Везиров, Эльдар Абдул Рахман оглы

Везиров, Эльдар Абдул Рахман оглы

menu_book View materials

Books by this author (1)

Online

Political Science

Հնդկաստանի ուսանողական շարժման սոցիալ-տնտեսական նախադրյալներն ու հիմնական քաղաքական ուղղությունները (1960–1980-ական թվականներ)

Աշխատությունը ներկայացնում է 1960–1980-ական թվականներին Հնդկաստանում ձևավորված և զարգացած ուսանողական շարժման սոցիալ-տնտեսական հիմքերը, դրա առաջացմանը նպաստած հասարակական պայմանները, ինչպես նաև շարժման հիմնական քաղաքական ուղղություններն ու գաղափարական կողմնորոշումները։ Ուսումնասիրության առանցքում ուսանողության՝ որպես հասարակական և քաղաքական ակտիվ ուժի ձևավորման գործընթացն է, որը դիտարկվում է Հնդկաստանի հետգաղութային զարգացման, պետական կառավարման վերափոխումների, տնտեսական դժվարությունների և հասարակական հարաբերությունների փոփոխությունների համատեքստում։ Աշխատանքում կարևորվում է կրթական համակարգի ընդլայնման, բարձրագույն կրթության հասանելիության, երիտասարդության սոցիալական դիրքի, զբաղվածության հնարավորությունների և տնտեսական անհավասարության ազդեցությունը ուսանողական միջավայրի ձևավորման ու բողոքական տրամադրությունների տարածման վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն հանգամանքին, որ ուսանողական շարժման զարգացումը պայմանավորված էր ոչ միայն կրթական հաստատությունների ներսում առկա խնդիրներով, այլև հասարակության ավելի լայն սոցիալ-տնտեսական հակասություններով, քաղաքական գործընթացներով և պետական քաղաքականության նկատմամբ երիտասարդության վերաբերմունքով։ Ներկայացվում են ուսանողական ակտիվության տարբեր դրսևորումները՝ կազմակերպված շարժումներից և հասարակական բողոքներից մինչև քաղաքական պահանջների առաջադրում, ցույցեր, գործադուլներ և քաղաքական գործընթացներին անմիջական մասնակցություն։ Քննարկվում են ուսանողական շարժման գաղափարական ու քաղաքական բազմազանությունը, ձախակողմյան և սոցիալիստական հայացքների տարածումը, կոմունիստական գաղափարախոսության ազդեցությունը, ինչպես նաև ազգային, ժողովրդավարական և այլ քաղաքական ուղղությունների դերը ուսանողական կազմակերպությունների ու նախաձեռնությունների ձևավորման գործում։ Կարևորվում է նաև ուսանողական շարժման փոխհարաբերությունը Հնդկաստանի հիմնական քաղաքական ուժերի, հասարակական կազմակերպությունների և ավելի լայն ժողովրդական շարժումների հետ, քանի որ ուսանողական ակտիվությունը հաճախ արտահայտում էր հասարակության տարբեր շերտերի դժգոհությունները և քաղաքական փոփոխությունների պահանջը։ Ժամանակաշրջանի առանձնահատկությունների դիտարկումը հնարավորություն է տալիս հասկանալու, թե ինչպես էին տնտեսական զարգացման անհավասարությունը, գործազրկությունը, գնաճը, սոցիալական շերտավորումը և քաղաքական անկայունությունը նպաստում երիտասարդության քաղաքական գիտակցության ձևավորմանը և հանրային կյանքում նրա դերի ընդլայնմանը։ Աշխատությունը կարևոր նշանակություն ունի Հնդկաստանի նորագույն պատմության, հասարակական շարժումների և երիտասարդական քաղաքական ակտիվության ուսումնասիրության տեսանկյունից, քանի որ բացահայտում է ուսանողության՝ որպես ինքնուրույն հասարակական դերակատարի ձևավորման պայմաններն ու քաղաքական կողմնորոշումների բազմազանությունը։ Այն հնարավորություն է տալիս առավել ամբողջական պատկերացում կազմելու 1960–1980-ական թվականների Հնդկաստանի հասարակական-քաղաքական զարգացումների, կրթական միջավայրի, երիտասարդական շարժումների և սոցիալական փոփոխությունների փոխկապակցվածության մասին, ինչպես նաև արժեքավոր նյութ է տրամադրում Հնդկաստանի քաղաքական պատմությամբ, սոցիոլոգիայով, ուսանողական շարժումներով և հասարակական գործընթացներով հետաքրքրվող ընթերցողների ու հետազոտողների համար։

Updated: 2026-11-20
Հնդկաստանի ուսանողական շարժման սոցիալ-տնտեսական նախադրյալներն ու հիմնական քաղաքական ուղղությունները (1960–1980-ական թվականներ)

Free

Դերենիկ Դեմիրճյան Դերենիկ Դեմիրճյան 1877 թ․ – 1956 թ․ Դերենիկ Դեմիրճյանը գրող, դրամատուրգ և հասարակական գործիչ էր։ Նա առավել հայտնի է իր «Վարդանանք» պատմական վեպով, որը հայ գրականության կարևորագույն ստեղծագործություններից է։ Դեմիրճյանը մեծ հետաքրքրություն է ցուցաբերել հայկական պատմության և ազգային հերոսների նկատմամբ։ Նրա գործերում հաճախ հանդիպում են հայրենասիրական գաղափարներ։ Նա նաև գրել է բազմաթիվ պիեսներ և պատմվածքներ։ Դեմիրճյանի լեզուն հարուստ է և արտահայտիչ։ Նրա ստեղծագործությունները մեծ ազդեցություն են ունեցել հայ պատմական արձակի զարգացման վրա։ Նա կարևոր դեր է ունեցել նաև հայկական թատրոնի զարգացման գործում։ Նրա աշխատանքները մինչ օրս լայնորեն ուսումնասիրվում են։ Դեմիրճյանը համարվում է հայ դասական գրականության կարևոր ներկայացուցիչներից մեկը։ menu_book7 Read more Րաֆֆի (Հակոբ Մելիք-Հակոբյան) Րաֆֆի (Հակոբ Մելիք-Հակոբյան) 1835 թ․ – 1888 թ․ Րաֆֆին հայ պատմավեպի ամենահայտնի ներկայացուցիչներից է։ Նրա ստեղծագործություններում մեծ տեղ են զբաղեցնում ազգային ազատագրության և հայրենասիրության թեմաները։ «Սամվել», «Խենթը» և «Դավիթ Բեկ» վեպերը համարվում են հայ գրականության դասականներ։ Նա ստեղծել է ուժեղ և հիշվող հերոսներ։ Րաֆֆու կերպարները պայքարում են հանուն ազատության և արդարության։ Նրա գրքերը մեծ ազդեցություն են ունեցել հայ երիտասարդության վրա։ Նա կարողացել է պատմությունը ներկայացնել հետաքրքիր և կենդանի ձևով։ Նրա ստեղծագործությունները մինչ օրս լայնորեն ընթերցվում են։ Րաֆֆին համարվում է ազգային մտածողության ձևավորման կարևոր գործիչ։ Նրա անունը մշտապես կապված է հայրենասիրական գրականության հետ։ menu_book18 Read more Մուրացան (Գրիգոր Տեր-Հովհաննիսյան) Մուրացան (Գրիգոր Տեր-Հովհաննիսյան) 1854 թ․ – 1908 թ․ Մուրացանը հայ պատմական արձակի կարևոր ներկայացուցիչներից է։ Նրա ամենահայտնի ստեղծագործությունը «Գևորգ Մարզպետունի» վեպն է։ Վեպում ներկայացվում են Հայաստանի պատմության կարևոր էջերը։ Մուրացանը մեծ հետաքրքրություն ուներ ազգային անցյալի նկատմամբ։ Նրա ստեղծագործությունները ներշնչված են հայրենասիրական գաղափարներով։ Նա ձգտել է ընթերցողին ծանոթացնել հայկական պատմությանը։ Նրա կերպարները հաճախ մարմնավորում են քաջություն և նվիրվածություն։ Մուրացանի լեզուն հարուստ է և արտահայտիչ։ Նրա գրքերը մինչ օրս մեծ հետաքրքրությամբ ընթերցվում են։ Նա կարևոր տեղ է զբաղեցնում հայ պատմավեպի զարգացման մեջ։ menu_book18 Read more Հովհաննես Թումանյան Հովհաննես Թումանյան 1869 թ․ – 1923 թ․ Հովհաննես Թումանյանը հայ ժողովրդի ամենասիրված գրողներից և բանաստեղծներից է։ Նա ծնվել է Լոռու Դսեղ գյուղում և իր ստեղծագործություններում հաճախ պատկերել է ժողովրդական կյանքն ու ավանդույթները։ Թումանյանը գրել է հեքիաթներ, պոեմներ, պատմվածքներ և բանաստեղծություններ։ Նրա ամենահայտնի գործերից են «Գիքոր», «Անուշ», «Քաջ Նազար» և «Թմկաբերդի առումը»։ Նրա լեզուն պարզ է, բնական և հասկանալի բոլոր սերունդների համար։ Թումանյանի ստեղծագործությունները լի են հումորով, իմաստությամբ և մարդասիրությամբ։ Նա նաև ակտիվ հասարակական գործիչ էր և զբաղվել է բարեգործությամբ։ Նրա գործերը թարգմանվել են բազմաթիվ լեզուներով։ Թումանյանը հաճախ անվանվում է «Ամենայն հայոց բանաստեղծ»։ Նրա ժառանգությունը շարունակում է մնալ հայկական մշակույթի հիմնասյուներից մեկը։ menu_book11 Read more Սիլվա Կապուտիկյան Սիլվա Կապուտիկյան 1919 թ․ – 2006 թ․ Սիլվա Կապուտիկյանը հայ պոեզիայի ամենաազդեցիկ կին հեղինակներից է։ Նրա ստեղծագործություններում մեծ տեղ ունեն հայրենիքը, սերը, լեզուն և ազգային ինքնությունը։ Կապուտիկյանը գրել է բազմաթիվ բանաստեղծություններ և հրապարակախոսական նյութեր։ Նրա լեզուն պարզ է, բայց խորքային և զգացմունքային։ Նա մեծ ուշադրություն է դարձրել հայ լեզվի պահպանման հարցերին։ Նրա գործերը լայն ճանաչում են ստացել ինչպես Հայաստանում, այնպես էլ սփյուռքում։ Կապուտիկյանը նաև ակտիվ հասարակական գործիչ էր։ Նրա ստեղծագործությունները հաճախ նվիրված են ազգային արժեքներին։ Նա համարվում է հայ կին պոեզիայի ամենակարևոր դեմքերից մեկը։ Նրա ժառանգությունը շարունակում է մնալ ազդեցիկ։ menu_book2 Read more Հրանտ Մաթևոսյան Հրանտ Մաթևոսյան 1935 թ․ – 2002 թ․ Հրանտ Մաթևոսյանը համարվում է 20-րդ դարի հայ արձակի մեծագույն վարպետներից մեկը։ Նրա ստեղծագործություններում խորությամբ ներկայացված են գյուղական կյանքը, մարդկային հարաբերությունները և ազգային մտածողությունը։Հրանտ Մաթևոսյանը հայ արձակի ամենամեծ վարպետներից է։ Նրա ստեղծագործություններում կենտրոնական տեղ ունի գյուղական աշխարհի, մարդու և բնության փոխհարաբերությունը։ Նա հայտնի է իր խորը հոգեբանական դիտարկումներով և յուրահատուկ լեզվով։ Նրա գործերը հաճախ ներկայացնում են մարդու ներքին պայքարը և ազգային մտածողությունը։ Մաթևոսյանի հայտնի գործերից են «Մենք ենք, մեր սարերը» և բազմաթիվ պատմվածքներ։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել հայ ժամանակակից գրականության վրա։ Նրա լեզուն պատկերավոր և փիլիսոփայական է։ Նրա ստեղծագործությունները մինչ օրս ուսումնասիրվում են։ Նա համարվում է 20-րդ դարի հայ արձակի հիմնասյուներից մեկը։ Նրա ժառանգությունը ազգային արժեք է։ menu_book4 Read more