Նրա հայտնի գործերից են «Մենք ենք, մեր սարերը», «Աշնան արև», «Տերը», «Օգոստոս», որոնք համարվում են հայ արձակի լավագույն նմուշներից։ Մաթևոսյանի լեզուն առանձնանում է իր պատկերավորությամբ, խորությամբ և փիլիսոփայական շերտերով, որտեղ պարզ առօրյա իրավիճակները վերածվում են մարդկային գոյության մասին խոր մտորումների։ Նրա ստեղծագործություններում հաճախ ընդգծվում է մարդու և բնության անքակտելի կապը, ինչպես նաև բարոյական արժեքների և մարդկային հարաբերությունների կարևորությունը։ Հրանտ Մաթևոսյանը ոչ միայն գրող էր, այլև հասարակական մտածող, ով իր հոդվածներում և ելույթներում անդրադարձել է ազգային, մշակութային և սոցիալական խնդիրներին։ Նրա գրականությունը մեծ ազդեցություն է ունեցել հայ նոր սերնդի գրողների վրա և նպաստել է հայ արձակի զարգացմանը։ Մաթևոսյանի ստեղծագործությունները թարգմանվել են բազմաթիվ լեզուներով և ճանաչում են ստացել նաև միջազգային գրական միջավայրում։ Նրա անունը այսօր համարվում է հայ գրականության դասական արժեքներից մեկը, իսկ նրա ստեղծագործությունները շարունակում են ուսումնասիրվել և սիրվել տարբեր սերունդների կողմից։

Բժշկություն

Աշխատությունը նվիրված է Երևան քաղաքի ինտենսիվ ուսուցման ռեժիմով դպրոցներում սովորողների փաստացի սննդի հիգիենիկ գնահատման հիմնախնդիրների համակողմանի ուսումնասիրությանը՝ ընդգծելով երեխաների առողջ սննդակարգի կազմակերպման դերը ուսումնական գործընթացի արդյունավետության և առողջության պահպանման մեջ։ Վերլուծվում են դպրոցական սննդի կազմակերպման պայմանները, սննդամթերքի որակական և քանակական կազմը, սննդային ռեժիմի համապատասխանությունը տարիքային ֆիզիոլոգիական պահանջներին, ինչպես նաև սննդի անվտանգության և հիգիենիկ նորմերի պահպանումը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում էներգետիկ և սննդային արժեքների հավասարակշռությանը, միկրոէլեմենտների և վիտամինների բավարարությանը, ինչպես նաև ոչ առողջ սննդային սովորությունների տարածվածությանը։ Ուսումնասիրությունը նաև գնահատում է դպրոցական միջավայրի ազդեցությունը երեխաների սննդային վարքագծի ձևավորման վրա և առաջարկում է սննդի կազմակերպման բարելավման միջոցառումներ։ Աշխատությունը ներկայացնում է գործնական առաջարկություններ, որոնք կարող են նպաստել դպրոցական սննդի հիգիենիկ որակի բարձրացմանը և սովորողների առողջության պահպանմանը։

Գրականություն

Աշխատանքը նվիրված է Լորենս Ստեռնի և Ջեյմս Ջոյսի վեպերի համադրական պոետիկայի ուսումնասիրությանը՝ կենտրոնանալով դրանց միջև առկա ինտերտեքստուալ հարաբերությունների, գեղարվեստական կառուցվածքների և գրական ավանդույթի վերաիմաստավորման վրա։ Հետազոտության հիմքում այն գաղափարն է, որ Ջոյսի ստեղծագործությունը կարելի է դիտարկել նաև ավելի վաղ ձևավորված վեպային փորձարարությունների շարունակության և արմատական վերափոխման համատեքստում, իսկ Ստեռնի նորարարական գրական տեխնիկաների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ավելի ամբողջական հասկանալու Ջոյսի մոդեռնիստական պոետիկայի որոշ առանձնահատկություններ։ Աշխատանքում կարող են ուսումնասիրվել երկու վեպերի պատմողական կառուցվածքի ոչ ավանդական բնույթը։ Դասական, գծային և պատճառահետևանքային պատմողականության փոխարեն երկու ստեղծագործություններում էլ կարևոր դեր են ստանում ժամանակի խախտված հաջորդականությունը, պատմողական շեղումները, ասոցիատիվ անցումները, ինքնավերաբերականությունը և ընթերցողի սպասումների միտումնավոր խախտումը։ Այս առանձնահատկությունների համադրական քննությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու երկու հեղինակների ստեղծագործական մեթոդների ընդհանրություններն ու տարբերությունները։ Հատուկ ուշադրություն կարող է դարձվել ժամանակի և տարածության կազմակերպմանը։ Ստեռնի վեպում պատմության ընթացքը հաճախ ընդհատվում է հերոսի հիշողություններով, մեկնաբանություններով և կողմնակի պատմություններով, ինչի հետևանքով ժամանակագրական հաջորդականությունը դառնում է երկրորդական։ Ջոյսի դեպքում ժամանակային կառուցվածքի ապամիավորումը հասնում է ավելի բարդ աստիճանի՝ միաձուլվելով երազային, առասպելական, լեզվական և մշակութային տարբեր շերտերի հետ։ Այս առումով ժամանակը դառնում է ոչ միայն պատմվող իրադարձությունների հերթականություն, այլև գիտակցության և լեզվի շարժման արտահայտություն։ Հետազոտության առանցքային ուղղություններից է ինտերտեքստուալության ուսումնասիրությունը։ Երկու վեպերն էլ կառուցվում են բազմաթիվ գրական, պատմական, դիցաբանական, կրոնական և մշակութային հղումների փոխազդեցության միջոցով։ Հատկապես կարևոր է ուսումնասիրել այն եղանակները, որոնցով ավելի վաղ գրական և մշակութային տեքստերը վերափոխվում, պարոդացվում, մեջբերվում կամ վերաիմաստավորվում են նոր ստեղծագործության շրջանակում։ Այդ գործընթացում նախորդ տեքստը պարզապես աղբյուր չէ, այլ նոր իմաստների ձևավորման ակտիվ բաղադրիչ։ Աշխատանքում կարող է քննվել նաև հեղինակի և ընթերցողի հարաբերությունը։ Ստեռնի ստեղծագործական մեթոդը հաճախ խախտում է ընթերցողի սովորական ակնկալիքները՝ նրան ստիպելով հետևել ոչ միայն պատմությանը, այլև պատմելու գործընթացին։ Ջոյսի մոտ այս միտումը դառնում է ավելի ընդգծված․ լեզվական բազմաշերտությունը, բառախաղերը, հնչյունական կապերը և տարբեր լեզուների տարրերի միավորումը պահանջում են ընթերցողից ակտիվ մասնակցություն և բազմաթիվ մշակութային հղումների ճանաչում։ Լեզվի նկատմամբ փորձարարական վերաբերմունքը երկու ստեղծագործությունների համադրության կարևոր բաղադրիչներից է։ Ստեռնի մոտ լեզվական խաղը, բառերի իմաստային երկիմաստությունը, շարադրանքի ընդհատումները և տպագրական ձևերի կիրառումը նպաստում են վեպի ավանդական կառուցվածքի քայքայմանը։ Ջոյսը զարգացնում է այդ հնարավորությունները մինչև ծայրահեղ բարդության՝ ստեղծելով բազմալեզու, հնչյունական և ասոցիատիվ լեզվական համակարգ, որտեղ բառի իմաստը կարող է ձևավորվել միաժամանակ մի քանի լեզվական ու մշակութային կապերի միջոցով։ Հետազոտության մեջ կարող է առանձնահատուկ տեղ զբաղեցնել պարոդիայի և գրական ավանդույթի վերաիմաստավորման խնդիրը։ Ստեռնի վեպը խաղային և հաճախ ծաղրական վերաբերմունք է ցուցաբերում իր ժամանակի վեպային նորմերի նկատմամբ՝ խախտելով պատմողականության ընդունված կանոնները։ Ջոյսի ստեղծագործության մեջ այդ ավանդույթի հետ խաղը դառնում է ավելի լայնածավալ և ընդգրկում է գրականության, պատմության, առասպելաբանության ու մշակույթի բազմաթիվ շերտեր։ Այսպիսով, ինտերտեքստուալությունը հանդես է գալիս ոչ միայն որպես հղումների համակարգ, այլև որպես գրական ավանդույթի քննադատական վերակառուցման միջոց։ Կարևոր է նաև հերոսի և պատմողի կերպարների համադրությունը։ Ստեռնի ստեղծագործության մեջ պատմողը մշտապես ընդգծում է իր ներկայությունը և միջամտում պատմության ընթացքին՝ ստեղծելով հեղինակի, պատմողի և ընթերցողի միջև բարդ փոխհարաբերություն։ Ջոյսի դեպքում պատմողական ձայնի կառուցվածքն ավելի բազմաշերտ է, և դրա սահմանները հաճախ դժվար է հստակ տարանջատել տարբեր գիտակցական, լեզվական ու մշակութային ձայներից։ Այս երևույթը նպաստում է պատմողական կենտրոնի ապակայունացմանը և վեպի բազմաձայնությանը։ Աշխատանքը կարող է ուսումնասիրել նաև կառուցվածքային և տեքստային ձևերի նշանակությունը։ Տպագրական առանձնահատկությունները, էջի կառուցվածքը, կետադրության անսովոր կիրառությունը, հատվածականությունը և տարբեր տեսակի տեքստերի ներմուծումը նպաստում են ավանդական վեպային ձևի վերափոխմանը։ Եթե Ստեռնի մոտ այդ տեխնիկաները հաճախ ունեն խաղային և պարոդիկ բնույթ, ապա Ջոյսի մոտ դրանք դառնում են գեղարվեստական ամբողջ համակարգի հիմնարար տարրեր։ Հետազոտության գիտական նշանակությունը պայմանավորված է երկու հեղինակների ստեղծագործական կապերի և նրանց պոետիկայի ընդհանրությունների ու տարբերությունների բացահայտմամբ։ Համադրական մոտեցումը հնարավորություն է տալիս ցույց տալու, թե ինչպես են վաղ շրջանի վեպային փորձարարությունները վերածվում մոդեռնիստական գրականության առավել արմատական ձևերի, և ինչպես է գրական ավանդույթի հետ երկխոսությունը նպաստում նոր գեղարվեստական լեզվի ստեղծմանը։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը երկու վեպերի միջև առկա ինտերտեքստուալ կապերը դիտարկում է որպես գրական շարունակականության և միաժամանակ ստեղծագործական վերափոխման դրսևորում՝ ուսումնասիրելով պատմողական ձևի, ժամանակի, լեզվի, պարոդիայի, բազմաձայնության և մշակութային հղումների միջոցով ձևավորվող ընդհանուր ու տարբեր պոետիկական սկզբունքները։

Պատմություն

Այս գիրքը ուսումնասիրում է Նախիջևանյան հիմնահարցը 1920–1921 թվականներին՝ ընդգրկելով տարածաշրջանի քաղաքական կարգավիճակի շուրջ ծավալված պատմական գործընթացները։ Գրքում վերլուծվում են Առաջին Հանրապետության անկման, խորհրդային իշխանության հաստատման և տարածաշրջանային ուժերի՝ Հայաստանի, Ադրբեջանի, Ռուսաստանի և Թուրքիայի միջև ձևավորված բարդ հարաբերությունները։ Հեղինակը անդրադառնում է նաև միջազգային դիվանագիտական զարգացումներին, որոնք ազդեցություն են ունեցել Նախիջևանի վերջնական կարգավիճակի ձևավորման վրա, մասնավորապես Մոսկվայի և Կարսի պայմանագրերի համատեքստում։ Նյութում ներկայացվում են պատմական աղբյուրներ և փաստաթղթային տվյալներ՝ լուսաբանելով տարածքային վեճերի, քաղաքական որոշումների և ռազմավարական շահերի փոխազդեցությունը։ Գիրքը կարևոր ներդրում է Հարավային Կովկասի պատմության և հայ-թուրքական-ադրբեջանական հարաբերությունների ուսումնասիրության մեջ։