Управление трудовыми ресурсами

Պատմություն

Աշխատությունը նվիրված է Հին Հայաստանում գինեգործության և տեխնիկական բույսերի վերամշակման զարգացման ուսումնասիրությանը՝ մ.թ.ա. VI-ից մինչև մ.թ. IV դարերի պատմական ժամանակաշրջանի շրջանակում։ Հետազոտության կենտրոնում են հին հայկական հասարակության տնտեսական և արտադրական կյանքի այն ճյուղերը, որոնք կապված էին խաղողի մշակության, գինու արտադրության և տարբեր բուսական հումքի մշակման ու վերամշակման հետ։ Ուսումնասիրության միջոցով ներկայացվում են այդ գործունեության առաջացման և զարգացման նախադրյալները, արտադրական տեխնոլոգիաները, օգտագործվող գործիքներն ու հարմարանքները, ինչպես նաև դրանց կազմակերպման հնարավոր ձևերը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հնագիտական պեղումների արդյունքում հայտնաբերված նյութական վկայություններին, արտադրական կառույցներին, անոթներին, գործիքներին և այլ գտածոներին, որոնք հնարավորություն են տալիս վերականգնելու հին ժամանակաշրջանի գինեգործական և բուսական հումքի վերամշակման գործընթացները։ Քննարկվում է խաղողագործության և գինեգործության նշանակությունը ոչ միայն սննդային ու տնտեսական, այլև հասարակական և մշակութային կյանքում՝ հաշվի առնելով գինու արտադրության, պահպանման և օգտագործման հետ կապված ավանդույթներն ու սովորույթները։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից է նաև տեխնիկական բույսերի կիրառության հարցը, դրանց մշակման, հավաքման և վերամշակման եղանակների բացահայտումը, ինչպես նաև ստացված արտադրանքի հնարավոր տնտեսական և կենցաղային նշանակությունը։ Աշխատանքը գինեգործությունն ու բուսական հումքի վերամշակումը դիտարկում է հին Հայաստանի տնտեսության ընդհանուր համակարգում՝ դրանք կապելով գյուղատնտեսության զարգացման, արհեստների մասնագիտացման, առևտրի և բնակավայրերի տնտեսական կազմակերպման գործընթացների հետ։ Նյութում կարող են համադրվել հնագիտական, պատմական և մշակութային աղբյուրների տվյալները, ինչը հնարավորություն է տալիս առավել ամբողջական պատկերացում կազմելու ուսումնասիրվող ժամանակաշրջանի արտադրական մշակույթի վերաբերյալ։ Հետազոտությունը կարևոր է նաև հին Հայաստանի տեխնոլոգիական գիտելիքների և տնտեսական կյանքի ուսումնասիրության տեսանկյունից, քանի որ գինեգործության և բույսերի վերամշակման վերաբերյալ տվյալները վկայում են բնական ռեսուրսների օգտագործման և արտադրական հմտությունների զարգացման մակարդակի մասին։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել հնագետներին, պատմաբաններին, ազգագրագետներին, մշակութաբաններին, հին Հայաստանի տնտեսական պատմությամբ զբաղվող հետազոտողներին, դասախոսներին և ուսանողներին, ինչպես նաև Հայաստանի հնագույն մշակույթի և արտադրական ավանդույթների նկատմամբ հետաքրքրություն ունեցող ընթերցողներին։

Իրավաբանություն

Սահմանադրական կարգի հիմունքները պետության կառուցվածքի և գործունեության հիմնական սկզբունքներն են, որոնք ամրագրված են Սահմանադրությամբ և արտահայտում են պետական իշխանության կազմակերպման, մարդու իրավունքների պաշտպանության և իրավական պետության կառուցման հիմքերը։ Այս հիմունքները ապահովում են պետության կայունությունը, ժողովրդավարական բնույթը և օրենքի գերակայությունը։ Սահմանադրական կարգի կարևորագույն հիմունքներից է ժողովրդաիշխանությունը, ըստ որի իշխանությունը պատկանում է ժողովրդին, և նա այն իրականացնում է ուղղակի կամ ներկայացուցիչների միջոցով։ Մյուս կարևոր սկզբունքը իշխանությունների բաժանումն է՝ օրենսդիր, գործադիր և դատական իշխանությունների տարանջատումը, որը կանխում է իշխանության կենտրոնացումը և ապահովում փոխադարձ վերահսկողություն։ Օրենքի գերակայությունը ևս հիմնարար սկզբունք է, ըստ որի Սահմանադրությունը ունի բարձրագույն իրավական ուժ, և բոլոր օրենքներն ու պետական ակտերը պետք է համապատասխանեն դրան։ Կարևոր հիմունք է նաև մարդու և քաղաքացու իրավունքների ու ազատությունների ճանաչումն ու պաշտպանությունը, որը համարվում է պետության հիմնական պարտականություններից մեկը։ Սահմանադրական կարգի հիմունքների մեջ մտնում են նաև իրավական պետության սկզբունքը, սոցիալական պետության գաղափարը և տնտեսական ազատության ապահովումը։ Պետության տարածքային ամբողջականությունը և ինքնիշխանությունը նույնպես հանդիսանում են սահմանադրական կարգի կարևոր բաղադրիչներ։ Այս հիմունքները միասին ձևավորում են պետական համակարգի իրավական և քաղաքական հիմքը, ապահովելով հասարակական հարաբերությունների կարգավորված և կանխատեսելի զարգացում։ Այսպիսով, սահմանադրական կարգի հիմունքները հանդիսանում են պետության կառուցվածքի և գործունեության առանցքային սկզբունքներ, որոնք երաշխավորում են ժողովրդավարություն, իրավականություն և հասարակական կայունություն։

Տնտեսագիտություն

ՀՀ պետական բյուջեն պետության ֆինանսական հիմնական պլանն է, որը ցույց է տալիս մեկ տարվա ընթացքում պետական եկամուտների և ծախսերի ամբողջությունը։ Այն կազմվում է կառավարության կողմից և հաստատվում Ազգային ժողովի կողմից, և համարվում է երկրի տնտեսական քաղաքականության ամենակարևոր գործիքներից մեկը։ Պետական բյուջեի եկամուտների հիմնական աղբյուրը հարկերն են՝ եկամտահարկը, ավելացված արժեքի հարկը, շահութահարկը, ինչպես նաև մաքսային վճարները և պետական տուրքերը։ Բացի հարկերից, բյուջեն կարող է լրացվել նաև արտաքին օգնություններով, վարկերով և պետական սեփականության եկամուտներով։ Բյուջեի ծախսային մասը ներառում է պետական կառավարման մարմինների ֆինանսավորումը, կրթության, առողջապահության, պաշտպանության, սոցիալական ապահովության, ենթակառուցվածքների զարգացման և այլ ոլորտների ծախսերը։ ՀՀ պետական բյուջեի էությունը կայանում է նրանում, որ այն ապահովում է երկրի տնտեսական և սոցիալական զարգացման ֆինանսական հիմքը, ինչպես նաև նպաստում է եկամուտների վերաբաշխմանը հասարակության տարբեր շերտերի միջև։ Բյուջեի միջոցով պետությունը իրականացնում է իր տնտեսական քաղաքականությունը՝ ազդելով տնտեսական աճի, զբաղվածության և սոցիալական կայունության վրա։ Եթե ծախսերը գերազանցում են եկամուտները, առաջանում է բյուջեի դեֆիցիտ, իսկ հակառակ դեպքում՝ ավելցուկ։ Բյուջեի ճիշտ պլանավորումը և արդյունավետ օգտագործումը կարևոր են երկրի ֆինանսական կայունության և զարգացման համար, քանի որ այն անմիջականորեն ազդում է բնակչության կենսամակարդակի և պետական ծառայությունների որակի վրա։

Կենսաբանություն

Աշխատությունը նվիրված է կարտոֆիլի (Solanum tuberosum L.) աճի և զարգացման կենսաբանական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը՝ Արևմտյան Իրանի պայմաններում կանաչ ազոտական պարարտանյութերի կիրառման ազդեցության ներքո։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է բացահայտել, թե ինչպես են օրգանական և կենսաբանական ծագման ազոտի աղբյուրները ազդում կարտոֆիլի բուսական աճի, զարգացման տեմպերի, կենսաբանական զանգվածի ձևավորման և պալարների արտադրողականության վրա։ Ուսումնասիրության շրջանակում դիտարկվում են բույսի աճի տարբեր փուլերը, վեգետատիվ օրգանների ձևավորումը, տերևային մակերեսի զարգացումը, սննդանյութերի յուրացման առանձնահատկությունները և ազոտի հասանելիության կապը բերքատվության ձևավորման հետ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում Արևմտյան Իրանի հողակլիմայական պայմաններին, քանի որ ջերմաստիճանը, տեղումների քանակը, հողի հատկությունները և մշակության տեխնոլոգիան կարող են էապես ազդել ինչպես բույսերի աճի, այնպես էլ կիրառվող պարարտանյութերի արդյունավետության վրա։ Աշխատանքը հնարավորություն է տալիս համեմատել տարբեր պարարտացման մոտեցումների ազդեցությունը և գնահատել կանաչ պարարտանյութերի կիրառման նպատակահարմարությունը՝ հաշվի առնելով հողի բերրիության պահպանման և գյուղատնտեսական արտադրության արդյունավետության բարձրացման խնդիրները։ Ուսումնասիրության կարևոր կողմերից է նաև հանքային ազոտական պարարտանյութերի նկատմամբ այլընտրանքային կամ լրացուցիչ սնուցման մեթոդների որոնումը, ինչը կարող է նպաստել հողի օրգանական նյութի պահպանմանը, սննդանյութերի շրջանառության բարելավմանը և գյուղատնտեսության ավելի կայուն զարգացմանը։ Գիրքը կարող է հետաքրքրել ագրոնոմներին, բուսաբույծներին, հողագետներին, բույսերի ֆիզիոլոգիայի մասնագետներին, գյուղատնտեսական գիտությունների հետազոտողներին, ուսանողներին և Իրանի գյուղատնտեսության ու հողային ռեսուրսների արդյունավետ օգտագործման խնդիրներով զբաղվող մասնագետներին։ Աշխատությունը հատկապես արժեքավոր է այն տեսանկյունից, որ կարտոֆիլի արտադրողականության բարձրացման խնդիրը դիտարկում է ոչ միայն բերքատվության, այլև բույսի բնական աճի օրինաչափությունների և պարարտացման էկոլոգիապես ավելի կայուն մոտեցումների համատեքստում։

Մաթեմատիկա

Աշխատությունը նվիրված է ճաքեր և անցքեր պարունակող հեծանների մեխանիկական վարքագծի ուսումնասիրմանը՝ հատուկ ուշադրություն դարձնելով դրանց ծռման, տատանումների և կայունության խնդիրներին։ Գրքում ներկայացվում են կառուցվածքային տարրերում առկա թերությունների ազդեցությունը լարվածա-դեֆորմացիոն վիճակի, բնական հաճախականությունների, դինամիկական բնութագրերի և կրողունակության վրա։ Քննարկվում են տարբեր տեսակի ճաքերի և անցքերի առկայության պայմաններում հեծանների աշխատանքի առանձնահատկությունները, դրանց ազդեցությունը կառուցվածքի կոշտության նվազման, տեղային լարվածությունների կենտրոնացման և հնարավոր վնասվածքների զարգացման գործընթացների վրա։ Հեղինակը կիրառում է ժամանակակից մաթեմատիկական մոդելներ և հաշվարկային մեթոդներ՝ վերլուծելու ինչպես ստատիկական, այնպես էլ դինամիկական բեռնվածությունների պայմաններում առաջացող երևույթները։ Աշխատության մեջ ուսումնասիրվում են նաև կառուցվածքների կորուստային կայունության պայմանները, վնասվածքների հայտնաբերման և գնահատման մոտեցումները, ինչպես նաև ինժեներական համակարգերի հուսալիության բարձրացմանն ուղղված մեթոդները։ Գիրքը հետաքրքրություն է ներկայացնում մեխանիկայի, քաղաքացիական և մեքենաշինական ճարտարագիտության ոլորտների մասնագետների, գիտաշխատողների, ասպիրանտների և կառուցվածքային վերլուծությամբ զբաղվող ընթերցողների համար։

Մանկավարժություն

Աշխատությունը նվիրված է դեռահասների շրջանում աղետալի իրադարձությունների հետևանքների հաղթահարման մանկավարժական պայմանների ուսումնասիրմանը՝ որպես հետազոտության հիմնական օրինակ դիտարկելով 1988 թվականի Սպիտակի երկրաշարժը։ Գրքում ուշադրության կենտրոնում են այն դժվարությունները, որոնց կարող են բախվել դեռահասները ծանր բնական աղետից հետո՝ հոգեբանական ցնցում, վախ, անհանգստություն, կորստի զգացում, սոցիալական կապերի խաթարում, սովորելու և առօրյա գործունեության նկատմամբ հետաքրքրության նվազում, ինչպես նաև ապագայի նկատմամբ անորոշության զգացում։ Հեղինակը դիտարկում է, թե ինչ դեր կարող է ունենալ կրթական միջավայրը նման իրավիճակներում դեռահասների վերականգնման, սոցիալականացման և հոգեբանական կայունության վերականգնման գործընթացում։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից է մանկավարժական ներգործության այնպիսի ձևերի և մեթոդների բացահայտումը, որոնք կարող են նպաստել աղետից տուժած երեխաների ու դեռահասների հարմարվողականության բարելավմանը, նրանց ինքնավստահության վերականգնմանը և հասարակական ու կրթական կյանքում լիարժեք ներգրավմանը։ Առանձնահատուկ նշանակություն է տրվում ուսուցչի, դպրոցի, ընտանիքի և սոցիալական շրջապատի փոխգործակցությանը, քանի որ աղետից հետո դեռահասի վերականգնումը չի սահմանափակվում միայն հոգեբանական աջակցության տրամադրմամբ։ Կրթական գործընթացը կարող է դառնալ կայունության, անվտանգության և կանխատեսելիության կարևոր աղբյուր՝ օգնելով երեխային աստիճանաբար վերականգնել առօրյա ռեժիմը, միջանձնային հարաբերությունները և սեփական հնարավորությունների նկատմամբ վստահությունը։ Աշխատության շրջանակում աղետը դիտարկվում է ոչ միայն որպես բնական երևույթ, այլև որպես երկարատև սոցիալական և հոգեբանական ազդեցություն ունեցող իրադարձություն, որի հետևանքները կարող են շարունակվել տարիներ շարունակ։ Այդ պատճառով ուսումնասիրությունը կարևորում է դեռահասների հետ համակարգված, նպատակաուղղված և տարիքային առանձնահատկություններին համապատասխան աշխատանքը։ Հետազոտությունը արժեքավոր է հատկապես այն առումով, որ համադրում է մանկավարժական և հոգեբանական մոտեցումները՝ փորձելով ցույց տալ, թե ինչ պայմաններում կարող է կրթական համակարգը արդյունավետորեն մասնակցել աղետից հետո երեխայի վերականգնման գործընթացին։ Սպիտակի երկրաշարժի փորձի ուսումնասիրությունը աշխատանքին հաղորդում է նաև պատմական և գործնական նշանակություն՝ հնարավորություն տալով հասկանալու, թե ինչպիսի խնդիրներ են առաջանում մեծածավալ աղետներից հետո երեխաների և դեռահասների կրթության, դաստիարակության ու սոցիալական հարմարման ոլորտներում։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատությունը կարող է հետաքրքրել մանկավարժներին, հոգեբաններին, սոցիալական աշխատողներին, կրթության ոլորտի մասնագետներին և աղետների հետևանքների հաղթահարմամբ զբաղվող հետազոտողներին, քանի որ այն անդրադառնում է այն հարցին, թե ինչպես կարելի է կրթական և սոցիալական միջավայրի միջոցով աջակցել դեռահասի վերականգնմանը, նվազեցնել աղետի երկարաժամկետ բացասական ազդեցությունները և ստեղծել զարգացման ու սոցիալական հարմարման համար առավել բարենպաստ պայմաններ։