Геоботаника

Պատմություն

Այս ուսումնասիրությունը նվիրված է XX դարի սկզբի սոցիալ-տնտեսական իրավիճակի վերլուծությանը Կովկասի մի տարածաշրջանում, մասնավորապես ուշադրություն դարձնելով բնակչության կենսապայմաններին, գյուղատնտեսական արտադրության վիճակին և պարենային անվտանգության խաթարմանը 1906–1907 թվականների սովի ժամանակաշրջանում։ Աշխատությունում դիտարկվում են տնտեսական կառուցվածքի առանձնահատկությունները, հողօգտագործման ձևերը, հարկային և վարչական բեռը, ինչպես նաև բնական և սոցիալական գործոնների համակցված ազդեցությունը սննդամթերքի պակասի առաջացման վրա։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում գյուղական տնտեսությունների խոցելիությանը, շուկաների խափանումներին և մատակարարման շղթաների անկայունությանը, որոնք խորացրել են ճգնաժամի սոցիալական հետևանքները։ Քննարկվում են նաև օգնության կազմակերպման փորձերը, տեղական և արտաքին կառույցների արձագանքը, ինչպես նաև ճգնաժամի ազդեցությունը բնակչության ժողովրդագրական և սոցիալական կառուցվածքի վրա։ Աշխատությունը ներկայացնում է քննադատական պատմա-տնտեսագիտական վերլուծություն՝ հիմնված աղբյուրների և վիճակագրական տվյալների համադրության վրա։

Տեխնոլոգիա

Աշխատությունը նվիրված է կաթնատու կենդանիների մոտ մաստիտի հայտնաբերման և նույնականացման մեթոդների ուսումնասիրությանը, ինչպես նաև հիվանդ կենդանիներից ստացված կաթի հնարավոր ազդեցության գնահատմանը ավանդական «Կյաշք» կաթնամթերքի որակական ցուցանիշների վրա։ Հետազոտության շրջանակում մաստիտը դիտարկվում է որպես կաթնագեղձի վիճակ, որը կարող է փոփոխություններ առաջացնել կաթի ֆիզիկաքիմիական, մանրէաբանական և տեխնոլոգիական հատկություններում՝ դրանով իսկ ազդելով վերամշակման գործընթացի և պատրաստի արտադրանքի որակի վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում հիվանդ կենդանիների վաղ հայտնաբերման նշանակությանը, այդ թվում՝ արտաքին կլինիկական հատկանիշների, կաթի հատկությունների փոփոխությունների և համապատասխան լաբորատոր ցուցանիշների գնահատմանը։ Քննվում են կաթի բաղադրության հնարավոր փոփոխությունները՝ կապված սպիտակուցների, ճարպերի, հանքային նյութերի, թթվայնության և այլ որակական բնութագրերի հետ, որոնք կարող են կարևոր լինել հետագա տեխնոլոգիական մշակման համար։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է առողջ և մաստիտով հիվանդ կենդանիներից ստացված կաթի համեմատական ուսումնասիրությունը՝ պարզելու համար դրանց տեխնոլոգիական հատկությունների հնարավոր տարբերությունները։ Կարևորվում է նաև կաթի մանրէաբանական վիճակի գնահատումը, քանի որ սկզբնական հումքի միկրոֆլորան կարող է ազդեցություն ունենալ խմորման ընթացքի, արտադրանքի կայունության և պահպանման հատկությունների վրա։ «Կյաշքի» արտադրության համատեքստում ուսումնասիրվում է, թե հում կաթի որակական փոփոխություններն ինչպես կարող են անդրադառնալ պատրաստի արտադրանքի կառուցվածքի, համի, բույրի, թթվայնության, խտության և այլ զգայորոշման ու ֆիզիկաքիմիական հատկանիշների վրա։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում տեխնոլոգիական գործընթացի կայունությանը և այն հարցին, թե սկզբնական հումքի տարբեր որակը որքանով կարող է պայմանավորել վերջնական արտադրանքի ցուցանիշների փոփոխականությունը։ Համեմատական փորձարկումները կարող են հնարավորություն տալ բացահայտելու այն ցուցանիշները, որոնք առավել տեղեկատվական են ինչպես հիվանդ կենդանիների նույնականացման, այնպես էլ վերամշակման համար կաթի պիտանիության գնահատման տեսանկյունից։ Հետազոտությունը կարևորում է անասնաբուժական վերահսկողության և կաթի տեխնոլոգիական որակի միջև անմիջական կապը՝ ցույց տալով, որ կենդանիների առողջական վիճակի վերահսկումը նշանակություն ունի ոչ միայն անասնաբուժության, այլև կաթնամթերքի արտադրության որակի ապահովման համար։ Նման ուսումնասիրությունը կարող է նպաստել կաթի հումքի վերահսկման համակարգերի կատարելագործմանը, անորակ հումքի վերամշակման ռիսկերի նվազեցմանը և պատրաստի կաթնամթերքի կայուն որակական հատկանիշների ապահովմանը։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրություն ներկայացնել անասնաբուժության, կաթի և կաթնամթերքի տեխնոլոգիայի, սննդամթերքի որակի վերահսկման և անասնաբուժական սանիտարիայի ոլորտներում աշխատող մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Պատմություն

Աշխատությունը նվիրված է 1990-ական թվականներին ԱՄՆ-ի արտաքին քաղաքականության ուսումնասիրությանը Իսրայելա-Պաղեստինյան հակամարտության համատեքստում՝ վերլուծելով ամերիկյան մոտեցումների ձևավորումը, հիմնական նպատակները և դրանց ազդեցությունը տարածաշրջանային քաղաքական գործընթացների վրա։ Ուսումնասիրության շրջանակում դիտարկվում են այդ ժամանակաշրջանի միջազգային և տարածաշրջանային զարգացումները, որոնք պայմանավորեցին ԱՄՆ-ի ակտիվ ներգրավվածությունը հակամարտության կարգավորման գործընթացում։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ամերիկյան դիվանագիտության միջնորդական դերակատարությանը, Իսրայելի և պաղեստինյան կողմի հետ հարաբերություններին, խաղաղության բանակցություններին և կողմերի միջև համաձայնության հասնելու ուղղությամբ իրականացված նախաձեռնություններին։ Աշխատանքը ներկայացնում է նաև ԱՄՆ-ի քաղաքականության վրա ազդող ռազմավարական, քաղաքական և անվտանգային շահերը, ինչպես նաև ներքաղաքական և միջազգային գործոնները, որոնք կարող էին ձևավորել Վաշինգտոնի դիրքորոշումները։ Առանձնահատուկ տեղ է հատկացվում 1990-ականների խաղաղության գործընթացին, դրա ձեռքբերումներին և հակասություններին՝ ուսումնասիրելով, թե ինչպիսի արդյունքներ տվեց ամերիկյան միջնորդությունը և ինչ խոչընդոտներ սահմանափակեցին հակամարտության վերջնական կարգավորման հնարավորությունները։ Հեղինակը անդրադառնում է նաև ԱՄՆ-ի հարաբերություններին տարածաշրջանի այլ դերակատարների հետ և դրանց ազդեցությանը Մերձավոր Արևելքում ուժերի հարաբերակցության ու խաղաղության գործընթացի վրա։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս հասկանալու 1990-ականների ընթացքում ձևավորված ամերիկյան քաղաքականության տրամաբանությունը և գնահատելու դրա երկարաժամկետ ազդեցությունը Իսրայելա-Պաղեստինյան հակամարտության հետագա զարգացման վրա։ Գիրքը կարող է հետաքրքրել քաղաքագետներին, պատմաբաններին, միջազգային հարաբերությունների մասնագետներին, արևելագետներին, դիվանագիտության ոլորտի հետազոտողներին, դասախոսներին և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին։

Բժշկություն

Աշխատանքը նվիրված է ծննդօգնության ստացիոնարում վարակների տարածման համաճարակաբանական առանձնահատկությունների, դրանց առաջացման ռիսկային գործոնների և կանխարգելման արդյունավետ միջոցառումների ուսումնասիրությանը։ Թեման առանձնահատուկ նշանակություն ունի, քանի որ ծննդատներում միաժամանակ առկա են վարակների նկատմամբ տարբեր աստիճանի զգայունությամբ պացիենտներ, նորածիններ և բուժանձնակազմ, իսկ բժշկական բազմաթիվ միջամտություններ կարող են ստեղծել վարակի փոխանցման լրացուցիչ ռիսկեր։ Ուսումնասիրության շրջանակում ուշադրություն է դարձվում վարակների աղբյուրներին, փոխանցման հնարավոր մեխանիզմներին և ուղիներին, վարակի տարածմանը նպաստող պայմաններին, ինչպես նաև ստացիոնարի տարբեր բաժանմունքներում համաճարակաբանական իրավիճակի ձևավորման օրինաչափություններին։ Հատուկ կարևորություն է տրվում մայրերի և նորածինների շրջանում վարակային բարդությունների կանխարգելմանը, քանի որ այս խմբերի համար վարակի հետևանքները կարող են լինել առավել ծանր։ Աշխատանքում վերլուծվում են վարակի հսկողության կազմակերպման հիմնական սկզբունքները՝ հիվանդների և բուժանձնակազմի համաճարակաբանական հսկողությունը, վարակի դեպքերի վաղ հայտնաբերումը, անհրաժեշտ մեկուսացման միջոցառումները, ախտահանման և մանրէազերծման պատշաճ իրականացումը, ձեռքերի հիգիենան, բժշկական գործիքների անվտանգ կիրառումը և ստացիոնարի սանիտարահիգիենիկ ռեժիմի պահպանումը։ Այսպիսի միջոցառումները կարևոր բաղադրիչ են բուժօգնության հետ կապված վարակների կանխարգելման համակարգում, որի շրջանակում անհրաժեշտ է ոչ միայն արձագանքել արդեն առաջացած վարակային դեպքերին, այլև մշտապես գնահատել հնարավոր ռիսկերը և կանխել վարակի տարածումը։ Հայաստանի ազգային առողջապահական համակարգում նույնպես առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում վարակի հսկողությանը և բժշկական միջամտություններով պայմանավորված վարակների կանխարգելմանը։ Աշխատանքի գիտական արժեքը պայմանավորված է նրանով, որ համաճարակաբանական տվյալների վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտել վարակի տարածման առավել վտանգավոր օղակները, գնահատել կանխարգելիչ միջոցառումների արդյունավետությունը և մշակել ստացիոնարի պայմաններին համապատասխան կազմակերպչական ու հակահամաճարակային մոտեցումներ։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը կարող է օգտակար լինել համաճարակաբանների, մանկաբարձ-գինեկոլոգների, բուժքույրերի, հիգիենիստների, վարակների հսկողության մասնագետների, բժշկական բուհերի ուսանողների և բուժհաստատությունների կազմակերպման ու վարակի կանխարգելման հարցերով հետաքրքրվող հետազոտողների համար։ Աշխատանքը մատենագիտական աղբյուրներում ներկայացված է որպես Մ. Մ. Տեր-Ստեփանյանի դոկտորական ատենախոսություն՝ բժշկական գիտությունների բնագավառում, 2017 թվականին, 38 էջ ծավալով։

Մանկավարժություն

Այս թեման վերաբերում է միջին դպրոցի սովորողների բանավոր խոսքի զարգացման հիմնախնդրին՝ ընդգծելով լեզվական կարողությունների ձևավորման, հաղորդակցական հմտությունների և մտածողության զարգացման փոխկապակցված գործընթացները։ Բանավոր խոսքը հանդիսանում է ուսուցման և սոցիալականացման կարևորագույն միջոցներից մեկը, որի միջոցով աշակերտները արտահայտում են իրենց մտքերը, ձևավորում տրամաբանական կառուցվածք ունեցող խոսք և զարգացնում հաղորդակցական վարքագիծը։ Միջին դպրոցական տարիքում (հատկապես 5–9-րդ դասարաններում) երեխաների խոսքային զարգացումը պայմանավորված է ինչպես լեզվական գիտելիքների ընդլայնմամբ, այնպես էլ ճանաչողական կարողությունների խորացմամբ, սակայն այս փուլում հաճախ նկատվում են մի շարք հիմնախնդիրներ՝ բառապաշարի սահմանափակություն, խոսքի ոչ բավարար կառուցվածքայնություն, ինքնուրույն և հիմնավորված արտահայտվելու դժվարություններ, ինչպես նաև խոսքային վախ կամ անինքնավստահություն դասարանի առաջ խոսելիս։ Այս խնդիրների առաջացման վրա ազդում են ինչպես կրթական միջավայրի առանձնահատկությունները, այնպես էլ ընտանեկան և սոցիալական գործոնները, ներառյալ ընթերցանության պակասը, թվային միջավայրի գերակշռությունը և հաղորդակցման իրական իրավիճակների սահմանափակումը։ Բանավոր խոսքի զարգացման արդյունավետ ապահովման համար կարևոր է կիրառել ինտերակտիվ ուսուցման մեթոդներ, քննարկումներ, բանավեճեր, դերային խաղեր, ստեղծագործական պատմություններ և նախագծային աշխատանքներ, որոնք խթանում են ակտիվ խոսքային գործունեությունը և ինքնարտահայտումը։ Այսպիսով, բանավոր խոսքի զարգացման հիմնախնդիրը միջին դպրոցում ունի թե՛ մանկավարժական, թե՛ հոգեբանական նշանակություն՝ ուղղված աշակերտների հաղորդակցական, մտածողական և սոցիալական կարողությունների համակողմանի զարգացմանը։

Մանկավարժություն

Այս ուսումնամեթոդական աշխատությունը նվիրված է խոսքում շարժման բայերով կազմված քերականական կառուցվածքների ճիշտ կիրառման ուսուցման առանձնահատկություններին։ Աշխատությունում քննարկվում են շարժման բայերի իմաստային և քերականական առանձնահատկությունները, դրանց կիրառման օրինաչափությունները տարբեր խոսքային իրավիճակներում, ինչպես նաև սովորողների կողմից առավել հաճախ հանդիպող սխալներն ու դրանց հաղթահարման արդյունավետ մեթոդները։ Հեղինակը ներկայացնում է լեզվի ուսուցման ժամանակակից մեթոդական մոտեցումներ, գործնական վարժություններ և ուսուցման ռազմավարություններ, որոնք նպաստում են խոսքային հմտությունների զարգացմանը, հաղորդակցական կարողությունների կատարելագործմանը և քերականական կառուցվածքների բնական ու նպատակային կիրառմանը։ Ուսումնասիրությունը համատեղում է տեսական լեզվաբանական վերլուծությունն ու գործնական մանկավարժական փորձը՝ առաջարկելով արդյունավետ լուծումներ շարժման բայերի ուսուցման գործընթացի բարելավման համար։ Գիրքը նախատեսված է լեզվի ուսուցիչների, դասախոսների, լեզվաբանների, մանկավարժների, ուսանողների և օտար լեզուների դասավանդման ու ուսումնառության ոլորտով հետաքրքրվող բոլոր ընթերցողների համար։