Գեոդեզիա. Մաս III

Բնապահպանություն

Նվիրված է լեռնային էկոհամակարգերի պահպանության, կայուն օգտագործման և կառավարման հիմնարար սկզբունքների ուսումնասիրությանը։ Գիրքը ներկայացնում է լեռնային լանդշաֆտների առանձնահատկությունները՝ ռելիեֆի բարդ կառուցվածքը, կլիմայական փոփոխականությունը, հողերի էրոզիայի բարձր ռիսկը և կենսաբազմազանության յուրահատուկ կազմը՝ ընդգծելով դրանց զգայունությունը մարդու գործունեության նկատմամբ։ Հեղինակը մանրամասն վերլուծում է լեռնային տարածքների էկոլոգիական հավասարակշռության խախտման հիմնական պատճառները՝ անտառահատումներ, անթրոպոգեն ճնշում, անասնապահական և զբոսաշրջային ազդեցություններ, ինչպես նաև դրանց հետևանքները՝ սողանքներ, հողի քայքայում և կենսաբազմազանության կորուստ։ Աշխատությունում ներկայացվում են պահպանության և վերականգնման ժամանակակից մոտեցումները՝ ներառյալ էկոհամակարգային կառավարումը, պահպանվող տարածքների ստեղծումը, հողերի ռացիոնալ օգտագործումը և էկոլոգիական մոնիթորինգի կիրառումը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում կայուն զարգացման սկզբունքների կիրառմանը լեռնային շրջաններում և տեղական համայնքների ներգրավմանը բնապահպանական գործընթացներում։ Գիրքը նախատեսված է էկոլոգիայի, աշխարհագրության, բնապահպանության և ռեսուրսների կառավարման ոլորտների ուսանողների և մասնագետների համար՝ ծառայելով որպես համապարփակ գիտական և գործնական ուղեցույց լեռնային լանդշաֆտների պահպանության գործում։

Lեզվաբանություն

Նախատեսված է միջին մասնագիտական ուսումնական հաստատությունների ուսանողների համար՝ նպատակ ունենալով զարգացնել ժամանակակից հայոց լեզվի գործնական կիրառման հմտությունները։ Գիրքը կառուցված է այնպես, որ համատեղի տեսական գիտելիքը և գործնական վարժությունները՝ ընդգրկելով ուղղագրության, կետադրության, բառագիտության, ձևաբանության և շարահյուսության հիմնական բաժինները։ Աշխատությունում ներառված են բազմաբնույթ առաջադրանքներ՝ ուղղված լեզվական սխալների հայտնաբերմանը և շտկմանը, գրավոր խոսքի հստակության և ճշգրտության բարձրացմանը, ինչպես նաև մասնագիտական տեքստերի ճիշտ ձևակերպմանը։ Հեղինակը կարևորում է նաև հաղորդակցական մոտեցումը՝ խրախուսելով ուսանողների ակտիվ մասնակցությունը և ինքնուրույն աշխատանքը։ Ձեռնարկը նպաստում է լեզվական մտածողության զարգացմանը և գրագետ խոսքի ձևավորմանը՝ ծառայելով որպես արդյունավետ գործիք թե՛ դասավանդման, թե՛ ինքնուսուցման համար։ Այն հատկապես օգտակար է այն ուսանողների համար, ովքեր պատրաստվում են կիրառել հայոց լեզուն տարբեր մասնագիտական ոլորտներում՝ ապահովելով նրանց լեզվական մշակույթի բարձր մակարդակ։

Գեղարվեստական հայ․

«Խաչագողի հիշատակարանը» (1887) Մովսես Հայրապետյան, հայտնի նաև որպես **Րաֆֆի**, ստեղծագործություններից մեկն է, որն իսկապես մեծ կարևորություն ունի հայ գրականության մեջ։ Այս վեպը, գրված էր XIX դարի վերջերին, հանդիսանում է պատմական վեպ, որտեղ հեղինակը կենտրոնանում է Հայոց հանհրաժեշտ կռիվներում եղած մարտիկներից մեկի՝ Խաչագողի կյանքի պատմությունը։ Վեպի գլխավոր հերոսը՝ Խաչագողը, անցնում է մի երկար ճանապարհ՝ ռազմիկից, առաջնորդից մինչև ապստամբ և հայրենասեր։ Նա իր կյանքը նվիրում է ժողովրդին՝ պայքարելով օտար նվաճողների դեմ։ Սակայն, ինչպես հաճախ լինում է, նրա հոգու խորքում կա նաև արմատական դառնություն՝ անարդարության և ժողովրդի հեռանալու հետ կապված։ Խաչագողի կերպարը սիմվոլ է ներկայացնում՝ այն ժողովրդին, որն այլևս չի դիմանում և որոշում է համարձակվել։ «Խաչագողի հիշատակարանը» հանդիսանում է պատմություն այն մասին, թե ինչպես է անհատը, չնայած խիզախությանը, պայքարում և հակադրվում դժվարին հանգամանքների և իր ողջ ծագումնաբանությանը։ Վեպը կրում է խորը բարոյական եւ սոցիալական մեկնաբանություն՝ ընդգծելով այն երկընտրանքը, որը տեղի է ունենում ազգային և անձնական շահերի միջև։ Այն քննարկում է հերոսականության, զոհողության, նվիրումի ու իր հայրենիքի նկատմամբ սերն ու պարտքը։ «Խաչագողի հիշատակարանը» առաջին հերթին առհասարակ ցույց է տալիս Վերածննդի ու մեծ ազգի ձևավորման պատմական փաստերը։ Այն ունի ոչ միայն պատմական, այլ նաև հոգեբանական խորություն, որը ներկայացնում է մարդու ներքին հակասությունները, որոնք ծագում են երբեմն պատերազմի, երբեմն հայրենասերության կամ անձնական ճգնաժամի հետևանքով։ Այս ստեղծագործությունն այն վեպերից է, որը իր հերոսների և կործանիչ հերոսական ուղու միջոցով ի հայտ է բերում ազգային արժեքները, հոգու կանչը և համամարդկային միտումները։ «Խաչագողի հիշատակարանը» ներշնչում է հայ ժողովրդի անցած դժվարագույն ճանապարհների մասին մտածելու, բայց միևնույն ժամանակ բացահայտում է՝ ինչպես պայքարը դառնում է մարդուն ինքնության մասին մտածելու պատճառ։ Հրատարակիչ - Անտարես Հրատ. տարեթիվ - 2020 ISBN - 978-9939-76-529-7

Տնտեսագիտություն

Մրցակցություն և կարգավորում աշխատությունը նվիրված է շուկայական տնտեսության երկու հիմնարար երևույթների՝ մրցակցության և պետական կարգավորման փոխհարաբերությունների խորքային ուսումնասիրությանը՝ ներկայացնելով դրանց տեսական հիմքերը, գործնական դրսևորումները և տնտեսական համակարգերի վրա ունեցած ազդեցությունը։ Հեղինակ Մելքումյան Մ.-ն գրքում վերլուծում է մրցակցության էությունը որպես շուկայի արդյունավետության ապահովման հիմնական մեխանիզմ, որտեղ ազատ մրցակցային միջավայրը նպաստում է ռեսուրսների ավելի օպտիմալ բաշխմանը, արտադրողականության բարձրացմանը և սպառողների ընտրության ընդլայնմանը։ Միևնույն ժամանակ աշխատությունը մանրամասն անդրադառնում է պետական կարգավորման անհրաժեշտությանը այն դեպքերում, երբ շուկան չի կարող ինքնուրույն ապահովել հավասարակշռություն, մասնավորապես մոնոպոլիաների, արտաքին ազդեցությունների և սոցիալական անհավասարությունների պայմաններում։ Գրքում ներկայացվում են մրցակցության տարբեր ձևերը՝ կատարյալ և անկատար մրցակցություն, օլիգոպոլիա և մոնոպոլիա, ինչպես նաև դրանց տնտեսական հետևանքները շուկայի կառուցվածքի և գնագոյացման գործընթացների վրա։ Հեղինակը բացատրում է պետական քաղաքականության գործիքները՝ հակամենաշնորհային կարգավորում, հարկային և սուբսիդավորման մեխանիզմներ, շուկայի վերահսկողություն և իրավական դաշտի ձևավորում, որոնք ուղղված են տնտեսական արդյունավետության և սոցիալական արդարության հավասարակշռմանը։ Աշխատության մեջ ընդգծվում է նաև միջազգային փորձի ուսումնասիրությունը՝ ցույց տալով, թե ինչպես են տարբեր երկրներ համադրում ազատ շուկայի սկզբունքները պետական կարգավորման հետ՝ ապահովելով կայուն տնտեսական զարգացում։ Գիրքը համադրում է տեսական վերլուծությունը և կիրառական օրինակները՝ հնարավորություն տալով ընթերցողին հասկանալ մրցակցության և կարգավորման փոխազդեցության բարդ մեխանիզմները իրական տնտեսական համակարգերում։ Այն հատկապես օգտակար է տնտեսագիտության, պետական կառավարման, իրավագիտության և բիզնեսի ոլորտների ուսանողների, ինչպես նաև քաղաքականության մշակման գործընթացում ներգրավված մասնագետների համար։

Գեղարվեստական հայ․

«Բալենի»՝ Շահեն Թաթիկյանի ստեղծագործությունը հայ գրականության մեջ ունի յուրահատուկ տեղ և համարվում է մաքուր մարդկային տարերքով վիպասանություն։ Այս պատմվածքն ու վեպը պատմում է մի պատմություն, որը բացահայտում է մարդկային հոգեբանության բարդությունն ու փոխհարաբերությունների նրբությունները, խորություն և զգացմունքներ, որոնք հաճախ մնում են աննկատ։ «Բալենի»-ի գլխավոր հերոսը, Բալեն անունով մի երիտասարդ կամ չափահաս, իր արարքներով ու բնավորությամբ լուռ կերպով ընթերցողին ներկայացնում է մի անձ, որը չի համապատասխանում հասարակության սահմանած նորմերին։ Վեպը բավականին սուր է իր դիտարկումներով, այն չի վախենում ցույց տալու ոչ միայն մարդու անձնական կողմերը, այլև նրա հարաբերությունները՝ ընտանիքի, ընկերների կամ հասարակության հետ։ Թաթիկյանի այս ստեղծագործությունը կարելի է դիտել որպես ընտանեկան դրամա, որտեղ սիրո, բարոյականության, ազգասիրության և անձնական կայացման հարցերը վերածվում են մարդկային ճգնաժամի՝ հստակորեն ներկայացնելով այն բաները, որոնք անհատը մնում է չհայտարարված։ Պատմությունը միտված է այն համոզմանը, որ մենք ամեն ինչ անում ենք, որպեսզի հոգեպես հաղթահարենք մի քիչ ավելի բարդ աշխարհ՝ փորձում հասկանալ ինքներս մեզ և մարդկանց շուրջը։ «Բալենի» ստեղծագործության մեջ նաև կտրուկ քննադատություն կա հասարակական ստանդարտների, հասարակության բարոյականության ու ճնշումների վերաբերյալ։ Հեղինակը ցույց է տալիս, թե ինչպես կարող են մարդիկ դիմագրավել դրանց կամ դրանց ենթարկվել՝ կախված իրենց բնավորությունից և վերաբերմունքից։ Թաթիկյանը ցույց է տալիս նաև այն փաստը, որ երբեմն նույնիսկ ամենապարզ մարդկային հարաբերությունները կարող են դարձնել անհնար հասկացվող ու բարդ՝ հատկապես, երբ այն «սահմանափակվում է» ազգային կամ հասարակական մեծատաղանդներով։ «Բալենի»-ը մի վեպ է, որը խոսում է ոչ միայն մարդու հոգեբանության մասին, այլ նաև ծավալում է առանձին կործանիչ պատմություններ, որոնք ակնհայտորեն ու վստահաբար ստիպում են ընթերցողին մտորել այն մասին, թե որտեղ են անցնում մարդու կենսագործունեության սահմանները։ Հրատարակիչ - Դարակ Հրատ. տարեթիվ - 2020 ISBN - 978-9939-885-10-0

Պատմություն

«Ժողովուրդի մը հոգեվարքը» (Զ․ Եսայեան) գրքի թեման ծավալվում է ժողովրդի հոգեբանական և սոցիալական ճգնաժամերի շուրջ՝ երբ հասարակությունը կորցնում է վստահությունը և ոգին։ Գիրքը պատմում է այն ժամանակների և իրադարձությունների մասին, երբ հասարակությունը ենթարկվում է մեծ աղետների, ճնշումների կամ ներքին խռովությունների, և դա արտացոլվում է մարդկանց հոգեկան վիճակում։ Հեղինակը ուսումնասիրում է, թե ինչպես են ցավը, վախը, հիասթափությունը և հուսահատությունը վերածվում ընդհանուր «հոգեվարքի»՝ երբ մարդիկ այլևս չեն հավատում ապագային։ Գիրքը նաև ընդգծում է, որ հոգեվարքը կարող է առաջանալ ոչ միայն պատերազմներից, այլև տնտեսական դժվարություններից, քաղաքական անկայունությունից և հասարակական անհավասարությունից։ Ընդհանուր տրամադրությունը գրքում հաճախ լարված է, բայց նա փորձում է ցույց տալ նաև այն ճանապարհները, որոնց միջոցով կարող է վերականգնվել ոգին։ «Ժողովուրդի մը հոգեվարքը» ներկայացնում է մարդու և ժողովրդի հոգեբանության խորը պատկեր՝ մեծ պատմական ու սոցիալական միջավայրում։ Գիրքը կարևոր է հատկապես նրանց համար, ովքեր հետաքրքրված են սոցիոլոգիայով, պատմությամբ և հասարակական հոգեբանությամբ։ Այն նաև ծառայում է որպես զգոնություն՝ հասկանալու համար, թե ինչպես են արտաքին պայմանները ազդում հասարակության ներքին աշխարհին։ Այս աշխատությունը օգնում է ընթերցողին ավելի զգայուն ու ուշադիր լինել հասարակական փոփոխությունների նկատմամբ և մարդկանց հոգեբանության նկատմամբ։ Գիրքը կարող է լինել նաև գրական-ռեալիստական՝ ստեղծելով հուզական և մտորիչ միջավայր ընթերցողի համար։ Հրատարակիչ -Արաս Հրատարակչութիւն Հրատ. տարեթիվ - 2022 ISBN - 9786257460101