Султанов, Гюрсель Намик оглы

Султанов, Гюрсель Намик оглы

menu_book Տեսնել նյութերը

Հեղինակի գրքերը (1)

Օնլայն

Քաղաքագիտություն

Խորհրդային Միության և Եգիպտոսի քաղաքական հարաբերությունները և Մերձավոր Արևելքի հակամարտության կարգավորման հիմնախնդիրը 1970-ական թվականներին

Աշխատությունը նվիրված է 1970-ական թվականներին Խորհրդային Միության և Եգիպտոսի Արաբական Հանրապետության միջև ձևավորված քաղաքական հարաբերությունների ուսումնասիրությանը՝ դրանք դիտարկելով Մերձավոր Արևելքում տեղի ունեցող ռազմաքաղաքական զարգացումների և արաբա-իսրայելական հակամարտության կարգավորման գործընթացների համատեքստում։ Ուսումնասիրության առանցքում երկու պետությունների միջև դիվանագիտական կապերի բնույթն է, դրանց քաղաքական առաջնահերթությունների փոփոխությունը, ռազմավարական շահերի համընկնումներն ու հակասությունները, ինչպես նաև տարածաշրջանային ճգնաժամերի հաղթահարման ուղղությամբ ձեռնարկված քաղաքական նախաձեռնությունները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում այն ժամանակաշրջանին, երբ Մերձավոր Արևելքը շարունակում էր մնալ միջազգային քաղաքականության կարևորագույն կենտրոններից մեկը, իսկ արաբա-իսրայելական հակամարտությունը մեծ ազդեցություն ուներ տարածաշրջանի պետությունների արտաքին քաղաքական կողմնորոշումների և գերտերությունների հարաբերությունների վրա։ Աշխատության շրջանակում կարևորվում է Խորհրդային Միության դերը Եգիպտոսի հետ հարաբերություններում՝ որպես տարածաշրջանում քաղաքական և ռազմավարական ազդեցություն ունեցող գերտերություն, ինչպես նաև Եգիպտոսի արտաքին քաղաքականության առանձնահատկությունները, որոնք պայմանավորված էին ազգային շահերով, տարածաշրջանային անվտանգության խնդիրներով և միջազգային հարաբերությունների փոփոխվող իրադրությամբ։ Առանձին ուսումնասիրության առարկա է դառնում 1970-ական թվականներին երկու երկրների քաղաքական հարաբերությունների զարգացման ընթացքը, այդ հարաբերությունների վրա ազդող ներքին և արտաքին գործոնների փոխազդեցությունը, ինչպես նաև Եգիպտոսի դիրքորոշման փոփոխությունները Մերձավոր Արևելքի հակամարտության կարգավորման հարցում։ Կարևորվում է նաև հակամարտության խաղաղ կարգավորման միջազգային ջանքերի ուսումնասիրությունը՝ ներառելով դիվանագիտական բանակցությունների, քաղաքական միջնորդության, միջազգային համագործակցության և տարածաշրջանային ուժերի շահերի փոխհարաբերության նշանակությունը։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս դիտարկելու, թե ինչպես էին Խորհրդային Միության և Եգիպտոսի միջև քաղաքական կապերը փոխկապակցվում Մերձավոր Արևելքում ուժերի հավասարակշռության, գերտերությունների մրցակցության և տարածաշրջանային անվտանգության խնդիրների հետ։ Հեղինակը թեման ներկայացնում է միջազգային հարաբերությունների պատմաքաղաքական տեսանկյունից՝ ընդգծելով, որ 1970-ական թվականները կարևոր շրջափուլ էին ինչպես խորհրդա-եգիպտական հարաբերությունների զարգացման, այնպես էլ արաբա-իսրայելական հակամարտության կարգավորման գործընթացի համար։ Նյութի պատմական նշանակությունը պայմանավորված է նրանով, որ այն անդրադառնում է այնպիսի քաղաքական իրադարձությունների և դիվանագիտական գործընթացների, որոնք էական ազդեցություն են ունեցել հետագա տասնամյակների մերձավորարևելյան քաղաքականության ձևավորման վրա։ Աշխատությունը արժեքավոր է Խորհրդային Միության արտաքին քաղաքականության, Եգիպտոսի միջազգային դիրքավորման, արաբական աշխարհի քաղաքական պատմության և սառը պատերազմի տարիներին Մերձավոր Արևելքում ծավալված միջազգային հարաբերությունների ուսումնասիրությամբ հետաքրքրվողների համար։ Այն նաև նպաստում է տարածաշրջանային հակամարտությունների պատմական նախադրյալների, դրանց կարգավորման դիվանագիտական մեխանիզմների և միջազգային քաղաքականության մեջ մեծ տերությունների դերակատարության առավել ամբողջական ընկալմանը։

Թարմացվել է՝ 2026-11-21
Խորհրդային Միության և Եգիպտոսի քաղաքական հարաբերությունները և Մերձավոր Արևելքի հակամարտության կարգավորման հիմնախնդիրը 1970-ական թվականներին

Անվճար

Հրանտ Մաթևոսյան Հրանտ Մաթևոսյան 1935 թ․ – 2002 թ․ Հրանտ Մաթևոսյանը համարվում է 20-րդ դարի հայ արձակի մեծագույն վարպետներից մեկը։ Նրա ստեղծագործություններում խորությամբ ներկայացված են գյուղական կյանքը, մարդկային հարաբերությունները և ազգային մտածողությունը։Հրանտ Մաթևոսյանը հայ արձակի ամենամեծ վարպետներից է։ Նրա ստեղծագործություններում կենտրոնական տեղ ունի գյուղական աշխարհի, մարդու և բնության փոխհարաբերությունը։ Նա հայտնի է իր խորը հոգեբանական դիտարկումներով և յուրահատուկ լեզվով։ Նրա գործերը հաճախ ներկայացնում են մարդու ներքին պայքարը և ազգային մտածողությունը։ Մաթևոսյանի հայտնի գործերից են «Մենք ենք, մեր սարերը» և բազմաթիվ պատմվածքներ։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել հայ ժամանակակից գրականության վրա։ Նրա լեզուն պատկերավոր և փիլիսոփայական է։ Նրա ստեղծագործությունները մինչ օրս ուսումնասիրվում են։ Նա համարվում է 20-րդ դարի հայ արձակի հիմնասյուներից մեկը։ Նրա ժառանգությունը ազգային արժեք է։ menu_book4 Տեսնել ավելին Դերենիկ Դեմիրճյան Դերենիկ Դեմիրճյան 1877 թ․ – 1956 թ․ Դերենիկ Դեմիրճյանը գրող, դրամատուրգ և հասարակական գործիչ էր։ Նա առավել հայտնի է իր «Վարդանանք» պատմական վեպով, որը հայ գրականության կարևորագույն ստեղծագործություններից է։ Դեմիրճյանը մեծ հետաքրքրություն է ցուցաբերել հայկական պատմության և ազգային հերոսների նկատմամբ։ Նրա գործերում հաճախ հանդիպում են հայրենասիրական գաղափարներ։ Նա նաև գրել է բազմաթիվ պիեսներ և պատմվածքներ։ Դեմիրճյանի լեզուն հարուստ է և արտահայտիչ։ Նրա ստեղծագործությունները մեծ ազդեցություն են ունեցել հայ պատմական արձակի զարգացման վրա։ Նա կարևոր դեր է ունեցել նաև հայկական թատրոնի զարգացման գործում։ Նրա աշխատանքները մինչ օրս լայնորեն ուսումնասիրվում են։ Դեմիրճյանը համարվում է հայ դասական գրականության կարևոր ներկայացուցիչներից մեկը։ menu_book7 Տեսնել ավելին Հովհաննես Շիրազ Հովհաննես Շիրազ 1915 թ․ – 1984 թ․ Հովհաննես Շիրազը հայ ժողովրդի ամենասիրված բանաստեղծներից է։ Նրա ստեղծագործությունները խորապես կապված են հայրենիքի, մոր կերպարի և ազգային ցավի հետ։ Շիրազի լեզուն պարզ է, ժողովրդական և շատ հուզական։ Նրա հայտնի գործերից են «Հայոց դանթեականը», «Մայրս» և բազմաթիվ հայրենասիրական բանաստեղծություններ։ Նա հաճախ արտահայտել է ժողովրդի ցավն ու ուրախությունը։ Շիրազը մեծ ազդեցություն է ունեցել սերունդների վրա իր անմիջական ոճով։ Նրա պոեզիան հաճախ արտասանվում է դպրոցներում և միջոցառումների ժամանակ։ Նա համարվում է 20-րդ դարի ամենաժողովրդական բանաստեղծներից մեկը։ Նրա ստեղծագործությունները դարձել են ազգային հիշողության մաս։ Շիրազը մինչ օրս սիրելի է ընթերցողների լայն շրջանակի համար։ menu_book5 Տեսնել ավելին Մովսես Խորենացի Մովսես Խորենացի 410 թ․ – 490 թ․ Մովսես Խորենացին հայ պատմագրության հիմնադիրն է և հայտնի է որպես «Հայ պատմության հայր»։ Նրա «Հայոց պատմություն» աշխատությունը համարվում է հայկական պատմության կարևորագույն սկզբնաղբյուրներից մեկը։ Այն նկարագրում է հայ ժողովրդի ծագումը, թագավորությունները, մշակույթը և պատմական զարգացումը։Մովսես Խորենացին համարվում է հայ պատմագրության հիմնադիրը և հաճախ կոչվում է «Հայ պատմության հայր»։ Նրա գլխավոր աշխատությունը՝ «Հայոց պատմությունը», հայկական պատմության կարևորագույն սկզբնաղբյուրներից է։ Այս գրքում նա ներկայացրել է հայ ժողովրդի ծագումը, թագավորությունների պատմությունը և ազգային ավանդույթները։ Խորենացին օգտագործել է ինչպես գրավոր, այնպես էլ բանավոր աղբյուրներ։ Նրա աշխատությունը մեծ նշանակություն ունի ոչ միայն պատմաբանների, այլև գրականագետների համար։ Գրքի լեզուն հարուստ է և պատկերավոր։ Նա կարևոր դեր է ունեցել հայկական ազգային ինքնագիտակցության ձևավորման մեջ։ Խորենացու ազդեցությունը զգացվում է հետագա դարերի գրականության և պատմագրության վրա։ Նրա անունը դարձել է հայկական գիտական մտքի խորհրդանիշ։ Այսօր նա շարունակում է մնալ հայ մշակույթի ամենահարգված դեմքերից մեկը։ menu_book8 Տեսնել ավելին Գրիգոր Զոհրապ Գրիգոր Զոհրապ 1861 թ․ – 1915 թ․ Հայ նշանավոր գրող, հրապարակախոս, իրավաբան և քաղաքական գործիչ էր։ Նա ծնվել է 1861 թվականի հունիսի 26-ին՝ Կոստանդնուպոլսում, և մահացել 1915 թվականին՝ Հայոց ցեղասպանության ժամանակ։ Զոհրապը համարվում է արևմտահայ գրականության ամենահայտնի նովելիստներից մեկը։ Նրա ստեղծագործություններում պատկերավորվում են մարդու հոգեբանությունը, հասարակական հարաբերությունները և քաղաքային կյանքի խնդիրները։ Նա գրել է բազմաթիվ պատմվածքներ և նորավեպեր, որոնք առանձնանում են իրատեսական ոճով և խոր հոգեբանական վերլուծությամբ։ Բացի գրական գործունեությունից, Զոհրապը եղել է հայտնի իրավաբան և Օսմանյան խորհրդարանի պատգամավոր։ Նրա կյանքն ու գործունեությունը մեծ ազդեցություն են ունեցել հայ մշակույթի և հասարակական մտքի զարգացման վրա, իսկ նրա ստեղծագործությունները մինչ օրս համարվում են հայ գրականության արժեքավոր էջերից։ menu_book5 Տեսնել ավելին Սիամանթո (Ատոմ Յարճանյան) Սիամանթո (Ատոմ Յարճանյան) 1878 թ․ – 1915 թ․ Սիամանթոն արևմտահայ գրականության ամենահզոր բանաստեղծներից է։ Նրա ստեղծագործությունները նվիրված են ազգային պայքարին, ազատությանը և մարդկային արժանապատվությանը։ Նա մեծ ցավով նկարագրել է հայ ժողովրդի ողբերգական ճակատագիրը։ Սիամանթոյի լեզուն ուժեղ է, կրակոտ և հուզական։ Նրա պոեզիան հաճախ արտահայտում է բողոք և արդարության պահանջ։ Հայոց ցեղասպանության տարիներին նա զոհվել է օսմանյան իշխանությունների կողմից։ Նրա գործերը դարձել են ազգային հիշողության կարևոր մաս։ Սիամանթոն մեծ ազդեցություն է ունեցել հետագա հայ բանաստեղծների վրա։ Նրա ստեղծագործությունները շարունակում են արդիական մնալ։ Նա համարվում է ազատատենչ պոեզիայի խորհրդանիշներից մեկը։ menu_book2 Տեսնել ավելին