Значение психологических показателей процессе отбора призывников

Ֆինանսներ

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության ֆինանսական կայունության ապահովման ժամանակակից հիմնահարցերի ուսումնասիրությանը՝ ընդգրկելով ֆինանսական համակարգի կառուցվածքը, ռիսկերի կառավարման մեխանիզմները և մակրոտնտեսական միջավայրի ազդեցությունը կայունության վրա։ Հեղինակը վերլուծում է ֆինանսական կայունության էությունը՝ որպես բանկային համակարգի, արժութային շուկաների, պետական ֆինանսների և իրական տնտեսության փոխկապակցված հավասարակշռության արդյունք։ Գրքում դիտարկվում են ֆինանսական համակարգի հիմնական ռիսկերը՝ վարկային, իրացվելիության, շուկայական և համակարգային ռիսկերը, ինչպես նաև դրանց կուտակման և տարածման մեխանիզմները ՀՀ տնտեսության պայմաններում։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում Կենտրոնական բանկի դրամավարկային քաղաքականությանը, ֆինանսական վերահսկողության գործիքներին, մակրոպրուդենցիալ կարգավորման համակարգին և բանկային ոլորտի կայունության գնահատման ցուցանիշներին։ Հեղինակը ուսումնասիրում է նաև արտաքին տնտեսական ցնցումների, փոխարժեքի տատանումների, պետական պարտքի մակարդակի և ներդրումային հոսքերի ազդեցությունը ֆինանսական համակարգի կայունության վրա։ Աշխատությունը ներկայացնում է ֆինանսական կայունության ամրապնդման հնարավոր ուղղություններ՝ ներառյալ կարգավորող դաշտի կատարելագործումը, ֆինանսական շուկաների զարգացումը և ռիսկերի կառավարման արդյունավետության բարձրացումը։ Այն օգտակար է տնտեսագետների, ֆինանսական վերլուծաբանների, բանկային ոլորտի մասնագետների և պետական քաղաքականության մշակմամբ զբաղվող հետազոտողների համար։

Մանկավարժություն

Այս գիտական աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության մանկավարժական բուհերում «Ձեռնարկատիրական գործունեության հիմունքներ» դասընթացի մոդելավորման և ուսուցման մեթոդների ուսումնասիրությանը։ Գրքում ներկայացվում են ձեռնարկատիրական կրթության տեսական հիմքերը, ուսումնական ծրագրերի կառուցման սկզբունքները և ապագա մանկավարժների համար անհրաժեշտ տնտեսական ու գործարար կարողությունների ձևավորման առանձնահատկությունները։ Հեղինակը վերլուծում է դասընթացի բովանդակության կառուցվածքը, ուսուցման ինտերակտիվ և գործնական մեթոդները՝ ներառյալ դեպքի ուսումնասիրությունները, նախագծային ուսուցումը, սիմուլյացիոն խաղերը և թիմային աշխատանքը։ Աշխատությունում քննարկվում են նաև կրթական միջավայրի կազմակերպման խնդիրները, ուսանողների մոտ ձեռնարկատիրական մտածողության զարգացման ուղիները և գնահատման արդյունավետ համակարգերի կիրառումը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում բարձրագույն մանկավարժական կրթության արդիականացմանը, աշխատաշուկայի պահանջներին համապատասխան մասնագիտական հմտությունների ձևավորմանը և կրթական նորարարությունների ներդրմանը։ Գիրքը նախատեսված է մանկավարժների, կրթության կազմակերպիչների, մեթոդիստների, հետազոտողների և ուսանողների համար՝ առաջարկելով ինչպես տեսական հիմքեր, այնպես էլ գործնական մեթոդական լուծումներ ձեռնարկատիրական կրթության ոլորտում։

Բժշկություն

Այս ուսումնասիրությունը նվիրված է «Կապ Jang» դեղամիջոցի կլինիկա-ֆարմակոլոգիական կիրառման հիմնավորմանը՝ քթի և հարակից հավելյալ խոռոչների (պարանազալ սինուսների) հիվանդություններով տառապող պացիենտների մոտ, նպատակ ունենալով գնահատել դրա արդյունավետությունը, անվտանգության պրոֆիլը և բուժական ներուժը օտորինոլարինգոլոգիական պրակտիկայում։ Աշխատանքում դիտարկվում են վերին շնչուղիների բորբոքային հիվանդությունների հիմնական ձևերը՝ սուր և քրոնիկ ռինիտ, սինուսիտներ և ռինոսինուսիտներ, դրանց պաթոգենետիկ մեխանիզմները՝ ներառյալ լորձաթաղանթի այտուցը, սեկրեցիայի խանգարումը, միկրոցիրկուլյացիայի փոփոխությունները և միկրոբային ֆլորայի դերը։ Վերլուծվում է «Կապ Jang» պատրաստուկի ենթադրյալ ազդեցության մեխանիզմը՝ հակաբորբոքային, հակաայտուցային և սեկրետոլիտիկ հատկությունների հնարավոր համադրության համատեքստում, ինչպես նաև դրա ազդեցությունը քթի անցանելիության, շնչառական ֆունկցիայի և հիվանդների ընդհանուր կլինիկական վիճակի վրա։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում կլինիկական դիտարկումների արդյունքներին, բուժման արդյունավետության գնահատման չափանիշներին՝ սիմպտոմների նվազեցում, շնչառության բարելավում, բարդությունների կանխարգելում, ինչպես նաև կողմնակի ազդեցությունների և դեղի տանելիության գնահատմանը։ Աշխատանքում ընդգծվում է նաև համակցված թերապիայի կարևորությունը՝ հակաբակտերիալ, հակահիստամինային և տեղային բուժման միջոցների հետ միասին կիրառման պայմաններում։ Նշվում է, որ նման ֆարմակոլոգիական հիմնավորումները կարևոր են օտորինոլարինգոլոգիական բուժման օպտիմալացման, ապացուցողական բժշկության զարգացման և հիվանդների կյանքի որակի բարելավման համար։

Պատմություն

Անդրանիկ Օզանյանը հայ ժողովրդի ազգային-ազատագրական պայքարի ամենահայտնի ու ազդեցիկ գործիչներից մեկն է, որի անունը սերտորեն կապված է արևմտահայության ինքնապաշտպանության, հայրենասիրության և ազատության գաղափարի հետ։ Նա ծնվել է Շապին Գարահիսար քաղաքում և վաղ տարիքից ականատես եղել Օսմանյան կայսրությունում հայ ժողովրդի նկատմամբ իրականացվող բռնություններին ու անարդարություններին, ինչը մեծ ազդեցություն է ունեցել նրա աշխարհայացքի ձևավորման վրա։ Անդրանիկը հայտնի դարձավ որպես խիզախ ֆիդայի և ռազմական առաջնորդ, ով իր կյանքը նվիրեց հայ ժողովրդի պաշտպանությանն ու ազգային իրավունքների համար պայքարին։ Նա մասնակցել է հայկական ազատագրական շարժումներին, ղեկավարել բազմաթիվ ինքնապաշտպանական մարտեր և դարձել ժողովրդի համար հերոսության ու անձնազոհության խորհրդանիշ։ Նրա ռազմական գործունեությունը հատկապես աչքի ընկավ Սասունի, Վանի և Զանգեզուրի շրջաններում, որտեղ նա կարողացավ կազմակերպել հայ բնակչության պաշտպանությունը թշնամական հարձակումներից։ Առաջին համաշխարհային պատերազմի տարիներին Անդրանիկ Օզանյանը համագործակցել է ռուսական բանակի հետ՝ հայկական կամավորական ջոկատների կազմում պայքարելով Օսմանյան կայսրության դեմ։ Նրա գլխավորած ջոկատները աչքի են ընկել կարգապահությամբ, համարձակությամբ և հաղթանակներով, իսկ ինքը՝ Անդրանիկը, արժանացել է մեծ հեղինակության ոչ միայն հայերի, այլև օտար զինվորականների շրջանում։ Նա մշտապես կարևորել է ազգային միասնությունը, ժողովրդի ինքնապաշտպանությունը և հայրենիքի ազատագրությունը։ Չնայած քաղաքական դժվարություններին ու տարբեր ուժերի միջև տարաձայնություններին՝ Անդրանիկը շարունակել է իր պայքարը մինչև կյանքի վերջը՝ հավատարիմ մնալով հայրենասիրական գաղափարներին։ Նրա կերպարը հայ ժողովրդի հիշողության մեջ պահպանվել է որպես անվախ մարտիկ, արդարության պաշտպան և ազգային արժանապատվության խորհրդանիշ։ Անդրանիկ Օզանյանի գործունեությունը մեծ ազդեցություն է ունեցել հայ ազգային ինքնագիտակցության ձևավորման վրա, իսկ նրա անունով այսօր կոչվում են փողոցներ, դպրոցներ և հուշարձաններ Հայաստանում ու սփյուռքում։

Գրականություն

Գիտական աշխատանքը նվիրված է Վահան Թեքեյանի և Վահան Տերյանի գրական առնչությունների ուսումնասիրությանը՝ նպատակ ունենալով բացահայտել երկու մեծանուն հայ բանաստեղծների ստեղծագործական ընդհանրությունները, տարբերությունները, գեղագիտական ընկալումները և նրանց պոեզիայի հնարավոր փոխազդեցության դրսևորումները։ Ուսումնասիրության առանցքում 20-րդ դարասկզբի հայ քնարերգության զարգացման այն գործընթացներն են, որոնց շրջանակում ձևավորվում էին նոր բանաստեղծական մտածողություն, անհատական քնարական աշխարհ, լեզվական ու ոճական նոր մոտեցումներ։ Երկու հեղինակների ստեղծագործության համադրությունը հնարավորություն է տալիս առավել հստակ պատկերացնելու այդ ժամանակաշրջանի հայ պոեզիայի բազմազանությունն ու զարգացման ներքին օրինաչափությունները։ Աշխատանքի շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել նրանց գրական աշխարհայացքի հիմնական հատկանիշները, բանաստեղծական թեմաները և գեղարվեստական սկզբունքները։ Երկու բանաստեղծների պոեզիայում կարևոր տեղ են զբաղեցնում սերը, կարոտը, մենությունը, հայրենիքը, հոգևոր որոնումները, ժամանակի զգացողությունը և մարդկային ներաշխարհը։ Սակայն նույն թեմաների գեղարվեստական մեկնաբանությունը նրանց ստեղծագործություններում ունի տարբեր երանգներ և կառուցվածքային լուծումներ, ինչը թույլ է տալիս խոսել ոչ միայն ընդհանրությունների, այլև ինքնատիպության մասին։ Առանձնահատուկ ուշադրություն կարող է դարձվել քնարական հերոսի կերպարին։ Երկու հեղինակների մոտ էլ բանաստեղծական խոսքը հաճախ կառուցվում է անհատի ներքին ապրումների և հոգեբանական վիճակների բացահայտման շուրջ, սակայն այդ ներաշխարհի արտահայտման ձևերը պայմանավորված են յուրաքանչյուր հեղինակի անհատական գեղագիտական համակարգով։ Համեմատական վերլուծությունը կարող է ցույց տալ, թե ինչպես են անձնական զգացմունքները վերածվում ավելի լայն մշակութային և ազգային իմաստ ունեցող գեղարվեստական պատկերների։ Կարևոր ուղղություն է նաև հայրենիքի թեմայի ուսումնասիրությունը։ Թեքեյանի և Տերյանի ստեղծագործություններում հայրենիքի գաղափարը կապված է ոչ միայն տարածքի կամ պատմական հիշողության, այլև հոգևոր պատկանելության, ազգային ինքնության և կորուստների զգացողության հետ։ Այս թեմայի համադրումը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու երկու բանաստեղծների ազգային մտածողության առանձնահատկությունները և նրանց պոեզիայի պատմամշակութային ենթատեքստը։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ նաև սիրային և փիլիսոփայական քնարերգության ընդհանրություններին։ Սերը նրանց ստեղծագործություններում հաճախ հանդես է գալիս որպես մարդու ներաշխարհը բացահայտող և գոյության ավելի խոր իմաստների հասնելու միջոց։ Մենության, անցողիկության և կորուստի թեմաները նույնպես ձեռք են բերում ոչ միայն անձնական, այլև համամարդկային նշանակություն։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում լեզվական և ոճական համեմատությունը։ Կարող են ուսումնասիրվել բառապաշարի ընտրությունը, պատկերավորման միջոցները, խորհրդանշական պատկերները, երաժշտականությունը, ռիթմը, ինտոնացիան և բանաստեղծական ձևի առանձնահատկությունները։ Այս տեսանկյունից երկու հեղինակների համադրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու հայ քնարերգության արդիականացման տարբեր ուղիներ և յուրաքանչյուրի ներդրումը ժամանակակից բանաստեղծական լեզվի զարգացման գործում։ «Գրական առնչություններ» հասկացությունը կարող է ուսումնասիրվել ինչպես ուղղակի ազդեցությունների և փոխադարձ արձագանքների, այնպես էլ ավելի լայն գրական-մշակութային համատեքստի տեսանկյունից։ Կարևոր է տարբերակել փաստացի կենսագրական կամ ստեղծագործական կապերը թեմատիկ ու գեղագիտական ընդհանրություններից՝ խուսափելով միայն նմանությունների հիման վրա ուղղակի ազդեցություն ենթադրելուց։ Այս մոտեցումը հնարավորություն է տալիս ավելի հիմնավորված գնահատել երկու հեղինակների հարաբերությունը հայ գրականության ընդհանուր զարգացման գործընթացում։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը նպատակ ունի ներկայացնել Թեքեյանի և Տերյանի ստեղծագործությունները ոչ թե միայն զուգահեռաբար, այլև միմյանց հետ փոխհարաբերության և նույն գրական դարաշրջանի համատեքստում։ Նրանց պոեզիայի համեմատական քննությունը կարևոր է հայ նորագույն քնարերգության գեղագիտական բազմազանությունը, ազգային և անհատական թեմաների փոխկապակցվածությունը և 20-րդ դարասկզբի հայ բանաստեղծական մտածողության զարգացման առանձնահատկությունները հասկանալու համար։

Այլ առարկաներ

Գիրքը նվիրված է ճարտարապետ Ալեքսանդր Թամանյանի ստեղծագործության մեջ շենքերի ճակատային հարդարման գեղարվեստական և ճարտարապետական սկզբունքների համակողմանի ուսումնասիրությանը։ Այն վերլուծում է հեղինակի նախագծերում կիրառված կոմպոզիցիոն լուծումները, ծավալատարածական կառուցվածքը, համամասնությունների համակարգը, դեկորատիվ տարրերի օգտագործումը, ազգային ճարտարապետական ավանդույթների և դասական ճարտարապետության ազդեցությունը, ինչպես նաև ճակատների գեղագիտական արտահայտչամիջոցները։ Աշխատությունում առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում բնական քարերի կիրառմանը, ճարտարապետական ձևերի ներդաշնակությանը, քաղաքաշինական միջավայրի հետ շենքերի փոխկապակցվածությանը և այն սկզբունքներին, որոնց շնորհիվ ձևավորվել է Թամանյանի ինքնատիպ ստեղծագործական ձեռագիրը։ Գիրքը ներկայացնում է նաև նրա նախագծերի պատմամշակութային նշանակությունը, դրանց ազդեցությունը հայկական ճարտարապետության զարգացման վրա և դրանց տեղը 20-րդ դարի ճարտարապետական ժառանգության մեջ։ Այն արժեքավոր աղբյուր է ճարտարապետների, արվեստաբանների, պատմաբանների, քաղաքաշինության մասնագետների, ուսանողների և հայկական ճարտարապետական ժառանգությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար։