Գեոդեզիա. Մաս III

Հոգեբանություն

Աշխատությունը նվիրված է օժտված երեխաների միջանձնային հարաբերությունների հոգեբանական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը՝ հատուկ ուշադրություն դարձնելով նրանց սոցիոմետրական կարգավիճակի և հավակնությունների մակարդակի փոխկապակցվածությանը։ Ուսումնասիրության շրջանակում դիտարկվում են օժտված երեխաների սոցիալական փոխհարաբերությունները հասակակիցների խմբում, նրանց դիրքը խմբային կառուցվածքում, ընդունվածության և մերժվածության դրսևորումները, ինչպես նաև սեփական կարողությունների և հաջողությունների վերաբերյալ պատկերացումների ազդեցությունը հաղորդակցական վարքի վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հավակնությունների մակարդակի ձևավորման և փոփոխության հոգեբանական մեխանիզմներին, դրա կապին ինքնագնահատականի, ինքնադրսևորման, մրցակցության, սոցիալական հարմարման և հասակակիցների հետ փոխհարաբերությունների հետ։ Աշխատանքում քննարկվում են նաև այն հոգեբանական պայմանները, որոնք կարող են նպաստել օժտված երեխաների սոցիալականացմանը, միջանձնային հարաբերությունների բարելավմանը և նրանց ներուժի առավել լիարժեք իրացմանը։ Ուսումնասիրությունը կարևորում է մանկավարժների, հոգեբանների և ծնողների կողմից երեխայի անհատական առանձնահատկությունների հաշվառումը՝ բարենպաստ սոցիալական և կրթական միջավայր ձևավորելու նպատակով։ Ներկայացվող մոտեցումները կարող են կիրառական նշանակություն ունենալ օժտված երեխաների հետ հոգեբանական աջակցության, խմբային փոխհարաբերությունների կարգավորման, սոցիալական հմտությունների զարգացման և կրթական գործընթացի արդյունավետ կազմակերպման համար։ Աշխատանքը կարող է հետաքրքրել մանկական և կրթական հոգեբանությամբ զբաղվող մասնագետներին, մանկավարժներին, դպրոցական հոգեբաններին, հետազոտողներին, ուսանողներին և օժտված երեխաների զարգացման հիմնախնդիրներով հետաքրքրվող ծնողներին։

Քաղաքագիտություն

Այս աշխատանքը ուսումնասիրում է քաղաքական մշակույթի ձևավորման և զարգացման հիմնական փուլերը Հայաստանի Հանրապետությունում՝ ընդգրկելով այն սոցիալական, պատմական և ինստիտուցիոնալ գործոնները, որոնք ազդել են հասարակության քաղաքական վարքագծի, արժեքային համակարգերի և քաղաքական մասնակցության ձևերի վրա։ Նյութում վերլուծվում է, թե ինչպես են անկախության ձեռքբերումից հետո քաղաքական գործընթացները ձևավորել նոր քաղաքական մշակույթ՝ անցումային շրջանի բարդությունների, պետական ինստիտուտների կայացման և ժողովրդավարական կառավարման փորձերի համատեքստում։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում քաղաքացիների քաղաքական գիտակցության փոփոխություններին, կուսակցական համակարգի զարգացմանը, ընտրական վարքագծի առանձնահատկություններին և քաղաքացիական հասարակության դերակատարմանը քաղաքական կյանքում։ Աշխատությունը նաև ընդգծում է ավանդական և նոր արժեքների փոխազդեցությունը, քաղաքական մասնակցության աստիճանական ինստիտուցիոնալացումը և այն մարտահրավերները, որոնք ձևավորվում են քաղաքական մշակույթի արդիականացման գործընթացում։

Պատմություն

Այս տեղեկատու բնույթի հրատարակությունը ներկայացնում է Լեռնային Ղարաբաղի վերաբերյալ ընդհանուր բնութագրական և վերլուծական տեղեկատվություն՝ անդրադառնալով տարածաշրջանի աշխարհագրական դիրքին, պատմական զարգացմանը, բնակչությանը, քաղաքական իրավիճակին և սոցիալ-տնտեսական առանձնահատկություններին։ Նյութը կարող է ընթերցողին ծանոթացնել տարածաշրջանի պատմական ձևավորմանը, տարբեր ժամանակաշրջաններում տեղի ունեցած քաղաքական փոփոխություններին և այն գործընթացներին, որոնք հանգեցրել են երկարատև հակամարտության ձևավորմանը։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում բնակչության կազմին, բնակավայրերին, վարչական կառուցվածքին և տարածաշրջանի սոցիալ-տնտեսական պայմաններին։ Հրատարակությունը կարող է ներկայացնել նաև հակամարտության հիմնական փուլերը, ներգրավված կողմերի դիրքորոշումները, ռազմական և քաղաքական զարգացումները, ինչպես նաև միջազգային կառույցների ու տարբեր պետությունների արձագանքը։ Կարևորվում են տարածաշրջանի պատմամշակութային ժառանգության, կրոնական և մշակութային հուշարձանների, ինչպես նաև տեղական բնակչության կյանքի հետ կապված հարցերը։ Նյութը կարող է օգտակար լինել տարածաշրջանի վերաբերյալ ընդհանուր պատկերացում կազմելու, պատմական և քաղաքական գործընթացները համատեքստում դիտարկելու և հակամարտության բազմաշերտ բնույթը հասկանալու համար։ Տեղեկատվության համադրումը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրել ոչ միայն տարածաշրջանի պատմական անցյալը, այլև դրա քաղաքական նշանակությունը և տարածաշրջանային հարաբերությունների վրա ունեցած ազդեցությունը։ Ընդհանուր առմամբ, հրատարակությունը Լեռնային Ղարաբաղը ներկայացնում է որպես պատմական, աշխարհագրական և քաղաքական առանձնահատկություններով տարածաշրջան՝ ընդգրկելով դրա վերաբերյալ հիմնական տեղեկությունները և ձևավորելով ամբողջական պատկեր տարածաշրջանի զարգացման, բնակչության և հակամարտության հետ կապված գործընթացների մասին։

Փիլիսոփայություն

Ալբեր Կամյու. Երկեր աշխատությունը ֆրանսիացի էքզիստենցիալիստ և աբսուրդիզմի փիլիսոփայությանը մոտ գրող Ալբեր Կամյուի ստեղծագործությունների ժողովածու է, որը ներառում է նրա վեպերը, էսսեները, դրամատիկական գործերը և փիլիսոփայական մտորումները, այն ներկայացնում է մարդու գոյության իմաստի, ազատության, օտարվածության և բարոյական պատասխանատվության հիմնահարցերը, գիրքը վերլուծում է Կամյուի հիմնական գաղափարները՝ աբսուրդի գաղափարը, մարդու ապստամբությունը անիմաստության դեմ և համերաշխության էթիկան, միաժամանակ ընդգծելով նրա ստեղծագործական ոճը՝ պարզ, բայց խորքային լեզվով արտահայտված փիլիսոփայական բովանդակություն, ինչը այն դարձնում է կարևոր աղբյուր համաշխարհային գրականության և փիլիսոփայական մտքի ուսումնասիրության համար։

Հոգեբանություն

Психология школьного конфликта: Социально-перцептивные и рефлексивные аспекты աշխատությունը կրթական հոգեբանության ոլորտի գիտական և մեթոդական ուսումնասիրություն է, որը կենտրոնանում է դպրոցական միջավայրում առաջացող կոնֆլիկտների հոգեբանական պատճառների և դինամիկայի վրա, այն վերլուծում է աշակերտների, ուսուցիչների և ծնողների միջև փոխազդեցությունների առանձնահատկությունները՝ ընդգծելով սոցիալ-ընկալողական (social-perceptual) և ռեֆլեքսիվ գործընթացների դերը կոնֆլիկտների ձևավորման և լուծման մեջ, գիրքը ներկայացնում է կոնֆլիկտային իրավիճակների հոգեբանական մեխանիզմները, սխալ ընկալումների և հաղորդակցության խանգարումների ազդեցությունը, ինչպես նաև ինքնավերլուծության և ինքնակարգավորման կարևորությունը, միաժամանակ առաջարկելով կանխարգելման և միջամտության մանկավարժական ռազմավարություններ, ինչը այն դարձնում է կարևոր աղբյուր հոգեբանության, մանկավարժության և դպրոցական կառավարման ոլորտների մասնագետների համար։

Գրականություն

Աշխատությունը նվիրված է XIX դարի 80-90-ական թվականների հայ հուշագրական գրականության զարգացման առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը՝ բացահայտելով այն պատմամշակութային միջավայրը, որտեղ ձևավորվել և զարգացել է հիշողության վրա հիմնված գրավոր խոսքը։ Վերլուծվում են հուշագրական տեքստերի թեմատիկ ուղղությունները, անձնական և հասարակական կյանքի փոխհարաբերությունները, պատմական իրադարձությունների նկարագրության ձևերը, ինչպես նաև հեղինակային դիրքորոշման առանձնահատկությունները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում հիշողության և փաստագրության փոխազդեցությանը, գեղարվեստականացման աստիճանին և ժամանակի հասարակական-քաղաքական կյանքի ազդեցությանը հուշագրական ժանրի ձևավորման վրա։ Աշխատությունը նաև դիտարկում է այս շրջանի հուշագրական գրականության տեղը հայ գրականության ընդհանուր զարգացման գործընթացում՝ ընդգծելով դրա դերը ազգային պատմական գիտակցության ձևավորման, մշակութային ինքնության պահպանման և հասարակական մտքի զարգացման մեջ։