Ստեփանյան, Էմմա Տաճատի

Ստեփանյան, Էմմա Տաճատի

menu_book View materials

Books by this author (1)

Online

History

Հունահայ պարբերական մամուլը (1920-1930 թթ.)

Աշխատությունը նվիրված է 1920-1930 թվականներին Հունաստանում ձևավորված և զարգացած հայկական պարբերական մամուլի պատմության, գաղափարական ուղղությունների, թեմատիկ բովանդակության և համայնքային կյանքում ունեցած նշանակության ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում այն թերթերն ու հանդեսներն են, որոնք տվյալ ժամանակաշրջանում ծառայել են հունահայ համայնքի հասարակական, քաղաքական, մշակութային և կրթական կյանքի արտահայտման ու կազմակերպման կարևոր միջոցներ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում Առաջին համաշխարհային պատերազմից և Օսմանյան կայսրությունում հայերի զանգվածային տեղահանություններից հետո Հունաստանում հաստատված հայկական գաղթական համայնքների սոցիալական ու մշակութային միջավայրին, որի պայմաններում մամուլը ձեռք էր բերել տեղեկատվական գործառույթից ավելի լայն նշանակություն։ Քննվում են պարբերականների հիմնադրման պայմանները, խմբագրական քաղաքականությունը, հրատարակման պարբերականությունը, հեղինակային շրջանակները, ընթերցողական միջավայրը և տարածման հնարավորությունները։ Բովանդակային վերլուծության միջոցով կարող են առանձնացվել համայնքային կազմակերպման, գաղթականների սոցիալական խնդիրների, կրթության, ազգային մշակույթի, գրականության, երիտասարդության, բարեգործական գործունեության և միջազգային իրադարձությունների վերաբերյալ հրապարակումները։ Կարևոր տեղ է հատկացվում նաև մամուլի լեզվին և հրապարակախոսական ոճին՝ ուսումնասիրելով արևմտահայերենի գործածությունը, ժամանակաշրջանի բառապաշարը և հասարակական-քաղաքական հասկացությունների արտահայտման առանձնահատկությունները։ Պարբերական մամուլը դիտարկվում է որպես համայնքային ինքնության պահպանման և տարբեր բնակավայրերում հաստատված հայության միջև տեղեկատվական կապերի ամրապնդման միջոց։ Միաժամանակ ուսումնասիրվում է տարբեր հասարակական ու քաղաքական շրջանակների գաղափարական ներկայությունը մամուլում՝ ներկայացնելով դրանց տեսակետները որպես ժամանակաշրջանի համայնքային բազմակարծության արտահայտություններ։ Պարբերականների էջերը կարևոր սկզբնաղբյուր են նաև Հունաստանի հայկական դպրոցների, մշակութային միությունների, եկեղեցական հաստատությունների, բարեգործական կազմակերպությունների և հասարակական նախաձեռնությունների գործունեությունը վերականգնելու համար։ Հետազոտության աղբյուրագիտական նշանակությունը պայմանավորված է նրանով, որ մամուլը պահպանել է բազմաթիվ տեղեկություններ առօրյա համայնքային կյանքի և ժամանակակիցների ընկալումների մասին, որոնք այլ փաստաթղթերում կարող են սահմանափակ ներկայացված լինել։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը հնարավորություն է տալիս ամբողջական պատկերացում կազմելու միջպատերազմյան շրջանի հունահայ մամուլի զարգացման, դրա հասարակական ու մշակութային գործառույթների և հայկական սփյուռքի պատմության մեջ ունեցած նշանակության մասին։

Updated: 2026-09-24
Հունահայ պարբերական մամուլը (1920-1930 թթ.)

Free

Վահան Տերյան Վահան Տերյան 1885 թ․ – 1920 թ․ Վահան Տերյանը հայ քնարական պոեզիայի ամենասիրելի հեղինակներից է։ Նրա ստեղծագործություններում արտահայտված են սերը, մենությունը, կարոտը և կյանքի անցողիկությունը։ Տերյանի բանաստեղծությունները հայտնի են իրենց երաժշտականությամբ և նուրբ տրամադրությամբ։ Նա մեծ ազդեցություն է կրել եվրոպական խորհրդապաշտությունից։ Նրա պոեզիան նոր շունչ է բերել հայկական գրականությանը։ Տերյանի լեզուն մեղմ է, գեղեցիկ և հուզական։ Նրա բազմաթիվ բանաստեղծություններ դարձել են երգեր։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել հետագա սերունդների բանաստեղծների վրա։ Տերյանի ստեղծագործությունները շարունակում են մնալ ամենաընթերցվողներից։ Նա համարվում է հայ քնարերգության մեծագույն վարպետներից մեկը։ menu_book4 Read more Ակսել Բակունց Ակսել Բակունց 1899 թ․ – 1937 թ․ Ակսել Բակունցը հայ արձակի ամենաբարձր մակարդակի վարպետներից է։ Նրա ստեղծագործություններում կենտրոնական տեղ ունի գյուղական կյանքի, մարդու և բնության ներդաշնակության պատկերումը։ Բակունցը առանձնանում է նուրբ հոգեբանական դիտարկումներով և լեզվական ճշգրտությամբ։ Նրա հայտնի գործերից են «Ալպիական մանուշակ», «Մթնաձոր» և այլ պատմվածքներ։ Նա համարվում է հայ կարճ արձակի անգերազանցելի հեղինակներից մեկը։ Բակունցի ստեղծագործությունները լի են մարդկային խորությամբ և լուռ տխրությամբ։ Նրա հերոսները հաճախ պայքարում են սոցիալական դժվարությունների հետ։ Չնայած կարճ կյանքին՝ նա թողել է մեծ գրական ժառանգություն։ Նրա գործերը մեծ ազդեցություն են ունեցել հայ արձակի զարգացման վրա։ Նա զոհվել է ստալինյան բռնաճնշումների ժամանակ։ menu_book5 Read more Հակոբ Պարոնյան Հակոբ Պարոնյան 1843 թ․ – 1891 թ․ Հակոբ Պարոնյանը հայ երգիծական գրականության ամենամեծ ներկայացուցիչներից է։ Նա իր ստեղծագործություններում քննադատել է հասարակական արատները, կեղծավորությունը և անարդարությունը։ Նրա հումորը սուր է և հաճախ շատ արդիական նույնիսկ այսօր։ Պարոնյանը ստեղծել է բազմաթիվ հիշարժան կերպարներ։ Նրա գործերը համատեղում են ծիծաղն ու հասարակական քննադատությունը։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել հայ երգիծանքի զարգացման վրա։ Նրա լեզուն կենդանի է և արտահայտիչ։ Պարոնյանի ստեղծագործությունները լայնորեն ուսումնասիրվում են դպրոցներում և համալսարաններում։ Նա համարվում է հայ սատիրայի դասականը։ Նրա գրական ժառանգությունը շարունակում է հետաքրքրել ընթերցողներին։ menu_book2 Read more Դանիել Վարուժան Դանիել Վարուժան 1884 թ․ – 1915 թ․ Դանիել Վարուժանը արևմտահայ պոեզիայի ամենատաղանդավոր ներկայացուցիչներից է։ Նրա ստեղծագործություններում մեծ տեղ ունեն բնությունը, գյուղական կյանքը և մարդու ստեղծագործ ուժը։ Վարուժանը հիանում էր աշխատանքի գեղեցկությամբ և մարդու հոգևոր ուժով։ Նրա բանաստեղծությունները հարուստ են պատկերներով և զգացմունքներով։ Նա ձգտել է վերածնել ազգային մշակութային արժեքները։ Հայոց ցեղասպանության ժամանակ նա ձերբակալվել և սպանվել է։ Չնայած կարճ կյանքին՝ նա թողել է մեծ գրական ժառանգություն։ Նրա գործերը մեծ ազդեցություն են ունեցել հայ պոեզիայի զարգացման վրա։ Վարուժանի ստեղծագործությունները մինչ օրս լայնորեն ընթերցվում են։ Նա համարվում է արևմտահայ գրականության դասականներից մեկը։ menu_book3 Read more Ալեքսանդր Շիրվանզադե Ալեքսանդր Շիրվանզադե 1858 թ․ – 1935 թ․ Ալեքսանդր Շիրվանզադեն հայ ռեալիստական արձակի մեծագույն ներկայացուցիչներից է։ Նրա ստեղծագործություններում արտացոլված են հասարակության տարբեր խավերի կյանքը և սոցիալական խնդիրները։ Նա գրել է վեպեր, պատմվածքներ և դրամատիկական գործեր։ Շիրվանզադեն մեծ ուշադրություն է դարձրել մարդկային հարաբերություններին։ Նրա հերոսները հոգեբանորեն խորն են մշակված։ Նա համարձակորեն քննադատել է հասարակական անարդարությունները։ Նրա ստեղծագործությունները մեծ ճանաչում են ստացել նաև թատերական բեմերում։ Շիրվանզադեն համարվում է հայ արձակի դասականներից մեկը։ Նրա ազդեցությունը զգալի է հետագա գրողների ստեղծագործություններում։ Նա շարունակում է մնալ հայ գրականության կարևորագույն անուններից մեկը։ menu_book17 Read more Րաֆֆի (Հակոբ Մելիք-Հակոբյան) Րաֆֆի (Հակոբ Մելիք-Հակոբյան) 1835 թ․ – 1888 թ․ Րաֆֆին հայ պատմավեպի ամենահայտնի ներկայացուցիչներից է։ Նրա ստեղծագործություններում մեծ տեղ են զբաղեցնում ազգային ազատագրության և հայրենասիրության թեմաները։ «Սամվել», «Խենթը» և «Դավիթ Բեկ» վեպերը համարվում են հայ գրականության դասականներ։ Նա ստեղծել է ուժեղ և հիշվող հերոսներ։ Րաֆֆու կերպարները պայքարում են հանուն ազատության և արդարության։ Նրա գրքերը մեծ ազդեցություն են ունեցել հայ երիտասարդության վրա։ Նա կարողացել է պատմությունը ներկայացնել հետաքրքիր և կենդանի ձևով։ Նրա ստեղծագործությունները մինչ օրս լայնորեն ընթերցվում են։ Րաֆֆին համարվում է ազգային մտածողության ձևավորման կարևոր գործիչ։ Նրա անունը մշտապես կապված է հայրենասիրական գրականության հետ։ menu_book18 Read more