Султанов, Гюрсель Намик оглы

Султанов, Гюрсель Намик оглы

menu_book View materials

Books by this author (1)

Online

Political Science

Խորհրդային Միության և Եգիպտոսի քաղաքական հարաբերությունները և Մերձավոր Արևելքի հակամարտության կարգավորման հիմնախնդիրը 1970-ական թվականներին

Աշխատությունը նվիրված է 1970-ական թվականներին Խորհրդային Միության և Եգիպտոսի Արաբական Հանրապետության միջև ձևավորված քաղաքական հարաբերությունների ուսումնասիրությանը՝ դրանք դիտարկելով Մերձավոր Արևելքում տեղի ունեցող ռազմաքաղաքական զարգացումների և արաբա-իսրայելական հակամարտության կարգավորման գործընթացների համատեքստում։ Ուսումնասիրության առանցքում երկու պետությունների միջև դիվանագիտական կապերի բնույթն է, դրանց քաղաքական առաջնահերթությունների փոփոխությունը, ռազմավարական շահերի համընկնումներն ու հակասությունները, ինչպես նաև տարածաշրջանային ճգնաժամերի հաղթահարման ուղղությամբ ձեռնարկված քաղաքական նախաձեռնությունները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում այն ժամանակաշրջանին, երբ Մերձավոր Արևելքը շարունակում էր մնալ միջազգային քաղաքականության կարևորագույն կենտրոններից մեկը, իսկ արաբա-իսրայելական հակամարտությունը մեծ ազդեցություն ուներ տարածաշրջանի պետությունների արտաքին քաղաքական կողմնորոշումների և գերտերությունների հարաբերությունների վրա։ Աշխատության շրջանակում կարևորվում է Խորհրդային Միության դերը Եգիպտոսի հետ հարաբերություններում՝ որպես տարածաշրջանում քաղաքական և ռազմավարական ազդեցություն ունեցող գերտերություն, ինչպես նաև Եգիպտոսի արտաքին քաղաքականության առանձնահատկությունները, որոնք պայմանավորված էին ազգային շահերով, տարածաշրջանային անվտանգության խնդիրներով և միջազգային հարաբերությունների փոփոխվող իրադրությամբ։ Առանձին ուսումնասիրության առարկա է դառնում 1970-ական թվականներին երկու երկրների քաղաքական հարաբերությունների զարգացման ընթացքը, այդ հարաբերությունների վրա ազդող ներքին և արտաքին գործոնների փոխազդեցությունը, ինչպես նաև Եգիպտոսի դիրքորոշման փոփոխությունները Մերձավոր Արևելքի հակամարտության կարգավորման հարցում։ Կարևորվում է նաև հակամարտության խաղաղ կարգավորման միջազգային ջանքերի ուսումնասիրությունը՝ ներառելով դիվանագիտական բանակցությունների, քաղաքական միջնորդության, միջազգային համագործակցության և տարածաշրջանային ուժերի շահերի փոխհարաբերության նշանակությունը։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս դիտարկելու, թե ինչպես էին Խորհրդային Միության և Եգիպտոսի միջև քաղաքական կապերը փոխկապակցվում Մերձավոր Արևելքում ուժերի հավասարակշռության, գերտերությունների մրցակցության և տարածաշրջանային անվտանգության խնդիրների հետ։ Հեղինակը թեման ներկայացնում է միջազգային հարաբերությունների պատմաքաղաքական տեսանկյունից՝ ընդգծելով, որ 1970-ական թվականները կարևոր շրջափուլ էին ինչպես խորհրդա-եգիպտական հարաբերությունների զարգացման, այնպես էլ արաբա-իսրայելական հակամարտության կարգավորման գործընթացի համար։ Նյութի պատմական նշանակությունը պայմանավորված է նրանով, որ այն անդրադառնում է այնպիսի քաղաքական իրադարձությունների և դիվանագիտական գործընթացների, որոնք էական ազդեցություն են ունեցել հետագա տասնամյակների մերձավորարևելյան քաղաքականության ձևավորման վրա։ Աշխատությունը արժեքավոր է Խորհրդային Միության արտաքին քաղաքականության, Եգիպտոսի միջազգային դիրքավորման, արաբական աշխարհի քաղաքական պատմության և սառը պատերազմի տարիներին Մերձավոր Արևելքում ծավալված միջազգային հարաբերությունների ուսումնասիրությամբ հետաքրքրվողների համար։ Այն նաև նպաստում է տարածաշրջանային հակամարտությունների պատմական նախադրյալների, դրանց կարգավորման դիվանագիտական մեխանիզմների և միջազգային քաղաքականության մեջ մեծ տերությունների դերակատարության առավել ամբողջական ընկալմանը։

Updated: 2026-11-21
Խորհրդային Միության և Եգիպտոսի քաղաքական հարաբերությունները և Մերձավոր Արևելքի հակամարտության կարգավորման հիմնախնդիրը 1970-ական թվականներին

Free

Մուրացան (Գրիգոր Տեր-Հովհաննիսյան) Մուրացան (Գրիգոր Տեր-Հովհաննիսյան) 1854 թ․ – 1908 թ․ Մուրացանը հայ պատմական արձակի կարևոր ներկայացուցիչներից է։ Նրա ամենահայտնի ստեղծագործությունը «Գևորգ Մարզպետունի» վեպն է։ Վեպում ներկայացվում են Հայաստանի պատմության կարևոր էջերը։ Մուրացանը մեծ հետաքրքրություն ուներ ազգային անցյալի նկատմամբ։ Նրա ստեղծագործությունները ներշնչված են հայրենասիրական գաղափարներով։ Նա ձգտել է ընթերցողին ծանոթացնել հայկական պատմությանը։ Նրա կերպարները հաճախ մարմնավորում են քաջություն և նվիրվածություն։ Մուրացանի լեզուն հարուստ է և արտահայտիչ։ Նրա գրքերը մինչ օրս մեծ հետաքրքրությամբ ընթերցվում են։ Նա կարևոր տեղ է զբաղեցնում հայ պատմավեպի զարգացման մեջ։ menu_book18 Read more Մովսես Խորենացի Մովսես Խորենացի 410 թ․ – 490 թ․ Մովսես Խորենացին հայ պատմագրության հիմնադիրն է և հայտնի է որպես «Հայ պատմության հայր»։ Նրա «Հայոց պատմություն» աշխատությունը համարվում է հայկական պատմության կարևորագույն սկզբնաղբյուրներից մեկը։ Այն նկարագրում է հայ ժողովրդի ծագումը, թագավորությունները, մշակույթը և պատմական զարգացումը։Մովսես Խորենացին համարվում է հայ պատմագրության հիմնադիրը և հաճախ կոչվում է «Հայ պատմության հայր»։ Նրա գլխավոր աշխատությունը՝ «Հայոց պատմությունը», հայկական պատմության կարևորագույն սկզբնաղբյուրներից է։ Այս գրքում նա ներկայացրել է հայ ժողովրդի ծագումը, թագավորությունների պատմությունը և ազգային ավանդույթները։ Խորենացին օգտագործել է ինչպես գրավոր, այնպես էլ բանավոր աղբյուրներ։ Նրա աշխատությունը մեծ նշանակություն ունի ոչ միայն պատմաբանների, այլև գրականագետների համար։ Գրքի լեզուն հարուստ է և պատկերավոր։ Նա կարևոր դեր է ունեցել հայկական ազգային ինքնագիտակցության ձևավորման մեջ։ Խորենացու ազդեցությունը զգացվում է հետագա դարերի գրականության և պատմագրության վրա։ Նրա անունը դարձել է հայկական գիտական մտքի խորհրդանիշ։ Այսօր նա շարունակում է մնալ հայ մշակույթի ամենահարգված դեմքերից մեկը։ menu_book8 Read more Սիլվա Կապուտիկյան Սիլվա Կապուտիկյան 1919 թ․ – 2006 թ․ Սիլվա Կապուտիկյանը հայ պոեզիայի ամենաազդեցիկ կին հեղինակներից է։ Նրա ստեղծագործություններում մեծ տեղ ունեն հայրենիքը, սերը, լեզուն և ազգային ինքնությունը։ Կապուտիկյանը գրել է բազմաթիվ բանաստեղծություններ և հրապարակախոսական նյութեր։ Նրա լեզուն պարզ է, բայց խորքային և զգացմունքային։ Նա մեծ ուշադրություն է դարձրել հայ լեզվի պահպանման հարցերին։ Նրա գործերը լայն ճանաչում են ստացել ինչպես Հայաստանում, այնպես էլ սփյուռքում։ Կապուտիկյանը նաև ակտիվ հասարակական գործիչ էր։ Նրա ստեղծագործությունները հաճախ նվիրված են ազգային արժեքներին։ Նա համարվում է հայ կին պոեզիայի ամենակարևոր դեմքերից մեկը։ Նրա ժառանգությունը շարունակում է մնալ ազդեցիկ։ menu_book2 Read more Ավետիք Իսահակյան Ավետիք Իսահակյան 1875 թ․ – 1957 թ․ Ավետիք Իսահակյանը հայ քնարերգության մեծագույն ներկայացուցիչներից է։ Նրա պոեզիան լի է սիրո, հայրենիքի, կարոտի և մարդկային զգացմունքների թեմաներով։ Նրա ստեղծագործությունները մեծ ճանաչում են ստացել նաև արտերկրում։Ավետիք Իսահակյանը հայ քնարերգության ամենանշանավոր ներկայացուցիչներից է։ Նրա ստեղծագործություններում մեծ տեղ են զբաղեցնում սերը, հայրենիքը, կարոտը և մարդու ներաշխարհը։ Իսահակյանի լեզուն առանձնանում է մեղմությամբ, երաժշտականությամբ և խոր զգացմունքայնությամբ։ Նրա հայտնի գործերից են «Աբու Լալա Մահարին» և բազմաթիվ քնարական բանաստեղծություններ։ Նա երկար տարիներ ապրել է արտասահմանում, սակայն մշտապես կապված է եղել հայրենիքի հետ։ Իսահակյանի պոեզիան մեծ ճանաչում է ստացել նաև միջազգային մակարդակով։ Նրա գործերը թարգմանվել են բազմաթիվ լեզուներով։ Նա եղել է նաև հասարակական և մշակութային ակտիվ գործիչ։ Իսահակյանի ստեղծագործությունները շարունակում են սիրել տարբեր սերունդներ։ Նա համարվում է հայ պոեզիայի մեծագույն վարպետներից մեկը։ menu_book4 Read more Ալեքսանդր Շիրվանզադե Ալեքսանդր Շիրվանզադե 1858 թ․ – 1935 թ․ Ալեքսանդր Շիրվանզադեն հայ ռեալիստական արձակի մեծագույն ներկայացուցիչներից է։ Նրա ստեղծագործություններում արտացոլված են հասարակության տարբեր խավերի կյանքը և սոցիալական խնդիրները։ Նա գրել է վեպեր, պատմվածքներ և դրամատիկական գործեր։ Շիրվանզադեն մեծ ուշադրություն է դարձրել մարդկային հարաբերություններին։ Նրա հերոսները հոգեբանորեն խորն են մշակված։ Նա համարձակորեն քննադատել է հասարակական անարդարությունները։ Նրա ստեղծագործությունները մեծ ճանաչում են ստացել նաև թատերական բեմերում։ Շիրվանզադեն համարվում է հայ արձակի դասականներից մեկը։ Նրա ազդեցությունը զգալի է հետագա գրողների ստեղծագործություններում։ Նա շարունակում է մնալ հայ գրականության կարևորագույն անուններից մեկը։ menu_book17 Read more Մխիթար Գոշ Մխիթար Գոշ 1130 թ․ – 1213 թ․ Մխիթար Գոշ միջնադարյան հայ մեծ մտածող, իրավագետ, առակագիր, մանկավարժ և հասարակական գործիչ էր, որը ապրել է XII–XIII դարերում։ Նա հայտնի է որպես հայ իրավագիտության ամենանշանավոր ներկայացուցիչներից մեկը։ Նրա ամենահայտնի աշխատությունը «Դատաստանագիրքն» է, որը համարվում է հայկական իրավունքի կարևորագույն հուշարձաններից և երկար ժամանակ ծառայել է որպես օրենքների ժողովածու։ Մխիթար Գոշը գրել է նաև բազմաթիվ առակներ, որոնց միջոցով քարոզել է բարություն, արդարություն, իմաստություն և ազնվություն։ Նա մեծ դեր է ունեցել կրթության և մշակույթի զարգացման գործում, հիմնել է դպրոցներ և նպաստել գիտելիքների տարածմանը։ Գոշի ստեղծագործությունները կարևոր նշանակություն ունեն հայ գրականության, իրավունքի և մանկավարժության պատմության մեջ։ Նրա անունը մինչ օրս համարվում է իմաստության, արդարադատության և ազգային մշակույթի խորհրդանիշ։ menu_book9 Read more