Իվանօէ, հատոր Ա

Քաղաքագիտություն

Աշխատությունը նվիրված է քաղաքական որոշումների հիմնավորման տեսական և մեթոդաբանական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում քաղաքական որոշումների մշակման, փաստարկման, ընդունման և հանրային ներկայացման գործընթացները, ինչպես նաև դրանց վրա ազդող քաղաքական, սոցիալական, տնտեսական և ինստիտուցիոնալ գործոնները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն սկզբունքներին ու մեխանիզմներին, որոնց միջոցով որոշակի քաղաքական ընտրություն ներկայացվում է որպես նպատակահարմար, անհրաժեշտ կամ ընդունելի՝ համապատասխան փաստարկների, տվյալների, արժեքային մոտեցումների և քաղաքական նպատակների հիման վրա։ Վերլուծվում են որոշումների հիմնավորման մեջ փաստական տեղեկությունների, փորձագիտական գնահատականների, իրավական նորմերի, հասարակական պահանջների և քաղաքական շահերի դերն ու փոխհարաբերությունները։ Քննարկվում է քաղաքական որոշում կայացնող մարմինների և պաշտոնատար անձանց գործունեությունը, ինչպես նաև տարբեր քաղաքական ու հասարակական դերակատարների մասնակցությունը որոշումների նախապատրաստման և քննարկման գործընթացին։ Անդրադարձ է կատարվում այլընտրանքային տարբերակների համեմատությանը, հնարավոր հետևանքների գնահատմանը, ռիսկերի հաշվառմանը և ընտրված մոտեցման փաստարկմանը։ Կարևորվում են նաև քաղաքական հաղորդակցության, հանրային քննարկումների և որոշումների բացատրության մեխանիզմները, որոնց միջոցով հասարակությանը ներկայացվում են ընդունված քայլերի նպատակներն ու հիմքերը։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու քաղաքական որոշումների հիմնավորման կառուցվածքը, կիրառվող փաստարկների առանձնահատկությունները և որոշումների ընդունման տարբեր փուլերի փոխկապակցվածությունը։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել քաղաքագետների, քաղաքական գործընթացների և պետական կառավարման հետազոտողների, վերլուծաբանների, դասախոսների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Lեզվաբանություն

Աշխատությունը նվիրված է հայ և օս ժողովուրդների միջև պատմականորեն ձևավորված լեզվական ու մշակութային փոխառնչությունների ուսումնասիրությանը՝ լեզվաբանական, պատմամշակութային, ազգագրական և բանահյուսական նյութերի համադրմամբ։ Հետազոտության կենտրոնում տարբեր ժամանակաշրջաններում տեղի ունեցած շփումների արտացոլումն է լեզվի բառապաշարում, տեղանուններում, անձնանուններում, ժողովրդական բանահյուսության մեջ, ավանդույթներում և մշակութային պատկերացումներում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում փոխառյալ բառերի բացահայտմանը, դրանց ծագման, իմաստային փոփոխությունների և հնչյունական հարմարեցման քննությանը, ինչը հնարավորություն է տալիս վերականգնելու ժողովուրդների միջև կապերի առանձին պատմական շերտեր։ Լեզվական նյութը դիտարկվում է պատմական միջավայրի հետ փոխկապակցված՝ հաշվի առնելով Հարավային և Հյուսիսային Կովկասում բնակչության տեղաշարժերը, առևտրական ու տնտեսական հարաբերությունները և հարևան ժողովուրդների միջև մշակութային հաղորդակցությունը։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում օսերենի՝ իրանական լեզվախմբին պատկանելու հանգամանքը, որի շնորհիվ հայերենի և օսերենի համեմատությունը կարող է արժեքավոր նյութ տրամադրել նաև հայերենի իրանական լեզվական առնչությունների ուսումնասիրության համար։ Միաժամանակ տարբերակվում են անմիջական շփումների հետևանքով առաջացած երևույթները և այն ընդհանրությունները, որոնք կարող էին ձևավորվել միջնորդ լեզուների կամ ավելի լայն տարածաշրջանային փոխազդեցությունների պայմաններում։ Բանահյուսական նյութի ուսումնասիրության միջոցով հնարավոր է համեմատել առասպելական պատկերացումները, հերոսական պատումները, ավանդությունները, սովորույթներն ու ծիսական մշակույթի որոշ տարրեր՝ բացահայտելով ինչպես նմանությունները, այնպես էլ յուրաքանչյուր ժողովրդի մշակութային ինքնատիպությունը։ Հետազոտության մեջ կարող են քննվել նաև պատմական աղբյուրներում պահպանված տեղեկությունները, որոնք վերաբերում են հայերի և օսերի փոխադարձ կապերին ու միմյանց վերաբերյալ պատկերացումներին։ Համեմատական և պատմալեզվաբանական մեթոդների կիրառումը հնարավորություն է տալիս լեզվական փաստերը դիտարկել ոչ թե մեկուսացված, այլ պատմական ու մշակութային լայն համատեքստում։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը նպաստում է Կովկասի ժողովուրդների փոխհարաբերությունների բազմաշերտ բնույթի բացահայտմանը՝ ցույց տալով, թե ինչպես են երկարատև պատմական շփումները հետքեր թողել լեզվական համակարգերում, ժողովրդական մշակույթում և հավաքական մշակութային հիշողության մեջ։

Կենսաբանություն

Աշխատությունը նվիրված է միկոտոքսինների և դրանց տարբեր համակցությունների գենոտոքսիկ, մոլեկուլային-ցիտոգենետիկական և էպիգենետիկական ազդեցությունների համալիր ուսումնասիրությանը կենդանի օրգանիզմներում և լաբորատոր բջջային համակարգերում։ Քննության են առնվում միկրոսկոպիկ սնկերի կողմից արտադրվող թունավոր նյութերի ազդեցությամբ գենետիկական նյութում և բջջային կարգավորման համակարգերում առաջացող հնարավոր փոփոխությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ԴՆԹ-ի վնասման, քրոմոսոմային փոփոխությունների, գենոմային անկայունության և բջջային գործընթացների խանգարման ցուցանիշների գնահատմանը։ Ուսումնասիրվում են նաև էպիգենետիկական մեխանիզմները, որոնց միջոցով միկոտոքսինները կարող են ազդել գեների ակտիվության կարգավորման վրա՝ առանց ԴՆԹ-ի սկզբնական հաջորդականության փոփոխության։ Համեմատվում են առանձին միկոտոքսինների և դրանց համակցված ազդեցությունները՝ պարզելու համար, թե միաժամանակյա ներգործության դեպքում դրանց կենսաբանական ազդեցությունները կարող են ինչպես ուժեղանալ, այնպես էլ փոփոխվել։ Կարևորվում է in vivo և in vitro փորձարարական մոտեցումների համադրումը, որը հնարավորություն է տալիս տարբեր մակարդակներում գնահատել ուսումնասիրվող նյութերի ազդեցության բնույթը և բացահայտել հնարավոր փոխազդեցությունները։ Վերլուծվում են ազդեցության չափաբաժնի, տևողության և կենսաբանական համակարգի առանձնահատկությունների նշանակությունը դիտվող փոփոխությունների ձևավորման գործում։ Հետազոտության արդյունքները կարող են նպաստել միկոտոքսինների կենսաբանական վտանգների առավել ամբողջական գնահատմանը, դրանց համակցված ազդեցության մեխանիզմների պարզաբանմանը և թունաբանական ռիսկերի գնահատման գիտական մոտեցումների կատարելագործմանը։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել գենետիկայի, մոլեկուլային կենսաբանության, ցիտոգենետիկայի, էպիգենետիկայի, թունաբանության և սննդային անվտանգության ոլորտների մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Տնտեսագիտություն

Գիրքը բացատրում է, թե ինչպես են գործազրկությունը և աշխատավարձի անհավասարությունը ազդում երկրի տնտեսական զարգացման վրա, և ինչպես կարելի է նվազեցնել այդ խնդիրների ազդեցությունը հասարակության վրա։ Մելքումյանը վերլուծում է Հայաստանի աշխատանքի շուկայի առանձնահատկությունները, գործազրկության մակարդակը տարբեր սոցիալական խմբերում, մասնագիտությունների ու տարածաշրջանների միջև տարբերությունները։ Գրքում բացահայտվում են գործազրկության հիմնական պատճառները, որոնց թվում են տնտեսության համատարած տարրալուծումն ու ներգաղթը, ինչպես նաև կրթության ու աշխատաշուկայի միջև առկա անհամաձայնությունները։ Ընդգծվում է նաև, որ աշխատավարձերի անհավասարությունը, որի պատճառը երկրի տնտեսական կառուցվածքն է և շուկայում տարանջատվածություն կա, իր հերթին հանգեցնում է սոցիալական խնդիրների մեծացմանը։ Մելքումյանը անդրադառնում է աշխատավարձի տարբերությունների խնդրին՝ բացատրում է, թե ինչպես են այն ազդում ոչ միայն եկամուտների վրա, այլ նաև աշխատուժի արդյունավետության և սոցիալական համերաշխության վրա։ Գրքի մեջ ներկայացված են նաև քաղաքական և սոցիալական առաջարկություններ, որոնք կարող են օգնել նվազեցնել գործազրկությունը և աշխատավարձի անհավասարությունը՝ այդ թվում սոցիալական քաղաքականության բարելավման, կրթական համակարգի զարգացման ու տնտեսության իրական հատվածի առավել արդյունավետ օգտագործման վերաբերյալ։ Գիրքը նախատեսված է տնտեսագետների, սոցիոլոգների, ինչպես նաև ցանկացած ընթերցողի համար, ով հետաքրքրված է Հայաստանի աշխատանքի շուկայի ներկայիս վիճակի ու զարգացման հեռանկարների մասին։

Բժշկություն

Աշխատությունը նվիրված է համալսարանական կլինիկաներում առաջնային և մասնագիտացված բուժօգնության կազմակերպման նոր մոդելի մշակման և գիտական հիմնավորման հիմնախնդրին։ Ուսումնասիրության հիմքում առողջապահական ծառայությունների կազմակերպման այնպիսի մոտեցման ձևավորումն է, որը միավորում է բժշկական օգնության մատչելիությունը, շարունակականությունը և որակը՝ միաժամանակ ապահովելով համալսարանական կլինիկաների բուժական, կրթական և գիտահետազոտական գործառույթների փոխկապակցված իրականացումը։ Աշխատության շրջանակում վերլուծվում են առաջնային և մասնագիտացված բուժօգնության կազմակերպման առկա սկզբունքները, դրանց փոխհարաբերությունները, հիվանդների ուղղորդման և հետագա հսկողության գործընթացները, ինչպես նաև բժշկական ծառայությունների արդյունավետության վրա ազդող կազմակերպական գործոնները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում տարբեր մակարդակների բուժօգնության միջև համակարգված համագործակցության անհրաժեշտությանը, քանի որ հիվանդի համար բուժման արդյունավետությունը մեծապես կախված է ծառայությունների անընդհատությունից, տեղեկատվության պատշաճ փոխանցումից և մասնագետների փոխգործակցությունից։ Նոր մոդելի մշակման ընթացքում կարևորվում են հիվանդակենտրոն մոտեցումը, բժշկական ծառայությունների ինտեգրումը, ժամանակակից կառավարման մեխանիզմների կիրառումը և ռեսուրսների արդյունավետ օգտագործումը։ Ուսումնասիրությունը միաժամանակ դիտարկում է համալսարանական կլինիկաների առանձնահատուկ դերը բժշկական կադրերի պատրաստման և մասնագիտական զարգացման գործում, քանի որ բուժօգնության կազմակերպման համակարգը կարող է անմիջականորեն կապված լինել ուսուցման և կլինիկական պրակտիկայի հետ։ Աշխատության գիտական ուղղվածությունը ենթադրում է կազմակերպական մոդելի արդյունավետության գնահատում, դրա կիրառման պայմանների բացահայտում և գործնական առաջարկությունների ձևավորում։ Կարևոր տեղ է հատկացվում բուժօգնության որակի, հիվանդների սպասարկման արդյունավետության, մասնագիտական համագործակցության և առողջապահական ռեսուրսների օգտագործման բարելավման հնարավորություններին։ Առաջարկվող մոտեցումները կարող են հիմք ծառայել համալսարանական կլինիկաների գործունեության կատարելագործման, բուժօգնության տարբեր մակարդակների առավել սերտ ինտեգրման և հիվանդների համար ավելի համակարգված բժշկական ծառայությունների ձևավորման համար։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել առողջապահության կազմակերպիչներին, բժիշկներին, համալսարանական կլինիկաների ղեկավարներին, բժշկական կրթության մասնագետներին, առողջապահության կառավարման ոլորտի հետազոտողներին, ասպիրանտներին և բժշկական բուհերի ուսանողներին։

Իրավաբանություն

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության Գերագույն խորհրդի գործունեության համակողմանի ուսումնասիրությանը 1990–1995 թվականների ընթացքում՝ ընդգծելով անկախ պետականության ձևավորման փուլում նրա ունեցած քաղաքական և ինստիտուցիոնալ դերը։ Վերլուծվում են խորհրդարանի օրենսդրական գործունեության հիմնական ուղղությունները, սահմանադրական գործընթացների զարգացումը, պետական կառավարման համակարգի ձևավորման մեխանիզմները, ինչպես նաև քաղաքական ուժերի փոխհարաբերությունները անցումային շրջանում։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում անկախության հռչակման, պետական ինստիտուտների կայացման և օրենսդրական բազայի ստեղծման գործընթացներին, որոնք ձևավորել են նորանկախ Հայաստանի քաղաքական համակարգի հիմքերը։ Ուսումնասիրությունը նաև քննարկում է ներքաղաքական զարգացումները, խորհրդարանական որոշումների ազդեցությունը սոցիալ-տնտեսական իրավիճակի վրա և ժողովրդավարական ինստիտուտների ձևավորման մարտահրավերները։ Աշխատությունը նպատակ ունի ներկայացնել Գերագույն խորհրդի պատմական դերը Հայաստանի պետականության վերականգնման և քաղաքական համակարգի կայացման գործընթացում։