Везиров, Эльдар Абдул Рахман оглы

Везиров, Эльдар Абдул Рахман оглы

menu_book Տեսնել նյութերը

Հեղինակի գրքերը (1)

Օնլայն

Քաղաքագիտություն

Հնդկաստանի ուսանողական շարժման սոցիալ-տնտեսական նախադրյալներն ու հիմնական քաղաքական ուղղությունները (1960–1980-ական թվականներ)

Աշխատությունը ներկայացնում է 1960–1980-ական թվականներին Հնդկաստանում ձևավորված և զարգացած ուսանողական շարժման սոցիալ-տնտեսական հիմքերը, դրա առաջացմանը նպաստած հասարակական պայմանները, ինչպես նաև շարժման հիմնական քաղաքական ուղղություններն ու գաղափարական կողմնորոշումները։ Ուսումնասիրության առանցքում ուսանողության՝ որպես հասարակական և քաղաքական ակտիվ ուժի ձևավորման գործընթացն է, որը դիտարկվում է Հնդկաստանի հետգաղութային զարգացման, պետական կառավարման վերափոխումների, տնտեսական դժվարությունների և հասարակական հարաբերությունների փոփոխությունների համատեքստում։ Աշխատանքում կարևորվում է կրթական համակարգի ընդլայնման, բարձրագույն կրթության հասանելիության, երիտասարդության սոցիալական դիրքի, զբաղվածության հնարավորությունների և տնտեսական անհավասարության ազդեցությունը ուսանողական միջավայրի ձևավորման ու բողոքական տրամադրությունների տարածման վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն հանգամանքին, որ ուսանողական շարժման զարգացումը պայմանավորված էր ոչ միայն կրթական հաստատությունների ներսում առկա խնդիրներով, այլև հասարակության ավելի լայն սոցիալ-տնտեսական հակասություններով, քաղաքական գործընթացներով և պետական քաղաքականության նկատմամբ երիտասարդության վերաբերմունքով։ Ներկայացվում են ուսանողական ակտիվության տարբեր դրսևորումները՝ կազմակերպված շարժումներից և հասարակական բողոքներից մինչև քաղաքական պահանջների առաջադրում, ցույցեր, գործադուլներ և քաղաքական գործընթացներին անմիջական մասնակցություն։ Քննարկվում են ուսանողական շարժման գաղափարական ու քաղաքական բազմազանությունը, ձախակողմյան և սոցիալիստական հայացքների տարածումը, կոմունիստական գաղափարախոսության ազդեցությունը, ինչպես նաև ազգային, ժողովրդավարական և այլ քաղաքական ուղղությունների դերը ուսանողական կազմակերպությունների ու նախաձեռնությունների ձևավորման գործում։ Կարևորվում է նաև ուսանողական շարժման փոխհարաբերությունը Հնդկաստանի հիմնական քաղաքական ուժերի, հասարակական կազմակերպությունների և ավելի լայն ժողովրդական շարժումների հետ, քանի որ ուսանողական ակտիվությունը հաճախ արտահայտում էր հասարակության տարբեր շերտերի դժգոհությունները և քաղաքական փոփոխությունների պահանջը։ Ժամանակաշրջանի առանձնահատկությունների դիտարկումը հնարավորություն է տալիս հասկանալու, թե ինչպես էին տնտեսական զարգացման անհավասարությունը, գործազրկությունը, գնաճը, սոցիալական շերտավորումը և քաղաքական անկայունությունը նպաստում երիտասարդության քաղաքական գիտակցության ձևավորմանը և հանրային կյանքում նրա դերի ընդլայնմանը։ Աշխատությունը կարևոր նշանակություն ունի Հնդկաստանի նորագույն պատմության, հասարակական շարժումների և երիտասարդական քաղաքական ակտիվության ուսումնասիրության տեսանկյունից, քանի որ բացահայտում է ուսանողության՝ որպես ինքնուրույն հասարակական դերակատարի ձևավորման պայմաններն ու քաղաքական կողմնորոշումների բազմազանությունը։ Այն հնարավորություն է տալիս առավել ամբողջական պատկերացում կազմելու 1960–1980-ական թվականների Հնդկաստանի հասարակական-քաղաքական զարգացումների, կրթական միջավայրի, երիտասարդական շարժումների և սոցիալական փոփոխությունների փոխկապակցվածության մասին, ինչպես նաև արժեքավոր նյութ է տրամադրում Հնդկաստանի քաղաքական պատմությամբ, սոցիոլոգիայով, ուսանողական շարժումներով և հասարակական գործընթացներով հետաքրքրվող ընթերցողների ու հետազոտողների համար։

Թարմացվել է՝ 2026-11-20
Հնդկաստանի ուսանողական շարժման սոցիալ-տնտեսական նախադրյալներն ու հիմնական քաղաքական ուղղությունները (1960–1980-ական թվականներ)

Անվճար

Գուրգեն Մահարի Գուրգեն Մահարի 1903 թ․ – 1969 թ․ Գուրգեն Մահարին հայ արձակի և հուշագրության կարևոր ներկայացուցիչներից է։ Նրա ստեղծագործությունները հաճախ հիմնված են սեփական կյանքի փորձի վրա։ Նա նկարագրել է խորհրդային ժամանակների դժվարությունները և բանտային կյանքը։ Նրա հայտնի գործերից է «Ծաղկած փշալարեր» վեպը։ Մահարու լեզուն պարզ է, բայց խորքային և զգացմունքային։ Նրա ստեղծագործություններում կարևոր տեղ ունի մարդու ազատության գաղափարը։ Նա նաև անդրադարձել է պատմական և սոցիալական թեմաներին։ Մահարու գործերը արժեքավոր վկայություն են ժամանակաշրջանի մասին։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել հայ ժամանակակից արձակի վրա։ Նրա ժառանգությունը շարունակում է ուսումնասիրվել այսօր։ menu_book4 Տեսնել ավելին Պերճ Պռոշյան Պերճ Պռոշյան 1837 թ․ – 1907 թ․ Պերճ Պռոշյանը հայ ռեալիստական արձակի կարևոր ներկայացուցիչներից է։ Նա իր ստեղծագործություններում պատկերել է գյուղական կյանքը և հասարակ մարդկանց առօրյան։ Նրա հերոսները սովորական մարդիկ են՝ իրենց խնդիրներով ու երազանքներով։ Պռոշյանը մեծ ուշադրություն է դարձրել սոցիալական հարցերին։ Նրա գրքերը արժեքավոր տեղեկություններ են տալիս 19-րդ դարի հայկական կյանքի մասին։ Նա կարևորել է կրթության և լուսավորության դերը։ Նրա լեզուն պարզ է և բնական։ Պռոշյանի ստեղծագործությունները աչքի են ընկնում իրատեսական նկարագրություններով։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել հայ արձակի զարգացման վրա։ Նրա անունը շարունակում է հիշվել որպես ռեալիզմի կարևոր ներկայացուցիչ։ menu_book3 Տեսնել ավելին Գաբրիել Սունդուկյան Գաբրիել Սունդուկյան 1825 թ․ – 1912 թ․ Հայ մեծ դրամատուրգ, արձակագիր և հասարակական գործիչ էր, որը համարվում է հայկական ռեալիստական դրամատուրգիայի հիմնադիրը։ Նա ծնվել է 1825 թվականի հուլիսի 11-ին՝ Թիֆլիսում, և մահացել 1912 թվականի մարտի 29-ին։ Սունդուկյանի ստեղծագործություններում արտացոլված են XIX դարի հայ հասարակության կյանքը, կենցաղը, սովորույթներն ու սոցիալական խնդիրները։ Նրա ամենահայտնի պիեսներից են «Պեպո»-ն, «Խաթաբալա»-ն և «Էլի մեկ զոհ»-ը, որոնք մեծ ժողովրդականություն են վայելում մինչ օրս։ Սունդուկյանը կարևոր դեր է ունեցել հայկական թատրոնի զարգացման գործում, իսկ նրա ստեղծագործությունները դարձել են հայ դրամատուրգիայի դասական նմուշներ։ Նրա անունը կրում է Գաբրիել Սունդուկյանի անվան ազգային ակադեմիական թատրոնը, որը Հայաստանի ամենահեղինակավոր թատրոններից է։ menu_book2 Տեսնել ավելին Հովհաննես Շիրազ Հովհաննես Շիրազ 1915 թ․ – 1984 թ․ Հովհաննես Շիրազը հայ ժողովրդի ամենասիրված բանաստեղծներից է։ Նրա ստեղծագործությունները խորապես կապված են հայրենիքի, մոր կերպարի և ազգային ցավի հետ։ Շիրազի լեզուն պարզ է, ժողովրդական և շատ հուզական։ Նրա հայտնի գործերից են «Հայոց դանթեականը», «Մայրս» և բազմաթիվ հայրենասիրական բանաստեղծություններ։ Նա հաճախ արտահայտել է ժողովրդի ցավն ու ուրախությունը։ Շիրազը մեծ ազդեցություն է ունեցել սերունդների վրա իր անմիջական ոճով։ Նրա պոեզիան հաճախ արտասանվում է դպրոցներում և միջոցառումների ժամանակ։ Նա համարվում է 20-րդ դարի ամենաժողովրդական բանաստեղծներից մեկը։ Նրա ստեղծագործությունները դարձել են ազգային հիշողության մաս։ Շիրազը մինչ օրս սիրելի է ընթերցողների լայն շրջանակի համար։ menu_book5 Տեսնել ավելին Հովհաննես Թումանյան Հովհաննես Թումանյան 1869 թ․ – 1923 թ․ Հովհաննես Թումանյանը հայ ժողովրդի ամենասիրված գրողներից և բանաստեղծներից է։ Նա ծնվել է Լոռու Դսեղ գյուղում և իր ստեղծագործություններում հաճախ պատկերել է ժողովրդական կյանքն ու ավանդույթները։ Թումանյանը գրել է հեքիաթներ, պոեմներ, պատմվածքներ և բանաստեղծություններ։ Նրա ամենահայտնի գործերից են «Գիքոր», «Անուշ», «Քաջ Նազար» և «Թմկաբերդի առումը»։ Նրա լեզուն պարզ է, բնական և հասկանալի բոլոր սերունդների համար։ Թումանյանի ստեղծագործությունները լի են հումորով, իմաստությամբ և մարդասիրությամբ։ Նա նաև ակտիվ հասարակական գործիչ էր և զբաղվել է բարեգործությամբ։ Նրա գործերը թարգմանվել են բազմաթիվ լեզուներով։ Թումանյանը հաճախ անվանվում է «Ամենայն հայոց բանաստեղծ»։ Նրա ժառանգությունը շարունակում է մնալ հայկական մշակույթի հիմնասյուներից մեկը։ menu_book11 Տեսնել ավելին Ալեքսանդր Շիրվանզադե Ալեքսանդր Շիրվանզադե 1858 թ․ – 1935 թ․ Ալեքսանդր Շիրվանզադեն հայ ռեալիստական արձակի մեծագույն ներկայացուցիչներից է։ Նրա ստեղծագործություններում արտացոլված են հասարակության տարբեր խավերի կյանքը և սոցիալական խնդիրները։ Նա գրել է վեպեր, պատմվածքներ և դրամատիկական գործեր։ Շիրվանզադեն մեծ ուշադրություն է դարձրել մարդկային հարաբերություններին։ Նրա հերոսները հոգեբանորեն խորն են մշակված։ Նա համարձակորեն քննադատել է հասարակական անարդարությունները։ Նրա ստեղծագործությունները մեծ ճանաչում են ստացել նաև թատերական բեմերում։ Շիրվանզադեն համարվում է հայ արձակի դասականներից մեկը։ Նրա ազդեցությունը զգալի է հետագա գրողների ստեղծագործություններում։ Նա շարունակում է մնալ հայ գրականության կարևորագույն անուններից մեկը։ menu_book17 Տեսնել ավելին