Ճակատագրին ընդառաջ - Հրանտ Աբրահամյան

Աշխարհագրություն

Այս աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի գետերի հոսքի փոփոխականության, դրա ձևավորման հիմնական օրինաչափությունների և գլոբալ կլիմայական փոփոխությունների պայմաններում ապագա զարգացումների կանխատեսման համապարփակ ուսումնասիրությանը։ Աշխատության առանցքում ջրային ռեսուրսների կարևորագույն բաղադրիչներից մեկի՝ գետային հոսքի երկարաժամկետ փոփոխությունների բացահայտումն է, որը հատկապես նշանակալի է Հայաստանի նման լեռնային երկրի համար, որտեղ ջրային պաշարների ձևավորման և բաշխման վրա մեծ ազդեցություն ունեն տեղումների ռեժիմը, օդի ջերմաստիճանը, ձյան կուտակումը և հալոցքը, գետավազանների բարձրությունը, ռելիեֆը և այլ բնական գործոններ։ Ուսումնասիրության ընթացքում ուշադրություն է դարձվում գետերի հոսքի բազմամյա տատանումներին, դրանց սեզոնային և տարեկան առանձնահատկություններին, բարձր և ցածր ջրայնության ժամանակաշրջանների հերթագայությանը, ինչպես նաև տարբեր գետավազաններում հոսքի փոփոխությունների տարածական տարբերություններին։ Կարևոր տեղ է հատկացվում կլիմայական գործոնների և գետային հոսքի փոխկապակցվածության վերլուծությանը՝ պարզելու համար, թե ջերմաստիճանի և տեղումների փոփոխություններն ինչպիսի ազդեցություն կարող են ունենալ ջրային ռեժիմի վրա։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի գլոբալ կլիմայի փոփոխության հնարավոր հետևանքների գնահատումը, քանի որ ջերմաստիճանի բարձրացումը կարող է փոխել ձյան կուտակման և հալման ժամկետները, գարնանային հոսքի ձևավորման բնույթը, գոլորշիացման ինտենսիվությունը և տարվա ընթացքում ջրի բնական բաշխումը։ Աշխատության մեջ կիրառվող վերլուծական և կանխատեսման մոտեցումները հնարավորություն են տալիս գնահատել ոչ միայն արդեն արձանագրված փոփոխությունները, այլև ապագայում գետային հոսքի հնարավոր վարքը տարբեր կլիմայական պայմանների դեպքում։ Կանխատեսումները կարևոր են հատկապես ջրային ռեսուրսների երկարաժամկետ կառավարման համար, քանի որ գետերի հոսքի քանակական և սեզոնային փոփոխությունները կարող են անմիջականորեն անդրադառնալ խմելու և ոռոգման ջրամատակարարման, էներգետիկայի, գյուղատնտեսության, էկոհամակարգերի պահպանության և ջրային անվտանգության վրա։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս ավելի ամբողջական պատկերացում կազմել Հայաստանի ջրային համակարգերի խոցելիության և կլիմայական փոփոխությունների նկատմամբ դրանց արձագանքի մասին՝ ընդգծելով հիդրոլոգիական դիտարկումների շարունակականության, տվյալների գիտական վերլուծության և կանխատեսման մեթոդների կատարելագործման անհրաժեշտությունը։ Ուսումնասիրության արդյունքները կարող են կիրառվել ջրային ռեսուրսների կառավարման ռազմավարությունների մշակման, կլիմայի փոփոխությանը հարմարվողականության միջոցառումների պլանավորման, ջրային հաշվեկշռի գնահատման, հիդրոէներգետիկ և գյուղատնտեսական ծրագրերի հիմնավորման, ինչպես նաև Հայաստանի գետային էկոհամակարգերի պահպանության գործընթացներում։ Գիրքը կարող է օգտակար լինել հիդրոլոգների, կլիմայագետների, ջրային ռեսուրսների կառավարման մասնագետների, բնապահպանների, աշխարհագրագետների, հետազոտողների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Տնտեսագիտություն

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության հանքարդյունաբերության զարգացման ընթացքում ձևավորվող տնտեսական և էկոլոգիական հիմնախնդիրների համակողմանի ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության հիմքում այն գաղափարն է, որ հանքարդյունաբերությունը երկրի տնտեսության կարևոր ոլորտներից է, որը կարող է նպաստել արտադրության աճին, զբաղվածության ապահովմանը, արտահանման ծավալների ընդլայնմանը, ներդրումների ներգրավմանը և պետական ու համայնքային բյուջեների եկամուտների ձևավորմանը, սակայն միաժամանակ առաջացնում է շրջակա միջավայրի պահպանության, բնական ռեսուրսների արդյունավետ օգտագործման և սոցիալական պատասխանատվության լուրջ խնդիրներ։ Աշխատանքում ուսումնասիրվում են Հայաստանի հանքային ռեսուրսների ներուժը, հանքարդյունաբերության տնտեսական նշանակությունը, ոլորտի զարգացման հիմնական միտումները և դրա արդյունավետության վրա ազդող տնտեսական ու տեխնոլոգիական գործոնները։ Վերլուծվում է հանքարդյունաբերության ազդեցությունը երկրի տնտեսության տարբեր ոլորտների վրա՝ ներառյալ արդյունաբերությունը, արտաքին առևտուրը, զբաղվածությունը, ներդրումային գործունեությունը և տարածաշրջանային զարգացումը։ Միաժամանակ աշխատանքում հանքարդյունաբերությունը դիտարկվում է ոչ միայն որպես տնտեսական գործունեության ոլորտ, այլև որպես բնական միջավայրի վրա երկարաժամկետ ազդեցություն ունեցող համակարգ։ Հանքավայրերի շահագործման հետևանքով կարող են առաջանալ հողային ծածկույթի խախտումներ, ջրային ռեսուրսների աղտոտում կամ սպառում, օդի որակի վատթարացում, հանքարդյունաբերական թափոնների կուտակում, կենսաբազմազանության վրա ճնշում և բնական լանդշաֆտների փոփոխություն։ Ուսումնասիրության շրջանակում այդ ազդեցությունները դիտարկվում են դրանց տնտեսական և սոցիալական հետևանքների հետ փոխկապակցված՝ ընդգծելով այն հանգամանքը, որ բնապահպանական վնասների վերացումը կամ նվազեցումը նույնպես պահանջում է զգալի ֆինանսական և կազմակերպական ռեսուրսներ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հանքարդյունաբերական թափոնների և պոչամբարների կառավարմանը։ Թափոնների անվտանգ պահեստավորումը, դրանց ծավալների նվազեցումը, հնարավոր վերամշակումը և շահագործված տարածքների վերականգնումը ներկայացվում են որպես ոլորտի կայուն զարգացման կարևոր պայմաններ։ Քննարկվում է նաև ջրային ռեսուրսների օգտագործման խնդիրը, քանի որ հանքարդյունաբերական գործընթացները կարող են ազդել ինչպես ջրի քանակական հասանելիության, այնպես էլ դրա որակի վրա։ Աշխատանքը կարևորում է նաև հանքարդյունաբերության տնտեսական արդյունքների և բնապահպանական ծախսերի համադրումը։ Միայն արտադրության ծավալների, շահույթի կամ արտահանման ցուցանիշների հիման վրա ոլորտի արդյունավետությունը գնահատելը կարող է ամբողջական չլինել, եթե հաշվի չեն առնվում շրջակա միջավայրին հասցվող վնասները, բնական կապիտալի կորուստը, համայնքների վրա ազդեցությունը և ապագա սերունդների համար ռեսուրսների պահպանման անհրաժեշտությունը։ Այդ պատճառով հետազոտության մեջ կարևոր տեղ է զբաղեցնում կայուն զարգացման և կանաչ տնտեսության սկզբունքների կիրառումը հանքարդյունաբերության ոլորտում։ Ուսումնասիրվում են նաև ոլորտի պետական կարգավորման և բնապահպանական վերահսկողության հիմնախնդիրները։ Աշխատանքը դիտարկում է ընդերքօգտագործման գործընթացների իրավական և վարչական կարգավորումը, բնապահպանական պահանջների պահպանման վերահսկողությունը, ընկերությունների պատասխանատվությունը և հանքարդյունաբերական գործունեության հետևանքով առաջացած վնասների կանխարգելման ու փոխհատուցման մեխանիզմները։ Կարևորվում է նաև պետական կառույցների, հանքարդյունաբերական ընկերությունների, տեղական ինքնակառավարման մարմինների և ազդակիր համայնքների միջև արդյունավետ համագործակցության անհրաժեշտությունը։ Հատուկ ուշադրություն է հատկացվում հանրային մասնակցությանը, տեղեկատվության հասանելիությանը և որոշումների կայացման թափանցիկությանը, քանի որ հանքարդյունաբերական ծրագրերի հետևանքները հաճախ անմիջականորեն զգացվում են հանքավայրերի հարակից բնակավայրերում։ Աշխատանքում դիտարկվում են նաև տեխնոլոգիական արդիականացման հնարավորությունները։ Ժամանակակից և ռեսուրսախնայող տեխնոլոգիաների ներդրումը կարող է նպաստել հանքային հումքի ավելի արդյունավետ օգտագործմանը, էներգիայի և ջրի սպառման կրճատմանը, թափոնների նվազեցմանը և արտադրական գործընթացների բնապահպանական ազդեցության սահմանափակմանը։ Այս համատեքստում ոլորտի զարգացման նպատակ է դիտարկվում ոչ միայն հանքարդյունահանման ծավալների ավելացումը, այլև արտադրության տեխնոլոգիական արդյունավետության և բնապահպանական անվտանգության բարձրացումը։ Հետազոտությունը միավորում է տնտեսական, էկոլոգիական, կառավարչական և սոցիալական մոտեցումները՝ հանքարդյունաբերության զարգացման խնդիրները դիտարկելով որպես փոխկապակցված գործընթացների ամբողջություն։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը նպատակ ունի բացահայտելու Հայաստանի հանքարդյունաբերության զարգացման հիմնական տնտեսա-էկոլոգիական հակասությունները և առաջարկելու դրանց հաղթահարման այնպիսի ուղղություններ, որոնք հնարավորություն կտան օգտագործել երկրի հանքային ներուժը՝ միաժամանակ նվազեցնելով շրջակա միջավայրի վրա բացասական ազդեցությունը և ապահովելով երկարաժամկետ տնտեսական ու սոցիալական կայունություն։ Ուսումնասիրությունը կարող է հետաքրքրել տնտեսագետներին, բնապահպաններին, հանքարդյունաբերության և ընդերքօգտագործման մասնագետներին, պետական կառավարման և տեղական ինքնակառավարման ոլորտի ներկայացուցիչներին, ինչպես նաև բնական ռեսուրսների կառավարման, կայուն զարգացման և Հայաստանի տնտեսական ու բնապահպանական քաղաքականության հարցերով զբաղվող հետազոտողներին։

Այլ առարկաներ

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության Աշտարակի տարածաշրջանի կայուն ճարտարապետաքաղաքաշինական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է բացահայտել տարածաշրջանի տարածական, բնական, պատմամշակութային և սոցիալ-տնտեսական պայմանների փոխազդեցությունը և դրանց հիման վրա հիմնավորել կայուն ճարտարապետաքաղաքաշինական զարգացման հիմնական սկզբունքներն ու ուղղությունները։ Աշխատանքում տարածաշրջանի կառուցապատված միջավայրը դիտարկվում է որպես բնական լանդշաֆտի, բնակավայրերի, ենթակառուցվածքների, պատմական ժառանգության և ժամանակակից տնտեսական գործունեության փոխկապակցված համակարգ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում Աշտարակի տարածաշրջանի աշխարհագրական դիրքին, ռելիեֆին, կլիմայական պայմաններին, ջրային և հողային ռեսուրսներին, բնական լանդշաֆտներին և դրանց ազդեցությանը բնակավայրերի տարածական կառուցվածքի ձևավորման վրա։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է բնակավայրերի պատմական և ժամանակակից պլանավորման կառուցվածքի ուսումնասիրությունը։ Կարող են վերլուծվել բնակավայրերի տարածական ընդլայնման օրինաչափությունները, կենտրոնների և հասարակական տարածքների կազմակերպումը, բնակելի և արտադրական գոտիների փոխհարաբերությունները, տրանսպորտային և հետիոտնային կապերը, կանաչ տարածքները և ինժեներական ենթակառուցվածքները։ Կայուն քաղաքաշինության տեսանկյունից կարևոր է գնահատել կառուցապատման ինտենսիվության, հողօգտագործման արդյունավետության և բնական միջավայրի պահպանության միջև հավասարակշռությունը։ Աշխատանքը կարող է անդրադառնալ նաև տարածաշրջանի պատմամշակութային ժառանգությանը՝ ուսումնասիրելով պատմական բնակավայրերի կառուցվածքը, ավանդական ճարտարապետական ձևերը, հուշարձանները և դրանց ընդգրկումը ժամանակակից տարածական զարգացման համակարգում։ Այս մոտեցումը հնարավորություն է տալիս մշակութային ժառանգության պահպանությունը համադրել ժամանակակից քաղաքաշինական պահանջների և համայնքների զարգացման անհրաժեշտությունների հետ։ Առանձին ուշադրություն կարող է դարձվել բնական ռեսուրսների ռացիոնալ օգտագործմանը, էներգաարդյունավետ շինարարությանը, տեղական շինանյութերի կիրառմանը, կլիմայական պայմաններին համապատասխան ճարտարապետական լուծումներին և շրջակա միջավայրի վրա կառուցապատման ազդեցության նվազեցմանը։ Տարածաշրջանի կայուն զարգացման կարևոր բաղադրիչ կարող են լինել նաև գյուղատնտեսական տարածքների պահպանումը, զբոսաշրջային ներուժի օգտագործումը, կանաչ ենթակառուցվածքների զարգացումը և բնակավայրերի միջև ֆունկցիոնալ կապերի կատարելագործումը։ Հետազոտության շրջանակում կարող են մշակվել տարածքային զարգացման սցենարներ և քաղաքաշինական առաջարկություններ, որոնք միաժամանակ հաշվի են առնում բնակչության սոցիալական կարիքները, տնտեսական զարգացման հնարավորությունները, բնապահպանական սահմանափակումները և ճարտարապետական ժառանգության պահպանության պահանջները։ Աշխատանքի արդյունքները կարող են կիրառվել Աշտարակի տարածաշրջանի տարածքային պլանավորման, բնակավայրերի գլխավոր հատակագծերի և զարգացման ծրագրերի մշակման, նոր կառուցապատման կազմակերպման, պատմական միջավայրի պահպանության և բնական ռեսուրսների արդյունավետ կառավարման գործընթացներում։ Ընդհանուր առմամբ, հետազոտությունը կարևոր է տարածաշրջանի համար այնպիսի ճարտարապետաքաղաքաշինական զարգացման մոդելի ձևավորման տեսանկյունից, որը կապահովի տարածքի տնտեսական և սոցիալական առաջընթացը՝ միաժամանակ պահպանելով բնական լանդշաֆտը, պատմամշակութային ինքնատիպությունը և բնակավայրերի երկարաժամկետ կենսունակությունը։

Պատմություն

Աշխատությունը մատենագիտական բնույթի ուսումնասիրություն է, որը նպատակ ունի համակարգված ներկայացնելու հայ պատմագիտական գրականության ձևավորումը, հիմնական ուղղությունները և տարբեր ժամանակաշրջաններում ստեղծված պատմական աշխատությունների շրջանակը։ Նյութը համադրում է մատենագիտական տեղեկատվությունն ու պատմագիտական դիտարկումները՝ հնարավորություն տալով հետևելու հայ ժողովրդի անցյալին վերաբերող գրականության զարգացման ընթացքին, թեմատիկ ընդգրկմանը և գիտական ուսումնասիրության առաջնահերթությունների փոփոխություններին։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում պատմական սկզբնաղբյուրներին, տարեգրություններին, պատմագրական երկերին, գիտական ուսումնասիրություններին, ժողովածուներին և այլ հրատարակություններին, որոնք կարևոր դեր են ունեցել Հայաստանի ու հայ ժողովրդի պատմության ուսումնասիրման գործում։ Մատենագիտական նկարագրությունները հնարավորություն են տալիս կողմնորոշվելու տարբեր հեղինակների և աշխատությունների միջև, իսկ նյութի համակարգումը նպաստում է պատմագիտական գրականության ընդհանուր պատկերի ձևավորմանը։ Քննվում է հայ պատմագրական ավանդույթի շարունակականությունը՝ հին և միջնադարյան պատմիչներից մինչև հետագա շրջանի պատմագիտական ուսումնասիրություններ՝ ուշադրություն դարձնելով պատմական գիտելիքի փոխանցման և վերաիմաստավորման գործընթացներին։ Կարևոր տեղ կարող են զբաղեցնել Հայաստանի քաղաքական պատմությանը, սոցիալ-տնտեսական հարաբերություններին, մշակույթին, եկեղեցուն, միջազգային կապերին և տարբեր տարածաշրջաններում հայկական համայնքների պատմությանը վերաբերող աշխատությունները։ Մատենագիտական մոտեցումը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու նաև պատմական թեմաների ուսումնասիրվածության աստիճանը և տարբեր ժամանակաշրջաններում գիտական հետաքրքրությունների փոփոխությունները։ Առանձին նշանակություն ունի հայերենից բացի այլ լեզուներով հրատարակված հայագիտական և պատմագիտական գրականության ընդգրկումը, քանի որ հայոց պատմության ուսումնասիրությունը զարգացել է տարբեր գիտական և մշակութային կենտրոններում։ Նյութը կարող է կարևոր տեղեկություններ տրամադրել հրատարակությունների բովանդակային ուղղվածության, ժամանակագրական ընդգրկման և պատմագիտական նշանակության վերաբերյալ՝ ծառայելով որպես ուղեցույց հետագա ուսումնասիրությունների համար։ Միաժամանակ այն հնարավորություն է տալիս դիտարկելու մատենագիտությունը որպես պատմագիտության օժանդակ գիտակարգ, որի միջոցով հնարավոր է համակարգել մեծածավալ գիտական ժառանգությունը և հեշտացնել անհրաժեշտ աղբյուրների հայտնաբերումը։ Հրատարակությունը կարող է օգտակար լինել պատմաբանների, հայագետների, մատենագետների, գրադարանային մասնագետների և պատմական գրականությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար։ Այն արժեքավոր է նաև պատմագրության պատմության ուսումնասիրության տեսանկյունից, քանի որ մատենագիտական նյութերի համադրումը հնարավորություն է տալիս հետևելու ոչ միայն առանձին աշխատությունների գոյությանը, այլև հայոց պատմության վերաբերյալ գիտական մտքի զարգացման ընդհանուր ընթացքին։

Բժշկություն

Աշխատությունը նվիրված է բնական և սինթետիկ ծագման կատիոնային պորֆիրինների ու մետաղապորֆիրինների հակամանրէային հատկությունների համակողմանի ուսումնասիրությանը՝ ինչպես լաբորատոր պայմաններում, այնպես էլ կենդանի օրգանիզմում իրականացվող փորձարարական մոդելների միջոցով։ Հետազոտության կենտրոնում այս միացությունների կառուցվածքի, ֆիզիկաքիմիական հատկությունների և հակամանրէային ազդեցության միջև առկա կապերի բացահայտումն է։ Ուսումնասիրվում է տարբեր պորֆիրինային միացությունների ազդեցությունը միկրոօրգանիզմների կենսունակության, աճի և բջջային կառուցվածքների վրա՝ ուշադրություն դարձնելով դրանց նկատմամբ տարբեր մանրէների զգայունության առանձնահատկություններին։ Աշխատության մեջ համեմատվում են բնական և սինթետիկ միացությունների հակամանրէային ազդեցությունները, ինչպես նաև մետաղային կենտրոնի և մոլեկուլի կառուցվածքային առանձնահատկությունների հնարավոր ազդեցությունը կենսաբանական ակտիվության վրա։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում կատիոնային խմբերի նշանակությանը, քանի որ դրանք կարող են նպաստել միացությունների փոխազդեցությանը մանրէային բջջաթաղանթների հետ և պայմանավորել կենսաբանական ազդեցության ուժգնությունը։ In vitro ուսումնասիրությունների շրջանակում գնահատվում են հակամանրէային ակտիվության հիմնական ցուցանիշները, տարբեր միկրոօրգանիզմների արձագանքը և փորձարարական պայմանների ազդեցությունը ստացված արդյունքների վրա։ In vivo հատվածում դիտարկվում է ուսումնասիրվող միացությունների կենսաբանական ազդեցությունը կենդանի օրգանիզմում՝ ներառելով արդյունավետության, տանելիության և հնարավոր թունաբանական դրսևորումների գնահատման հարցերը։ Աշխատությունը կարևոր նշանակություն ունի նոր հակամանրէային նյութերի որոնման և պորֆիրինային միացությունների կենսաբժշկական կիրառությունների ուսումնասիրման տեսանկյունից։ Հետազոտության արդյունքները կարող են նպաստել մանրէային վարակների դեմ այլընտրանքային կամ լրացուցիչ մոտեցումների մշակմանը, ինչպես նաև ֆոտոդինամիկ և հարակից հակամանրէային տեխնոլոգիաների զարգացմանը։ Նյութը կարող է հետաքրքրել մանրէաբաններին, կենսաքիմիկոսներին, դեղագետներին, կենսաբժշկական հետազոտողներին, դեղագործական քիմիայի մասնագետներին, ասպիրանտներին և համապատասխան ոլորտների ուսանողներին։

Գյուղատնտեսություն

Աշխատությունը նվիրված է Հյուսիսային Խուզեստանի պայմաններում եգիպտացորենի ցանքերում ցեոլիտ պարունակող օրգանահանքային պարարտանյութերի տարբեր չափաքանակների կիրառման տնտեսական և բնապահպանական արդյունավետության ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության շրջանակում գնահատվում է պարարտացման տարբեր մակարդակների ազդեցությունը մշակաբույսի աճի, զարգացման և բերքատվության վրա՝ միաժամանակ հաշվի առնելով արտադրական ծախսերը, ստացվող բերքի տնտեսական արժեքը և գյուղատնտեսական արտադրության շահութաբերությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ցեոլիտի և օրգանական բաղադրիչների համակցված օգտագործման հնարավոր առավելություններին, քանի որ նման պարարտանյութերի կիրառումը կարող է նպաստել հողի ֆիզիկական և քիմիական հատկությունների բարելավմանը, սննդատարրերի ավելի արդյունավետ օգտագործմանը և բույսերի սնուցման պայմանների օպտիմալացմանը։ Աշխատության կարևոր ուղղություններից է տարբեր չափաքանակների համեմատական գնահատումը՝ առավել արդյունավետ տարբերակը բացահայտելու նպատակով, որը կապահովի բարձր բերքատվություն՝ առանց անհարկի նյութական ծախսերի և շրջակա միջավայրի վրա լրացուցիչ ծանրաբեռնվածության։ Ուսումնասիրվում են նաև պարարտանյութերի կիրառման տնտեսական ցուցանիշները, արտադրանքի ինքնարժեքը, հնարավոր եկամուտը և ներդրված միջոցների արդյունավետությունը։ Բնապահպանական տեսանկյունից ուշադրություն է դարձվում հողի բերրիության պահպանմանը, պարարտանյութերի ռացիոնալ օգտագործմանը և գյուղատնտեսական արտադրության կայունացմանը։ Հետազոտությունը կարող է օգտակար լինել ագրոնոմների, հողագետների, գյուղատնտեսական տնտեսագետների, ագրոէկոլոգների, ֆերմերային տնտեսությունների մասնագետների և գյուղատնտեսական արտադրության արդյունավետության ուսումնասիրությամբ զբաղվող հետազոտողների համար։