Արտակարգ իրավիճակներում սոցիալ-հոգեբանական ադապտացիայի և հոգեբանական ռեսուրսների համահարաբերակցությունը

Տեխնոլոգիա

Այս աշխատությունը նվիրված է հայելային և Ֆրենելյան խտարարների համակցմամբ արևին հետևող ֆոտովոլտային սարքի նախագծմանը, մշակմանը և փորձարարական հետազոտությանը՝ նպատակ ունենալով բարձրացնել արևային էներգիայի փոխակերպման արդյունավետությունը և առավել արդյունավետ օգտագործել արևային ճառագայթումը։ Ուսումնասիրվում են օպտիկական խտացման սկզբունքները, արևին հետևող մեխանիզմների կառուցվածքային և գործառնական առանձնահատկությունները, ինչպես նաև դրանց ազդեցությունը ֆոտովոլտային մոդուլների արտադրողականության վրա։ Աշխատությունում վերլուծվում են խտարարների երկրաչափական պարամետրերը, լույսի կենտրոնացման արդյունավետությունը, ջերմային ռեժիմները և էներգետիկական կորուստների նվազեցման հնարավորությունները՝ հաշվի առնելով տարբեր կլիմայական և շահագործման պայմանները։ Ներկայացվում են փորձարարական չափումների և մոդելավորման արդյունքները, որոնց հիման վրա գնահատվում է առաջարկվող համակարգի արդյունավետությունը, հուսալիությունը և կիրառելիությունը վերականգնվող էներգետիկայի ոլորտում։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում արևի դիրքին ավտոմատ հետևող կառավարման համակարգի աշխատանքին, որի շնորհիվ ապահովվում է արևային ճառագայթման առավելագույն օգտագործումը և ֆոտովոլտային կայանքի ընդհանուր էներգաարդյունավետության բարձրացումը։

Մշակույթ

Հրատարակությունը մատենագիտական-տեղեկատվական բնույթի ընթացիկ տեղեկատու է, որի հիմնական նպատակն է համակարգված ձևով ներկայացնել Հայկական ԽՍՀ մշակույթի և արվեստի տարբեր բնագավառներին վերաբերող նոր հրատարակությունները, ուսումնասիրությունները, հոդվածները և այլ տպագիր նյութերը։ Այն նախատեսված է մշակույթի ու արվեստի վերաբերյալ նոր գրականության բացահայտման, հաշվառման, դասակարգման և մասնագիտական շրջանառության մեջ ներառման համար՝ ընթերցողին հնարավորություն տալով համեմատաբար արագ կողմնորոշվել տվյալ ժամանակաշրջանում հրատարակված մասնագիտական նյութերի շրջանակում։ Նման մատենագիտական հրատարակությունները կարևոր դեր են կատարում գիտական և մշակութային տեղեկատվության տարածման գործում, քանի որ տարբեր հրատարակչություններում, ժողովածուներում, ամսագրերում, թերթերում և այլ պարբերականներում հրապարակված նյութերի վերաբերյալ տվյալները կենտրոնացվում են մեկ տեղեկատվական համակարգում։ Հիմնական ուշադրությունը կարող է ընդգրկել կերպարվեստը, երաժշտությունը, թատրոնը, կինոն, ճարտարապետությունը, դեկորատիվ-կիրառական արվեստը, ժողովրդական ստեղծագործությունը, մշակութային հաստատությունների գործունեությունը, թանգարանային և ցուցահանդեսային աշխատանքը, ինչպես նաև մշակութային կյանքի կազմակերպման ու զարգացման վերաբերյալ գրականությունը։ Մատենագիտական գրառումների միջոցով ներկայացվում են համապատասխան հրատարակությունների հիմնական նույնականացնող տվյալները՝ հեղինակների անունները, նյութերի կամ աշխատությունների անվանումները, հրատարակության վայրը և ժամանակը, պարբերականների տվյալները և որոնման համար անհրաժեշտ այլ տեղեկություններ։ Այսպիսի կառուցվածքը հնարավորություն է տալիս տեղեկատուն օգտագործել ոչ միայն նոր գրականությանը ծանոթանալու, այլև հետագա գիտական ուսումնասիրությունների աղբյուրագիտական և մատենագիտական հիմքը ձևավորելու նպատակով։ Առանձին նշանակություն ունի նյութերի թեմատիկ համակարգումը։ Մշակույթի և արվեստի լայն ոլորտը ներառում է բազմաթիվ մասնագիտական ուղղություններ, ուստի մատենագիտական տեղեկատվության արդյունավետ օգտագործման համար անհրաժեշտ է այն դասակարգել ըստ առանձին բնագավառների, թեմաների և ենթաթեմաների։ Կերպարվեստին վերաբերող բաժիններում կարող են ընդգրկվել գեղանկարչության, գրաֆիկայի, քանդակագործության, դեկորատիվ արվեստի, ցուցահանդեսների և առանձին արվեստագետների ստեղծագործական գործունեության վերաբերյալ նյութեր։ Երաժշտական բաժինները կարող են ներկայացնել կոմպոզիտորական արվեստին, կատարողական մշակույթին, երաժշտական կրթությանը, ժողովրդական երաժշտությանը և երաժշտական հաստատությունների գործունեությանը վերաբերող գրականություն։ Թատերական նյութերի շրջանակում կարող են արտացոլվել ներկայացումների, դերասանական արվեստի, ռեժիսուրայի, դրամատուրգիայի, բեմանկարչության և թատրոնների պատմության վերաբերյալ հրապարակումները։ Կինոարվեստի վերաբերյալ գրականությունը կարող է ներառել ֆիլմերի, ռեժիսորների, դերասանների, կինոարտադրության և կինեմատոգրաֆիայի զարգացման խնդիրների մասին ուսումնասիրություններ։ Ճարտարապետության և քաղաքաշինության նյութերի ընդգրկումը հնարավորություն է տալիս հետևել ինչպես պատմական ճարտարապետական ժառանգության ուսումնասիրմանը, այնպես էլ ժամանակակից շինարարական ու քաղաքաշինական գործընթացների մշակութային կողմերին։ Կարևոր տեղ կարող են զբաղեցնել նաև հայկական պատմամշակութային հուշարձանների ուսումնասիրությանը, պահպանությանը և վերականգնմանը վերաբերող հրատարակությունները։ Այդպիսի նյութերի մատենագիտական հաշվառումը հատկապես կարևոր է մշակութային ժառանգության ուսումնասիրության համար, քանի որ հնարավորություն է տալիս հետազոտողներին հայտնաբերել տարբեր տարիներին հրապարակված աշխատանքները և հետևել առանձին հուշարձանների կամ մշակութային երևույթների ուսումնասիրության պատմությանը։ Տեղեկատուի կարևոր գործառույթներից է ընթացիկ մատենագիտական տեղեկատվության ապահովումը։ Ի տարբերություն հետադարձ մատենագիտության, որը սովորաբար ընդգրկում է արդեն ավարտված ժամանակաշրջանի գրականությունը, ընթացիկ մատենագիտությունը նպատակ ունի հնարավորինս կանոնավոր կերպով արձանագրել նոր հրատարակվող նյութերը։ Դրա շնորհիվ գրադարանները, գիտական հաստատությունները, մշակութային կազմակերպությունները և առանձին մասնագետները կարող են տեղեկանալ իրենց հետաքրքրող ոլորտներում հայտնված նոր աշխատությունների մասին։ Այս գործառույթը հատկապես կարևոր էր այն ժամանակաշրջանում, երբ էլեկտրոնային շտեմարանները և առցանց որոնման համակարգերը գոյություն չունեին, և նոր մասնագիտական գրականության հայտնաբերման հիմնական միջոցներից մեկը տպագիր մատենագիտական տեղեկատուներն էին։ Հրատարակությունը կարող է դիտարկվել նաև որպես տվյալ ժամանակաշրջանի մշակութային կյանքի յուրահատուկ փաստագրական արտացոլում։ Տարիների ընթացքում հրապարակված նման տեղեկատուների հաջորդական ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս հետևել, թե մշակույթի և արվեստի որ թեմաներն են առավել ակտիվ ուսումնասիրվել, ինչպիսի նոր ուղղություններ են առաջացել, որ արվեստագետների և մշակութային գործիչների գործունեությունն է առավել հաճախ դարձել հրապարակումների առարկա և ինչպես են փոփոխվել գիտական ու հասարակական հետաքրքրությունները։ Այս իմաստով մատենագիտական ցանկերը ժամանակի ընթացքում ձեռք են բերում նաև պատմագիտական արժեք՝ պահպանելով տվյալներ այնպիսի հրատարակությունների մասին, որոնք հետագայում կարող են դառնալ հազվագյուտ կամ դժվար հասանելի։ Առանձին ուշադրության է արժանի հայ մշակույթի վերաբերյալ գիտական տեղեկատվության համակարգման խնդիրը։ Տարբեր բնագավառների ուսումնասիրությունները կարող են հրապարակված լինել ոչ միայն մասնագիտական գրքերում, այլև գիտական ժողովածուներում, ամսագրերում, թերթերում, ցուցահանդեսային կատալոգներում և այլ հրատարակություններում։ Մատենագիտական աշխատանքի շնորհիվ այդ բազմազան նյութերը հայտնաբերվում, նկարագրվում և միավորվում են ընդհանուր տեղեկատվական համակարգում։ Սա զգալիորեն հեշտացնում է հետազոտողի աշխատանքը, քանի որ նվազեցնում է անհրաժեշտ նյութերի որոնման համար պահանջվող ժամանակը և հնարավորություն տալիս ավելի ամբողջական պատկերացում կազմել արդեն գոյություն ունեցող գրականության մասին։ Կարևորվում է նաև մատենագիտական նկարագրության ճշգրտությունը։ Հեղինակի, հրապարակման աղբյուրի, տարեթվի, համարի և էջերի վերաբերյալ հստակ տվյալները անհրաժեշտ են սկզբնաղբյուրը հետագայում հայտնաբերելու համար։ Այդ պատճառով ընթացիկ տեղեկատուի արժեքը մեծապես պայմանավորված է նյութերի ընտրության ամբողջականությամբ, գրառումների միասնականությամբ և դասակարգման տրամաբանությամբ։ Օժանդակ որոնողական տարրերի առկայությունը կարող է լրացուցիչ հնարավորություն տալ նյութերը գտնելու հեղինակների, թեմաների կամ այլ հատկանիշների միջոցով։ Հրատարակության օգտագործողների շրջանակը կարող է բավական լայն լինել։ Այն օգտակար է արվեստաբանների, երաժշտագետների, թատերագետների, կինոգետների, ճարտարապետության պատմաբանների, մշակութաբանների և հայագիտության այլ ուղղությունների ներկայացուցիչների համար։ Գրադարանավարներն ու մատենագետները կարող են այն օգտագործել գրադարանային ֆոնդերի համալրման, տեղեկատու-մատենագիտական սպասարկման և թեմատիկ ցանկերի կազմման նպատակով։ Գիտնականների և ուսանողների համար այն կարող է ծառայել որպես մասնագիտական գրականության որոնման մեկնակետ՝ օգնելով պարզել տվյալ թեմայի վերաբերյալ նախկինում հրատարակված նյութերի շրջանակը։ Մշակութային կազմակերպությունների աշխատակիցների համար նման տեղեկատուն կարող է ապահովել տեղեկություններ մասնագիտական հրատարակությունների և մշակութային կյանքի վերաբերյալ ուսումնասիրությունների մասին։ Առանձին արժեք ունի տեղեկատուի դերը գրադարանային ֆոնդերի համալրման գործընթացում։ Նոր հրատարակությունների վերաբերյալ կանոնավոր տեղեկատվությունը գրադարաններին հնարավորություն է տալիս որոշել, թե որ գրքերը, ժողովածուները կամ պարբերական նյութերն են անհրաժեշտ ձեռք բերել համապատասխան ընթերցողական և հետազոտական պահանջները բավարարելու համար։ Այսպիսով մատենագիտական տեղեկատվությունը կապ է ստեղծում հրատարակչական արտադրանքի և գրադարանային հավաքածուների ձևավորման միջև։ Միաժամանակ այն նպաստում է տարբեր գրադարանների միջև տեղեկատվական համագործակցությանը, քանի որ մատենագիտական գրառումների հիման վրա հնարավոր է հայտնաբերել անհրաժեշտ նյութերը և կազմակերպել դրանց որոնումը համապատասխան հավաքածուներում։ Ժամանակակից հետազոտությունների տեսանկյունից նման հրատարակությունները կարևոր են նաև խորհրդային շրջանի հայկական մշակույթի պատմության ուսումնասիրության համար։ Մատենագիտական տվյալների մեծ զանգվածը հնարավորություն է տալիս վերականգնել տվյալ ժամանակաշրջանի մշակութային հրատարակչական դաշտը, ուսումնասիրել գիտական և քննադատական գրականության թեմատիկ ուղղությունները և պարզել տարբեր արվեստների վերաբերյալ հրապարակումների հարաբերակցությունը։ Տարբեր տարիների թողարկումների համադրումը կարող է հիմք ծառայել նաև քանակական և վիճակագրական ուսումնասիրությունների համար՝ ցույց տալով որոշակի թեմաների կամ մշակութային ոլորտների նկատմամբ հետաքրքրության փոփոխությունները։ Հրատարակությունն ունի նաև աղբյուրագիտական նշանակություն, քանի որ մատենագիտական գրառումները կարող են պահպանել տեղեկություններ այն նյութերի մասին, որոնց բնօրինակ օրինակները ներկայում դժվար հասանելի են։ Հին պարբերականներում կամ փոքր տպաքանակով ժողովածուներում հրապարակված հոդվածների վերաբերյալ գրառումները հետազոտողին հնարավորություն են տալիս պարզել դրանց գոյությունը և շարունակել որոնումը գրադարանային ու արխիվային հավաքածուներում։ Այս իմաստով ընթացիկ մատենագիտական տեղեկատուն ժամանակի ընթացքում վերածվում է հետադարձ հետազոտության կարևոր գործիքի։ Ընդհանուր առմամբ նյութը համակարգված պատկերացում է տալիս որոշակի ժամանակաշրջանում հայկական մշակույթի և արվեստի վերաբերյալ հրատարակված նոր գրականության մասին՝ միավորելով մատենագիտական հաշվառման, թեմատիկ դասակարգման, տեղեկատվական սպասարկման և մշակութային ժառանգության փաստագրման գործառույթները։ Այն կարևոր աղբյուր կարող է հանդիսանալ հայ մշակույթի և արվեստի պատմության, խորհրդային շրջանի մշակութային կյանքի, մատենագիտության և գրադարանագիտության ուսումնասիրության համար, ինչպես նաև օգտակար լինել հետազոտողներին, գրադարանավարներին, մատենագետներին, արվեստաբաններին, դասախոսներին և ուսանողներին։

Կենսաբանություն

Կենսաբանություն ոլորտի «Կենսաբանություն 2 շտեմարան»-ը միջին մակարդակի ուսումնական և քննություններին պատրաստող առաջադրանքների հավաքածու է, որը նպատակ ունի խորացնել սովորողների գիտելիքները կենդանի օրգանիզմների կառուցվածքի, կենսագործունեության և էկոլոգիական կապերի վերաբերյալ, այստեղ ընդգրկվում են թեմաներ՝ բջջաբանություն, հյուսվածքներ, բույսերի և կենդանիների օրգան համակարգեր, ժառանգականություն և փոփոխականություն, էվոլյուցիայի հիմունքներ, ինչպես նաև էկոլոգիայի հիմնական օրենքներ և կենսաբազմազանության պահպանություն, շտեմարանում ներկայացված առաջադրանքները սովորողին օգնում են ոչ միայն հիշել կենսաբանական փաստերը, այլև հասկանալ գործընթացների փոխկապակցվածությունը, բացատրել կենսաբանական երևույթները և կիրառել գիտելիքները խնդիրների լուծման մեջ, այն հաճախ օգտագործվում է որպես լրացուցիչ ուսումնական նյութ դպրոցներում և քննություններին նախապատրաստվելու համար՝ զարգացնելով վերլուծական մտածողությունը և գիտական մոտեցումը կենսաբանական երևույթների նկատմամբ։

Գրականություն

Գիրքը նվիրված է հայ ավանդության մեջ Արամի կերպարի և նրա հետ կապված առասպելական պատումների համակողմանի ուսումնասիրությանը՝ բացահայտելով այդ կերպարի ձևավորման, զարգացման և մշակութային նշանակության հիմնական առանձնահատկությունները։ Աշխատության մեջ ուսումնասիրվում են Արամի մասին պահպանված ավանդազրույցները, դրանց տարբերակները, կառուցվածքային և բովանդակային առանձնահատկությունները, ինչպես նաև դրանց տեղը հայ ժողովրդական բանահյուսության և առասպելաբանության համակարգում։ Հեղինակը վերլուծում է հերոսի կերպարի հիմնական գծերը՝ անդրադառնալով նրա ծագմանը, գործունեությանը, հերոսական հատկանիշներին, հակառակորդների հետ պայքարին և այն արժեքներին, որոնք մարմնավորվում են տվյալ կերպարի միջոցով։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում առասպելի և պատմական հիշողության փոխհարաբերությանը՝ ուսումնասիրելով, թե ինչպես են առասպելական պատկերացումները միահյուսվում ժողովրդի անցյալի մասին պատկերացումներին և ազգային ինքնության ձևավորմանը։ Աշխատության մեջ դիտարկվում են նաև Արամի կերպարի հնարավոր զուգահեռները այլ ժողովուրդների առասպելական ավանդույթներում, ինչը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու ընդհանուր հնդեվրոպական և տարածաշրջանային առասպելաբանական մոտիվների դրսևորումները։ Վերլուծության ընթացքում ուշադրություն է դարձվում անվան, կերպարի և առասպելական սյուժեների տարբեր մեկնաբանություններին, ինչպես նաև դրանց փոխանցման և վերափոխման գործընթացներին տարբեր ժամանակաշրջաններում։ Գիրքը ցույց է տալիս, որ առասպելական պատումները կարող են հանդես գալ ոչ միայն որպես հնագույն հավատալիքների արտահայտություն, այլև որպես հասարակության արժեքային պատկերացումների, աշխարհընկալման և պատմական հիշողության պահպանման կարևոր միջոց։ Արամի կերպարի ուսումնասիրության միջոցով բացահայտվում են հայ ավանդության մեջ հերոսության, իշխանության, հայրենիքի պաշտպանության, համայնքային միասնության և մշակութային ինքնության վերաբերյալ պատկերացումները։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել բանագետների, պատմաբանների, հայագետների, դիցաբանության և մշակութաբանության մասնագետների, հետազոտողների ու ուսանողների համար, ինչպես նաև այն ընթերցողների, ովքեր հետաքրքրված են հայկական առասպելաբանությամբ, ժողովրդական ավանդություններով և ազգային մշակույթի հնագույն շերտերով։

Գրականություն

Գիտական աշխատանքը նվիրված է Վահան Թեքեյանի և Վահան Տերյանի գրական առնչությունների ուսումնասիրությանը՝ նպատակ ունենալով բացահայտել երկու մեծանուն հայ բանաստեղծների ստեղծագործական ընդհանրությունները, տարբերությունները, գեղագիտական ընկալումները և նրանց պոեզիայի հնարավոր փոխազդեցության դրսևորումները։ Ուսումնասիրության առանցքում 20-րդ դարասկզբի հայ քնարերգության զարգացման այն գործընթացներն են, որոնց շրջանակում ձևավորվում էին նոր բանաստեղծական մտածողություն, անհատական քնարական աշխարհ, լեզվական ու ոճական նոր մոտեցումներ։ Երկու հեղինակների ստեղծագործության համադրությունը հնարավորություն է տալիս առավել հստակ պատկերացնելու այդ ժամանակաշրջանի հայ պոեզիայի բազմազանությունն ու զարգացման ներքին օրինաչափությունները։ Աշխատանքի շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել նրանց գրական աշխարհայացքի հիմնական հատկանիշները, բանաստեղծական թեմաները և գեղարվեստական սկզբունքները։ Երկու բանաստեղծների պոեզիայում կարևոր տեղ են զբաղեցնում սերը, կարոտը, մենությունը, հայրենիքը, հոգևոր որոնումները, ժամանակի զգացողությունը և մարդկային ներաշխարհը։ Սակայն նույն թեմաների գեղարվեստական մեկնաբանությունը նրանց ստեղծագործություններում ունի տարբեր երանգներ և կառուցվածքային լուծումներ, ինչը թույլ է տալիս խոսել ոչ միայն ընդհանրությունների, այլև ինքնատիպության մասին։ Առանձնահատուկ ուշադրություն կարող է դարձվել քնարական հերոսի կերպարին։ Երկու հեղինակների մոտ էլ բանաստեղծական խոսքը հաճախ կառուցվում է անհատի ներքին ապրումների և հոգեբանական վիճակների բացահայտման շուրջ, սակայն այդ ներաշխարհի արտահայտման ձևերը պայմանավորված են յուրաքանչյուր հեղինակի անհատական գեղագիտական համակարգով։ Համեմատական վերլուծությունը կարող է ցույց տալ, թե ինչպես են անձնական զգացմունքները վերածվում ավելի լայն մշակութային և ազգային իմաստ ունեցող գեղարվեստական պատկերների։ Կարևոր ուղղություն է նաև հայրենիքի թեմայի ուսումնասիրությունը։ Թեքեյանի և Տերյանի ստեղծագործություններում հայրենիքի գաղափարը կապված է ոչ միայն տարածքի կամ պատմական հիշողության, այլև հոգևոր պատկանելության, ազգային ինքնության և կորուստների զգացողության հետ։ Այս թեմայի համադրումը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու երկու բանաստեղծների ազգային մտածողության առանձնահատկությունները և նրանց պոեզիայի պատմամշակութային ենթատեքստը։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ նաև սիրային և փիլիսոփայական քնարերգության ընդհանրություններին։ Սերը նրանց ստեղծագործություններում հաճախ հանդես է գալիս որպես մարդու ներաշխարհը բացահայտող և գոյության ավելի խոր իմաստների հասնելու միջոց։ Մենության, անցողիկության և կորուստի թեմաները նույնպես ձեռք են բերում ոչ միայն անձնական, այլև համամարդկային նշանակություն։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում լեզվական և ոճական համեմատությունը։ Կարող են ուսումնասիրվել բառապաշարի ընտրությունը, պատկերավորման միջոցները, խորհրդանշական պատկերները, երաժշտականությունը, ռիթմը, ինտոնացիան և բանաստեղծական ձևի առանձնահատկությունները։ Այս տեսանկյունից երկու հեղինակների համադրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու հայ քնարերգության արդիականացման տարբեր ուղիներ և յուրաքանչյուրի ներդրումը ժամանակակից բանաստեղծական լեզվի զարգացման գործում։ «Գրական առնչություններ» հասկացությունը կարող է ուսումնասիրվել ինչպես ուղղակի ազդեցությունների և փոխադարձ արձագանքների, այնպես էլ ավելի լայն գրական-մշակութային համատեքստի տեսանկյունից։ Կարևոր է տարբերակել փաստացի կենսագրական կամ ստեղծագործական կապերը թեմատիկ ու գեղագիտական ընդհանրություններից՝ խուսափելով միայն նմանությունների հիման վրա ուղղակի ազդեցություն ենթադրելուց։ Այս մոտեցումը հնարավորություն է տալիս ավելի հիմնավորված գնահատել երկու հեղինակների հարաբերությունը հայ գրականության ընդհանուր զարգացման գործընթացում։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը նպատակ ունի ներկայացնել Թեքեյանի և Տերյանի ստեղծագործությունները ոչ թե միայն զուգահեռաբար, այլև միմյանց հետ փոխհարաբերության և նույն գրական դարաշրջանի համատեքստում։ Նրանց պոեզիայի համեմատական քննությունը կարևոր է հայ նորագույն քնարերգության գեղագիտական բազմազանությունը, ազգային և անհատական թեմաների փոխկապակցվածությունը և 20-րդ դարասկզբի հայ բանաստեղծական մտածողության զարգացման առանձնահատկությունները հասկանալու համար։

Քիմիա

Նյութը ներկայացնում է Հայաստանի Հանրապետության Գիտությունների ազգային ակադեմիայի համակարգում գործող գիտատեխնոլոգիական կենտրոնը, որի գործունեությունը կենտրոնացած է օրգանական և դեղագործական քիմիայի ոլորտներում հիմնարար և կիրառական հետազոտությունների իրականացման վրա։ Կենտրոնի գիտական ուղղությունները ներառում են օրգանական միացությունների սինթեզ, նոր նյութերի և կենսաբանական ակտիվ միացությունների ստացում, դրանց կառուցվածքի ու հատկությունների ուսումնասիրություն, ինչպես նաև քիմիական տեխնոլոգիաների մշակմանն ուղղված հետազոտություններ։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում դեղագործական նշանակություն ունեցող միացությունների որոնումն ու ուսումնասիրությունը, ներառյալ հնարավոր կենսաբանական ակտիվությամբ օժտված նյութերի ստացումը, դրանց ֆիզիկաքիմիական բնութագրերի պարզաբանումը և կիրառական ներուժի գնահատումը։ Կենտրոնի գործունեությունը միավորում է քիմիայի տարբեր ենթաոլորտներ՝ հնարավորություն տալով գիտական արդյունքները կապել բժշկության, դեղագիտության, նյութագիտության և քիմիական տեխնոլոգիայի գործնական խնդիրների հետ։ Հետազոտական աշխատանքների կարևոր բաղադրիչ են նոր սինթեզի մեթոդների մշակումը, օրգանական ռեակցիաների ուսումնասիրությունը, քիմիական միացությունների կառուցվածք-հատկություն փոխկապակցվածությունների բացահայտումը և ստացված նյութերի կիրառական հնարավորությունների գնահատումը։ Կենտրոնի գիտական ներուժը ձևավորվում է տարբեր մասնագիտական ուղղությունների համագործակցության արդյունքում, ինչը հնարավորություն է տալիս իրականացնել ինչպես տեսական, այնպես էլ գործնական նշանակություն ունեցող նախագծեր։ Հատուկ նշանակություն ունի գիտական արդյունքների տեխնոլոգիական կիրառելիության գնահատումը և դրանց հնարավոր ներդրումը դեղագործական ու քիմիական արտադրության ոլորտներում։ Կենտրոնի գործունեությունը նաև կարևոր դեր ունի Հայաստանի քիմիական գիտության զարգացման, մասնագետների պատրաստման և գիտական ավանդույթների պահպանման ու շարունակականության ապահովման գործում։ Նյութը կարող է հետաքրքրել քիմիկոսներին, դեղագետներին, կենսաքիմիկոսներին, նյութագետներին, գիտահետազոտական ոլորտի մասնագետներին, ինչպես նաև օրգանական և դեղագործական քիմիայի ուսումնասիրությամբ զբաղվող ուսանողներին ու հետազոտողներին։