Земская агрономическая организация Закавказья

Земская агрономическая организация Закавказья

menu_book Տեսնել նյութերը

Հեղինակի գրքերը (1)

Օնլայն

Պատմություն

Отчёт о деятельности земской агрономической организации Закавказья за 1914 год по Эриванской губернии

Հրատարակությունը 1914 թվականի ընթացքում Երևանի նահանգում իրականացված զեմստվոյական ագրոնոմիական գործունեության վերաբերյալ հաշվետու բնույթի արժեքավոր սկզբնաղբյուր է։ Այն ներկայացնում է տվյալ ժամանակաշրջանի գյուղատնտեսական տնտեսության վիճակը, գյուղատնտեսության զարգացմանն ուղղված կազմակերպական միջոցառումները և ագրոնոմիական աջակցության իրականացման ձևերը՝ հնարավորություն տալով պատկերացում կազմել Ռուսական կայսրության կազմում գտնվող Երևանի նահանգի գյուղատնտեսական կյանքի մասին Առաջին համաշխարհային պատերազմի նախնական շրջանում։ Նման հաշվետվությունները սովորաբար ամփոփում էին ագրոնոմիական ծառայությունների աշխատանքը, մասնագիտական խորհրդատվությունը, գյուղատնտեսական փորձերի կազմակերպումը, առաջավոր մեթոդների տարածումը, գյուղացիներին ցուցաբերվող գործնական օգնությունը և գյուղատնտեսական արտադրության բարելավմանն ուղղված միջոցառումները։ L law-journal.ru Հետազոտական տեսանկյունից նյութը կարող է կարևոր տեղեկություններ պարունակել հողագործության, անասնապահության, գյուղատնտեսական գործիքների կիրառման, մշակաբույսերի արտադրության, հողի մշակման եղանակների, բերքատվության և գյուղատնտեսական գիտելիքների տարածման վերաբերյալ։ Առանձին հետաքրքրություն կարող են ներկայացնել ագրոնոմների կողմից իրականացված խորհրդատվական աշխատանքները, փորձարարական գործունեությունը և գյուղացիական տնտեսությունների արտադրական խնդիրների լուծման փորձերը։ Հաշվետվությունը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու նաև գյուղատնտեսական կառավարման ինստիտուցիոնալ կողմը՝ պարզելու համար, թե ինչպես էր կազմակերպվում մասնագիտական ագրոնոմիական ծառայությունը, ինչ խնդիրներ էին առաջնահերթ համարվում և ինչպիսի մեխանիզմներով էր իրականացվում գյուղատնտեսական ոլորտի պետական կամ տեղական աջակցությունը։ Երևանի նահանգի վերաբերյալ նման նյութերը հատկապես արժեքավոր են տարածաշրջանի տնտեսական և սոցիալական պատմության ուսումնասիրության համար, քանի որ գյուղատնտեսությունը բնակչության զբաղվածության և եկամուտների հիմնական ոլորտներից էր։ Փաստաթղթային բնույթը հնարավորություն է տալիս հաշվետվության տվյալները համադրել այլ վիճակագրական, վարչական և գյուղատնտեսական աղբյուրների հետ՝ տվյալ ժամանակաշրջանի գյուղատնտեսական զարգացման ավելի ամբողջական պատկերը վերականգնելու համար։ Հրատարակությունը կարող է օգտակար լինել նաև գյուղատնտեսական տեխնոլոգիաների պատմության ուսումնասիրության տեսանկյունից՝ ցույց տալով, թե ինչպիսի գիտելիքներ, մեթոդներ և գործիքներ էին առաջարկվում գյուղացիական տնտեսություններին 20-րդ դարի սկզբին։ Նման աղբյուրները կարևոր են նաև Ռուսական կայսրության տեղական ինքնակառավարման և ագրարային քաղաքականության պատմության ուսումնասիրության համար, քանի որ զեմստվոյական ագրոնոմիական ծառայությունը տարբեր շրջաններում հանդես էր գալիս որպես գյուղատնտեսական մասնագիտական աջակցության կազմակերպման կարևոր մեխանիզմ։ A Armunicat Աշխատանքը կարող է հետաքրքրել գյուղատնտեսության պատմությամբ, Երևանի նահանգի տնտեսական և սոցիալական պատմությամբ, ագրոնոմիայի զարգացման պատմությամբ, զեմստվոյի գործունեությամբ և 20-րդ դարասկզբի Անդրկովկասի գյուղական կյանքի ուսումնասիրությամբ զբաղվող պատմաբաններին, տնտեսագետներին, ագրոնոմներին, հողագետներին և հետազոտողներին։

Թարմացվել է՝ 2026-09-07
Отчёт о деятельности земской агрономической организации Закавказья за 1914 год по Эриванской губернии

Անվճար

Մխիթար Գոշ Մխիթար Գոշ 1130 թ․ – 1213 թ․ Մխիթար Գոշ միջնադարյան հայ մեծ մտածող, իրավագետ, առակագիր, մանկավարժ և հասարակական գործիչ էր, որը ապրել է XII–XIII դարերում։ Նա հայտնի է որպես հայ իրավագիտության ամենանշանավոր ներկայացուցիչներից մեկը։ Նրա ամենահայտնի աշխատությունը «Դատաստանագիրքն» է, որը համարվում է հայկական իրավունքի կարևորագույն հուշարձաններից և երկար ժամանակ ծառայել է որպես օրենքների ժողովածու։ Մխիթար Գոշը գրել է նաև բազմաթիվ առակներ, որոնց միջոցով քարոզել է բարություն, արդարություն, իմաստություն և ազնվություն։ Նա մեծ դեր է ունեցել կրթության և մշակույթի զարգացման գործում, հիմնել է դպրոցներ և նպաստել գիտելիքների տարածմանը։ Գոշի ստեղծագործությունները կարևոր նշանակություն ունեն հայ գրականության, իրավունքի և մանկավարժության պատմության մեջ։ Նրա անունը մինչ օրս համարվում է իմաստության, արդարադատության և ազգային մշակույթի խորհրդանիշ։ menu_book5 Տեսնել ավելին Վահան Թոթովենց Վահան Թոթովենց 1889 թ․ – 1938 թ․ Վահան Թոթովենց հայ արձակագիր, դրամատուրգ և լրագրող է, որը համարվում է XX դարի հայ գրականության կարևոր դեմքերից մեկը։ Նրա ստեղծագործությունները առանձնանում են իրականության խոր ու պատկերավոր նկարագրություններով, որտեղ արտացոլված են հայ ժողովրդի կյանքը, ցավը և դիմադրողականությունը պատմական ծանր ժամանակներում։ Թոթովենցի գրականության հիմնական թեմաներն են արևմտահայ կյանքի պատկերումը, պատերազմները, գաղթը և մարդու ճակատագիրը բարդ սոցիալական ու քաղաքական պայմաններում։ Նրա գործերում հաճախ զգացվում է անձնական փորձի ազդեցությունը, ինչը դրանք դարձնում է ավելի անկեղծ և ազդեցիկ։ Նրա ամենահայտնի ստեղծագործություններից է «Հին Հռոմեական ճանապարհի վրա» վեպը, որտեղ նա նկարագրում է իր մանկությունը և արևմտահայ իրականությունը՝ հարուստ ու կենդանի լեզվով։ Թոթովենցը նաև զբաղվել է լրագրությամբ և հասարակական գործունեությամբ՝ մասնակցելով ժամանակի մտավոր ու քաղաքական կյանքին։ Առաջին համաշխարհային պատերազմի տարիներին նա կապեր է ունեցել հայկական ռազմական ու ազգային շրջանակների հետ, ինչը մեծ ազդեցություն է ունեցել նրա աշխարհայացքի վրա։ 1938 թվականին, ստալինյան բռնաճնշումների ժամանակ, նա ձերբակալվել և գնդակահարվել է։ Չնայած իր կյանքի ողբերգական ավարտին, Վահան Թոթովենցի ստեղծագործությունները այսօր համարվում են հայ գրականության արժեքավոր մաս՝ իրենց պատմական և գեղարվեստական նշանակությամբ։ menu_book2 Տեսնել ավելին Հրանտ Մաթևոսյան Հրանտ Մաթևոսյան 1935 թ․ – 2002 թ․ Հրանտ Մաթևոսյանը համարվում է 20-րդ դարի հայ արձակի մեծագույն վարպետներից մեկը։ Նրա ստեղծագործություններում խորությամբ ներկայացված են գյուղական կյանքը, մարդկային հարաբերությունները և ազգային մտածողությունը։Հրանտ Մաթևոսյանը հայ արձակի ամենամեծ վարպետներից է։ Նրա ստեղծագործություններում կենտրոնական տեղ ունի գյուղական աշխարհի, մարդու և բնության փոխհարաբերությունը։ Նա հայտնի է իր խորը հոգեբանական դիտարկումներով և յուրահատուկ լեզվով։ Նրա գործերը հաճախ ներկայացնում են մարդու ներքին պայքարը և ազգային մտածողությունը։ Մաթևոսյանի հայտնի գործերից են «Մենք ենք, մեր սարերը» և բազմաթիվ պատմվածքներ։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել հայ ժամանակակից գրականության վրա։ Նրա լեզուն պատկերավոր և փիլիսոփայական է։ Նրա ստեղծագործությունները մինչ օրս ուսումնասիրվում են։ Նա համարվում է 20-րդ դարի հայ արձակի հիմնասյուներից մեկը։ Նրա ժառանգությունը ազգային արժեք է։ menu_book9 Տեսնել ավելին Ակսել Բակունց Ակսել Բակունց 1899 թ․ – 1937 թ․ Ակսել Բակունցը հայ արձակի ամենաբարձր մակարդակի վարպետներից է։ Նրա ստեղծագործություններում կենտրոնական տեղ ունի գյուղական կյանքի, մարդու և բնության ներդաշնակության պատկերումը։ Բակունցը առանձնանում է նուրբ հոգեբանական դիտարկումներով և լեզվական ճշգրտությամբ։ Նրա հայտնի գործերից են «Ալպիական մանուշակ», «Մթնաձոր» և այլ պատմվածքներ։ Նա համարվում է հայ կարճ արձակի անգերազանցելի հեղինակներից մեկը։ Բակունցի ստեղծագործությունները լի են մարդկային խորությամբ և լուռ տխրությամբ։ Նրա հերոսները հաճախ պայքարում են սոցիալական դժվարությունների հետ։ Չնայած կարճ կյանքին՝ նա թողել է մեծ գրական ժառանգություն։ Նրա գործերը մեծ ազդեցություն են ունեցել հայ արձակի զարգացման վրա։ Նա զոհվել է ստալինյան բռնաճնշումների ժամանակ։ menu_book6 Տեսնել ավելին Սիլվա Կապուտիկյան Սիլվա Կապուտիկյան 1919 թ․ – 2006 թ․ Սիլվա Կապուտիկյանը հայ պոեզիայի ամենաազդեցիկ կին հեղինակներից է։ Նրա ստեղծագործություններում մեծ տեղ ունեն հայրենիքը, սերը, լեզուն և ազգային ինքնությունը։ Կապուտիկյանը գրել է բազմաթիվ բանաստեղծություններ և հրապարակախոսական նյութեր։ Նրա լեզուն պարզ է, բայց խորքային և զգացմունքային։ Նա մեծ ուշադրություն է դարձրել հայ լեզվի պահպանման հարցերին։ Նրա գործերը լայն ճանաչում են ստացել ինչպես Հայաստանում, այնպես էլ սփյուռքում։ Կապուտիկյանը նաև ակտիվ հասարակական գործիչ էր։ Նրա ստեղծագործությունները հաճախ նվիրված են ազգային արժեքներին։ Նա համարվում է հայ կին պոեզիայի ամենակարևոր դեմքերից մեկը։ Նրա ժառանգությունը շարունակում է մնալ ազդեցիկ։ menu_book2 Տեսնել ավելին Հովհաննես Շիրազ Հովհաննես Շիրազ 1915 թ․ – 1984 թ․ Հովհաննես Շիրազը հայ ժողովրդի ամենասիրված բանաստեղծներից է։ Նրա ստեղծագործությունները խորապես կապված են հայրենիքի, մոր կերպարի և ազգային ցավի հետ։ Շիրազի լեզուն պարզ է, ժողովրդական և շատ հուզական։ Նրա հայտնի գործերից են «Հայոց դանթեականը», «Մայրս» և բազմաթիվ հայրենասիրական բանաստեղծություններ։ Նա հաճախ արտահայտել է ժողովրդի ցավն ու ուրախությունը։ Շիրազը մեծ ազդեցություն է ունեցել սերունդների վրա իր անմիջական ոճով։ Նրա պոեզիան հաճախ արտասանվում է դպրոցներում և միջոցառումների ժամանակ։ Նա համարվում է 20-րդ դարի ամենաժողովրդական բանաստեղծներից մեկը։ Նրա ստեղծագործությունները դարձել են ազգային հիշողության մաս։ Շիրազը մինչ օրս սիրելի է ընթերցողների լայն շրջանակի համար։ menu_book6 Տեսնել ավելին