Անգլերեն ուսումնական ձեռնարկ տնտեսագետ ուսանողների համար

Տեխնոլոգիա

Աշխատությունը նվիրված է ջրային միջավայրում աճող բույսերի հավաքման համար նախատեսված թրթռակտրող ապարատի մշակմանը՝ ընդգրկելով դրա նախագծման, կառուցվածքային լուծումների և աշխատանքի արդյունավետության հետ կապված հիմնական խնդիրները։ Ուսումնասիրության նպատակն է ձևավորել այնպիսի մեխանիկական համակարգ, որը հնարավորություն կտա ջրային բուսականությունը կտրել և հավաքել առավել արդյունավետ, արագ և տեխնոլոգիապես նպատակահարմար եղանակով՝ նվազեցնելով ձեռքի աշխատանքի ծավալը և մեքենայացման գործընթացում առաջացող կորուստները։ Աշխատության շրջանակում ուսումնասիրվում են ջրային բույսերի ֆիզիկամեխանիկական հատկությունները, դրանց կտրելու առանձնահատկությունները, ինչպես նաև այն պայմանները, որոնցում պետք է աշխատի կտրող մեխանիզմը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում թրթռման կիրառմանը՝ որպես կտրող գործընթացի արդյունավետության բարձրացման միջոց։ Վերլուծվում են ապարատի կառուցվածքային տարրերը, աշխատանքային օրգանների շարժման բնույթը, թրթռման հիմնական պարամետրերը և դրանց ազդեցությունը կտրող ուժի, աշխատանքի արտադրողականության, էներգիայի ծախսի ու ստացվող արդյունքի որակի վրա։ Նախագծային լուծումների ընտրության ժամանակ հաշվի են առնվում նաև ջրային միջավայրում աշխատանքի առանձնահատկությունները, սարքավորման կայունությունը, հուսալիությունը, անվտանգությունը և տեխնիկական սպասարկման հնարավորությունները։ Աշխատությունը կարևորում է տեսական հաշվարկների և փորձարարական ուսումնասիրությունների համադրումը, որի միջոցով հնարավոր է գնահատել մշակված ապարատի աշխատանքի արդյունավետությունը և հիմնավորել դրա հիմնական տեխնիկական ու շահագործական պարամետրերը։ Ուսումնասիրության արդյունքները կարող են կիրառվել ջրային բուսականության հեռացման, հավաքման և համապատասխան տեխնոլոգիական գործընթացների մեքենայացման ուղղությամբ՝ նպաստելով աշխատանքի արտադրողականության բարձրացմանն ու ռեսուրսների ավելի արդյունավետ օգտագործմանը։ Աշխատանքը կարող է հետաքրքրել գյուղատնտեսական և ջրային տնտեսության մեքենայացման, մեքենաշինության, կիրառական մեխանիկայի և ինժեներական նախագծման ոլորտների մասնագետներին, հետազոտողներին, դասախոսներին, ասպիրանտներին և ուսանողներին։

Տնտեսագիտություն

Համախառն ներքին արդյունքը (ՀՆԱ) և համախառն ազգային եկամուտը (ՀԱԵ) տնտեսագիտության կարևորագույն ցուցանիշներ են, որոնք օգտագործվում են երկրի տնտեսական գործունեությունը և բնակչության եկամուտների մակարդակը գնահատելու համար։ ՀՆԱ-ն ցույց է տալիս որոշակի ժամանակահատվածում (սովորաբար մեկ տարում) երկրի տարածքում արտադրված բոլոր վերջնական ապրանքների և ծառայությունների ընդհանուր շուկայական արժեքը՝ անկախ նրանից, թե դրանք արտադրվել են երկրի քաղաքացիների, թե օտարերկրյա ընկերությունների կողմից։ Այսինքն՝ ՀՆԱ-ն կենտրոնանում է տարածքային սկզբունքի վրա և արտացոլում է երկրի ներսում ստեղծված տնտեսական արդյունքը։ Ի տարբերություն դրա՝ ՀԱԵ-ն հաշվի է առնում երկրի քաղաքացիների և ազգային ընկերությունների կողմից ստացված եկամուտները՝ անկախ նրանից, թե որտեղ են դրանք վաստակվել։ Այն հաշվարկվում է՝ ՀՆԱ-ին ավելացնելով արտերկրից ստացված եկամուտները և հանելով երկրից դուրս վճարված եկամուտները։ Այսպիսով, ՀԱԵ-ն արտահայտում է ազգային պատկանելության սկզբունքը և ցույց է տալիս, թե որքան եկամուտ է իրականում ստանում երկրի բնակչությունը։ ՀՆԱ-ն կարևոր է տնտեսության ընդհանուր ծավալը և արտադրողականությունը գնահատելու համար, մինչդեռ ՀԱԵ-ն ավելի հստակ պատկեր է տալիս բնակչության իրական եկամուտների և բարեկեցության մասին։ Երկու ցուցանիշներն էլ օգտագործվում են տնտեսական քաղաքականության մշակման, միջազգային համեմատությունների և զարգացման մակարդակի գնահատման համար։ Սակայն դրանք ունեն սահմանափակումներ, քանի որ չեն արտացոլում եկամուտների բաշխվածությունը, ստվերային տնտեսությունը և կյանքի որակի բոլոր կողմերը։

Տեխնոլոգիա

Աշխատությունը նվիրված է որոշումների աղյուսակների կիրառմանը՝ թվային ծրագրային կառավարմամբ հաստոցների կառուցվածքին հարմարվող պոստպրոցեսորների գեներացման մեթոդների մշակման և ուսումնասիրման նպատակով։ Հետազոտության կենտրոնում համակարգչային թվային կառավարմամբ հաստոցների համար կառավարման ծրագրերի ավտոմատ ձևավորման խնդիրն է, քանի որ տարբեր հաստոցներ կարող են ունենալ տարբեր կինեմատիկական կառուցվածքներ, առանցքների դասավորություն, կառավարման համակարգեր, հրամանների ձևաչափեր և տեխնոլոգիական հնարավորություններ։ Աշխատանքում ուսումնասիրվում է որոշումների աղյուսակի կիրառումը որպես տրամաբանական կանոնների և պայմանների համակարգ, որի միջոցով հնարավոր է ավտոմատ կերպով ընտրել և ձևավորել տվյալ հաստոցի կառուցվածքին համապատասխան պոստպրոցեսորային գործողությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հաստոցի կառուցվածքային առանձնահատկությունների նկարագրմանը, մշակման տեխնոլոգիական տվյալների և կառավարման համակարգի պահանջների փոխկապակցմանը, ինչպես նաև ելքային կառավարման ծրագրի ճիշտ կառուցմանը։ Նման մոտեցումը հնարավորություն է տալիս նույն պոստպրոցեսորային համակարգը հարմարեցնել տարբեր կառուցվածք ունեցող հաստոցների՝ նվազեցնելով յուրաքանչյուր կոնկրետ սարքավորման համար առանձին ծրագրային լուծումների մշակման անհրաժեշտությունը։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարող են դիտարկվել հաստոցի առանցքների քանակը և դասավորությունը, շարժումների ուղղությունները, կոորդինատային համակարգերը, գործիքի փոխարինման գործողությունները, մշակման ռեժիմները և թվային կառավարման համակարգի հրամանների առանձնահատկությունները։ Կարևորվում է նաև պոստպրոցեսորի աշխատանքի ավտոմատացման և ճկունության բարձրացումը, քանի որ արտադրական միջավայրում սարքավորումների բազմազանությունը պահանջում է արագ վերակազմավորվող ծրագրային գործիքներ։ Աշխատանքը կարող է ներառել որոշումների աղյուսակների կառուցման սկզբունքների, դրանց տրամաբանական կանոնների ձևավորման, պոստպրոցեսորի գեներացման ալգորիթմների և տարբեր հաստոցային կառուցվածքների վրա դրանց կիրառելիության ուսումնասիրություն։ Առաջարկվող մեթոդաբանությունը կարող է նպաստել CAD/CAM համակարգերի և թվային արտադրության գործընթացների ինտեգրմանը, տեխնոլոգիական ծրագրավորման ժամանակի կրճատմանը, ծրագրային սխալների նվազեցմանը և արտադրական համակարգերի ճկունության բարձրացմանը։ Հետազոտության արդյունքները կարող են կիրառվել CNC հաստոցների կառավարման ծրագրերի ավտոմատ ստեղծման, արտադրական գործընթացների թվայնացման և ճկուն ավտոմատացված արտադրական համակարգերի զարգացման ոլորտներում։ Աշխատանքը կարող է հետաքրքրել մեքենաշինության և ավտոմատացման մասնագետներին, CNC տեխնոլոգների, CAD/CAM համակարգերի մշակողներին, ինժեներ-ծրագրավորողներին, արտադրական գործընթացների ավտոմատացման մասնագետներին, հետազոտողներին և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին։

Մշակույթ

Այս աշխատանքը նվիրված է Հայկական ՍՍՀ քաղաքային գրադարանների գործունեության ուսումնասիրությանն ու վերլուծությանը՝ 1973 թվականի դրությամբ։ Այն ներկայացնում է խորհրդային ժամանակաշրջանի Հայաստանի քաղաքային գրադարանային համակարգի կազմակերպման, զարգացման և հասարակության մշակութային ու կրթական կյանքում ունեցած դերի վերաբերյալ ընդհանրացված պատկեր։ Հետազոտության առանցքում գրադարանների աշխատանքի հիմնական ուղղություններն են՝ ընթերցողների սպասարկումը, գրքային ֆոնդերի համալրումն ու կազմակերպումը, գրականության տարածումն ու հանրայնացումը, մատենագիտական աշխատանքը, մշակութային և կրթական միջոցառումների անցկացումը, ինչպես նաև բնակչության տարբեր խմբերի ընթերցանության պահանջների բավարարումը։ Աշխատանքում քաղաքային գրադարանը դիտարկվում է որպես ոչ միայն գրականություն տրամադրող հաստատություն, այլև մշակութալուսավորական կարևոր կենտրոն, որի միջոցով բնակչությանը հասանելի են դառնում գիտական, մասնագիտական, հասարակական-քաղաքական և գեղարվեստական գրականության տարբեր տեսակներ։ Ուսումնասիրության մեջ ուշադրություն է դարձվում գրադարանների ֆոնդերի բովանդակությանը, դրանց համալրման աղբյուրներին, գրքերի պահպանմանն ու դասակարգմանը, ինչպես նաև ընթերցողների պահանջներին համապատասխան գրականության ընտրության խնդիրներին։ Կարևորվում է նաև ընթերցողների հետ անհատական և խմբային աշխատանքի կազմակերպումը, քանի որ գրադարանի արդյունավետությունը մեծապես պայմանավորված է ոչ միայն գրքային ֆոնդի ծավալով, այլև այն հանգամանքով, թե որքան արդյունավետ են գրադարանային աշխատողները կարողանում ընթերցողներին ուղղորդել դեպի անհրաժեշտ և օգտակար գրականություն։ Առանձին տեղ է հատկացվում գրքի և ընթերցանության հանրայնացման ձևերին։ Գրադարանային աշխատանքի կարևոր բաղադրիչներից են գրքի ցուցադրությունները, թեմատիկ անկյունները, գրական երեկոները, ընթերցողների հետ հանդիպումները, քննարկումները, բարձրաձայն ընթերցումները, գրքերի տեսությունները և այլ միջոցառումները, որոնց նպատակն է բարձրացնել գրքի նկատմամբ հետաքրքրությունը և ընդլայնել ընթերցողների շրջանակը։ Ուսումնասիրությունը թույլ է տալիս պատկերացնել, թե ինչպես էին քաղաքային գրադարանները փորձում համադրել ավանդական գրադարանային սպասարկումը մշակութային և հասարակական գործունեության տարբեր ձևերի հետ։ Աշխատանքում կարևոր նշանակություն ունի նաև գրադարանների մեթոդական գործունեության հարցը։ Քաղաքային գրադարանները հանդես էին գալիս ոչ միայն որպես առանձին ընթերցողների սպասարկող հաստատություններ, այլև որպես գրադարանային աշխատանքի կազմակերպման ու կատարելագործման կենտրոններ՝ փորձի փոխանակման, մասնագիտական խորհրդատվության և աշխատանքի նոր ձևերի տարածման միջոցով։ Այս տեսանկյունից վերլուծվում է գրադարանների փոխհամագործակցության, աշխատանքի համակարգման և առաջավոր փորձի ընդհանրացման նշանակությունը։ Ուշադրություն է դարձվում նաև բնակչության տարբեր սոցիալական, մասնագիտական և տարիքային խմբերի գրադարանային սպասարկմանը։ Քաղաքային գրադարանների առջև խնդիր էր դրված բավարարել ինչպես ընդհանուր ընթերցողական հետաքրքրությունները, այնպես էլ աշխատողների, երիտասարդության, ուսանողների, մասնագետների և ինքնակրթությամբ զբաղվող անձանց տեղեկատվական ու կրթական պահանջները։ Այդ նպատակով կարևոր էր գրականության նպատակային ընտրությունը և ընթերցողների հետ տարբերակված աշխատանքի իրականացումը։ 1973 թվականի համատեքստում գրադարանների գործունեությունը դիտարկվում է նաև խորհրդային մշակութային քաղաքականության շրջանակում, երբ գրադարաններին վերագրվում էր բնակչության կրթական և մշակութային մակարդակի բարձրացման, ընթերցանության տարածման և հասարակական գիտելիքների ընդլայնման կարևոր դեր։ Միաժամանակ աշխատանքը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու գրադարանային համակարգի առջև կանգնած գործնական խնդիրները՝ կապված գրքային ֆոնդերի համալրման, նյութատեխնիկական պայմանների, ընթերցողների սպասարկման որակի, աշխատակիցների մասնագիտական պատրաստվածության և գրադարանային աշխատանքի արդյունավետության հետ։ Հետազոտությունը արժեքավոր է նաև պատմամշակութային տեսանկյունից, քանի որ քաղաքային գրադարանների գործունեության ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ավելի լավ հասկանալու տվյալ ժամանակաշրջանի Հայաստանի քաղաքային մշակութային միջավայրը, ընթերցանության տարածված ձևերը և բնակչության կրթամշակութային պահանջները։ Գրադարանների աշխատանքի ցուցանիշների, կազմակերպական մեթոդների և սպասարկման ձևերի վերլուծությունը կարող է պատկերացում տալ այն մասին, թե ինչպիսի տեղ էր զբաղեցնում գիրքն ու գրադարանը հասարակական կյանքում և ինչ դեր էին դրանք կատարում գիտելիքի տարածման ու ինքնակրթության գործընթացում։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը ներկայացնում է 1973 թվականի դրությամբ Հայկական ՍՍՀ քաղաքային գրադարանների գործունեության բազմակողմանի պատկերը՝ անդրադառնալով դրանց կազմակերպմանը, գրքային ֆոնդերին, ընթերցողների սպասարկմանը, մշակութալուսավորական աշխատանքին և մեթոդական գործունեությանը։ Այն կարող է հետաքրքրել գրադարանագետներին, մատենագետներին, մշակույթի պատմությամբ զբաղվող մասնագետներին, պատմաբաններին, ինչպես նաև խորհրդային Հայաստանի կրթական, մշակութային և գրադարանային համակարգերի զարգացման պատմությամբ հետաքրքրվող ընթերցողներին։

Տնտեսագիտություն

Աշխատանքը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում արտահանման աճի և աղքատության կրճատման միջև առկա փոխկապակցվածության ուսումնասիրությանը և այդ ազդեցության գնահատմանը։ Հետազոտության հիմքում այն մոտեցումն է, որ փոքր ներքին շուկա ունեցող Հայաստանի համար արտահանման ընդլայնումը կարող է հանդիսանալ տնտեսական աճի, արտադրության ծավալների ավելացման, ներդրումների ներգրավման, նոր աշխատատեղերի ստեղծման և բնակչության եկամուտների բարձրացման կարևոր աղբյուր։ Աշխատանքը դիտարկում է այն տնտեսական մեխանիզմները, որոնց միջոցով արտահանման աճը կարող է վերածվել բնակչության կենսամակարդակի բարելավման և աղքատության նվազման՝ առանձնահատուկ ուշադրություն դարձնելով զբաղվածությանը, աշխատավարձերին, արտադրողականությանը, ձեռնարկությունների զարգացմանը և պետական եկամուտների ձևավորմանը։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարող են վերլուծվել Հայաստանի արտահանման ծավալների և կառուցվածքի փոփոխությունները, հիմնական արտահանվող ապրանքներն ու ծառայությունները, արտաքին շուկաների աշխարհագրությունը, արտահանման մրցունակության մակարդակը և դրա զարգացման հիմնական սահմանափակումները։ Միաժամանակ գնահատվում է, թե արտահանման ընդլայնումից ստացվող տնտեսական օգուտներն ինչ չափով են փոխանցվում տարբեր սոցիալական խմբերին և տարածաշրջաններին։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում այն հանգամանքին, որ արտահանման աճն ինքնին դեռևս չի երաշխավորում աղքատության համաչափ կրճատում․ դրա ազդեցությունը կախված է ստեղծվող աշխատատեղերի բնույթից, աշխատուժի պահանջարկից, աշխատանքի արտադրողականությունից, եկամուտների բաշխումից և սոցիալական պաշտպանության արդյունավետությունից։ Այս տեսանկյունից աշխատանքը կարևորում է ներառական տնտեսական աճի գաղափարը, որի դեպքում արտաքին շուկաներում մրցունակության բարձրացումը պետք է ուղեկցվի բնակչության ավելի լայն խմբերի համար տնտեսական հնարավորությունների ընդլայնմամբ։ Աշխատանքի շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել նաև արտահանման աճի ազդեցության գնահատման քանակական մեթոդները՝ վիճակագրական ցուցանիշների, ժամանակային շարքերի, հարաբերակցությունների, տնտեսական մոդելների և այլ վերլուծական գործիքների կիրառմամբ։ Կարևոր է նաև տարբերակել արտահանման աճի ուղղակի և անուղղակի ազդեցությունները․ ուղղակի ազդեցությունը կարող է դրսևորվել արտահանող ընկերություններում արտադրության և զբաղվածության ընդլայնմամբ, իսկ անուղղակի ազդեցությունը՝ տեղական մատակարարների, տրանսպորտային, լոգիստիկ, ֆինանսական և այլ հարակից ծառայությունների զարգացման միջոցով։ Ուսումնասիրությունը կարող է անդրադառնալ նաև արտահանման կառուցվածքի որակական կողմին՝ բարձր ավելացված արժեք ունեցող արտադրանքի և ծառայությունների արտահանման ընդլայնման նշանակությանը, քանի որ ավելի բարձր արտադրողականությամբ և որակյալ զբաղվածությամբ արտահանման զարգացումը կարող է ավելի մեծ ազդեցություն ունենալ բնակչության եկամուտների և աղքատության նվազեցման վրա։ Հայաստանի պայմաններում առանձնահատուկ նշանակություն ունի արտահանման շուկաների դիվերսիֆիկացումը, քանի որ արտաքին պահանջարկի կամ առանձին շուկաների փոփոխությունները կարող են էական ազդեցություն ունենալ արտահանման վրա և, հետևաբար, արտահանմանը կապված աշխատատեղերի ու եկամուտների կայունության վրա։ Աշխատանքը կարող է դիտարկել նաև գյուղատնտեսական արտադրանքի, վերամշակող արդյունաբերության, բարձր տեխնոլոգիական ոլորտների և ծառայությունների արտահանման հնարավորությունները՝ գնահատելով դրանց ներուժը աղքատության նվազեցման գործում։ Ընդհանուր առմամբ, հետազոտությունը նպատակ ունի պարզելու, թե որքանով և ինչ պայմաններում է արտահանման ընդլայնումը նպաստում Հայաստանում աղքատության կրճատմանը, տնտեսական հնարավորությունների ընդլայնմանը և բնակչության բարեկեցության բարձրացմանը։ Թեման արդիական է հատկապես այն պատճառով, որ տնտեսական աճի սոցիալական արդյունքները կախված են ոչ միայն աճի տեմպերից, այլև դրա կառուցվածքից և ներառականությունից․ վերջին գնահատականներով Հայաստանում աղքատությունը նվազել է, սակայն զգալի թվով տնային տնտեսություններ շարունակում են խոցելի մնալ տնտեսական ցնցումների նկատմամբ, իսկ ավելի որակյալ և արտադրողական աշխատատեղերի ստեղծումը շարունակում է կարևոր խնդիր լինել։

Կենսաբանություն

Այս գիտական ուսումնասիրությունը նվիրված է համակարգչից օգտվողների ֆունկցիոնալ վիճակի հետազոտությանը տեսատարածական բնույթի գործունեության դինամիկայում։ Աշխատության հիմնական նպատակն է բացահայտել երկարատև կամ տարբեր ինտենսիվությամբ համակարգչային աշխատանքի ընթացքում մարդու օրգանիզմի ֆունկցիոնալ վիճակի փոփոխությունների օրինաչափությունները և գնահատել այն գործոնները, որոնք կարող են ազդել աշխատունակության ու գործունեության արդյունավետության վրա։ Հետազոտության շրջանակում համակարգչային գործունեությունը դիտարկվում է որպես բարձր տեսողական և տարածական ծանրաբեռնվածություն պահանջող աշխատանք, որի ընթացքում կարևոր նշանակություն ունեն տեսողական ընկալումը, ուշադրությունը, տարածական կողմնորոշումը, տեղեկատվության արագ մշակումը և որոշումների ընդունումը։ Ուսումնասիրվում են աշխատանքի տարբեր փուլերում մարդու հոգեֆիզիոլոգիական վիճակի փոփոխությունները՝ ուշադրություն դարձնելով հոգնածության, լարվածության, աշխատունակության և վերականգնման դինամիկային։ Աշխատության մեջ կարող են գնահատվել ֆունկցիոնալ վիճակը բնութագրող մի շարք ֆիզիոլոգիական և հոգեբանական ցուցանիշներ, ինչպես նաև դրանց փոփոխությունները աշխատանքային ծանրաբեռնվածության աճի պայմաններում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում տեսողական համակարգի գործունեությանը, քանի որ էկրանի առջև իրականացվող աշխատանքը պահանջում է տեսողական տեղեկատվության շարունակական ընկալում, տարբերակում և տարածական կազմակերպում։ Ուսումնասիրությունը կարող է ներառել նաև ուշադրության կայունության, ռեակցիայի արագության, մտավոր աշխատունակության և առաջադրանքների կատարման ճշգրտության գնահատում՝ տարբեր ժամանակային փուլերում։ Կարևոր խնդիր է ֆունկցիոնալ վիճակի փոփոխությունների և աշխատանքային արդյունավետության միջև փոխհարաբերությունների բացահայտումը, ինչը հնարավորություն է տալիս ավելի լավ հասկանալու համակարգչային աշխատանքի ընթացքում առաջացող հոգեֆիզիոլոգիական ծանրաբեռնվածության բնույթը։ Հետազոտության արդյունքները կարող են օգտագործվել աշխատանքի և հանգստի ռեժիմների օպտիմալացման, համակարգչային աշխատատեղերի էրգոնոմիկ կազմակերպման, տեսողական և մտավոր ծանրաբեռնվածության նվազեցման, ինչպես նաև աշխատունակության պահպանմանն ուղղված կանխարգելիչ միջոցառումների մշակման համար։ Ուսումնասիրությունը կարող է ունենալ կիրառական նշանակություն հատկապես այն մասնագիտական ոլորտներում, որտեղ համակարգչային աշխատանքը կազմում է աշխատանքային գործունեության հիմնական մասը։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել հոգեֆիզիոլոգներին, աշխատանքային ֆիզիոլոգիայի և էրգոնոմիկայի մասնագետներին, հոգեբաններին, աշխատանքի անվտանգության ոլորտի մասնագետներին, հետազոտողներին և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին։