Книги автора (1)

Онлайн

Другие предметы

Русско-турецкая граница в Малой Азии по Берлинскому трактату 1878 года

Աշխատությունը նվիրված է 1877–1878 թվականների ռուս-օսմանյան պատերազմի ավարտից հետո Փոքր Ասիայում ձևավորված ռուս-օսմանյան սահմանագծի պատմական, դիվանագիտական և աշխարհագրական ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում 1878 թվականի Բեռլինի միջազգային պայմանավորվածությունների արդյունքում սահմանային փոփոխությունների իրավաքաղաքական հիմքերն են, տարածքային վերաձևումները և դրանց իրականացման գործընթացը։ Քննության են առնվում պատերազմի հետևանքով ստեղծված նոր քաղաքական իրադրությունը, եվրոպական տերությունների դիվանագիտական ներգրավվածությունը և այն բանակցային գործընթացները, որոնց արդյունքում վերանայվեցին նախորդ պայմանավորվածությունների որոշ դրույթներ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում Անդրկովկասին ու Օսմանյան կայսրության հյուսիսարևելյան շրջաններին առնչվող տարածքային հարցերին, սահմանագծի որոշման սկզբունքներին և սահմանային տարածքների աշխարհագրական առանձնահատկություններին։ Ուսումնասիրվում են միջազգային պայմանագրային դրույթների և դրանց գործնական իրականացման փոխհարաբերությունները՝ դիտարկելով սահմանազատման, տեղագրական ճշգրտումների և վարչական պատկանելության որոշման հետ կապված խնդիրները։ Կարևորվում է Կարսի, Արդահանի և հարակից տարածքների քաղաքական ու ռազմավարական նշանակությունը, ինչպես նաև նոր սահմանների ազդեցությունը տարածաշրջանի հաղորդակցությունների, բնակավայրերի և վարչատարածքային համակարգի վրա։ Հետազոտության աղբյուրագիտական հիմքում կարող են ներառվել դիվանագիտական փաստաթղթեր, պայմանագրային տեքստեր, քարտեզագրական նյութեր, սահմանային հանձնաժողովների փաստաթղթեր և ժամանակակիցների վկայություններ, որոնց համադրումը հնարավորություն է տալիս վերականգնելու սահմանագծման գործընթացի տարբեր փուլերը։ Առանձին նշանակություն ունի քարտեզագրական նյութի ուսումնասիրությունը, քանի որ քաղաքական որոշումները գործնականում պետք է համապատասխանեցվեին լեռնային ռելիեֆին, գետերին, ճանապարհներին և բնակավայրերի իրական տեղադրությանը։ Սահմանային փոփոխությունները դիտարկվում են նաև տարածաշրջանի բնակչության սոցիալ-տնտեսական կյանքի և տեղաշարժերի ավելի լայն պատմական համատեքստում։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու XIX դարի վերջին ռուս-օսմանյան հարաբերությունների տարածքային բաղադրիչը և հասկանալու, թե միջազգային դիվանագիտական համաձայնությունները ինչպես են արտահայտվել Փոքր Ասիայի ու Հարավային Կովկասի սահմանային աշխարհագրության վերափոխման մեջ։

Обновлено. 2026-09-25
Русско-турецкая граница в Малой Азии по Берлинскому трактату 1878 года

Бесплатно

Другие авторы

Все авторы
Ակսել Բակունց Ակսել Բակունց 1899 թ․ – 1937 թ․ Ակսել Բակունցը հայ արձակի ամենաբարձր մակարդակի վարպետներից է։ Նրա ստեղծագործություններում կենտրոնական տեղ ունի գյուղական կյանքի, մարդու և բնության ներդաշնակության պատկերումը։ Բակունցը առանձնանում է նուրբ հոգեբանական դիտարկումներով և լեզվական ճշգրտությամբ։ Նրա հայտնի գործերից են «Ալպիական մանուշակ», «Մթնաձոր» և այլ պատմվածքներ։ Նա համարվում է հայ կարճ արձակի անգերազանցելի հեղինակներից մեկը։ Բակունցի ստեղծագործությունները լի են մարդկային խորությամբ և լուռ տխրությամբ։ Նրա հերոսները հաճախ պայքարում են սոցիալական դժվարությունների հետ։ Չնայած կարճ կյանքին՝ նա թողել է մեծ գրական ժառանգություն։ Նրա գործերը մեծ ազդեցություն են ունեցել հայ արձակի զարգացման վրա։ Նա զոհվել է ստալինյան բռնաճնշումների ժամանակ։ menu_book5 Подробнее Վահան Տերյան Վահան Տերյան 1885 թ․ – 1920 թ․ Վահան Տերյանը հայ քնարական պոեզիայի ամենասիրելի հեղինակներից է։ Նրա ստեղծագործություններում արտահայտված են սերը, մենությունը, կարոտը և կյանքի անցողիկությունը։ Տերյանի բանաստեղծությունները հայտնի են իրենց երաժշտականությամբ և նուրբ տրամադրությամբ։ Նա մեծ ազդեցություն է կրել եվրոպական խորհրդապաշտությունից։ Նրա պոեզիան նոր շունչ է բերել հայկական գրականությանը։ Տերյանի լեզուն մեղմ է, գեղեցիկ և հուզական։ Նրա բազմաթիվ բանաստեղծություններ դարձել են երգեր։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել հետագա սերունդների բանաստեղծների վրա։ Տերյանի ստեղծագործությունները շարունակում են մնալ ամենաընթերցվողներից։ Նա համարվում է հայ քնարերգության մեծագույն վարպետներից մեկը։ menu_book4 Подробнее Ղազարոս Աղայան Ղազարոս Աղայան 1840 թ․ – 1911 թ․ Ղազարոս Աղայանը մանկական գրականության հիմնադիրներից է։ Նա գրել է բազմաթիվ հեքիաթներ, պատմվածքներ և կրթական նյութեր երեխաների համար։ Նրա ստեղծագործություններն ունեն դաստիարակչական և բարոյական նշանակություն։ Աղայանը նաև ակտիվ մանկավարժ էր։ Նա մեծ դեր է ունեցել ազգային կրթության զարգացման գործում։ Նրա հերոսները սովորեցնում են ազնվություն, աշխատասիրություն և բարություն։ Աղայանի լեզուն պարզ և հասկանալի է երեխաների համար։ Նրա հեքիաթները մինչ օրս ընդգրկված են դպրոցական ծրագրերում։ Մի քանի սերունդ մեծացել է նրա գրքերով։ Նա համարվում է հայ մանկական գրականության դասականներից մեկը։ menu_book5 Подробнее Սիլվա Կապուտիկյան Սիլվա Կապուտիկյան 1919 թ․ – 2006 թ․ Սիլվա Կապուտիկյանը հայ պոեզիայի ամենաազդեցիկ կին հեղինակներից է։ Նրա ստեղծագործություններում մեծ տեղ ունեն հայրենիքը, սերը, լեզուն և ազգային ինքնությունը։ Կապուտիկյանը գրել է բազմաթիվ բանաստեղծություններ և հրապարակախոսական նյութեր։ Նրա լեզուն պարզ է, բայց խորքային և զգացմունքային։ Նա մեծ ուշադրություն է դարձրել հայ լեզվի պահպանման հարցերին։ Նրա գործերը լայն ճանաչում են ստացել ինչպես Հայաստանում, այնպես էլ սփյուռքում։ Կապուտիկյանը նաև ակտիվ հասարակական գործիչ էր։ Նրա ստեղծագործությունները հաճախ նվիրված են ազգային արժեքներին։ Նա համարվում է հայ կին պոեզիայի ամենակարևոր դեմքերից մեկը։ Նրա ժառանգությունը շարունակում է մնալ ազդեցիկ։ menu_book2 Подробнее Մուրացան (Գրիգոր Տեր-Հովհաննիսյան) Մուրացան (Գրիգոր Տեր-Հովհաննիսյան) 1854 թ․ – 1908 թ․ Մուրացանը հայ պատմական արձակի կարևոր ներկայացուցիչներից է։ Նրա ամենահայտնի ստեղծագործությունը «Գևորգ Մարզպետունի» վեպն է։ Վեպում ներկայացվում են Հայաստանի պատմության կարևոր էջերը։ Մուրացանը մեծ հետաքրքրություն ուներ ազգային անցյալի նկատմամբ։ Նրա ստեղծագործությունները ներշնչված են հայրենասիրական գաղափարներով։ Նա ձգտել է ընթերցողին ծանոթացնել հայկական պատմությանը։ Նրա կերպարները հաճախ մարմնավորում են քաջություն և նվիրվածություն։ Մուրացանի լեզուն հարուստ է և արտահայտիչ։ Նրա գրքերը մինչ օրս մեծ հետաքրքրությամբ ընթերցվում են։ Նա կարևոր տեղ է զբաղեցնում հայ պատմավեպի զարգացման մեջ։ menu_book18 Подробнее Դերենիկ Դեմիրճյան Դերենիկ Դեմիրճյան 1877 թ․ – 1956 թ․ Դերենիկ Դեմիրճյանը գրող, դրամատուրգ և հասարակական գործիչ էր։ Նա առավել հայտնի է իր «Վարդանանք» պատմական վեպով, որը հայ գրականության կարևորագույն ստեղծագործություններից է։ Դեմիրճյանը մեծ հետաքրքրություն է ցուցաբերել հայկական պատմության և ազգային հերոսների նկատմամբ։ Նրա գործերում հաճախ հանդիպում են հայրենասիրական գաղափարներ։ Նա նաև գրել է բազմաթիվ պիեսներ և պատմվածքներ։ Դեմիրճյանի լեզուն հարուստ է և արտահայտիչ։ Նրա ստեղծագործությունները մեծ ազդեցություն են ունեցել հայ պատմական արձակի զարգացման վրա։ Նա կարևոր դեր է ունեցել նաև հայկական թատրոնի զարգացման գործում։ Նրա աշխատանքները մինչ օրս լայնորեն ուսումնասիրվում են։ Դեմիրճյանը համարվում է հայ դասական գրականության կարևոր ներկայացուցիչներից մեկը։ menu_book7 Подробнее