Հեղինակի գրքերը (1)

Օնլայն

Կրոն

Սուրբ Գրիգոր Լուսավորչի վարքը՝ ըստ Սինայի արաբական թիվ 455 ձեռագրի

Այս աշխատությունը նվիրված է Հայոց եկեղեցու պատմության կարևորագույն դեմքերից մեկի՝ Սուրբ Գրիգոր Լուսավորչի կյանքին, գործունեությանը և հոգևոր ժառանգությանը՝ ներկայացված Սինայի արաբական թիվ 455 ձեռագրում պահպանված վկայության հիման վրա։ Այն անդրադառնում է քրիստոնեության տարածման պատմության առանցքային շրջանին, երբ Հայաստանում ձևավորվում էին նոր կրոնական և հոգևոր արժեքներ, իսկ քրիստոնեական հավատքը աստիճանաբար դառնում էր հասարակական ու մշակութային կյանքի հիմնարար բաղադրիչ։ Սուրբ Գրիգոր Լուսավորիչը հայոց հոգևոր պատմության մեջ առանձնահատուկ տեղ է զբաղեցնում որպես քրիստոնեության քարոզիչ, Հայոց եկեղեցու հիմնադիր հայր և այն պատմական գործընթացների գլխավոր դերակատարներից մեկը, որոնց արդյունքում Հայաստանը դարձավ քրիստոնեությունն պետականորեն ընդունած առաջին երկրներից։ Նրա վարքի ներկայացումը հնարավորություն է տալիս անդրադառնալու սրբի հոգևոր կոչմանը, հավատքի նկատմամբ անսասան նվիրվածությանը, քարոզչական գործունեությանը, կրոնական համոզմունքների համար կրած փորձություններին և քրիստոնեական արժեքների տարածման գործում ունեցած նշանակալի դերակատարությանը։ Գրքի առանձնահատուկ գիտական և մշակութային արժեքը պայմանավորված է նրանով, որ այն ներկայացնում է սրբի կենսագրության արաբալեզու ձեռագրային ավանդության մի վկայություն՝ հնարավորություն ընձեռելով ուսումնասիրելու հայ քրիստոնեական ժառանգության տարածումը տարբեր լեզվական և մշակութային միջավայրերում։ Սինայի ձեռագրային ավանդությունը կարևոր նշանակություն ունի քրիստոնեական արևելյան գրականության ուսումնասիրության համար, քանի որ նման ձեռագրերը պահպանել են տարբեր ժողովուրդների հոգևոր պատմության, սրբերի պաշտամունքի և կրոնական ավանդությունների մասին արժեքավոր տեղեկություններ։ Արաբական ձեռագրի հիման վրա ներկայացված նյութը հետաքրքրություն է ներկայացնում հայագիտության, արաբագիտության, ձեռագրագիտության, եկեղեցու պատմության և համեմատական սրբախոսության մասնագետների համար։ Այն նպաստում է Սուրբ Գրիգոր Լուսավորչի կերպարի ընկալմանը ոչ միայն հայ ազգային և եկեղեցական ավանդության շրջանակում, այլև ավելի լայն՝ արևելաքրիստոնեական մշակութային տարածության մեջ։ Աշխատանքը կարևոր ընթերցանության նյութ է նրանց համար, ովքեր հետաքրքրվում են Հայաստանի քրիստոնեացման պատմությամբ, Հայոց եկեղեցու ձևավորմամբ, վաղ քրիստոնեական գրականությամբ, արաբալեզու քրիստոնեական ձեռագրերով և հայ ժողովրդի հոգևոր ժառանգության միջազգային տարածմամբ։

Թարմացվել է՝ 2026-11-20
Սուրբ Գրիգոր Լուսավորչի վարքը՝ ըստ Սինայի արաբական թիվ 455 ձեռագրի

Անվճար

Եղիշե Չարենց Եղիշե Չարենց 1897 թ․ – 1937 թ․ Եղիշե Չարենցը հայ նորագույն գրականության ամենաազդեցիկ հեղինակներից է։ Նա բանաստեղծ, արձակագիր և թարգմանիչ էր, որը նորարարական մոտեցումներ բերեց հայ պոեզիա։ Նրա ստեղծագործություններում միահյուսված են հայրենասիրությունը, հեղափոխական գաղափարները և մարդու ներքին պայքարը։ «Ես իմ անուշ Հայաստանի» բանաստեղծությունը դարձել է ազգային խորհրդանիշ։ Չարենցի լեզուն համարձակ է, հարուստ և ժամանակակից։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել 20-րդ դարի հայ գրականության զարգացման վրա։ Չնայած քաղաքական հալածանքներին, նրա ստեղծագործությունները պահպանեցին իրենց արժեքը։ Նրա գործերը թարգմանվել են բազմաթիվ լեզուներով։ Չարենցը համարվում է հայ մշակույթի խորհրդանշական դեմքերից մեկը։ Նրա գրական ժառանգությունը շարունակում է ոգեշնչել նոր սերունդներին։ menu_book10 Տեսնել ավելին Հովհաննես Շիրազ Հովհաննես Շիրազ 1915 թ․ – 1984 թ․ Հովհաննես Շիրազը հայ ժողովրդի ամենասիրված բանաստեղծներից է։ Նրա ստեղծագործությունները խորապես կապված են հայրենիքի, մոր կերպարի և ազգային ցավի հետ։ Շիրազի լեզուն պարզ է, ժողովրդական և շատ հուզական։ Նրա հայտնի գործերից են «Հայոց դանթեականը», «Մայրս» և բազմաթիվ հայրենասիրական բանաստեղծություններ։ Նա հաճախ արտահայտել է ժողովրդի ցավն ու ուրախությունը։ Շիրազը մեծ ազդեցություն է ունեցել սերունդների վրա իր անմիջական ոճով։ Նրա պոեզիան հաճախ արտասանվում է դպրոցներում և միջոցառումների ժամանակ։ Նա համարվում է 20-րդ դարի ամենաժողովրդական բանաստեղծներից մեկը։ Նրա ստեղծագործությունները դարձել են ազգային հիշողության մաս։ Շիրազը մինչ օրս սիրելի է ընթերցողների լայն շրջանակի համար։ menu_book5 Տեսնել ավելին Մխիթար Գոշ Մխիթար Գոշ 1130 թ․ – 1213 թ․ Մխիթար Գոշ միջնադարյան հայ մեծ մտածող, իրավագետ, առակագիր, մանկավարժ և հասարակական գործիչ էր, որը ապրել է XII–XIII դարերում։ Նա հայտնի է որպես հայ իրավագիտության ամենանշանավոր ներկայացուցիչներից մեկը։ Նրա ամենահայտնի աշխատությունը «Դատաստանագիրքն» է, որը համարվում է հայկական իրավունքի կարևորագույն հուշարձաններից և երկար ժամանակ ծառայել է որպես օրենքների ժողովածու։ Մխիթար Գոշը գրել է նաև բազմաթիվ առակներ, որոնց միջոցով քարոզել է բարություն, արդարություն, իմաստություն և ազնվություն։ Նա մեծ դեր է ունեցել կրթության և մշակույթի զարգացման գործում, հիմնել է դպրոցներ և նպաստել գիտելիքների տարածմանը։ Գոշի ստեղծագործությունները կարևոր նշանակություն ունեն հայ գրականության, իրավունքի և մանկավարժության պատմության մեջ։ Նրա անունը մինչ օրս համարվում է իմաստության, արդարադատության և ազգային մշակույթի խորհրդանիշ։ menu_book9 Տեսնել ավելին Մուրացան (Գրիգոր Տեր-Հովհաննիսյան) Մուրացան (Գրիգոր Տեր-Հովհաննիսյան) 1854 թ․ – 1908 թ․ Մուրացանը հայ պատմական արձակի կարևոր ներկայացուցիչներից է։ Նրա ամենահայտնի ստեղծագործությունը «Գևորգ Մարզպետունի» վեպն է։ Վեպում ներկայացվում են Հայաստանի պատմության կարևոր էջերը։ Մուրացանը մեծ հետաքրքրություն ուներ ազգային անցյալի նկատմամբ։ Նրա ստեղծագործությունները ներշնչված են հայրենասիրական գաղափարներով։ Նա ձգտել է ընթերցողին ծանոթացնել հայկական պատմությանը։ Նրա կերպարները հաճախ մարմնավորում են քաջություն և նվիրվածություն։ Մուրացանի լեզուն հարուստ է և արտահայտիչ։ Նրա գրքերը մինչ օրս մեծ հետաքրքրությամբ ընթերցվում են։ Նա կարևոր տեղ է զբաղեցնում հայ պատմավեպի զարգացման մեջ։ menu_book18 Տեսնել ավելին Սիլվա Կապուտիկյան Սիլվա Կապուտիկյան 1919 թ․ – 2006 թ․ Սիլվա Կապուտիկյանը հայ պոեզիայի ամենաազդեցիկ կին հեղինակներից է։ Նրա ստեղծագործություններում մեծ տեղ ունեն հայրենիքը, սերը, լեզուն և ազգային ինքնությունը։ Կապուտիկյանը գրել է բազմաթիվ բանաստեղծություններ և հրապարակախոսական նյութեր։ Նրա լեզուն պարզ է, բայց խորքային և զգացմունքային։ Նա մեծ ուշադրություն է դարձրել հայ լեզվի պահպանման հարցերին։ Նրա գործերը լայն ճանաչում են ստացել ինչպես Հայաստանում, այնպես էլ սփյուռքում։ Կապուտիկյանը նաև ակտիվ հասարակական գործիչ էր։ Նրա ստեղծագործությունները հաճախ նվիրված են ազգային արժեքներին։ Նա համարվում է հայ կին պոեզիայի ամենակարևոր դեմքերից մեկը։ Նրա ժառանգությունը շարունակում է մնալ ազդեցիկ։ menu_book2 Տեսնել ավելին Համո Սահյան Համո Սահյան 1914 թ․ – 1993 թ․ Համո Սահյանը բնության և հայրենիքի մեծ երգիչն է։ Նրա պոեզիան առանձնանում է պարզությամբ, խորությամբ և ազգային ոգով։Համո Սահյանը հայ բնապատկերային և քնարական պոեզիայի ամենասիրված հեղինակներից է։ Նրա ստեղծագործություններում կենտրոնական տեղ ունեն բնությունը, գյուղը և մարդը։ Սահյանի լեզուն պարզ է, բայց խորապես զգացմունքային։ Նրա բանաստեղծությունները հաճախ արտահայտում են կյանքի գեղեցկությունն ու ցավը։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել ժողովրդական մտածողության վրա։ Նրա գործերը լայնորեն տարածված են Հայաստանում։ Սահյանի պոեզիան համադրվում է պարզության և փիլիսոփայության հետ։ Նրա ստեղծագործությունները հաճախ ուսումնասիրվում են դպրոցներում։ Նա համարվում է 20-րդ դարի մեծ քնարերգուներից մեկը։ Նրա ժառանգությունը ազգային արժեք է։ menu_book2 Տեսնել ավելին