Լեռնային Ղարաբաղի Հանրապետության Ասկերանի շրջանի վարելահողերի և արոտավայրերի ագրոարտադրական հատկությունները, դրանց բարելավման ուղիները

Պատմություն

Հայագիտական և գիտամեթոդաբանական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է հայագիտության ոլորտում գիտականության հասկացության, գիտական հետազոտության սկզբունքների և գիտելիքի ձևավորման առանձնահատկությունների ընդհանուր քննությանը։ Քննության են առնվում հայագիտական ուսումնասիրություններում կիրառվող մեթոդները, աղբյուրների ընտրության և գնահատման չափանիշները, փաստերի մեկնաբանման եղանակները և գիտական հիմնավորման պահանջները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում պատմագիտական, բանասիրական, լեզվաբանական, մշակութաբանական և հարակից ուսումնասիրություններում գիտական մոտեցումների կիրառման առանձնահատկություններին։ Վերլուծվում են սկզբնաղբյուրների արժանահավատության, փաստարկման, քննադատական վերլուծության և հետազոտական եզրակացությունների հիմնավորվածության հետ կապված խնդիրները։ Քննարկվում են նաև գիտական և ոչ գիտական մոտեցումների տարբերակման, հետազոտողի մեթոդաբանական պատասխանատվության և հայագիտական գիտելիքի զարգացման հարցերը։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս ընդհանուր պատկերացում կազմելու հայագիտության մեջ գիտական հետազոտության չափանիշների և մեթոդաբանական խնդիրների վերաբերյալ։ Այն կարող է օգտակար լինել հայագետների, պատմաբանների, բանասերների, գիտության մեթոդաբանությամբ զբաղվող հետազոտողների և հայագիտական ուսումնասիրությունների տեսական հիմքերով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Տնտեսագիտություն

Այս աշխատանքը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության ծառայությունների ոլորտում բիզնեսի գնահատման հիմնախնդիրների համակողմանի վերլուծությանը՝ դիտարկելով ծառայությունների ոլորտը որպես տնտեսության արագ զարգացող և բարձր դինամիկա ունեցող հատված, որտեղ բիզնեսի իրական արժեքի ճիշտ գնահատումը ունի կարևոր նշանակություն ներդրումային որոշումների, կառավարման արդյունավետության և շուկայի մրցունակության տեսանկյունից։ Հետազոտության շրջանակում քննարկվում են բիզնեսի գնահատման հիմնական մեթոդները՝ եկամտային, համեմատական և ծախսային մոտեցումները, ինչպես նաև դրանց կիրառման առանձնահատկությունները ՀՀ ծառայությունների ոլորտում գործող ընկերությունների համար, որոնք հաճախ բնութագրվում են ոչ նյութական ակտիվների բարձր մասնաբաժնով և շուկայի փոփոխական պայմաններով։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում գնահատման գործընթացում առաջացող դժվարություններին՝ կապված ֆինանսական տեղեկատվության սահմանափակ հասանելիության, ոչ ֆորմալ տնտեսական հարաբերությունների ազդեցության, ինչպես նաև ծառայությունների որակի և հաճախորդների բավարարվածության չափման բարդությունների հետ։ Քննարկվում են նաև թվային տնտեսության զարգացումը, ծառայությունների թվայնացումը և մրցակցային միջավայրի փոփոխությունները, որոնք նոր պահանջներ են առաջադրում բիզնեսի արժեքի գնահատման մեթոդաբանությանը։ Աշխատությունը եզրակացնում է, որ ծառայությունների ոլորտում բիզնեսի գնահատման արդյունավետ իրականացումը պահանջում է համալիր մոտեցում, որը համադրում է ֆինանսական վերլուծությունը, շուկայի գնահատումը և ոչ նյութական գործոնների հաշվառումը:

Բժշկություն

Աշխատանքը նվիրված է բացարձակ գլաուկոմայի բուժման ժամանակ դիոդային լազերի կիրառմամբ կոնտակտային տրանսսկլերալ ցիկլոֆոտոկոագուլյացիայի մեթոդի ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է գնահատել այս վիրաբուժական միջամտության արդյունավետությունը, կիրառման հնարավորությունները և կլինիկական արդյունքները այն հիվանդների մոտ, որոնց մոտ գլաուկոմատոզ գործընթացը հասել է ծանր կամ վերջնային փուլերի և պահպանողական կամ այլ բուժական միջոցները բավարար արդյունք չեն ապահովում։ Ուսումնասիրության հիմքում ընկած է աչքի ներակնային ճնշման նվազեցման և ցավային ախտանշանների վերահսկման խնդիրը, քանի որ ծանր գլաուկոմայի դեպքում հիվանդության երկարատև ընթացքը կարող է հանգեցնել տեսողական ֆունկցիայի խիստ սահմանափակման և աչքի ցավոտ վիճակի զարգացման։ Մեթոդի էությունն այն է, որ դիոդային լազերային էներգիան արտաքինից ուղղվում է թարթչային մարմնի շրջանում՝ նպատակ ունենալով նվազեցնել ներակնային հեղուկի արտադրությունը և դրանով նպաստել ներակնային ճնշման կարգավորմանը։ Աշխատանքում կարող են ուսումնասիրվել միջամտության տեխնիկական առանձնահատկությունները, լազերային ազդեցության պարամետրերը, բուժման ցուցումները և հակացուցումները, ինչպես նաև հիվանդների նախավիրահատական և հետվիրահատական վիճակների համեմատական գնահատումը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում բուժման արդյունքների օբյեկտիվ գնահատմանը՝ ներակնային ճնշման փոփոխության, ցավային համախտանիշի նվազման, աչքի վիճակի կայունացման և հնարավոր բարդությունների հաճախականության միջոցով։ Ուսումնասիրությունը կարող է ներառել հիվանդների կլինիկական տվյալների վերլուծություն՝ բուժումից առաջ և հետո ստացված արդյունքների համադրմամբ։ Կարևոր է նաև գնահատել մեթոդի արդյունավետությունը տարբեր կլինիկական իրավիճակներում, քանի որ հիվանդության ծանրությունը, նախկինում կատարված վիրահատությունները, աչքի հյուսվածքների վիճակը և ուղեկցող հիվանդությունները կարող են ազդել բուժման արդյունքի վրա։ Աշխատանքի առանձին ուղղություն է հետվիրահատական շրջանի ուսումնասիրությունը։ Դիտարկվում են հնարավոր բորբոքային երևույթները, ներակնային ճնշման ժամանակավոր փոփոխությունները, ցավի բնույթի փոփոխությունը և այլ անցողիկ կամ երկարատև բարդություններ։ Նման տվյալների վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս գնահատել ոչ միայն մեթոդի արդյունավետությունը, այլև դրա անվտանգությունը և կիրառման օպտիմալ պայմանները։ Հետազոտությունը կարևորում է նաև այն հանգամանքը, որ բացարձակ գլաուկոմայի դեպքում բուժման հիմնական նպատակը կարող է տարբերվել վաղ փուլերի գլաուկոմայի բուժման նպատակներից։ Երբ տեսողական ֆունկցիան արդեն խիստ կորցված է, առաջնային նշանակություն են ստանում աչքի ցավի վերացումը կամ նվազեցումը, ներակնային ճնշման վերահսկումը և աչքի պահպանման հնարավորությունը։ Այս համատեքստում ցիկլոֆոտոկոագուլյացիան դիտարկվում է որպես ցիկլոդեստրուկտիվ միջամտություն, որի միջոցով հնարավոր է ազդել ներակնային հեղուկի արտադրության վրա։ Աշխատանքը կարող է համեմատել մեթոդի արդյունքները այլ վիրաբուժական կամ պահպանողական մոտեցումների հետ՝ գնահատելով դրա տեղը ծանր և բարդ ընթացքով գլաուկոմայի բուժման ռազմավարության մեջ։ Հետազոտության արդյունքները կարող են հիմք հանդիսանալ բուժման ցուցումների հստակեցման, լազերային ազդեցության պարամետրերի ընտրության և հիվանդների հետվիրահատական հսկողության կատարելագործման համար։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը համադրում է ակնաբուժական վիրաբուժության, լազերային բժշկության և կլինիկական հետազոտության մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով գնահատել դիոդային լազերով կոնտակտային տրանսսկլերալ ցիկլոֆոտոկոագուլյացիայի արդյունավետությունն ու անվտանգությունը բացարձակ գլաուկոմայի ծանր դեպքերում։ Թեման ունի կարևոր կլինիկական նշանակություն, քանի որ նման հիվանդների բուժման դեպքում անհրաժեշտ է ընտրել այնպիսի միջամտություն, որը հնարավորինս արդյունավետորեն վերահսկում է ներակնային ճնշումը, նվազեցնում ցավը և սահմանափակում հիվանդության հետագա բարդությունների վտանգը։

Գրականություն

Գրական ստեղծագործություն, որի վերնագիրը ներկայացնում է լեռնային միջավայրում գտնվող գյուղը՝ որպես պատմության հնարավոր հիմնական տարածք։ Լեռների վրա տեղակայված գյուղը կարող է հանդես գալ ոչ միայն որպես գործողությունների վայր, այլև որպես բնակիչների կենսակերպը, փոխհարաբերությունները, սովորույթներն ու աշխարհայացքը ձևավորող միջավայր։ Նման թեմայով ստեղծագործություններում կարող են պատկերվել գյուղական առօրյան, բնության հետ մարդու կապը, համայնքային կյանքի առանձնահատկությունները, ավանդույթների պահպանումը և մարդկանց առջև ծառացած դժվարությունները։ Լեռնային բնապատկերը կարող է ընդգծել գյուղի առանձնացվածությունը, բնակիչների կյանքի պայմանները և արտաքին աշխարհի հետ նրանց կապը։ Ստեղծագործությունը կարող է հետաքրքրություն ներկայացնել նաև գյուղական բնակավայրերի պատկերման, բնության նկարագրության և XIX դարի հայերեն գրականության թեմատիկ առանձնահատկությունների ուսումնասիրության համար։ Այն կարող է օգտակար լինել այն ընթերցողների համար, ովքեր հետաքրքրվում են գյուղական կյանքի, մարդկային հարաբերությունների և բնության ու հասարակության փոխազդեցության գրական արտացոլմամբ։ Սակայն միայն վերնագրի հիման վրա հնարավոր չէ հաստատել ստեղծագործության հեղինակը, գրական ժանրը, սյուժեն կամ այն, թե ներկայացված գյուղն իրական բնակավայր է, թե գեղարվեստական միջավայր։ Հստակ տեղեկություններ ստանալու համար անհրաժեշտ է ուսումնասիրել բնագիրը կամ գրքի բովանդակությունը։

Կրոն

Այս աշխատությունը հայ եկեղեցու դավանանքի համառոտ և համակարգված ներկայացումն է, որի նպատակն է ընթերցողին ծանոթացնել Հայ Առաքելական Եկեղեցու հավատքի հիմնական դրույթներին, պատմական ձևավորմանը, եկեղեցական կարգին, ծեսերին և հոգևոր ավանդույթներին։ Գիրքը կազմել է քահանա Սարգիս Մաքսիմաջյանը և առաջին անգամ հրատարակվել է 1899 թվականին Ռոստովում, իսկ երկրորդ հրատարակությունը լույս է տեսել 1909 թվականին։ Աշխատությունը կազմված է մի քանի հիմնական բաժիններից, որոնցում անդրադարձ է կատարվում Հայ եկեղեցու պատմությանը, դավանությանը, Սուրբ Երրորդության խորհրդին, եկեղեցու խորհրդանիշներին, ծագմանը, նվիրապետական կարգին, տոներին և պահքերին։ Աշխատության հիմնական նպատակը ոչ միայն եկեղեցական ուսմունքի դրույթների շարադրումն է, այլև Հայ Եկեղեցու վերաբերյալ տարածված սխալ պատկերացումների պարզաբանումը։ Հեղինակը հատկապես կարևորում է այն հանգամանքը, որ հայ եկեղեցական ավանդության մասին ոչ բավարար գիտելիքները կարող են հանգեցնել սխալ կամ թյուր մեկնաբանությունների։ Այդ պատճառով գիրքը կառուցված է բացատրական սկզբունքով՝ փորձելով մատչելի ձևով ներկայացնել եկեղեցու հավատքի հիմքերը և դրանց պատմական ու աստվածաբանական հիմնավորումները։ Դավանաբանական հատվածներում ուշադրություն է դարձվում քրիստոնեական հիմնական հավատալիքներին՝ Սուրբ Երրորդությանը, Քրիստոսի անձին և փրկագործությանը, Եկեղեցու նշանակությանը, խորհուրդներին և քրիստոնեական պաշտամունքին։ Հայ Եկեղեցու դավանանքի ներկայացումը կարևոր է նաև այն պատճառով, որ դրա պատմական առանձնահատկությունները ձևավորվել են հին արևելյան քրիստոնեական ավանդույթի շրջանակում։ Հայ Առաքելական Եկեղեցին պատկանում է Հին Արևելյան ուղղափառ եկեղեցիների ընտանիքին և չի ընդունում Քաղկեդոնի ժողովի որոշումները, իսկ նրա դավանաբանական ավանդության աղբյուրների շարքում կարևոր դեր ունեն Հավատո հանգանակները, եկեղեցական ժողովների որոշումները և հեղինակավոր հայրերի ու աստվածաբանների երկերը։ Ուսումնասիրության կարևոր կողմերից է եկեղեցու պատմական զարգացման և նրա դավանանքի փոխկապակցվածության ներկայացումը։ Հայոց քրիստոնեական ինքնությունը ձևավորվել է վաղ քրիստոնեական դարաշրջանից սկսած, իսկ Հայ Եկեղեցին դարերի ընթացքում ոչ միայն պահպանել է կրոնական ավանդույթը, այլև դարձել է հայ ժողովրդի ազգային և մշակութային կյանքի կարևորագույն հաստատություններից մեկը։ Այս տեսանկյունից աշխատությունը կարելի է դիտարկել նաև որպես հայ ժողովրդի հոգևոր պատմության վերաբերյալ աղբյուր։ Գիրքը արժեքավոր է հատկապես 19-րդ դարի վերջի հայ հասարակության կրոնական և մշակութային միջավայրն ուսումնասիրելու համար։ Այդ ժամանակաշրջանում Հայ Եկեղեցու դավանանքի վերաբերյալ ռուսերեն լեզվով մատչելի և պարզաբանումներ պարունակող աշխատությունների անհրաժեշտությունը կապված էր նաև Ռուսական կայսրության բազմադավան միջավայրում հայերի և այլ քրիստոնեական համայնքների փոխհարաբերությունների հետ։ Ավելի վաղ՝ 1799 թվականին, ռուսերեն էր հրատարակվել Հայ Եկեղեցու քրիստոնեական հավատքի վերաբերյալ կարևոր մի աշխատություն, իսկ 19-րդ դարում ռուսերենով ստեղծվել և տարածվել են Հայ Եկեղեցու դավանանքին ու պատմությանը նվիրված մի շարք ուսումնասիրություններ։ Այս շարքում Մաքսիմաջյանի աշխատությունը առանձնանում է իր ավելի հանրամատչելի և բացատրական բնույթով։ Այն նախատեսված էր ոչ միայն մասնագետների, այլև այն ընթերցողների համար, ովքեր ցանկանում էին ընդհանուր պատկերացում կազմել Հայ Եկեղեցու հավատքի և եկեղեցական կյանքի մասին։ Այդ պատճառով նյութը կարևոր է նաև որպես հայ կրոնական ինքնության ներկայացման պատմական օրինակ։ Աշխատության մեջ եկեղեցական կազմակերպության վերաբերյալ տեղեկությունները հնարավորություն են տալիս հասկանալու Հայ Եկեղեցու նվիրապետական կառուցվածքը, հոգևոր աստիճանները և եկեղեցական իշխանության համակարգը։ Տոների և պահքերի վերաբերյալ բաժինները, իրենց հերթին, ներկայացնում են հայկական եկեղեցական օրացույցի և ծիսական կյանքի առանձնահատկությունները՝ ցույց տալով, թե ինչպես է դավանանքը արտահայտվում ոչ միայն տեսական ուսմունքի, այլև հավատացյալի առօրյա հոգևոր կյանքի մեջ։ Հայ Եկեղեցու հավատքի վերաբերյալ նման աշխատությունների կարևորությունը մեծ էր նաև այն պատճառով, որ 19-րդ դարում ռուսական հասարակության մեջ երբեմն տարածվում էին Հայ Եկեղեցու դավանանքի մասին սխալ պատկերացումներ։ 19-րդ դարի ռուս-հայ եկեղեցական հարաբերությունների պատմությանը վերաբերող աղբյուրները ցույց են տալիս, որ Հայ Եկեղեցու դավանանքը տարբեր ժամանակներում դարձել էր նաև աստվածաբանական և հասարակական քննարկումների առարկա։ Այդ համատեքստում գիրքը կարելի է դիտարկել որպես Հայ Եկեղեցու ինքնաներկայացման և սեփական դավանաբանական դիրքորոշումների պարզաբանման փորձ։ Աշխատության պատմական արժեքը պայմանավորված է նաև նրա մատենագիտական հազվադեպությամբ։ Առաջին հրատարակությունը՝ 1899 թվականի, ունեցել է 61 էջ, իսկ երկրորդ հրատարակությունը՝ 1909 թվականի, նույնպես 61 էջ ծավալով է ներկայացվում մատենագիտական աղբյուրներում։ Այսպիսով, այն ոչ միայն կրոնագիտական ուսումնասիրություն է, այլև 19-րդ դարի վերջի հայ եկեղեցական մտքի և հայ համայնքային կյանքի պատմական վկայություն։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատությունը կարևոր է Հայ Եկեղեցու դավանանքի հիմնական դրույթները, նրա պատմական ինքնագիտակցությունը, եկեղեցական կառուցվածքը և ծիսական ավանդույթները հասկանալու համար։ Այն կարող է հետաքրքրել հայ եկեղեցու պատմությամբ, հայագիտությամբ, աստվածաբանությամբ, կրոնագիտությամբ, հայ-ռուսական եկեղեցական հարաբերություններով և 19-րդ դարի հայկական համայնքների մշակութային կյանքով զբաղվող հետազոտողներին, պատմաբաններին, աստվածաբաններին, ուսանողներին և ընթերցողներին։

Պատմություն

Աշխատությունը միջնադարյան հայ պատմագրության կարևորագույն երկերից մեկն է, որի հեղինակն է XII դարի նշանավոր պատմիչ և հոգևորական Սամուէլ Քահանայ Անեցին։ Այս ստեղծագործությունը համարվում է համաշխարհային և հայկական պատմության համառոտ, սակայն արժեքավոր ժամանակագրական ժողովածու, որտեղ հեղինակը փորձել է մեկտեղել տարբեր պատմիչների տեղեկությունները և ներկայացնել աշխարհի ու հայ ժողովրդի պատմական ընթացքը՝ սկսած աստվածաշնչյան ժամանակներից մինչև իր ապրած դարաշրջանը։ Գիրքը գրված է գրաբարով և առանձնանում է իր ժամանակագրական կառուցվածքով, որտեղ իրադարձությունները ներկայացվում են հաջորդական ու համեմատական ձևով՝ ընդգրկելով տարբեր ժողովուրդների պատմությունները, թագավորությունների փոփոխությունները, պատերազմները, եկեղեցական իրադարձությունները և քաղաքական զարգացումները։ Սամուէլ Անեցին մեծ ուշադրություն է դարձնում հատկապես հայկական պետականության, Բագրատունիների թագավորության, հայկական իշխանական տների, ինչպես նաև տարածաշրջանային քաղաքական փոփոխությունների նկարագրությանը։ Աշխատության մեջ արտացոլված են նաև բյուզանդական, պարսկական, արաբական և այլ պետությունների պատմական գործընթացները, որոնք առնչվում էին Հայաստանի ճակատագրին։ «Հավաքմունք ի գրոց պատմագրաց»-ը կարևոր նշանակություն ունի, քանի որ հեղինակը օգտվել է ավելի վաղ շրջանի բազմաթիվ աղբյուրներից, որոնցից մի քանիսը հետագայում կորել են, և այդպիսով նրա գիրքը պահպանել է եզակի պատմական տեղեկություններ։ Ստեղծագործությունն աչքի է ընկնում համառոտ, սակայն բովանդակալից շարադրանքով, պատմական փաստերի խտությամբ և միջնադարյան հայ պատմագիտական մտածողության առանձնահատկություններով։ Այն մեծ արժեք ունի ոչ միայն որպես պատմագիտական աղբյուր, այլև որպես միջնադարյան հայ գրական լեզվի և մշակութային մտածողության վկայություն։ Գիրքը լայնորեն օգտագործվում է հայոց միջնադարյան պատմության, ժամանակագրության և աղբյուրագիտության ուսումնասիրություններում և համարվում է հայ մատենագրության կարևորագույն հուշարձաններից մեկը։