Սողոմոնյան, Գայանե Արշավիրի

Սողոմոնյան, Գայանե Արշավիրի

menu_book View materials

Books by this author (1)

Online

Journalism

Արևմտահայ դեմոկրատական մամուլը (19-րդ դարի 80-ական թթ.)

Աշխատությունը նվիրված է XIX դարի 1880-ական թվականների արևմտահայ հասարակական-քաղաքական և մշակութային կյանքի կարևոր բաղադրիչներից մեկի՝ ժողովրդավարական ուղղվածություն ունեցող պարբերական մամուլի ձևավորման, գաղափարական բովանդակության և հասարակական նշանակության ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում այն պարբերականներն ու հրապարակախոսական շրջանակներն են, որոնք մամուլը դիտարկում էին որպես հասարակական կարծիքի ձևավորման, կրթության տարածման, սոցիալական խնդիրների քննարկման և ազգային կյանքի բարեփոխման միջոց։ Քննվում է տվյալ ժամանակաշրջանի արևմտահայ մամուլի գործունեությունը Օսմանյան կայսրության հասարակական և քաղաքական միջավայրի համատեքստում՝ ուշադրություն դարձնելով հրապարակախոսության զարգացմանը, մտավորականության մասնակցությանը և ընթերցողական հասարակության ընդլայնմանը։ Առանձնահատուկ տեղ է հատկացվում մամուլի էջերում հասարակական անհավասարության, կրթության, մշակույթի, աշխատանքի, համայնքային կառավարման, ազգային ինքնագիտակցության և հասարակության արդիականացման վերաբերյալ ծավալված քննարկումներին։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու, թե ինչպես էին տարբեր հեղինակներ և խմբագրական շրջանակներ մեկնաբանում հասարակական առաջընթացի գաղափարը և ինչ դեր էին վերապահում կրթությանը, գիտելիքի տարածմանը ու քաղաքացիական ակտիվությանը։ Կարևոր ուղղություն է հրապարակախոսական ժանրերի, լեզվական ու ոճական առանձնահատկությունների և գաղափարների ներկայացման եղանակների քննությունը, քանի որ մամուլը ոչ միայն տեղեկատվություն էր փոխանցում, այլև ձևավորում էր հասարակական բանավեճի մշակույթ։ Անդրադարձ է կատարվում նաև գրականության և լրագրության փոխհարաբերությանը, քանի որ պարբերական մամուլը կարևոր հարթակ էր նոր գրական ստեղծագործությունների, քննադատական հոդվածների և մշակութային գաղափարների տարածման համար։ Հետազոտության մեջ էական նշանակություն ունի տարբեր պարբերականների դիրքորոշումների համեմատությունը, որը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու արևմտահայ հասարակական մտքի ներքին բազմազանությունը և գաղափարական տարբեր հոսանքների փոխազդեցությունը։ Մամուլի նյութերը միաժամանակ արժեքավոր պատմական սկզբնաղբյուր են՝ արտացոլելով ժամանակակիցների պատկերացումները հասարակության խնդիրների, մշակութային փոփոխությունների և ազգային կյանքի զարգացման վերաբերյալ։ Ընդհանուր առմամբ ուսումնասիրությունը համադրում է մամուլի պատմության, հայոց պատմության, հրապարակախոսության և հասարակական մտքի պատմության մոտեցումները՝ նպաստելով XIX դարի վերջին տասնամյակների արևմտահայ մտավոր ու մշակութային միջավայրի առավել ամբողջական ընկալմանը։

Updated: 2026-09-27
Արևմտահայ դեմոկրատական մամուլը (19-րդ դարի 80-ական թթ.)

Free

Գաբրիել Սունդուկյան Գաբրիել Սունդուկյան 1825 թ․ – 1912 թ․ Հայ մեծ դրամատուրգ, արձակագիր և հասարակական գործիչ էր, որը համարվում է հայկական ռեալիստական դրամատուրգիայի հիմնադիրը։ Նա ծնվել է 1825 թվականի հուլիսի 11-ին՝ Թիֆլիսում, և մահացել 1912 թվականի մարտի 29-ին։ Սունդուկյանի ստեղծագործություններում արտացոլված են XIX դարի հայ հասարակության կյանքը, կենցաղը, սովորույթներն ու սոցիալական խնդիրները։ Նրա ամենահայտնի պիեսներից են «Պեպո»-ն, «Խաթաբալա»-ն և «Էլի մեկ զոհ»-ը, որոնք մեծ ժողովրդականություն են վայելում մինչ օրս։ Սունդուկյանը կարևոր դեր է ունեցել հայկական թատրոնի զարգացման գործում, իսկ նրա ստեղծագործությունները դարձել են հայ դրամատուրգիայի դասական նմուշներ։ Նրա անունը կրում է Գաբրիել Սունդուկյանի անվան ազգային ակադեմիական թատրոնը, որը Հայաստանի ամենահեղինակավոր թատրոններից է։ menu_book2 Read more Պարույր Սևակ Պարույր Սևակ 1924 թ․ – 1971 թ․ Պարույր Սևակը հայ գրականության ամենախոր և վերլուծական մտածող բանաստեղծներից է։ Նրա ստեղծագործություններում մեծ տեղ ունեն մարդու ներաշխարհը, հասարակությունը և պատմական հիշողությունը։ Սևակը հայտնի է իր «Անլռելի զանգակատուն» պոեմով, որը նվիրված է Կոմիտասին։ Նրա լեզուն համարձակ է, նորարարական և մտավոր։ Սևակը հաճախ քննադատել է հասարակական խնդիրները և կեղծ արժեքները։ Նրա պոեզիան համադրում է զգացմունքներն ու ինտելեկտը։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել հայ ժամանակակից պոեզիայի վրա։ Նրա ստեղծագործությունները լայնորեն ուսումնասիրվում են։ Սևակը համարվում է 20-րդ դարի ամենաազդեցիկ բանաստեղծներից մեկը։ Նրա ժառանգությունը շարունակում է ոգեշնչել նոր սերունդներին։ menu_book9 Read more Ակսել Բակունց Ակսել Բակունց 1899 թ․ – 1937 թ․ Ակսել Բակունցը հայ արձակի ամենաբարձր մակարդակի վարպետներից է։ Նրա ստեղծագործություններում կենտրոնական տեղ ունի գյուղական կյանքի, մարդու և բնության ներդաշնակության պատկերումը։ Բակունցը առանձնանում է նուրբ հոգեբանական դիտարկումներով և լեզվական ճշգրտությամբ։ Նրա հայտնի գործերից են «Ալպիական մանուշակ», «Մթնաձոր» և այլ պատմվածքներ։ Նա համարվում է հայ կարճ արձակի անգերազանցելի հեղինակներից մեկը։ Բակունցի ստեղծագործությունները լի են մարդկային խորությամբ և լուռ տխրությամբ։ Նրա հերոսները հաճախ պայքարում են սոցիալական դժվարությունների հետ։ Չնայած կարճ կյանքին՝ նա թողել է մեծ գրական ժառանգություն։ Նրա գործերը մեծ ազդեցություն են ունեցել հայ արձակի զարգացման վրա։ Նա զոհվել է ստալինյան բռնաճնշումների ժամանակ։ menu_book5 Read more Հրանտ Մաթևոսյան Հրանտ Մաթևոսյան 1935 թ․ – 2002 թ․ Հրանտ Մաթևոսյանը համարվում է 20-րդ դարի հայ արձակի մեծագույն վարպետներից մեկը։ Նրա ստեղծագործություններում խորությամբ ներկայացված են գյուղական կյանքը, մարդկային հարաբերությունները և ազգային մտածողությունը։Հրանտ Մաթևոսյանը հայ արձակի ամենամեծ վարպետներից է։ Նրա ստեղծագործություններում կենտրոնական տեղ ունի գյուղական աշխարհի, մարդու և բնության փոխհարաբերությունը։ Նա հայտնի է իր խորը հոգեբանական դիտարկումներով և յուրահատուկ լեզվով։ Նրա գործերը հաճախ ներկայացնում են մարդու ներքին պայքարը և ազգային մտածողությունը։ Մաթևոսյանի հայտնի գործերից են «Մենք ենք, մեր սարերը» և բազմաթիվ պատմվածքներ։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել հայ ժամանակակից գրականության վրա։ Նրա լեզուն պատկերավոր և փիլիսոփայական է։ Նրա ստեղծագործությունները մինչ օրս ուսումնասիրվում են։ Նա համարվում է 20-րդ դարի հայ արձակի հիմնասյուներից մեկը։ Նրա ժառանգությունը ազգային արժեք է։ menu_book4 Read more Մովսես Խորենացի Մովսես Խորենացի 410 թ․ – 490 թ․ Մովսես Խորենացին հայ պատմագրության հիմնադիրն է և հայտնի է որպես «Հայ պատմության հայր»։ Նրա «Հայոց պատմություն» աշխատությունը համարվում է հայկական պատմության կարևորագույն սկզբնաղբյուրներից մեկը։ Այն նկարագրում է հայ ժողովրդի ծագումը, թագավորությունները, մշակույթը և պատմական զարգացումը։Մովսես Խորենացին համարվում է հայ պատմագրության հիմնադիրը և հաճախ կոչվում է «Հայ պատմության հայր»։ Նրա գլխավոր աշխատությունը՝ «Հայոց պատմությունը», հայկական պատմության կարևորագույն սկզբնաղբյուրներից է։ Այս գրքում նա ներկայացրել է հայ ժողովրդի ծագումը, թագավորությունների պատմությունը և ազգային ավանդույթները։ Խորենացին օգտագործել է ինչպես գրավոր, այնպես էլ բանավոր աղբյուրներ։ Նրա աշխատությունը մեծ նշանակություն ունի ոչ միայն պատմաբանների, այլև գրականագետների համար։ Գրքի լեզուն հարուստ է և պատկերավոր։ Նա կարևոր դեր է ունեցել հայկական ազգային ինքնագիտակցության ձևավորման մեջ։ Խորենացու ազդեցությունը զգացվում է հետագա դարերի գրականության և պատմագրության վրա։ Նրա անունը դարձել է հայկական գիտական մտքի խորհրդանիշ։ Այսօր նա շարունակում է մնալ հայ մշակույթի ամենահարգված դեմքերից մեկը։ menu_book4 Read more Գրիգոր Նարեկացի Գրիգոր Նարեկացի 951 թ․ – 1003 թ․ Գրիգոր Նարեկացին միջնադարյան հայ գրականության և քրիստոնեական մտքի ամենամեծ ներկայացուցիչներից է։ Նրա ամենահայտնի ստեղծագործությունը «Մատյան ողբերգությունն» է, որը հաճախ կոչվում է պարզապես «Նարեկ»։ Գիրքը բաղկացած է աղոթքներից և հոգևոր խորհրդածություններից։ Նարեկացին խորությամբ ուսումնասիրել է մարդու հոգին, մեղքը, ապաշխարությունն ու հավատքը։ Նրա լեզուն չափազանց հարուստ և պատկերավոր է։ Նարեկացու ստեղծագործությունները մեծ ազդեցություն են ունեցել հայ հոգևոր մշակույթի վրա։ Նրա գործերը թարգմանվել են բազմաթիվ լեզուներով։ 2015 թվականին նա հռչակվել է Կաթոլիկ եկեղեցու Վարդապետ։ Նարեկացին համարվում է համաշխարհային քրիստոնեական գրականության կարևոր հեղինակներից մեկը։ Նրա ժառանգությունը շարունակում է ուսումնասիրվել ամբողջ աշխարհում։ menu_book19 Read more