Краткий очерк вероисповедения Армянской церкви (1899)

Այլ առարկաներ

Այս ինֆորմացիոն ցանկը ներկայացնում է օտար լեզուներով նոր լույս տեսած և գրադարանային հավաքածուներում համալրված գրքերի համակարգված մատենագիտական ցուցակը՝ նպատակ ունենալով ընթերցողներին, գիտաշխատողներին, ուսանողներին և մասնագետներին տրամադրել արդիական տեղեկատվություն միջազգային հրատարակչական դաշտում թողարկված նոր գրականության վերաբերյալ։ Ցանկում ընդգրկված են տարբեր լեզուներով հրատարակված գիտական, գեղարվեստական, հասարակական-քաղաքական, տեխնիկական և մշակութային բնույթի աշխատություններ, որոնք արտացոլում են համաշխարհային գիտության, մշակույթի և հասարակական մտքի զարգացման ժամանակակից միտումները։ Հրատարակությունը ծառայում է որպես տեղեկատվական ռեսուրս, որը հնարավորություն է տալիս արագ կողմնորոշվել օտարալեզու նոր գրականության մեջ, ծանոթանալ տարբեր երկրների հեղինակների և հետազոտողների աշխատանքներին, ինչպես նաև ընտրել համապատասխան աղբյուրներ ուսումնական, գիտահետազոտական և մասնագիտական գործունեության համար։ Այն նպաստում է միջազգային գիտելիքների տարածմանը, միջմշակութային հաղորդակցության զարգացմանը և համաշխարհային գրական ու գիտական ժառանգության հասանելիության ընդլայնմանը։

Զբոսաշրջություն (Տուրիզմ)

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի առողջարանային նշանակություն ունեցող քաղաքների սոցիալ-տնտեսական, զբոսաշրջային և տարածքային զարգացման հնարավորությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում բնական բուժիչ ռեսուրսների, կլիմայական պայմանների, հանքային ջրերի, հանգստի և առողջության վերականգնման համար նպաստավոր միջավայրի արդյունավետ օգտագործումն է՝ քաղաքների երկարաժամկետ զարգացման համատեքստում։ Քննվում են առողջարանային տնտեսության ձևավորման և գործունեության առանձնահատկությունները, զբոսաշրջային ու առողջարարական ծառայությունների ենթակառուցվածքները, հյուրանոցային տնտեսությունը, տրանսպորտային հասանելիությունը, հանրային տարածքների կազմակերպումը և սպասարկման ոլորտի զարգացման հնարավորությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում առողջարանային քաղաքների մրցունակության բարձրացմանը, ծառայությունների բազմազանեցմանը, այցելուների համար ամբողջ տարվա ընթացքում գրավիչ առաջարկների ձևավորմանը և տեղական տնտեսական ակտիվության խթանմանը։ Դիտարկվում է բնական բուժիչ ռեսուրսների պահպանության և տնտեսական օգտագործման միջև հավասարակշռության խնդիրը, քանի որ առողջարանային կենտրոնների զարգացման հեռանկարները անմիջականորեն կապված են շրջակա միջավայրի որակի և բնական պաշարների կայուն օգտագործման հետ։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում քաղաքաշինական զարգացման հարցը՝ ներառելով բնակավայրերի տարածական կազմակերպումը, կանաչ տարածքների պահպանումը, ենթակառուցվածքների արդիականացումը և պատմամշակութային միջավայրի ներառումը զբոսաշրջային առաջարկներում։ Հետազոտության շրջանակում կարող են գնահատվել ներդրումային հնարավորությունները, փոքր և միջին ձեռնարկատիրության մասնակցությունը, նոր աշխատատեղերի ստեղծման ներուժը և առողջարանային գործունեության ազդեցությունը տեղական բնակչության սոցիալ-տնտեսական պայմանների վրա։ Ուսումնասիրվում է նաև առողջարանային, առողջապահական, հանգստի, մշակութային և բնապահպանական զբոսաշրջության փոխկապակցման հնարավորությունը՝ քաղաքների ավելի ամբողջական զբոսաշրջային կերպար ձևավորելու նպատակով։ Զարգացման հեռանկարների գնահատման ժամանակ կարևոր են կառավարման արդյունավետությունը, պետական և մասնավոր հատվածների համագործակցությունը, ներդրումային միջավայրի բարելավումը և տարածքային զարգացման ծրագրերի համակարգումը։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է զբոսաշրջության տնտեսագիտության, քաղաքային և տարածքային զարգացման, առողջարանային տնտեսության ու տարածաշրջանային կառավարման մոտեցումները՝ ուսումնասիրելով առողջարանային քաղաքների տնտեսական ներուժի արդյունավետ և կայուն օգտագործման հնարավոր ուղղությունները։

Աշխարհագրություն

Այս թեման վերաբերում է Հայաստանի Հանրապետության արդյունաբերական ջրօգտագործման տարածքային բաշխման և կառավարման աշխարհագրական հիմնախնդիրներին՝ ընդգծելով ջրային ռեսուրսների անհամաչափ տեղաբաշխումը, արդյունաբերական կենտրոնների դիրքավորումը և բնապահպանական սահմանափակումները։ Հայաստանը համարվում է ջրային ռեսուրսներով համեմատաբար սահմանափակ երկիր, որտեղ ջրերի հիմնական պաշարները կենտրոնացած են լեռնային շրջաններում և գետային ավազաններում, մինչդեռ արդյունաբերական արտադրության զգալի մասը կենտրոնացած է քաղաքային և ցածրադիր գոտիներում, հատկապես Երևանում և մի շարք արդյունաբերական հանգույցներում։ Այս անհամապատասխանությունը ստեղծում է ջրի տեղափոխման, բաշխման և արդյունավետ օգտագործման լուրջ խնդիրներ։ Արդյունաբերական ջրօգտագործման կարևոր խնդիրներից է նաև ջրային ռեսուրսների որակի վատթարացումը՝ կապված արտադրական արտանետումների, անբավարար մաքրման համակարգերի և տեխնոլոգիական հին ենթակառուցվածքների հետ։ Բացի այդ, որոշ արդյունաբերական ճյուղեր՝ հատկապես քիմիական, մետաղագործական և սննդարդյունաբերական ոլորտները, ունեն բարձր ջրատարածական պահանջներ, ինչը ուժեղացնում է ճնշումը սահմանափակ ջրային պաշարների վրա։ Աշխարհագրական տեսանկյունից խնդիր է նաև ջրային ռեսուրսների անհավասար տարածաշրջանային հասանելիությունը, երբ որոշ մարզերում կա ջրի սեզոնային պակաս, իսկ մյուսներում՝ հարաբերական առատություն, սակայն թույլ արդյունաբերական զարգացում։ Այս իրավիճակը պահանջում է արդյունավետ տարածքային պլանավորում, ջրի ռացիոնալ օգտագործման տեխնոլոգիաների ներդրում, վերամշակված ջրի կիրառման ընդլայնում և ջրային տնտեսության պետական կառավարման կատարելագործում։ Այսպիսով, Հայաստանի արդյունաբերական ջրօգտագործման հիմնախնդիրների լուծումը կախված է ինչպես աշխարհագրական առանձնահատկությունների ճիշտ հաշվառումից, այնպես էլ ժամանակակից տեխնոլոգիաների և կայուն զարգացման սկզբունքների ներդրումից։

Լրագրություն

Այս աշխատությունը նվիրված է հեռուստատեսության՝ որպես զանգվածային հաղորդակցության կարևորագույն միջոցներից մեկի գործառույթների, զարգացման հիմնական միտումների և հետագա հեռանկարների ուսումնասիրությանը։ Աշխատանքում հեռուստատեսությունը դիտարկվում է ոչ միայն որպես տեղեկատվության տարածման, այլև հասարակական կարծիքի ձևավորման, կրթական և մշակութային արժեքների փոխանցման, ժամանցի կազմակերպման և հանրային քննարկումների խթանման կարևոր գործիք։ Ուսումնասիրության շրջանակում վերլուծվում են հեռուստատեսային հաղորդակցության առանձնահատկությունները, լսարանի հետ փոխգործակցության ձևերը և այն մեխանիզմները, որոնց միջոցով հեռուստատեսային բովանդակությունը կարող է ազդել հասարակական գիտակցության, վարքագծի և արժեքային պատկերացումների վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հեռուստատեսության զարգացման պատմական փուլերին և տեխնոլոգիական փոփոխությունների ազդեցությանը ոլորտի կառուցվածքի ու բովանդակության վրա։ Թվայնացումը, ինտերնետի տարածումը, առցանց հարթակների զարգացումը, ըստ պահանջի տեսանյութերի հասանելիությունը և սոցիալական մեդիայի աճող դերակատարությունը էապես փոխել են ինչպես հեռուստատեսային արտադրության, այնպես էլ բովանդակության տարածման և սպառման ավանդական մոդելները։ Աշխատանքը կարող է անդրադառնալ նաև հեռուստաընկերությունների մրցակցությանը, լսարանի մասնատմանը, նոր բիզնես մոդելների ձևավորմանը, լրագրողական չափանիշների պահպանմանը և մեդիաարտադրանքի որակի խնդիրներին։ Հեռուստատեսության ապագա հեռանկարների դիտարկման շրջանակում կարևորվում է ավանդական հեռարձակման և թվային մեդիայի փոխներթափանցումը, նոր տեխնոլոգիաների կիրառումը և լսարանի փոփոխվող պահանջներին հարմարվելու անհրաժեշտությունը։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս հասկանալու, թե ինչպես է հեռուստատեսությունը վերափոխվում տեխնոլոգիական և սոցիալական փոփոխությունների պայմաններում և ինչպիսի դեր կարող է պահպանել ժամանակակից բազմահարթակ մեդիա միջավայրում։

Տնտեսագիտություն

Աշխատությունը նվիրված է կազմակերպություններում մարդկային ռեսուրսների կառավարման արդյունավետության բարձրացման հիմնական ուղղությունների ուսումնասիրությանը՝ փոփոխվող տնտեսական և կազմակերպական միջավայրի պայմաններում՝ Հայաստանի Հանրապետության օրինակով։ Հետազոտության շրջանակում մարդկային ռեսուրսները դիտարկվում են որպես կազմակերպության մրցունակության, արտադրողականության և երկարաժամկետ զարգացման կարևոր գործոն, իսկ դրանց արդյունավետ կառավարումը՝ փոփոխություններին հարմարվելու հիմնական նախապայմաններից մեկը։ Վերլուծվում են աշխատակիցների հավաքագրման և ընտրության, աշխատանքի կազմակերպման, մասնագիտական զարգացման, վերապատրաստման, կատարողականի գնահատման, մոտիվացիայի և վարձատրության համակարգերի կատարելագործման հնարավորությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում կազմակերպական փոփոխությունների ազդեցությանը աշխատակիցների վարքագծի, աշխատանքի արդյունավետության և մասնագիտական պահանջների վրա։ Քննության են առնվում տեխնոլոգիական զարգացումների, թվայնացման, աշխատանքի նոր ձևերի, մրցակցային միջավայրի և կառավարման մոտեցումների փոփոխության հետևանքով մարդկային ռեսուրսների կառավարման համակարգում առաջացող նոր խնդիրները։ Կարևորվում է աշխատակիցների գիտելիքների ու կարողությունների շարունակական զարգացումը, քանի որ կազմակերպության հաջող հարմարվողականությունը մեծապես կախված է անձնակազմի պատրաստվածությունից և նոր պայմաններում արդյունավետ աշխատելու կարողությունից։ Վերլուծվում են նաև կազմակերպական մշակույթի, ղեկավարության ոճի, ներքին հաղորդակցության և աշխատակիցների ներգրավվածության ազդեցությունները փոփոխությունների իրականացման արդյունքների վրա։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է փոփոխությունների նկատմամբ հնարավոր դիմադրության պատճառների բացահայտումը և դրա նվազեցման կառավարչական մեխանիզմների ուսումնասիրությունը։ Հայաստանի կազմակերպությունների օրինակով դիտարկվում են աշխատաշուկայի առանձնահատկությունները, որակյալ մասնագետների ներգրավման և պահպանման խնդիրները, մասնագիտական հմտությունների պահանջարկի փոփոխությունները և ժամանակակից կառավարման մեթոդների ներդրման հնարավորությունները։ Անդրադարձ է կատարվում նաև մարդկային ռեսուրսների կառավարման թվային գործիքների կիրառմանը, տվյալների վրա հիմնված որոշումների ընդունմանը և անձնակազմի կառավարման գործընթացների ավտոմատացմանը։ Կարևորվում է այնպիսի համակարգի ձևավորումը, որը հնարավորություն կտա կազմակերպության ռազմավարական նպատակները համադրել աշխատակիցների մասնագիտական զարգացման և արդյունավետ աշխատանքի խթանման հետ։ Աշխատությունը գործնական նշանակություն ունի կազմակերպությունների կառավարման համակարգերի կատարելագործման, աշխատանքի արտադրողականության բարձրացման, փոփոխությունների արդյունավետ իրականացման և Հայաստանի կազմակերպություններում մարդկային ռեսուրսների կառավարման ժամանակակից ու ճկուն մեխանիզմների զարգացման համար։

Այլ առարկաներ

Այս աշխատանքը նվիրված է Քուվեյթում ձևավորված և զարգացած հայկական մամուլի ուսումնասիրությանը՝ որպես ազգային ինքնության պահպանման, հայ համայնքի համախմբման և սերունդների միջև մշակութային կապի շարունակականության կարևոր միջոցի։ Հետազոտության կենտրոնում գտնվում է Քուվեյթի հայ համայնքի հասարակական, մշակութային և ազգային կյանքում մամուլի ունեցած դերը, ինչպես նաև հայկական պարբերականների միջոցով լեզվի, պատմական հիշողության, ազգային արժեքների և մշակութային ժառանգության պահպանման գործընթացը։ Աշխատանքում դիտարկվում են հայկական մամուլի ձևավորման նախադրյալները, զարգացման փուլերը, պարբերականների բովանդակային ուղղությունները և դրանց կապը համայնքի առօրյա կյանքի հետ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հայերեն լեզվի պահպանման և տարածման խնդրին, քանի որ մամուլը սփյուռքյան պայմաններում կարող է կարևոր դեր ունենալ հատկապես այն միջավայրում, որտեղ հայկական համայնքը գտնվում է այլ լեզվական և մշակութային ազդեցությունների ներքո։ Պարբերականներում տեղ գտած հասարակական, կրթական, մշակութային, պատմական և ազգային թեմաների միջոցով ներկայացվում են համայնքի խնդիրները, ձեռքբերումները, կազմակերպությունների գործունեությունը, կրթական նախաձեռնությունները և ազգային կյանքի կարևոր իրադարձությունները։ Ուսումնասիրությունը ցույց է տալիս նաև, որ մամուլը միայն տեղեկատվության փոխանցման միջոց չէ, այլև համայնքային ինքնակազմակերպման և ազգային ինքնագիտակցության ձևավորման հարթակ։ Այն նպաստում է Հայաստանի և սփյուռքի միջև կապերի պահպանմանը, հայկական պատմության ու մշակույթի վերաբերյալ գիտելիքների փոխանցմանը և տարբեր սերունդների միջև ազգային արժեքների շարունակականությանը։ Աշխատանքը կարող է կարևոր նշանակություն ունենալ Քուվեյթի հայկական համայնքի պատմության, սփյուռքահայ մամուլի զարգացման և հայապահպանության մեխանիզմների ուսումնասիրության համար՝ ցույց տալով, թե ինչպես կարող է մամուլը գործել որպես ազգային ինքնության պահպանման գործիք բազմամշակութային միջավայրում։ Ընդհանուր առմամբ, հետազոտությունը ընդգծում է հայկական մամուլի կարևորությունը սփյուռքի հասարակական և մշակութային կյանքում՝ այն դիտարկելով որպես լեզվի, պատմական հիշողության, ազգային գիտակցության և համայնքային միասնականության պահպանմանը նպաստող կարևոր կառույց։