Задачи и задания по инженерной графике

Մշակույթ

Հրատարակությունը մատենագիտական և տեղեկատվական բնույթի ընթացիկ տեղեկատու է, որը ներկայացնում է ՀՍՍՀ-ում մշակույթի և արվեստի վերաբերյալ նոր լույս տեսած գրականության համակարգված ցանկը։ Այն ստեղծվել է մշակույթի և արվեստի ոլորտներում աշխատող մասնագետներին, գիտաշխատողներին, դասախոսներին, ուսանողներին, գրադարանների աշխատակիցներին և այլ ընթերցողների անհրաժեշտ գրականության մասին ժամանակին ու հարմար ձևով տեղեկացնելու նպատակով։ Հայաստանի ազգային գրադարանի թվայնացված օրինակներում նշվում է, որ նման տեղեկատուն պատրաստվում էր ՀՍՍՀ պետական գրադարանի մշակույթի և արվեստի հարցերով գիտական տեղեկատվության բաժնի կողմից և ընդգրկում էր հանրապետությունում հայերեն ու ռուսերեն լեզուներով հրատարակվող, ինչպես նաև Հայաստանի մշակույթի և արվեստի վերաբերյալ հանրապետությունից դուրս ռուսերենով լույս տեսնող նյութերը։ Տեղեկատուի բովանդակային շրջանակը բավական լայն է և ներառում է մշակութային շինարարությանը, մշակույթի պատմությանը, մշակութալուսավորչական աշխատանքին, թանգարանագիտությանը, պատմության և մշակույթի հուշարձանների պահպանությանը, արվեստի տարբեր տեսակներին, գրադարանագիտությանը և մատենագիտությանը վերաբերող հրատարակություններ։ Նյութերի դասակարգումը կատարվում է գրադարանամատենագիտական համակարգին համապատասխան հիմնական բաժիններով, իսկ յուրաքանչյուր բաժնի ներսում գրականությունը դասավորվում է այբբենական կարգով։ Նման կառուցվածքը հնարավորություն է տալիս ընթերցողին արագ կողմնորոշվել տեղեկատուի մեջ և գտնել իրեն անհրաժեշտ թեմային կամ հեղինակին վերաբերող նյութերը։ Հատկանշական է նաև այն, որ յուրաքանչյուր մատենագիտական նկարագրության կողքին տրվում է գրքի կամ նյութի համապատասխան գրադարանային շիֆրը, ինչը հեշտացնում է տվյալ հրատարակության որոնումը գրադարանի ֆոնդերում։ Հրատարակության տեղեկատվական բնույթը հատկապես կարևոր է ընթացիկ գրականության հաշվառման տեսանկյունից, քանի որ այն հնարավորություն է տալիս հետևել տվյալ ժամանակաշրջանում մշակույթի և արվեստի վերաբերյալ հրապարակումների ընթացքին և ձևավորում է նոր գրականության թեմատիկ քարտեզ։ Տեղեկատուի բաժիններում կարող են ընդգրկվել ինչպես առանձին գրքեր և գրքույկներ, այնպես էլ պարբերական մամուլում հրապարակված հոդվածներ և այլ նյութեր, որոնք առնչվում են Հայաստանի մշակութային կյանքին, արվեստի զարգացմանը, մշակութային կազմակերպությունների գործունեությանը և համապատասխան գիտական ուսումնասիրություններին։ Այս առումով հրատարակությունը արժեքավոր է ոչ միայն որպես որոնողական գործիք, այլև որպես տվյալ ժամանակաշրջանի մշակութային և գիտական կյանքի փաստագրական աղբյուր։ Դրա միջոցով հնարավոր է ուսումնասիրել, թե ինչ թեմաներ էին առավել ակտիվորեն ներկայացվում խորհրդահայ մշակույթի և արվեստի վերաբերյալ գրականության մեջ, ինչ հեղինակներ և հրատարակություններ էին շրջանառվում, ինչպես էին դասակարգվում մշակութային ոլորտի հիմնական ուղղությունները և ինչպիսի տեղեկատվական պահանջների էր արձագանքում ժամանակի գրադարանային համակարգը։ Ընդհանուր առմամբ, տեղեկատուն կարևոր մատենագիտական աղբյուր է ՀՍՍՀ մշակույթի և արվեստի վերաբերյալ հրատարակությունների որոնման, հաշվառման և ուսումնասիրության համար և կարող է օգտակար լինել մշակույթի պատմաբաններին, արվեստաբաններին, գրականագետներին, գրադարանագետներին, մատենագետներին, հետազոտողներին, դասախոսներին, ուսանողներին և խորհրդահայ մշակութային ժառանգությամբ հետաքրքրվող ընթերցողներին։

Մենեջմենթ

Ղեկավարի դերերը և գործառույթները կառավարման համակարգում վերաբերում են այն հիմնական պարտականություններին և գործունեության տեսակներին, որոնք իրականացնում է ղեկավարը կազմակերպության նպատակներին հասնելու համար։ Ղեկավարը հանդիսանում է այն առանցքային անձը, ով համակարգում է մարդկանց աշխատանքը, ընդունում է որոշումներ և ապահովում է կազմակերպության արդյունավետ գործունեությունը։ Կառավարման տեսության մեջ առանձնացվում են ղեկավարի մի քանի հիմնական դերեր։ Առաջին խումբը միջանձնային դերերն են, որոնց մեջ մտնում են ղեկավարի ներկայացուցչական դերը, թիմի առաջնորդի դերը և կապող օղակի դերը աշխատակիցների միջև։ Երկրորդ խումբը տեղեկատվական դերերն են, երբ ղեկավարը հավաքում, մշակում և փոխանցում է տեղեկատվություն, հանդես է գալիս որպես տեղեկատվության տարածող և խոսնակ։ Երրորդ խումբը որոշումային դերերն են, որոնք ներառում են խնդիրների լուծումը, ռեսուրսների բաշխումը, բանակցությունների վարումը և նոր հնարավորությունների բացահայտումը։ Ղեկավարի հիմնական գործառույթներն են պլանավորումը, կազմակերպումը, մոտիվացումը և վերահսկողությունը։ Պլանավորման փուլում ղեկավարը սահմանում է նպատակներ և դրանց հասնելու ուղիներ։ Կազմակերպման ընթացքում նա բաշխում է աշխատանքը և ռեսուրսները։ Մոտիվացիայի գործառույթը նպատակ ունի խթանել աշխատակիցների արդյունավետությունը՝ տարբեր նյութական և ոչ նյութական միջոցներով։ Վերահսկողությունը թույլ է տալիս գնահատել աշխատանքի արդյունքները և համեմատել դրանք նախատեսված նպատակների հետ։ Ժամանակակից կառավարման համակարգում ղեկավարը պետք է նաև ունենա առաջնորդական հմտություններ, ճկունություն, հաղորդակցման կարողություններ և արագ որոշումներ ընդունելու ունակություն։ Այսպիսով, ղեկավարի դերերն ու գործառույթները համարվում են կազմակերպության հաջող աշխատանքի և զարգացման հիմնական պայմաններից մեկը։

Մշակույթ

Գիտական ուսումնասիրությունը նվիրված է հայ կրկեսային արվեստի ձևաբանական քննությանը և կրկեսի տեսության հիմնարար հարցերի վերլուծությանը։ Աշխատանքի առանցքում կրկեսային արվեստի կառուցվածքային, գեղարվեստական և արտահայտչական առանձնահատկությունների բացահայտումն է, ինչպես նաև հայկական կրկեսի ձևավորման, զարգացման և ազգային արվեստի համակարգում ունեցած դերի ուսումնասիրությունը։ Կրկեսը բեմական արվեստի յուրահատուկ տեսակ է, որտեղ միավորվում են մարմնի պլաստիկան, ակրոբատիկան, ձեռնածությունը, հավասարակշռության արվեստը, ծաղրածուական կատարումը, երաժշտությունը, տեսողական ձևավորումը և դրամատուրգիական կազմակերպումը։ Այդ բաղադրիչների փոխկապակցվածությունն է ձևավորում կրկեսային ներկայացման ամբողջական գեղարվեստական կերպարը։ Ձևաբանական մոտեցումը հնարավորություն է տալիս առանձին ուսումնասիրել ներկայացման կառուցվածքային տարրերը, համարների տեսակները, կատարողական տեխնիկան, բեմական տարածությունը, ռիթմը, շարժման լեզուն, դերակատարի կերպարը և հանդիսատեսի հետ հաղորդակցության ձևերը։ Աշխատության կարևոր ուղղություններից է կրկեսի տեսական հասկացությունների համակարգումը։ Կարող են քննարկվել կրկեսային համարի կառուցվածքը, ժանրային առանձնահատկությունները, կատարողական հնարքները, ռիսկի և վարպետության հարաբերակցությունը, ֆիզիկական գործողության վերածումը գեղարվեստական արտահայտության, ինչպես նաև զվարճանքի և արվեստի փոխհարաբերությունը։ Կրկեսային արվեստի առանձնահատկությունն այն է, որ կատարողի ֆիզիկական կարողությունը ինքնին վերածվում է գեղարվեստական նյութի, իսկ տեխնիկական բարդությունը հաճախ միահյուսվում է կերպարային և դրամատուրգիական լուծումների հետ։ Հայկական կրկեսի ուսումնասիրությունը թույլ է տալիս դիտարկել, թե ինչպես են համընդհանուր կրկեսային ավանդույթները համադրվել ազգային մշակութային առանձնահատկությունների հետ։ Կարևոր կարող են լինել հայկական բեմական մշակույթի, երաժշտական ավանդույթների, հումորի, կերպարային մտածողության և կատարողական դպրոցի ազդեցությունները կրկեսային արվեստի ձևավորման վրա։ Միաժամանակ ուսումնասիրությունը կարող է անդրադառնալ այն պատմական և մշակութային պայմաններին, որոնց ներքո ձևավորվել և զարգացել է հայկական կրկեսը։ Աշխատանքի շրջանակում կարող է ուսումնասիրվել նաև կրկեսային արտիստի մասնագիտությունը և կատարողական դպրոցի ձևավորման գործընթացը։ Կրկեսային արվեստը պահանջում է երկարատև մասնագիտական պատրաստվածություն, ֆիզիկական բարձր պատրաստվածություն, շարժումների ճշգրտություն, տարածական կողմնորոշում և բեմական արտահայտչականություն։ Այդ պատճառով կատարողի վարպետությունը ձևավորվում է տեխնիկական ուսուցման և գեղարվեստական մտածողության համադրման արդյունքում։ Հատուկ նշանակություն ունի նաև հանդիսատեսի գործոնը։ Կրկեսային ներկայացման ազդեցությունը մեծապես պայմանավորված է անմիջական հաղորդակցությամբ, զարմանքի, հումորի, վտանգի և հուզական լարվածության ստեղծմամբ։ Հանդիսատեսի արձագանքը հաճախ դառնում է ներկայացման գեղարվեստական ռիթմի կարևոր բաղադրիչ։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ նաև կրկեսի և թատրոնի, պարի, երաժշտության ու այլ բեմական արվեստների փոխհարաբերություններին՝ ցույց տալով դրանց միջև առկա ընդհանրություններն ու տարբերությունները։ Ժամանակակից կրկեսային արվեստի զարգացման համատեքստում կարող են ուսումնասիրվել ավանդական համարների վերաիմաստավորումը, նոր բեմական տեխնոլոգիաների կիրառումը, դրամատուրգիական ամբողջական ներկայացումների ձևավորումը և կրկեսային արտահայտչամիջոցների ընդլայնումը։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը նպատակ ունի կրկեսը դիտարկել ոչ միայն որպես զվարճանքի ձև, այլև որպես ինքնուրույն գեղարվեստական համակարգ՝ իր ժանրերով, արտահայտչամիջոցներով, կատարողական լեզվով և տեսական օրինաչափություններով։ Հայ կրկեսային արվեստի ձևաբանական քննությունը հնարավորություն է տալիս ավելի ամբողջական պատկերացում կազմելու ազգային կրկեսի գեղարվեստական առանձնահատկությունների, զարգացման ընթացքի և հայկական մշակույթի ընդհանուր համակարգում նրա ունեցած նշանակության մասին։

Այլ առարկաներ

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է Երևանի արդյունաբերական գոտու ֆունկցիոնալ վերակազմավորման զարգացման ուղիների ուսումնասիրությանը՝ քաղաքային տարածքների արդյունավետ օգտագործման, ժամանակակից պահանջներին համապատասխանեցման և կայուն քաղաքաշինական զարգացման համատեքստում։ Աշխատության շրջանակում վերլուծվում են քաղաքի արդյունաբերական տարածքների ձևավորման և զարգացման առանձնահատկությունները, դրանց ներկայիս գործառնական վիճակը, տարածական կառուցվածքը և քաղաքային ընդհանուր համակարգում ունեցած դերը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն խնդիրներին, որոնք առաջանում են նախկին կամ գործող արդյունաբերական գոտիների քաղաքային միջավայրի հետ փոխհարաբերության արդյունքում՝ տարածքների ֆունկցիոնալ հնացման, ենթակառուցվածքների ոչ արդյունավետ օգտագործման, բնապահպանական ազդեցությունների և բնակելի ու հասարակական տարածքների հետ անհամապատասխանության տեսանկյունից։ Ուսումնասիրության մեջ քննարկվում են արդյունաբերական տարածքների վերակազմավորման հնարավոր մոդելները՝ դրանց մասնակի կամ ամբողջական վերաֆունկցիոնալացման, խառը օգտագործման, նոր արտադրական և ծառայությունների կենտրոնների ձևավորման, ինչպես նաև հանրային և կանաչ տարածքների ընդլայնման միջոցով։ Քննության են առնվում տարածքային պլանավորման, տրանսպորտային հասանելիության, ինժեներական ենթակառուցվածքների արդիականացման և շրջակա միջավայրի վերականգնման խնդիրները։ Աշխատության կարևոր ուղղություններից է Երևանի քաղաքային զարգացման և արդյունաբերական տարածքների վերակազմավորման փոխկապակցվածության ուսումնասիրությունը՝ հաշվի առնելով բնակչության աճող պահանջները, տնտեսական ակտիվության փոփոխությունները և քաղաքի տարածական կառուցվածքի զարգացման միտումները։ Կարևորվում է նաև նախկին արդյունաբերական օբյեկտների պատմաճարտարապետական կամ քաղաքային արժեքի պահպանման և նոր գործառույթների ներդրման միջև հավասարակշռության ապահովումը։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու արդյունաբերական գոտու վերակազմավորման հիմնական սահմանափակումներն ու հնարավորությունները և ձևավորելու տարածքային զարգացման այնպիսի մոտեցումներ, որոնք կարող են նպաստել Երևանի տնտեսական, սոցիալական և բնապահպանական կայունությանը։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել ճարտարապետների, քաղաքաշինարարների, տարածքային պլանավորման մասնագետների, տնտեսագետների, բնապահպանների, համայնքային կառավարման մարմինների աշխատակիցների, հետազոտողների, ուսանողների և Երևանի քաղաքային զարգացման հիմնախնդիրներով հետաքրքրվող մասնագետների համար։

Տեխնոլոգիա

Այս աշխատությունը նվիրված է լեռնային պայմաններում կիրառվող գյուղատնտեսական տրակտորային ագրեգատների կառուցվածքային կատարելագործման տեսական և գործնական սկզբունքների ուսումնասիրությանը։ Գրքում մանրամասն ներկայացվում են այն ինժեներական մոտեցումները, որոնք նպաստում են տեխնիկայի կայունության, անցունակության, արտադրողականության և շահագործման հուսալիության բարձրացմանը բարդ ռելիեֆ ունեցող տարածքներում։ Հեղինակը վերլուծում է լեռնային երկրագործության առանձնահատկությունները, հողի մշակման ընթացքում առաջացող տեխնիկական խնդիրները, ինչպես նաև տարբեր կառուցվածքային լուծումների ազդեցությունը մեքենայի արդյունավետ աշխատանքի վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում նոր փորձարկման տեխնիկական միջոցների նախագծմանը և ստեղծմանը, որոնք հնարավորություն են տալիս գնահատել ագրեգատների աշխատանքային բնութագրերը, կատարել համեմատական վերլուծություններ և փորձարարական ճանապարհով հաստատել նախագծային լուծումների արդյունավետությունը։ Աշխատությունն ընդգրկում է հաշվարկային մեթոդներ, փորձարարական հետազոտությունների արդյունքներ, կոնստրուկտիվ սխեմաներ և գործնական առաջարկություններ, որոնք կարող են օգտակար լինել գյուղատնտեսական մեքենաշինության, մեխանիկայի, նախագծման և գիտահետազոտական գործունեությամբ զբաղվող մասնագետների, ինչպես նաև համապատասխան մասնագիտությունների դասախոսների, ուսանողների և ճարտարագետների համար։

Տնտեսագիտություն

Նյութը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում տեղական բյուջեների ձևավորման և ծախսման գործընթացներին, դրանց կազմակերպման առանձնահատկություններին, առկա հիմնախնդիրներին և արդյունավետության բարձրացման հնարավորություններին։ Տեղական բյուջեները համայնքների ֆինանսական ինքնուրույնության և տեղական ինքնակառավարման համակարգի արդյունավետ գործունեության կարևոր հիմքերից են, քանի որ դրանց միջոցով ֆինանսավորվում են համայնքային նշանակության ծառայությունները, ենթակառուցվածքների զարգացումը, բարեկարգման աշխատանքները և բնակչության առօրյա կարիքների հետ կապված բազմաթիվ ծրագրեր։ Ուսումնասիրությունը կարող է անդրադառնալ տեղական բյուջեների եկամուտների հիմնական աղբյուրներին, դրանց ձևավորման մեխանիզմներին և ծախսային ուղղություններին՝ առանձնացնելով սեփական եկամուտները, պետական բյուջեից տրամադրվող փոխանցումները և համայնքային այլ ֆինանսական միջոցները։ Տեղական ֆինանսների արդյունավետությունը մեծապես կախված է համայնքների եկամտային ներուժից, հարկային և ոչ հարկային եկամուտների հավաքագրման մակարդակից, պետական ֆինանսական աջակցության ծավալից և համայնքային կառավարման մարմինների կարողությունից՝ ռեսուրսները նպատակային ու արդյունավետ օգտագործելու համար։ Կարևոր հիմնախնդիրներից է համայնքների ֆինանսական հնարավորությունների անհավասարությունը, որի հետևանքով տարբեր համայնքներ կարող են ունենալ հանրային ծառայությունների մատուցման և զարգացման ծրագրերի իրականացման էապես տարբեր հնարավորություններ։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարող են դիտարկվել նաև բյուջետային պլանավորման, ծրագրային բյուջետավորման, ծախսերի առաջնահերթությունների սահմանման և ֆինանսական վերահսկողության խնդիրները։ Ծախսերի արդյունավետ կառավարման համար անհրաժեշտ է հստակ կապ հաստատել համայնքի զարգացման ռազմավարական նպատակների և բյուջետային հատկացումների միջև, որպեսզի սահմանափակ ֆինանսական միջոցներն ուղղվեն առավել անհրաժեշտ և հասարակական նշանակություն ունեցող ծրագրերին։ Թեմայի կարևոր ուղղություններից է նաև բյուջետային գործընթացի թափանցիկության և հաշվետվողականության բարձրացումը, քանի որ համայնքի բնակիչների տեղեկացվածությունն ու մասնակցությունը կարող են նպաստել հանրային միջոցների նկատմամբ վերահսկողության ամրապնդմանը։ Թվայնացումը, ֆինանսական կառավարման ժամանակակից համակարգերի ներդրումը և տվյալների վրա հիմնված որոշումների ընդունումը կարող են բարելավել ինչպես բյուջեի պլանավորման, այնպես էլ ծախսերի վերահսկման գործընթացները։ Միաժամանակ անհրաժեշտ է զարգացնել համայնքային կառավարման մարմինների մասնագիտական կարողությունները և կատարելագործել ֆինանսական կառավարման գործիքները։ Նյութը կարող է անդրադառնալ նաև համայնքների խոշորացման և տեղական ինքնակառավարման համակարգի փոփոխությունների ազդեցությանը բյուջետային կառավարման վրա՝ գնահատելով ավելի մեծ վարչատարածքային միավորների ֆինանսական ռեսուրսների համախմբման հնարավոր առավելություններն ու առաջացող մարտահրավերները։ Ընդհանուր առմամբ, թեման հնարավորություն է տալիս համակողմանիորեն ուսումնասիրել տեղական բյուջեների ձևավորման և ծախսման արդյունավետության վրա ազդող տնտեսական, վարչական և ինստիտուցիոնալ գործոնները և բացահայտել այն ուղղությունները, որոնց զարգացումը կարող է նպաստել համայնքների ֆինանսական կայունության, տեղական ինքնակառավարման արդյունավետության և բնակչությանը մատուցվող հանրային ծառայությունների որակի բարձրացմանը։