Սկրտչյան, Արամազդ Սամվելի

Սկրտչյան, Արամազդ Սամվելի

menu_book Տեսնել նյութերը

Հեղինակի գրքերը (1)

Օնլայն

Մանկավարժություն

Ազգի հիմնախնդիրը հնչակյանների քաղաքական հայեցակարգում

Աշխատությունը նվիրված է հնչակյան շարժման քաղաքական գաղափարախոսության մեջ ազգի, ազգային ինքնության և ազգային ազատագրության հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ հայ հասարակական-քաղաքական մտքի զարգացման պատմական համատեքստում։ Քննարկվում են Սոցիալ-դեմոկրատ հնչակյան կուսակցության ձևավորման գաղափարական նախադրյալները, ազգային հարցի վերաբերյալ նրա քաղաքական պատկերացումները և դրանց կապը XIX դարի վերջի ու XX դարի սկզբի հասարակական և քաղաքական գործընթացների հետ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հնչակյանների կողմից ազգի էության, ազգային ինքնորոշման, քաղաքական ազատության և սոցիալական արդարության գաղափարների մեկնաբանությանը։ Ուսումնասիրվում են ազգային ազատագրական պայքարի և սոցիալիստական գաղափարախոսության փոխհարաբերությունները, ինչպես նաև ազգային և դասակարգային շահերի համադրման հետ կապված տեսական ու գործնական խնդիրները։ Դիտարկվում են հնչակյան գործիչների մոտեցումները հայ ժողովրդի քաղաքական իրավունքների, ազգային ինքնագիտակցության, պետականության և հասարակական վերափոխումների վերաբերյալ։ Կարևորվում են կուսակցության ծրագրային փաստաթղթերը, հրապարակախոսական նյութերը, քաղաքական հայտարարությունները և գաղափարական բանավեճերը՝ ազգային հարցի վերաբերյալ հնչակյանների դիրքորոշումների զարգացման ընթացքը բացահայտելու տեսանկյունից։ Հետազոտության շրջանակում կարող են համեմատական վերլուծության ենթարկվել հնչակյանների քաղաքական հայեցակարգը և ժամանակաշրջանի հայկական ու միջազգային այլ քաղաքական շարժումների գաղափարական մոտեցումները։ Անդրադարձ է կատարվում Օսմանյան կայսրությունում հայ բնակչության դրությանը, ազգային իրավունքների պաշտպանության խնդիրներին և հայկական ազատագրական շարժման կազմակերպման գաղափարական հիմքերին։ Առանձնացվում են ազգային համերաշխության, սոցիալական հավասարության, քաղաքական կազմակերպվածության և հասարակական առաջընթացի վերաբերյալ պատկերացումների փոխկապակցվածության հարցերը։ Կարևորվում են նաև հնչակյան գաղափարախոսության զարգացման տարբեր փուլերը, քաղաքական նպատակների փոփոխությունները և պատմական իրադարձությունների ազդեցությունը կուսակցության ազգային քաղաքականության վրա։ Ուսումնասիրությունը կարող է նպաստել հայ քաղաքական մտքի պատմության, ազգային գաղափարախոսությունների ձևավորման և ազգային ու սոցիալական հիմնախնդիրների փոխհարաբերության առավել խորքային ըմբռնմանը։ Աշխատությունը նշանակություն ունի հայկական կուսակցությունների պատմության, ազգային ազատագրական շարժման և հասարակական-քաղաքական գաղափարների զարգացման օրինաչափությունների ուսումնասիրության համար։ Այն կարող է օգտակար լինել պատմաբանների, քաղաքագետների, հասարակագետների, հայ քաղաքական մտքի հետազոտողների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Թարմացվել է՝ 2026-10-16
Ազգի հիմնախնդիրը հնչակյանների քաղաքական հայեցակարգում

Անվճար

Ավետիք Իսահակյան Ավետիք Իսահակյան 1875 թ․ – 1957 թ․ Ավետիք Իսահակյանը հայ քնարերգության մեծագույն ներկայացուցիչներից է։ Նրա պոեզիան լի է սիրո, հայրենիքի, կարոտի և մարդկային զգացմունքների թեմաներով։ Նրա ստեղծագործությունները մեծ ճանաչում են ստացել նաև արտերկրում։Ավետիք Իսահակյանը հայ քնարերգության ամենանշանավոր ներկայացուցիչներից է։ Նրա ստեղծագործություններում մեծ տեղ են զբաղեցնում սերը, հայրենիքը, կարոտը և մարդու ներաշխարհը։ Իսահակյանի լեզուն առանձնանում է մեղմությամբ, երաժշտականությամբ և խոր զգացմունքայնությամբ։ Նրա հայտնի գործերից են «Աբու Լալա Մահարին» և բազմաթիվ քնարական բանաստեղծություններ։ Նա երկար տարիներ ապրել է արտասահմանում, սակայն մշտապես կապված է եղել հայրենիքի հետ։ Իսահակյանի պոեզիան մեծ ճանաչում է ստացել նաև միջազգային մակարդակով։ Նրա գործերը թարգմանվել են բազմաթիվ լեզուներով։ Նա եղել է նաև հասարակական և մշակութային ակտիվ գործիչ։ Իսահակյանի ստեղծագործությունները շարունակում են սիրել տարբեր սերունդներ։ Նա համարվում է հայ պոեզիայի մեծագույն վարպետներից մեկը։ menu_book3 Տեսնել ավելին Նար-Դոս (Միքայել Հովհաննիսյան) Նար-Դոս (Միքայել Հովհաննիսյան) 1867 թ․ – 1933 թ․ Նար-Դոսը հայ հոգեբանական արձակի հիմնադիրներից է։ Նրա ստեղծագործություններում մեծ տեղ ունի մարդու ներաշխարհի վերլուծությունը և հոգեբանական հակասությունները։ Նա նկարագրել է քաղաքային կյանքը և հասարակության տարբեր խավերը։ Նրա վեպերն ու պատմվածքները աչքի են ընկնում իրատեսականությամբ։ Նար-Դոսի լեզուն պարզ է, բայց խորքային և դիտողական։ Նրա հերոսները հաճախ կանգնած են բարոյական ընտրությունների առաջ։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել հայ արձակի զարգացման վրա։ Նրա ստեղծագործությունները մինչ օրս դասական են համարվում։ Նար-Դոսը համարվում է հայ հոգեբանական արձակի հիմնադիրներից մեկը։ Նրա ժառանգությունը շարունակում է ուսումնասիրվել։ menu_book13 Տեսնել ավելին Մխիթար Գոշ Մխիթար Գոշ 1130 թ․ – 1213 թ․ Մխիթար Գոշ միջնադարյան հայ մեծ մտածող, իրավագետ, առակագիր, մանկավարժ և հասարակական գործիչ էր, որը ապրել է XII–XIII դարերում։ Նա հայտնի է որպես հայ իրավագիտության ամենանշանավոր ներկայացուցիչներից մեկը։ Նրա ամենահայտնի աշխատությունը «Դատաստանագիրքն» է, որը համարվում է հայկական իրավունքի կարևորագույն հուշարձաններից և երկար ժամանակ ծառայել է որպես օրենքների ժողովածու։ Մխիթար Գոշը գրել է նաև բազմաթիվ առակներ, որոնց միջոցով քարոզել է բարություն, արդարություն, իմաստություն և ազնվություն։ Նա մեծ դեր է ունեցել կրթության և մշակույթի զարգացման գործում, հիմնել է դպրոցներ և նպաստել գիտելիքների տարածմանը։ Գոշի ստեղծագործությունները կարևոր նշանակություն ունեն հայ գրականության, իրավունքի և մանկավարժության պատմության մեջ։ Նրա անունը մինչ օրս համարվում է իմաստության, արդարադատության և ազգային մշակույթի խորհրդանիշ։ menu_book5 Տեսնել ավելին Հովհաննես Թումանյան Հովհաննես Թումանյան 1869 թ․ – 1923 թ․ Հովհաննես Թումանյանը հայ ժողովրդի ամենասիրված գրողներից և բանաստեղծներից է։ Նա ծնվել է Լոռու Դսեղ գյուղում և իր ստեղծագործություններում հաճախ պատկերել է ժողովրդական կյանքն ու ավանդույթները։ Թումանյանը գրել է հեքիաթներ, պոեմներ, պատմվածքներ և բանաստեղծություններ։ Նրա ամենահայտնի գործերից են «Գիքոր», «Անուշ», «Քաջ Նազար» և «Թմկաբերդի առումը»։ Նրա լեզուն պարզ է, բնական և հասկանալի բոլոր սերունդների համար։ Թումանյանի ստեղծագործությունները լի են հումորով, իմաստությամբ և մարդասիրությամբ։ Նա նաև ակտիվ հասարակական գործիչ էր և զբաղվել է բարեգործությամբ։ Նրա գործերը թարգմանվել են բազմաթիվ լեզուներով։ Թումանյանը հաճախ անվանվում է «Ամենայն հայոց բանաստեղծ»։ Նրա ժառանգությունը շարունակում է մնալ հայկական մշակույթի հիմնասյուներից մեկը։ menu_book9 Տեսնել ավելին Համո Սահյան Համո Սահյան 1914 թ․ – 1993 թ․ Համո Սահյանը բնության և հայրենիքի մեծ երգիչն է։ Նրա պոեզիան առանձնանում է պարզությամբ, խորությամբ և ազգային ոգով։Համո Սահյանը հայ բնապատկերային և քնարական պոեզիայի ամենասիրված հեղինակներից է։ Նրա ստեղծագործություններում կենտրոնական տեղ ունեն բնությունը, գյուղը և մարդը։ Սահյանի լեզուն պարզ է, բայց խորապես զգացմունքային։ Նրա բանաստեղծությունները հաճախ արտահայտում են կյանքի գեղեցկությունն ու ցավը։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել ժողովրդական մտածողության վրա։ Նրա գործերը լայնորեն տարածված են Հայաստանում։ Սահյանի պոեզիան համադրվում է պարզության և փիլիսոփայության հետ։ Նրա ստեղծագործությունները հաճախ ուսումնասիրվում են դպրոցներում։ Նա համարվում է 20-րդ դարի մեծ քնարերգուներից մեկը։ Նրա ժառանգությունը ազգային արժեք է։ menu_book2 Տեսնել ավելին Հովհաննես Շիրազ Հովհաննես Շիրազ 1915 թ․ – 1984 թ․ Հովհաննես Շիրազը հայ ժողովրդի ամենասիրված բանաստեղծներից է։ Նրա ստեղծագործությունները խորապես կապված են հայրենիքի, մոր կերպարի և ազգային ցավի հետ։ Շիրազի լեզուն պարզ է, ժողովրդական և շատ հուզական։ Նրա հայտնի գործերից են «Հայոց դանթեականը», «Մայրս» և բազմաթիվ հայրենասիրական բանաստեղծություններ։ Նա հաճախ արտահայտել է ժողովրդի ցավն ու ուրախությունը։ Շիրազը մեծ ազդեցություն է ունեցել սերունդների վրա իր անմիջական ոճով։ Նրա պոեզիան հաճախ արտասանվում է դպրոցներում և միջոցառումների ժամանակ։ Նա համարվում է 20-րդ դարի ամենաժողովրդական բանաստեղծներից մեկը։ Նրա ստեղծագործությունները դարձել են ազգային հիշողության մաս։ Շիրազը մինչ օրս սիրելի է ընթերցողների լայն շրջանակի համար։ menu_book6 Տեսնել ավելին