Говорим, не говоря (Невербальная коммуникация в разных культурах)

Իրավաբանություն

Մինչդատական վարույթը քրեական դատավարության փուլ է, որը իրականացվում է հանցագործության մասին տեղեկություն ստանալուց հետո՝ մինչև գործի դատական քննությունը։ Այս փուլում պետական իրավասու մարմինները պարզում են հանցագործության դեպքի առկայությունը, հավաքում և ամրագրում են ապացույցներ, բացահայտում են ենթադրյալ հանցագործություն կատարած անձին և որոշում՝ արդյոք գործը պետք է փոխանցվի դատարան։ Մինչդատական վարույթի հիմնական նպատակն է ապահովել քրեական գործի ամբողջական և օբյեկտիվ նախապատրաստումը դատական քննության համար։ Այն սովորաբար իրականացվում է քննիչների, հետաքննիչների և դատախազի վերահսկողության ներքո։ Այս փուլը ներառում է մի քանի կարևոր գործողություններ՝ հանցագործության մասին հաղորդումների ընդունում և ստուգում, քրեական վարույթի հարուցում, նախաքննություն, ապացույցների հավաքագրում, հարցաքննություններ, փորձաքննություններ և այլ քննչական գործողություններ։ Մինչդատական վարույթի ընթացքում ապահովվում են նաև անձանց իրավունքները և ազատությունները, այդ թվում՝ կասկածյալի, տուժողի և վկաների իրավունքները։ Օրենքը սահմանում է, որ բոլոր գործողությունները պետք է իրականացվեն օրինականության, մարդու իրավունքների հարգման և օբյեկտիվության սկզբունքներով։ Մինչդատական վարույթը ավարտվում է կամ գործի կարճմամբ, եթե հանցակազմ չի հայտնաբերվում, կամ գործը մեղադրական եզրակացությամբ դատարան ուղարկելով։ Այս փուլը շատ կարևոր է, քանի որ դրա ընթացքում հավաքված ապացույցները հիմք են հանդիսանում դատական որոշումների համար։ Այսպիսով, մինչդատական վարույթը քրեական արդարադատության համակարգի սկզբնական և հիմնարար փուլերից մեկն է, որը ապահովում է արդար դատաքննության նախապատրաստումը և օրենքի ճիշտ կիրառումը։

Lեզվաբանություն

Ձեռնարկը նախատեսված է գյուղատնտեսական գիտակրթական համակարգի համար ։

Պատմություն

Այս գիրքը ուսումնասիրում է Եվրոպայի տարբեր ազգերի հնագույն գրավոր աղբյուրներում Հայաստանի և հայերի մասին պահպանված տեղեկությունները։ Անժելա Տերյանը հավաքագրում է՝ անտիկ և վաղ միջնադարյան հեղինակների աշխատություններում հանդիպող հիշատակումները՝ ցույց տալով, թե ինչպես են եվրոպական ժողովուրդները վերագրվում հայերի ծագմանը և նրանց նախահայրենիքի՝ Հայաստանի նկատմամբ։ Գիրքը ընդգրկում է տարբեր ժամանակաշրջանների պատմիչների, աշխարհագրագետների և քահանաների տեքստեր՝ վերլուծելով դրանց բովանդակությունը և համադրելով դրանք հայոց պատմական ավանդության հետ։ Հեղինակը նաև ընդգծում է, թե ինչպես որոշ տեղեկություններ հաճախ աղավաղվում կամ մնում են անտեսված ժամանակի ընթացքում, և փորձում է մատնանշել ճշմարտությունը։ Այս աշխատությունը կարևոր է այն ընթերցողների համար, ովքեր հետաքրքրված են հայագիտությամբ, հնագույն պատմագրությամբ և այն հարցով, թե ինչպես տարբեր ժողովուրդներ պատկերել են հայերին և Հայաստանը։ Գիրքը նաև նպաստում է հայկական պատմական ժառանգության ճանաչմանը միջազգային համատեքստում՝ ներկայացնելով, որ Հայաստանը ունեցել է լայն ճանաչում և ազդեցություն դեռևս հնագույն ժամանակներից։ Հրատարակիչ - Воскан Ереванци ISBN - 978-99930-0-258-1

Աշխարհագրություն

Այս թեման վերաբերում է Հայաստանի Հանրապետության արդյունաբերական ջրօգտագործման տարածքային բաշխման և կառավարման աշխարհագրական հիմնախնդիրներին՝ ընդգծելով ջրային ռեսուրսների անհամաչափ տեղաբաշխումը, արդյունաբերական կենտրոնների դիրքավորումը և բնապահպանական սահմանափակումները։ Հայաստանը համարվում է ջրային ռեսուրսներով համեմատաբար սահմանափակ երկիր, որտեղ ջրերի հիմնական պաշարները կենտրոնացած են լեռնային շրջաններում և գետային ավազաններում, մինչդեռ արդյունաբերական արտադրության զգալի մասը կենտրոնացած է քաղաքային և ցածրադիր գոտիներում, հատկապես Երևանում և մի շարք արդյունաբերական հանգույցներում։ Այս անհամապատասխանությունը ստեղծում է ջրի տեղափոխման, բաշխման և արդյունավետ օգտագործման լուրջ խնդիրներ։ Արդյունաբերական ջրօգտագործման կարևոր խնդիրներից է նաև ջրային ռեսուրսների որակի վատթարացումը՝ կապված արտադրական արտանետումների, անբավարար մաքրման համակարգերի և տեխնոլոգիական հին ենթակառուցվածքների հետ։ Բացի այդ, որոշ արդյունաբերական ճյուղեր՝ հատկապես քիմիական, մետաղագործական և սննդարդյունաբերական ոլորտները, ունեն բարձր ջրատարածական պահանջներ, ինչը ուժեղացնում է ճնշումը սահմանափակ ջրային պաշարների վրա։ Աշխարհագրական տեսանկյունից խնդիր է նաև ջրային ռեսուրսների անհավասար տարածաշրջանային հասանելիությունը, երբ որոշ մարզերում կա ջրի սեզոնային պակաս, իսկ մյուսներում՝ հարաբերական առատություն, սակայն թույլ արդյունաբերական զարգացում։ Այս իրավիճակը պահանջում է արդյունավետ տարածքային պլանավորում, ջրի ռացիոնալ օգտագործման տեխնոլոգիաների ներդրում, վերամշակված ջրի կիրառման ընդլայնում և ջրային տնտեսության պետական կառավարման կատարելագործում։ Այսպիսով, Հայաստանի արդյունաբերական ջրօգտագործման հիմնախնդիրների լուծումը կախված է ինչպես աշխարհագրական առանձնահատկությունների ճիշտ հաշվառումից, այնպես էլ ժամանակակից տեխնոլոգիաների և կայուն զարգացման սկզբունքների ներդրումից։

Պատմություն

Այս աշխատությունը վերլուծում է Ադրբեջանում գործող հակահայկական տեղեկատվական համակարգի կառուցվածքը, մեխանիզմները և ազդեցության ոլորտները՝ ընդգծելով պետական, լրատվական և կուլտուրային գործոնների ներգրավվածությունը հայության նկատմամբ տարածվող դեղին մամուլի, քարոզչության և մանիպուլյացիաների մեջ: Գրքում մանրամասն ներկայացվում է տեղեկատվական գրոհների տեխնիկան, դրանց նպատակներն ու նպատակային լսարանը, ինչպես նաև հակազդման հնարավոր միջոցները՝ ներառյալ համայնքային, իրավական և միջազգայնորեն ընդունված մեթոդները: Աշխատությունը ընդգծում է հայ հասարակության ինքնագիտակցության և ազգային անվտանգության տեսանկյունից տեղեկատվական անվտանգությունն ապահովելու անհրաժեշտությունը, ցույց տալիս պատմական և ժամանակակից օրինակների համադրությամբ՝ ինչպես է տեղեկատվությունը ձևափոխվում քաղաքական նպատակների համար և ինչպիսի հետևանքներ ունի մշակութային, սոցիալական և ազգային ինքնության վրա:

Պատմություն

Գիրքը ուսումնասիրում է Հայոց ցեղասպանության հետևանքով առաջացած նյութական վնասների և դրանց իրավական փոխհատուցման հարցը՝ միջազգային իրավունքի շրջանակում։ Հեղինակը՝ Յուրի Բարսեղովը, վերլուծում է այն իրավական հիմքերը, որոնց միջոցով հնարավոր է գնահատել և պահանջել պատասխանատվություն պետության կողմից իրականացված զանգվածային հանցագործությունների համար՝ ընդգծելով հատկապես Օսմանյան կայսրության քաղաքականության հետևանքները հայ ժողովրդի գույքային, տնտեսական և սոցիալական կորուստների վրա։ Գրքում ներկայացվում են միջազգային իրավական նորմերի զարգացումները, պետությունների պատասխանատվության սկզբունքները և պատմական նախադեպերը, որոնք կարող են կիրառվել ցեղասպանության հետևանքով առաջացած վնասների փոխհատուցման հարցում։ Հեղինակը անդրադառնում է նաև խորհրդային և հետխորհրդային իրավական մոտեցումներին, ինչպես նաև այն քաղաքական և դիվանագիտական խոչընդոտներին, որոնք պատմականորեն բարդացրել են հայերի պահանջների առաջադրումը միջազգային հարթակներում։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատությունը փորձում է համադրել պատմական փաստերը իրավական վերլուծության հետ՝ ցույց տալով, թե ինչպես կարելի է ձևակերպել նյութական պատասխանատվության հարցը որպես միջազգային արդարության խնդիր։