Թոխաթյան, Կարեն Սեդրակի

Պատմություն

Այս ուսումնասիրությունը նվիրված է Հայաստանի ժայռապատկերների տիպաբանության և դրանց պատմամշակութային նշանակության վերլուծությանը՝ ընդգծելով հնագույն պատկերագրական համակարգերի ձևավորումը, զարգացման փուլերը և գաղափարական բովանդակությունը։ Դիտարկվում են Հայաստանի տարբեր շրջաններում հայտնաբերված ժայռապատկերները՝ հատկապես Սյունիքի, Վայոց ձորի և Գեղամա լեռնաշղթայի տարածքներում, որտեղ դրանք ներկայացնում են նախապատմական և վաղ պատմական հասարակությունների աշխարհընկալումը, տնտեսական գործունեությունը և ծիսական պատկերացումները։ Աշխատանքում առանձնացվում են ժայռապատկերների հիմնական տիպերը՝ կենդանական պատկերներ, որսորդական տեսարաններ, աստղագիտական նշաններ, ծիսական և խորհրդանշական կոմպոզիցիաներ, ինչպես նաև աբստրակտ նշանային համակարգեր, որոնք վկայում են վաղ հաղորդակցական ձևերի գոյության մասին։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում դրանց տիպաբանական դասակարգման սկզբունքներին՝ ըստ ձևաբանական, թեմատիկ և ֆունկցիոնալ հատկանիշների, ինչը հնարավորություն է տալիս վերականգնել դրանց ստեղծման ժամանակաշրջանների և մշակութային շերտերի փոխկապակցվածությունը։ Քննարկվում է նաև ժայռապատկերների աստղագիտական և օրացուցային հնարավոր նշանակությունը, ինչպես նաև դրանց կապը հնագույն հավատալիքների և ծիսական համակարգերի հետ։ Ընդգծվում է, որ Հայաստանի ժայռապատկերները ոչ միայն հնագիտական կարևոր հուշարձաններ են, այլ նաև մշակութային հիշողության եզակի աղբյուրներ, որոնք բացահայտում են տարածաշրջանի հնագույն բնակչության մտածողության, աշխարհընկալման և գեղարվեստական արտահայտման ձևերը։