Формирование коммуникативных механизмов использования побудительных предложений при обучении русскому языку (на неспециальных факультетах)

Գրականություն

Գիրքը համախմբում է Պետրոս Դուրյանի գրական ժառանգությունը՝ ընդգրկելով բանաստեղծություններ, արձակ և հրապարակախոսական գործեր։ Այն արտացոլում է հեղինակի ստեղծագործական ոճը, ազգային-հոգևոր ընկալումները և սոցիալական դիտարկումները՝ 19-րդ դարի և 20-րդ դարի հայ իրականության ֆոնին։ Հիմնական թեմաները․ Ազգային ինքնություն և պատմական հիշողություն Մարդու հոգևոր կյանք և բարոյական արժեքներ Սոցիալական արդարություն և հասարակական խնդիրներ Բնության և հոգևոր կյանքի նկարագրություններ Գրական ոճի զարգացման ճանապարհներ՝ դասական և ժամանակակից մոտեցումներ Գրքի առանձնահատկությունները․ Միավորում է բանաստեղծական, արձակ և հրապարակախոսական գործերը Առաջնորդվում է ազգային, պատմական և սոցիալական մտահոգություններով Հարմար է գրականագիտության ուսանողների, հետազոտողների և ընթերցողների համար Ներկայացնում է ժամանակի սոցիալ-մշակութային միջավայրի ազդեցությունը գրականության վրա

Մանկավարժություն

Աշխատությունը նվիրված է դեռահասների շրջանում աղետալի իրադարձությունների հետևանքների հաղթահարման մանկավարժական պայմանների ուսումնասիրմանը՝ որպես հետազոտության հիմնական օրինակ դիտարկելով 1988 թվականի Սպիտակի երկրաշարժը։ Գրքում ուշադրության կենտրոնում են այն դժվարությունները, որոնց կարող են բախվել դեռահասները ծանր բնական աղետից հետո՝ հոգեբանական ցնցում, վախ, անհանգստություն, կորստի զգացում, սոցիալական կապերի խաթարում, սովորելու և առօրյա գործունեության նկատմամբ հետաքրքրության նվազում, ինչպես նաև ապագայի նկատմամբ անորոշության զգացում։ Հեղինակը դիտարկում է, թե ինչ դեր կարող է ունենալ կրթական միջավայրը նման իրավիճակներում դեռահասների վերականգնման, սոցիալականացման և հոգեբանական կայունության վերականգնման գործընթացում։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից է մանկավարժական ներգործության այնպիսի ձևերի և մեթոդների բացահայտումը, որոնք կարող են նպաստել աղետից տուժած երեխաների ու դեռահասների հարմարվողականության բարելավմանը, նրանց ինքնավստահության վերականգնմանը և հասարակական ու կրթական կյանքում լիարժեք ներգրավմանը։ Առանձնահատուկ նշանակություն է տրվում ուսուցչի, դպրոցի, ընտանիքի և սոցիալական շրջապատի փոխգործակցությանը, քանի որ աղետից հետո դեռահասի վերականգնումը չի սահմանափակվում միայն հոգեբանական աջակցության տրամադրմամբ։ Կրթական գործընթացը կարող է դառնալ կայունության, անվտանգության և կանխատեսելիության կարևոր աղբյուր՝ օգնելով երեխային աստիճանաբար վերականգնել առօրյա ռեժիմը, միջանձնային հարաբերությունները և սեփական հնարավորությունների նկատմամբ վստահությունը։ Աշխատության շրջանակում աղետը դիտարկվում է ոչ միայն որպես բնական երևույթ, այլև որպես երկարատև սոցիալական և հոգեբանական ազդեցություն ունեցող իրադարձություն, որի հետևանքները կարող են շարունակվել տարիներ շարունակ։ Այդ պատճառով ուսումնասիրությունը կարևորում է դեռահասների հետ համակարգված, նպատակաուղղված և տարիքային առանձնահատկություններին համապատասխան աշխատանքը։ Հետազոտությունը արժեքավոր է հատկապես այն առումով, որ համադրում է մանկավարժական և հոգեբանական մոտեցումները՝ փորձելով ցույց տալ, թե ինչ պայմաններում կարող է կրթական համակարգը արդյունավետորեն մասնակցել աղետից հետո երեխայի վերականգնման գործընթացին։ Սպիտակի երկրաշարժի փորձի ուսումնասիրությունը աշխատանքին հաղորդում է նաև պատմական և գործնական նշանակություն՝ հնարավորություն տալով հասկանալու, թե ինչպիսի խնդիրներ են առաջանում մեծածավալ աղետներից հետո երեխաների և դեռահասների կրթության, դաստիարակության ու սոցիալական հարմարման ոլորտներում։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատությունը կարող է հետաքրքրել մանկավարժներին, հոգեբաններին, սոցիալական աշխատողներին, կրթության ոլորտի մասնագետներին և աղետների հետևանքների հաղթահարմամբ զբաղվող հետազոտողներին, քանի որ այն անդրադառնում է այն հարցին, թե ինչպես կարելի է կրթական և սոցիալական միջավայրի միջոցով աջակցել դեռահասի վերականգնմանը, նվազեցնել աղետի երկարաժամկետ բացասական ազդեցությունները և ստեղծել զարգացման ու սոցիալական հարմարման համար առավել բարենպաստ պայմաններ։

Կենսաբանություն

Աշխատանքը նվիրված է պրոբիոտիկ կաթնաթթվային բակտերիաների ադհեզիայի՝ աղեստամոքսային համակարգի բնականոն միկրոբիոտայի ձևավորման և կարգավորման գործընթացում ունեցած դերի ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության հիմքում այն գաղափարն է, որ պրոբիոտիկ միկրոօրգանիզմների կենսաբանական ազդեցությունը մեծապես պայմանավորված է ոչ միայն աղիք հասնելու և այնտեղ ժամանակավորապես պահպանվելու կարողությամբ, այլև աղեստամոքսային համակարգի լորձաթաղանթի մակերեսներին արդյունավետորեն կպչելու՝ ադհեզիայի ունակությամբ։ Ադհեզիան բակտերիալ բջիջների և հյուրընկալող օրգանիզմի էպիթելային մակերեսների միջև փոխազդեցության բարդ գործընթաց է, որի վրա ազդում են ինչպես միկրոօրգանիզմի մակերևութային կառուցվածքներն ու ֆիզիկաքիմիական հատկությունները, այնպես էլ լորձային շերտի, էպիթելային բջիջների և աղեստամոքսային միջավայրի պայմանները։ Աշխատանքում կարող են ուսումնասիրվել կաթնաթթվային բակտերիաների տարբեր տեսակների և շտամների ադհեզիվ հատկությունները, դրանց տարբերությունները և այդ հատկանիշի վրա ազդող գործոնները։ Հատուկ ուշադրություն կարող է դարձվել բակտերիաների մակերևութային սպիտակուցներին, ածխաջրային բաղադրիչներին, բջջապատի կառուցվածքին և այլ մոլեկուլային գործոններին, որոնք կարող են մասնակցել հյուրընկալողի բջիջների կամ լորձային շերտի հետ փոխազդեցությանը։ Ադհեզիայի արդյունավետությունը կարևոր է այն պատճառով, որ աղեստամոքսային համակարգում միկրոօրգանիզմները ենթարկվում են թթվային միջավայրի, մարսողական ֆերմենտների, լեղաթթուների և մեխանիկական հեռացման ազդեցությանը։ Այդ պայմաններում մակերեսին ամրանալու ունակությունը կարող է նպաստել պրոբիոտիկ բակտերիաների պահպանմանը և դրանց կենսաբանական ազդեցության դրսևորմանը։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է նաև պրոբիոտիկների և աղիքային բնական միկրոբիոտայի փոխհարաբերությունների ուսումնասիրությունը։ Ադհեզիվ հատկություններով օժտված կաթնաթթվային բակտերիաները կարող են մասնակցել միկրոբային համայնքի կառուցվածքի ձևավորմանը, մրցակցել որոշ անցանկալի միկրոօրգանիզմների հետ, արտադրել օրգանական թթուներ և այլ կենսաբանական ակտիվ նյութեր և նպաստել աղիքային միջավայրի հավասարակշռության պահպանմանը։ Այս գործընթացները կարող են անդրադառնալ նաև աղիքային էպիթելի պաշտպանիչ հատկությունների և տեղային միկրոմիջավայրի վրա։ Աշխատանքում կարող են ուսումնասիրվել բակտերիաների ադհեզիայի գնահատման տարբեր մեթոդներ՝ օգտագործելով էպիթելային բջիջների մոդելներ, լորձային բաղադրիչներ կամ այլ in vitro համակարգեր։ Այդպիսի ուսումնասիրությունները հնարավորություն են տալիս համեմատել տարբեր շտամների կպչողականության աստիճանը և բացահայտել այն միկրոօրգանիզմներին, որոնք ունեն առավել արտահայտված պրոբիոտիկ ներուժ։ Միաժամանակ կարևոր է հաշվի առնել, որ բարձր ադհեզիան ինքնին չի հանդիսանում պրոբիոտիկ արդյունավետության միակ չափանիշը․ անհրաժեշտ է ուսումնասիրել նաև միկրոօրգանիզմի կենսունակությունը, թթվային և լեղային միջավայրի նկատմամբ դիմադրողականությունը, անվտանգությունը և օգտակար կենսաբանական հատկությունները։ Հետազոտության մեջ կարող է կարևորվել նաև տարբեր արտաքին գործոնների ազդեցությունը ադհեզիայի վրա։ Միջավայրի pH-ը, ջերմաստիճանը, աղերի և սննդանյութերի առկայությունը, բակտերիաների աճի փուլը, լորձային բաղադրիչների հատկությունները և հյուրընկալող բջիջների վիճակը կարող են փոփոխել բակտերիաների կպչողականությունը։ Այդ գործոնների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ավելի լավ հասկանալու պրոբիոտիկ միկրոօրգանիզմների վարքը բնական պայմաններին մոտ միջավայրում։ Մոլեկուլային մակարդակում ադհեզիայի մեխանիզմների բացահայտումը կարող է նաև նպաստել նոր և ավելի արդյունավետ պրոբիոտիկ շտամների ընտրությանը։ Եթե հնարավոր է որոշակի մակերևութային բաղադրիչների կամ գեների առկայությունը կապել բարձր ադհեզիվ հատկությունների հետ, ապա այդ հատկանիշները կարող են օգտագործվել շտամների բնութագրման և ընտրության ժամանակ։ Աշխատանքի կիրառական նշանակությունը կապված է պրոբիոտիկ պատրաստուկների, ֆունկցիոնալ սննդամթերքի և կենսատեխնոլոգիական արտադրանքի մշակման հետ։ Ադհեզիայի և աղիքային միկրոբիոտայի փոխազդեցության վերաբերյալ տվյալները կարող են օգտագործվել այնպիսի կաթնաթթվային բակտերիաների ընտրության համար, որոնք ավելի լավ են հարմարվում աղեստամոքսային համակարգի պայմաններին և կարող են արդյունավետորեն փոխազդել հյուրընկալող օրգանիզմի միկրոբիոտայի հետ։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը պրոբիոտիկ կաթնաթթվային բակտերիաների ադհեզիան դիտարկում է որպես կարևոր կենսաբանական հատկանիշ, որը կարող է ազդել դրանց պահպանման, հյուրընկալողի հետ փոխազդեցության և աղիքային միկրոբիոտայի հավասարակշռության վրա՝ համադրելով մանրէաբանական, ֆիզիոլոգիական և մոլեկուլային մոտեցումները և հիմք ստեղծելով առավել արդյունավետ ու նպատակային պրոբիոտիկ համակարգերի ուսումնասիրման ու կիրառման համար։

Քաղաքագիտություն

Աշխատանքը ներկայացնում է Խորհրդային Միությունում պետական իշխանության ներկայացուցչական մարմիններին վերաբերող գրականության հանձնարարական ցանկ՝ նպատակ ունենալով ընթերցողին ուղղորդել տվյալ թեմայի ուսումնասիրման համար անհրաժեշտ և համապատասխան գրականության ընտրության հարցում։ Նման մատենագիտական նյութը կարող է ընդգրկել խորհրդային պետական կառուցվածքին, իշխանության մարմինների կազմակերպմանը, ընտրական համակարգին, պատգամավորների գործունեությանը, խորհուրդների՝ որպես ներկայացուցչական մարմինների գործառույթներին և պետական կառավարման մեխանիզմներին վերաբերող գրքեր, բրոշյուրներ, հոդվածներ ու այլ հրատարակություններ։ Ցանկի հիմնական նշանակությունն այն է, որ այն համակարգում է տարբեր աղբյուրներ և ընթերցողին հնարավորություն է տալիս ավելի նպատակային ուսումնասիրել խորհրդային քաղաքական ու պետական ինստիտուտների կառուցվածքն ու գործունեությունը։ Հետազոտվող թեմայի կենտրոնում կարող են գտնվել տարբեր մակարդակների խորհուրդները՝ սկսած համամիութենական մակարդակից մինչև հանրապետական, մարզային, շրջանային և տեղական ներկայացուցչական մարմիններ։ Գրականության միջոցով հնարավոր է ուսումնասիրել դրանց ձևավորման սկզբունքները, իրավասությունները, ընտրության կարգը, նիստերի կազմակերպումը, պատգամավորների լիազորությունները և գործադիր մարմինների հետ փոխհարաբերությունները։ Առանձին աղբյուրներ կարող են վերաբերվել նաև ԽՍՀՄ պետական համակարգի սահմանադրական հիմքերին և այն իրավական դրույթներին, որոնց շրջանակում ներկայացուցչական մարմիններին վերապահվում էին պետական իշխանության իրականացման որոշակի լիազորություններ։ Ցանկի կառուցվածքը կարող է ունենալ ժամանակագրական, թեմատիկ կամ հեղինակային դասակարգում՝ ընթերցողին հնարավորություն տալով արագ կողմնորոշվել անհրաժեշտ նյութերի մեջ։ Կարևոր է նաև տարբերակել ընդհանուր տեսական գրականությունը կոնկրետ պետական մարմինների գործունեությանը վերաբերող մասնագիտացված ուսումնասիրություններից։ Այդպիսի կառուցվածքը կարող է օգտակար լինել ինչպես ուսանողների, այնպես էլ պետական կառավարման, իրավագիտության, պատմության և քաղաքագիտության հարցերով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։ Գրականության ընտրության միջոցով հնարավոր է ուսումնասիրել ոչ միայն խորհրդային պետական մարմինների պաշտոնական կառուցվածքը, այլև դրանց գործունեության գաղափարական և քաղաքական հիմքերը, ներկայացուցչության սկզբունքները և խորհրդային կառավարման համակարգում քաղաքացիների մասնակցության ձևերը։ Միաժամանակ նման հանձնարարական ցանկը կարող է ծառայել որպես սկզբնական մատենագիտական ուղեցույց՝ հետագա ավելի խորքային ուսումնասիրությունների համար, քանի որ այն մեկ վայրում համախմբում է թեմային առնչվող տարբեր տեսակի հրատարակություններ։ Աշխատանքը արժեքավոր է նաև գրադարանագիտական տեսանկյունից, քանի որ հանձնարարական մատենագիտությունը ոչ միայն տեղեկություն է տրամադրում առկա գրականության մասին, այլև օգնում է ընթերցողի ընթերցանության և հետազոտական աշխատանքի ուղղորդմանը։ Ընդհանուր առմամբ, նյութը կարելի է դիտարկել որպես խորհրդային պետական իշխանության ներկայացուցչական մարմինների վերաբերյալ գրականության կողմնորոշիչ աղբյուր, որի հիմնական նպատակն է համակարգված կերպով ներկայացնել թեմային առնչվող հրատարակությունները և ապահովել դրանց օգտագործման հարմարավետությունը՝ պետական համակարգի կառուցվածքը, իրավական հիմքերը և գործնական գործունեությունը ուսումնասիրող ընթերցողների համար։

Պատմություն

Գիրքը նվիրված է 1915-1920 թվականների հայոց պատմության բարդ և ճակատագրական շրջանի ուսումնասիրությանը՝ ընդգրկելով Հայոց ցեղասպանության հետևանքները, Առաջին համաշխարհային պատերազմի ավարտական փուլը, հայ ժողովրդի տեղահանությունները և պետականության վերականգնման փորձերը։ Աշխատության մեջ մանրամասն ներկայացվում են Օսմանյան կայսրությունում իրականացված ցեղասպան քաղաքականության իրադարձությունները, հայ բնակչության զանգվածային կոտորածներն ու բռնի տեղահանությունները, ինչպես նաև միջազգային արձագանքները այդ իրադարձություններին։ Հեղինակը վերլուծում է 1918 թվականի Հայաստանի Հանրապետության ստեղծման գործընթացը, պետական կառույցների ձևավորումը, արտաքին քաղաքականության մարտահրավերները և ներքին սոցիալ-տնտեսական խնդիրները։ Գրքում քննարկվում են նաև տարածաշրջանային հակամարտությունները, ռազմական գործողությունները, դիվանագիտական բանակցությունները և 1920 թվականի քաղաքական զարգացումները, որոնք հանգեցրին Հայաստանի Առաջին Հանրապետության անկմանը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հայ ժողովրդի գոյապայքարին, ազգային ինքնության պահպանմանը և պատմական հիշողության ձևավորմանը այս ծանր ժամանակահատվածում։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս խորքային պատկերացում կազմել 1915-1920 թվականների պատմական իրադարձությունների, դրանց պատճառների և հետևանքների մասին՝ օգտակար լինելով պատմաբանների, ուսանողների և հայագիտությամբ հետաքրքրվողների համար։

Այլ առարկաներ

Ասկերանի շրջան-ի վարելահողերի և արոտավայրերի ագրոարտադրական հատկությունները ձևավորվում են լեռնային ռելիեֆի, հողային ծածկույթի բազմազանության, կլիմայական պայմանների և ջրային ռեսուրսների համադրությամբ, որոնք միասին որոշում են տարածքի գյուղատնտեսական ներուժը։ Վարելահողերը հիմնականում բնութագրվում են տարբեր տիպի լեռնային շագանակագույն և կարբոնատային հողերով, որոնք ունեն միջինից բարձր բերրիություն որոշ հատվածներում, բավարար հումուսային պարունակություն և համեմատաբար բարենպաստ ջրաթափանցելիություն, սակայն նաև ենթակա են էրոզիայի՝ լանջային տարածքներում ոչ ճիշտ մշակման դեպքում։ Արոտավայրերը ընդգրկում են ինչպես ցածրադիր, այնպես էլ բարձրալեռնային գոտիներ, որտեղ բուսածածկը բաղկացած է բազմատեսակ խոտաբույսերից, որոնք ապահովում են անասնապահության համար կերային բազա, սակայն դրանց արտադրողականությունը կախված է սեզոնային խոնավությունից և գերարածեցման աստիճանից։ Այս տարածքների ագրոարտադրական ներուժի հիմնական սահմանափակումներից են հողի էրոզիան, օրգանական նյութերի պարբերական նվազումը, ջրային ռեսուրսների անհավասար բաշխումը և արոտավայրերի գերբեռնված օգտագործումը։ Բարելավման ուղիները ներառում են հողապահպան տեխնոլոգիաների կիրառումը՝ տեռասավորման, հակաէրոզիոն ցանքաշրջանառության և բազմամյա խոտաբույսերի ներդրման միջոցով, որոնք նպաստում են հողի կառուցվածքի կայունացմանը և բերրիության բարձրացմանը։ Կարևոր է նաև ոռոգման համակարգերի արդիականացումը՝ ջրի արդյունավետ օգտագործման և չորային շրջաններում արտադրողականության պահպանման համար։ Արոտավայրերի դեպքում անհրաժեշտ է ռոտացիոն արածեցման համակարգերի ներդրում, որը թույլ է տալիս վերականգնել բուսածածկը և կանխել դեգրադացիան, ինչպես նաև սերմնացանային բարելավում՝ բարձրարժեք կերային տեսակների ներմուծմամբ։ Բացի այդ, ագրոքիմիական վերլուծությունների հիման վրա պարարտացման օպտիմալացումը կարող է զգալիորեն բարձրացնել վարելահողերի արտադրողականությունը։