Этика социальной работы

Technology

Աշխատությունը նվիրված է լանջային պայմաններում չկառավարվող շարժման ժամանակ թրթուրավոր հերկման ագրեգատի դինամիկական և տեխնոլոգիական բնութագրերի ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում գյուղատնտեսական մեքենայական ագրեգատի շարժման կայունության, հետագծից շեղման, քարշային հատկությունների և հողի մշակման տեխնոլոգիական որակի միջև գոյություն ունեցող փոխկապակցվածություններն են։ Լանջի վրա աշխատելիս ագրեգատի վրա ազդող ուժերի հարաբերակցությունը տարբերվում է հարթ տեղանքում ձևավորվող պայմաններից, ինչի հետևանքով կարող են փոփոխվել շարժման ուղղությունը, աշխատանքային օրգանների դիրքը, քարշային դիմադրությունը և մշակվող շերտի պարամետրերը։ Քննության են առնվում թրթուրավոր շարժիչ համակարգի և հերկման գործիքի փոխազդեցության առանձնահատկությունները, ծանրության ուժի բաղադրիչների, հողի դիմադրության և մեքենայի կառուցվածքային պարամետրերի ազդեցությունը շարժման բնույթի վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում ագրեգատի լայնական և երկայնական դինամիկային, լանջի թեքության պայմաններում առաջացող կողմնային շեղումներին և դրանց ազդեցությանը աշխատանքային ընթացքի կայունության վրա։ Հետազոտությունը կարող է ներառել մեքենայական համակարգի շարժման մաթեմատիկական նկարագրություն, տեսական հաշվարկների և փորձարարական տվյալների համեմատական գնահատում, ինչպես նաև հիմնական դինամիկական ցուցանիշների միջև կապերի բացահայտում։ Տեխնոլոգիական տեսանկյունից կարևոր են հերկման խորության և հավասարաչափության, աշխատանքային ընդգրկման, արտադրողականության և էներգետիկ արդյունավետության փոփոխությունները տարբեր շարժման պայմաններում։ Ագրեգատի չկառավարվող շարժման ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս պարզելու նրա բնական շարժման օրինաչափությունները և գնահատելու այն գործոնները, որոնք առավել մեծ ազդեցություն ունեն հետագծային կայունության վրա։ Ստացված օրինաչափությունները կարող են հիմք հանդիսանալ մեքենայական ագրեգատների կառուցվածքային և շահագործական բնութագրերի գիտական գնահատման, ինչպես նաև լանջային գյուղատնտեսական տարածքներում մեքենայացված հողի մշակման արդյունավետության բարելավման համար։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է գյուղատնտեսական մեքենաների տեսության, մեքենատրակտորային ագրեգատների դինամիկայի և հողի մշակման մեքենայացված տեխնոլոգիաների ուսումնասիրության մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով բացահայտել թրթուրավոր հերկման ագրեգատի շարժման ու աշխատանքային գործընթացի հիմնական օրինաչափությունները բարդ ռելիեֆային պայմաններում։

History

Գիրքը օրացուցային հրատարակություն է, որի հիմնական նպատակը ժամանակի հաշվարկման և տարվա օրերի կազմակերպման վերաբերյալ տեղեկություններ ներկայացնելն է։ Այն արտացոլում է 19-րդ դարի հայերեն տպագիր միջավայրում օրացույցների գործնական կիրառությունը և դրանց նշանակությունը հասարակական ու անձնական կյանքում։ Նման հրատարակությունները ընթերցողներին օգնել են կողմնորոշվել տարվա ընթացքում, հետևել օրերի ու ամիսների հաջորդականությանը և կազմակերպել առօրյա գործերը։ Օրացույցները միաժամանակ ունեցել են մշակութային և կրոնական նշանակություն՝ կապված ժամանակի ավանդական ընկալման, տոնական շրջափուլերի և հասարակական կյանքի կազմակերպման հետ։ Դրանք նաև վկայում են տոմարական գիտելիքների տարածման և գրավոր տեղեկատվության հասանելի դարձնելու ձգտման մասին։ Հրատարակությունը հետաքրքրություն է ներկայացնում հայոց տոմարագիտության, ժամանակագրության և Կոստանդնուպոլսի հայ տպագրության պատմության ուսումնասիրության համար։ Այն հնարավորություն է տալիս դիտարկելու, թե ինչ դեր են ունեցել օրացույցները հայ ընթերցողի կյանքում՝ որպես ժամանակը հաշվարկելու, առօրյան կազմակերպելու և մշակութային ավանդույթները պահպանելու միջոց։

Literature

Պատմական արձակի այս ստեղծագործությունը Վալտեր Սքոթի նշանավոր վեպի հայերեն ներկայացումն է, որը ընթերցողին տեղափոխում է միջնադարյան Անգլիա՝ խաչակրաց արշավանքներից հետո ձևավորված բարդ քաղաքական, ազգային և հասարակական հարաբերությունների միջավայր։ Վեպի գործողությունները ծավալվում են Ռիչարդ Առյուծասիրտ թագավորի ժամանակաշրջանում, երբ Անգլիայում պահպանվում էին նորմանների և սաքսերի միջև պատմական հակասությունները, իսկ ասպետական ավանդույթները, ազնվականության շահերը և թագավորական իշխանության համար պայքարը նշանակալի դեր էին խաղում հասարակական կյանքում։ Ստեղծագործության կենտրոնական կերպարներից է ասպետ Իվանոեն՝ Վիլֆրեդը, որի անձնական ճակատագիրը զարգանում է հավատարմության, սիրո, պատվի և հայրենիքի նկատմամբ պարտքի գաղափարների շուրջ։ Նրա պատմությունը միահյուսվում է իշխանական մրցակցությանը, ասպետական մրցաշարերին, հասարակական բախումներին և տարբեր ծագում ունեցող մարդկանց հարաբերություններին։ Հեղինակը պատմական իրադարձություններն ու գեղարվեստական հորինվածքը համադրում է՝ բացահայտելով միջնադարյան հասարակության ներքին հակասությունները, ազգային ինքնության ձևավորման ընթացքը, կրոնական անհանդուրժողականության դրսևորումները և անհատի բարոյական ընտրության նշանակությունը։ Վեպին բնորոշ են պատմական միջավայրի մանրամասն վերակերտումը, կենցաղի ու սովորույթների պատկերումը, դինամիկ սյուժեն և կերպարների միջոցով հասարակական արժեքների քննությունը։ Առաջին հատորը ներկայացնում է պատմական իրադրությունը, հիմնական գործող անձանց և նրանց միջև ձևավորվող հակասությունները՝ հիմք ստեղծելով հետագա իրադարձությունների զարգացման համար։ Հայերեն հրատարակությունը նշանակալի է համաշխարհային գրականության հայերեն թարգմանությունների և հայ ընթերցողական մշակույթի ուսումնասիրության համար։ Այն կարող է հետաքրքրել պատմական վեպի ընթերցողներին, գրականագետներին և հայ գրքի պատմությամբ զբաղվողներին՝ որպես եվրոպական դասական արձակի հայերեն ընկալման օրինակ։

History

«Հայ ժողովրդական խաղեր» բազմահատոր աշխատության երկրորդ հատորը նվիրված է հայ ժողովրդի ավանդական խաղային մշակույթի հավաքմանը, դասակարգմանը և ուսումնասիրությանը։ Ժողովրդական խաղերը ազգային ոչ նյութական մշակութային ժառանգության կարևոր բաղադրիչներից են, քանի որ դրանց միջոցով պահպանվել և սերնդեսերունդ փոխանցվել են համայնքային կյանքի առանձնահատկությունները, վարքականոնները, աշխարհընկալումը, բանավոր խոսքի ձևերը և երեխաների ու մեծահասակների փոխհարաբերությունների ավանդական դրսևորումները։ Խաղերը միայն ժամանցի միջոց չեն․ դրանք միաժամանակ իրականացնում են դաստիարակչական, ճանաչողական, հաղորդակցական և սոցիալական գործառույթներ՝ նպաստելով շարժողական հմտությունների, ուշադրության, հիշողության, արագ կողմնորոշվելու, համագործակցելու և մրցակցային իրավիճակներում գործելու կարողությունների զարգացմանը։ Հայ ժողովրդական խաղային ավանդույթը ներառում է շարժողական և մրցակցային խաղեր, խմբային ու անհատական զբաղմունքներ, կանոններով կազմակերպվող խաղային գործողություններ, ինչպես նաև երգերով, ասույթներով, հանելուկներով և բանավոր խոսքի այլ ձևերով ուղեկցվող խաղեր։ Դրանց կառուցվածքի, կանոնների, անվանումների և կատարման առանձնահատկությունների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու տարբեր համայնքներում ձևավորված մշակութային ավանդույթներն ու տարածաշրջանային տարբերությունները։ Ժողովրդական խաղերը նաև արժեքավոր տեղեկություններ են պարունակում երեխաների առօրյայի, ընտանեկան և համայնքային դաստիարակության, տոնական սովորույթների ու սերունդների միջև մշակութային փորձի փոխանցման մասին։ Հավաքված նյութերի գիտական նշանակությունը պայմանավորված է նրանով, որ բանավոր ճանապարհով պահպանվող խաղային ավանդույթները կարող են փոփոխվել կամ աստիճանաբար դուրս գալ առօրյա գործածությունից, իսկ դրանց գրանցումն ու համակարգումը նպաստում են հետագա սերունդների համար այդ ժառանգության պահպանմանը։ Հատորը կարող է ծառայել որպես աղբյուր հայ ազգագրության, բանահյուսության, մանկական մշակույթի և ավանդական դաստիարակության ուսումնասիրության համար։ Այն օգտակար է բանագետներին, ազգագրագետներին, մանկավարժներին, խաղերի պատմությամբ զբաղվող հետազոտողներին, ինչպես նաև հայ ժողովրդական մշակույթը ճանաչելու և ավանդական խաղերը կրթական ու մշակութային գործունեության մեջ կիրառելու ցանկություն ունեցող ընթերցողներին։

Literature

Գիրքը վերնագրով ներկայացնում է երկու տարբեր կերպարների՝ գառնուկի և լուսատտնիկի համադրություն, որը կարող է մատնանշել կենդանական աշխարհի ու բնության փոքրիկ արարածների միջոցով կառուցված գեղարվեստական պատում։ Գառնուկը մանկական գրականության մեջ հաճախ մարմնավորում է անմեղությունը, նրբությունը, խոցելիությունը և խաղաղ բնավորությունը, իսկ լուսատտնիկը՝ իր լույսով, կարող է խորհրդանշել հույսը, ներքին պայծառությունը, փոքր թվացող երևույթների կարևորությունը և մթության մեջ ճանապարհ գտնելու հնարավորությունը։ Այս պատկերների համադրությունը վերնագրին հաղորդում է պատկերավոր ու խորհրդանշական բնույթ և կարող է ընթերցողի ուշադրությունը հրավիրել բնության բազմազանության, կենդանի էակների առանձնահատկությունների և դրանց միջոցով արտահայտվող մարդկային արժեքների վրա։ Նման բնույթի ստեղծագործությունները կարող են ծառայել երեխաների ընթերցանության զարգացմանը, երևակայության խթանմանը և բնության նկատմամբ հետաքրքրության ձևավորմանը։ Կենդանիների ու փոքրիկ կենդանի արարածների կերպարներով գրված պատմությունները հաճախ հնարավորություն են տալիս մատչելի ու հիշվող ձևով ներկայացնելու բարության, հոգատարության, խիզախության և փոխօգնության գաղափարները։ Դրանք կարող են նաև նպաստել երեխաների բարոյական պատկերացումների ձևավորմանը՝ խրախուսելով ուշադրությունը շրջապատի, կենդանի աշխարհի և այլոց նկատմամբ։ Վերնագրի հիման վրա ստեղծագործության ճշգրիտ սյուժեն կամ ժանրը որոշել հնարավոր չէ, սակայն այն հետաքրքրություն է ներկայացնում մանկական ընթերցանության և պատկերավոր գրականության պատմության տեսանկյունից։ Գիրքը կարող է օգտակար լինել հայ մանկական գրականության, առակային ու հեքիաթային պատումների, ինչպես նաև բնության պատկերների կիրառության ուսումնասիրությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների և հետազոտողների համար։ Այն նաև նյութ է հայ տպագիր մշակույթի պատմության ուսումնասիրության համար՝ որպես երեխաներին ուղղված գրականության նմուշ, որի վերնագիրը միավորում է կենդանական աշխարհի և լուսավորության պատկերները։

Literature

Այս աշխատությունը վերաբերում է Ավետիք Իսահակյանի ստեղծագործության գեղագիտական և փիլիսոփայական հիմունքների ուսումնասիրությանը՝ ընդգծելով նրա գրական ժառանգության գաղափարական խորքը, գեղարվեստական մտածողության առանձնահատկությունները և ազգային ու համամարդկային արժեքների փոխհարաբերությունը։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է վերլուծել Իսահակյանի ստեղծագործության մեջ արտահայտված աշխարհայացքային համակարգը, մարդու, բնության, սիրո, հայրենիքի և ճակատագրի մասին նրա փիլիսոփայական ընկալումները, ինչպես նաև դրանց գեղագիտական մարմնավորումը տարբեր ժանրերում՝ պոեզիայում, արձակում և պոեմներում։ Ուսումնասիրվում են նրա ստեղծագործական մտածողության հիմնական շերտերը՝ ռոմանտիզմի և ռեալիզմի համադրությունը, խորհրդանշական պատկերների կիրառությունը, ժողովրդական բանահյուսության ազդեցությունը և էպիկական մտածողության տարրերը, որոնք միասին ձևավորում են Իսահակյանի յուրահատուկ գեղարվեստական աշխարհը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում նրա փիլիսոփայական հայացքներին՝ կյանքի իմաստի որոնման, մարդկային տառապանքի, ազատության և բարոյական արժեքների հարցադրումներին, որոնք արտահայտվում են ինչպես քնարական, այնպես էլ էպիկական ձևերում։ Աշխատությունը նաև դիտարկում է Իսահակյանի ստեղծագործության կապը հայ ազգային ինքնության ձևավորման գործընթացի հետ՝ ընդգծելով նրա դերը որպես ազգային և համամարդկային արժեքների սինթեզող գրող։ Այսպիսով, ուսումնասիրությունը կարևոր ներդրում է գրականագիտության մեջ՝ բացահայտելով Ավ. Իսահակյանի ստեղծագործության գեղագիտական և փիլիսոփայական բազմաշերտ կառուցվածքը։