Армянская диалектология

Մանկավարժություն

Աշխատությունը նվիրված է արևմտահայ կրթական համակարգի, մանկավարժական գաղափարների և դպրոցական կյանքի զարգացման պատմությանը 19-րդ դարի երկրորդ կեսից մինչև 1915 թվականը։ Ուսումնասիրության շրջանակում ներկայացվում են այն հասարակական, մշակութային և կրթական պայմանները, որոնց ազդեցությամբ ձևավորվել ու զարգացել են արևմտահայ մանկավարժական միտքը և ազգային դպրոցը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում կրթության կազմակերպման սկզբունքներին, դպրոցների գործունեությանը, ուսուցման և դաստիարակության մեթոդներին, ուսումնական ծրագրերին, դասագրքերին, ուսուցիչների պատրաստման խնդիրներին և կրթության տարածման ուղղությամբ իրականացված նախաձեռնություններին։ Քննարկվում է հայ մտավորականների, մանկավարժների, գրողների, հասարակական և մշակութային գործիչների մասնակցությունը կրթական գաղափարների զարգացմանը, ինչպես նաև նրանց տեսակետները ազգային դաստիարակության, մայրենի լեզվի ուսուցման, աշխարհիկ կրթության, անձի բարոյական ձևավորման և հասարակության առաջընթացի վերաբերյալ։ Լուսաբանվում է հայկական դպրոցների նշանակությունը ազգային ինքնության, լեզվի, պատմական հիշողության և մշակութային ժառանգության պահպանման գործում՝ հատկապես Օսմանյան կայսրության հասարակական և քաղաքական պայմաններում։ Անդրադարձ է կատարվում տարբեր տեսակի կրթական հաստատությունների գործունեությանը, դպրոցական ցանցի ընդլայնմանը, կրթության հասանելիության խնդիրներին և կրթական բարեփոխումների անհրաժեշտությանը։ Կարևորվում է նաև կանանց և աղջիկների կրթության զարգացման հարցը, կրթության մեջ նոր մանկավարժական գաղափարների ներթափանցումը և ավանդական ուսուցման ձևերի աստիճանական վերափոխումը։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս հետևելու, թե ինչպես են եվրոպական և ժամանակի այլ կրթական գաղափարները փոխազդել հայկական մանկավարժական ավանդույթների հետ և նպաստել ուսուցման բովանդակության ու մեթոդների փոփոխությանը։ Դպրոցը դիտարկվում է ոչ միայն որպես գիտելիքի փոխանցման հաստատություն, այլև որպես ազգային ու հասարակական կյանքի կարևոր կենտրոն, որտեղ ձևավորվել են նոր սերնդի մտավոր, բարոյական և քաղաքացիական պատկերացումները։ Հետազոտության ժամանակագրական ընդգրկումը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու մի քանի տասնամյակների ընթացքում արևմտահայ կրթական կյանքի փոփոխությունները, մանկավարժական մտքի հիմնական ուղղությունները, ձեռքբերումներն ու դժվարությունները և դրանց կապը ժամանակաշրջանի պատմական զարգացումների հետ։ Աշխատությունը կարևոր նշանակություն ունի հայ մանկավարժության և կրթության պատմության ուսումնասիրման համար՝ ամբողջական պատկերացում տալով արևմտահայ դպրոցական համակարգի ձևավորման, կրթական գաղափարների զարգացման և ազգային մշակութային կյանքում դպրոցի ունեցած դերի մասին։ Այն կարող է օգտակար լինել մանկավարժության, հայոց պատմության, կրթության պատմության, մշակութաբանության և հայագիտության ոլորտների մասնագետների, հետազոտողների, ուսուցիչների և ուսանողների համար։

Գրականություն

Այս գիրքը ուսումնասիրում է Խալեդ Հոսեյնիի վեպերում պատմական և իրական ժամանակի փոխհարաբերությունը՝ բացահայտելով, թե ինչպես են անձնական պատմությունները միահյուսվում Աֆղանստանի և սփյուռքի լայն պատմական իրադարձությունների հետ։ Աշխատությունում վերլուծվում է, թե ինչպես են «թռիչքուղին», «Հազար շողացող արևներ» և «Եվ արձագանքեցին լեռները» վեպերում ներկայացված կերպարների կյանքի պատմությունները կառուցվում ոչ միայն անհատական փորձառության, այլ նաև պատերազմի, միգրացիայի, սոցիալական փոփոխությունների և մշակութային բախումների ժամանակագրության վրա։ Հեղինակը անդրադառնում է հիշողության, տրավմայի և պատմական գիտակցության դերին՝ ցույց տալով, թե ինչպես են անցյալն ու ներկան համատեղ ձևավորում հերոսների ինքնությունը։ Գիրքը համադրում է գրականագիտական և ժամանակային վերլուծական մոտեցումները՝ ընթերցողին հնարավորություն տալով հասկանալ Հոսեյնիի վեպերի բազմաշերտ ժամանակային կառուցվածքը և դրանց հումանիստական ուղերձը:

Բժշկություն

Աշխատությունը նվիրված է արտամարմնային բեղմնավորման (ԷԿՕ) ընթացքում ձեռքբերովի և գենետիկ թրոմբոֆիլիա ունեցող կանանց մոտ անհաջողությունների և բարդությունների պաթոգենետիկ կանխարգելման սկզբունքների համակողմանի ուսումնասիրությանը։ Վերլուծվում են թրոմբոֆիլիայի տարբեր ձևերի ազդեցությունը վերարտադրողական գործընթացների, սաղմի իմպլանտացիայի, պլացենտացիայի և հղիության վաղ փուլերի վրա՝ բացահայտելով թրոմբոգեն մեխանիզմների դերը ԷԿՕ ծրագրերի արդյունավետության նվազման մեջ։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ռիսկերի վաղ գնահատման, գենետիկական և լաբորատոր ախտորոշման, ինչպես նաև անհատականացված հակաթրոմբոտիկ և հակամակարդիչ բուժման ռազմավարությունների կիրառմանը՝ նպատակ ունենալով բարձրացնել հաջող բեղմնավորման և հղիության բարեհաջող ավարտի հավանականությունը։ Ուսումնասիրությունը նաև քննարկում է կլինիկական վարման ժամանակակից մոտեցումները, հիվանդների ռիսկի շերտավորումը և կանխարգելիչ միջոցառումների արդյունավետությունը՝ ներկայացնելով գիտականորեն հիմնավորված առաջարկություններ վերարտադրողական բժշկության պրակտիկայում կիրառման համար։

Գրականություն

Այս աշխատությունը նվիրված է Վահե Քաչայի ստեղծագործության մեջ էքզիստենցիալիստական գաղափարների, թեմաների և գեղարվեստական դրսևորումների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության շրջանակում գրողի ստեղծագործությունը դիտարկվում է մարդու գոյության, ազատության, ընտրության, պատասխանատվության, միայնության, օտարման և կյանքի իմաստի որոնման խնդիրների համատեքստում։ Վերլուծության առանցքում այն հարցն է, թե ինչպես է գրական կերպարը հայտնվում բարոյական և հոգեբանական բարդ իրավիճակներում, որտեղ նա ստիպված է ինքնուրույն ընտրություն կատարել և պատասխանատվություն կրել սեփական որոշումների հետևանքների համար։ Աշխատությունը բացահայտում է Քաչայի ստեղծագործություններում մարդու ներաշխարհի, անհատի և հասարակության հարաբերությունների, գոյաբանական անորոշության և մարդկային ճակատագրի խնդրի ներկայացման առանձնահատկությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում պատերազմական և պատմական իրադարձությունների ազդեցությանը մարդու հոգեբանության ու աշխարհընկալման վրա, ինչպես նաև ծայրահեղ իրավիճակներում մարդկային արժեքների վերաիմաստավորմանը։ Քննարկվում են էքզիստենցիալիզմին բնորոշ այնպիսի մոտիվներ, ինչպիսիք են մահվան գիտակցումը, վախը, մեղավորության զգացումը, մեկուսացումը, օտարումը, ազատ կամքը և սեփական ինքնության որոնումը։ Գրականագիտական վերլուծության միջոցով ուսումնասիրվում են նաև հեղինակի կերպարակերտման, հոգեբանական խորության, պատմողական կառուցվածքի և գեղարվեստական պատկերավորման առանձնահատկությունները, որոնց միջոցով արտահայտվում են գոյաբանական խնդիրները։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս Քաչայի գրական ժառանգությունը դիտարկել ոչ միայն որպես պատմական և սոցիալական իրականության արտացոլում, այլև որպես մարդու գոյության հիմնարար հարցերի գեղարվեստական հետազոտություն։ Միաժամանակ ընդգծվում է հեղինակի ստեղծագործության կապը եվրոպական գրական-փիլիսոփայական մտածողության հետ՝ ցույց տալով, թե ինչպես են էքզիստենցիալիստական գաղափարները վերաիմաստավորվում նրա ինքնատիպ գեղարվեստական աշխարհում։ Նյութը կարող է օգտակար լինել գրականագետների, փիլիսոփաների, Վահե Քաչայի ստեղծագործությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների, հետազոտողների և հումանիտար մասնագիտություններով սովորող ուսանողների համար։

Տեխնոլոգիա

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության մոլիբդենային խտանյութերի վերամշակման տեխնոլոգիական գործընթացների մշակման և կատարելագործման հիմնախնդիրների համակողմանի ուսումնասիրությանը՝ ընդգծելով հումքի որակի, հանքաքարի կազմի և վերամշակման արդյունավետության փոխկապակցվածությունը։ Վերլուծվում են մոլիբդենի ստացման հիմնական հիդրոմետալուրգիական և պիրոմետալուրգիական մեթոդները, դրանց տեխնոլոգիական առանձնահատկությունները, էներգաարդյունավետությունը և շրջակա միջավայրի վրա ազդեցությունը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում խտանյութերի մաքրության բարձրացման, կեղտային խառնուրդների հեռացման և վերջնական արտադրանքի որակի ապահովման տեխնոլոգիական լուծումներին։ Ուսումնասիրությունը նաև քննարկում է տեղական հանքավայրերի հումքային բազայի առանձնահատկությունները, տեխնոլոգիական շղթայի օպտիմալացման հնարավորությունները և միջազգային փորձի կիրառելիությունը ՀՀ մետալուրգիական արդյունաբերությունում։ Աշխատությունը ներկայացնում է գործնական առաջարկություններ, որոնք կարող են նպաստել մոլիբդենային արտադրության արդյունավետության բարձրացմանը և արդյունաբերության մրցունակ զարգացմանը։

Տեխնոլոգիա

Այս ուսումնասիրությունը նվիրված է հրաբխածին թեթև լցանյութերով փրփրաբետոնների ստացման տեխնոլոգիայի մշակմանը և դրանց հիման վրա շինվածքների կիրառման հնարավորությունների վերլուծությանը՝ ընդգծելով շինանյութերի ոլորտում էներգաարդյունավետության և թեթև կոնստրուկցիաների նշանակությունը։ Աշխատությունում դիտարկվում է փրփրաբետոնի կառուցվածքային առանձնահատկությունը՝ որպես ցեմենտային մատրիցի և օդային ծակոտիների համակարգի համադրություն, որը ապահովում է նյութի ցածր խտություն և բավարար ջերմամեկուսիչ հատկություններ։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում հրաբխածին ծագում ունեցող լցանյութերի՝ պեմզայի, տուֆի և պեռլիտի կիրառմանը, որոնք բարելավում են բետոնի մեխանիկական և ջերմատեխնիկական ցուցանիշները։ Քննարկվում են նաև արտադրական տեխնոլոգիական փուլերը՝ խառնուրդի կազմավորում, փրփուրի ստացում, ձուլում և կարծրացում, ինչպես նաև դրանց ազդեցությունը վերջնական նյութի կառուցվածքի վրա։ Աշխատությունում ընդգծվում է, որ նման կոմպոզիտային նյութերի կիրառումը թույլ է տալիս նվազեցնել շինարարական քաշը, բարձրացնել էներգաարդյունավետությունը և ընդլայնել թեթև, բայց դիմացկուն շինվածքների նախագծման հնարավորությունները՝ հատկապես սեյսմիկ ակտիվ տարածաշրջաններում։