Գրաբարի դարձվածաբանություն

Մշակույթ

Այս աշխատությունը նվիրված է շրջիկ գրադարանների և գրքատարության (mobile library services) կազմակերպման փորձի ուսումնասիրությանը՝ ընդգծելով գրադարանային ծառայությունների հասանելիության ընդլայնման և տեղեկատվական հավասարության ապահովման խնդիրները տարբեր բնակավայրերում։ Գրքում վերլուծվում է շրջիկ գրադարանների ձևավորման պատմական զարգացումը, դրանց գործունեության կազմակերպչական մոդելները և աշխատանքի արդյունավետության վրա ազդող հիմնական գործոնները՝ ներառյալ ֆինանսավորումը, նյութատեխնիկական բազան, աշխատակազմի պատրաստվածությունը և ընթերցողական պահանջարկի առանձնահատկությունները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում գյուղական և հեռավոր համայնքներում գրքային մշակույթի զարգացմանը, ինչպես նաև այն սոցիալական ազդեցությանը, որը ունեն շարժական գրադարանները կրթության մակարդակի բարձրացման և ընթերցանության խթանման գործում։ Աշխատությունում քննարկվում են նաև ժամանակակից տեխնոլոգիաների կիրառման հնարավորությունները՝ թվային կատալոգներ, էլեկտրոնային գրքերի հասանելիություն և հիբրիդային ծառայությունների մոդելներ, որոնք թույլ են տալիս բարձրացնել գրադարանային համակարգի արդյունավետությունը։ Վերլուծվում են տարբեր երկրների փորձերը՝ ցույց տալու համար, թե ինչպես են շրջիկ գրադարանները դառնում մշակութային ներառականության և համայնքային զարգացման կարևոր գործիք։ Գրքի նպատակն է ներկայացնել գործնական մոտեցումներ և առաջարկություններ՝ ուղղված շրջիկ գրադարանային ծառայությունների կատարելագործմանը և դրանց կայուն զարգացմանը։

Պատմություն

Աշխատությունը նվիրված է XIII դարի հայ նշանավոր մատենագիր, պատմիչ և աստվածաբան Հովհաննես Վանական Տավուշեցու՝ Վանական վարդապետի ինքնագիր ձեռագրի ուսումնասիրությանը։ Վանականը (1181–1251) Մխիթար Գոշի աշակերտն էր, Խորանաշատի դպրոցի հիմնադիրը և միջնադարյան հայ կրթամշակութային կյանքի կարևորագույն գործիչներից մեկը, որի աշակերտներից էին Կիրակոս Գանձակեցին և Վարդան Արևելցին։ Հետազոտության կենտրոնում գտնվում է ոչ միայն ինքնագրի բովանդակային արժեքը, այլև դրա ձեռագրագիտական, պատմական և գրական նշանակությունը։ Ինքնագրային վկայությունները հատկապես կարևոր են միջնադարյան հեղինակների ստեղծագործությունների իսկությունը, գրության առանձնահատկությունները, լեզվական միջավայրը և մատենագրական ժառանգության փոխանցման ընթացքը պարզելու համար։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս անդրադառնալու Վանականի գործունեության պատմական միջավայրին, նրա գրական և գիտական ժառանգությանը, ինչպես նաև XIII դարի հայ մշակույթի զարգացման պայմաններին։ Վանականի կորած պատմական երկի մասին տեղեկություններ պահպանվել են նրա աշակերտների՝ Կիրակոսի, Վարդանի և Մաղաքիայի աշխատություններում, իսկ նրա պահպանված ժառանգության մեջ կարևոր տեղ են զբաղեցնում աստվածաշնչյան մեկնությունները, քարոզները և հարց ու պատասխանի բնույթի աշխատությունները։ Ուսումնասիրությունը արժեքավոր է նաև որպես հայկական ձեռագրական մշակույթի պատմության աղբյուր, քանի որ ինքնագիրը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու ժամանակաշրջանի գրության ավանդույթները, ձեռագրի ստեղծման և պահպանման հանգամանքները և հեղինակի անմիջական մասնակցության հետքերը։ Հրատարակության մատենագիտական տվյալները վկայում են, որ նյութը Ս. Վ. Տեր-Ավետիսյանի ուսումնասիրությունն է, որը տպագրվել է 1926 թվականին Թիֆլիսում՝ «Կովկասյան պատմահնագիտական ինստիտուտի տեղեկություններում», հատոր IV-ում, էջ 51–54։ Աշխատանքը կարող է հետաքրքրել հայագետներին, միջնադարագետներին, ձեռագրագետներին, աղբյուրագետներին, գրականագետներին, պատմաբաններին, մատենագետներին, ինչպես նաև հայկական միջնադարյան մշակույթի և ձեռագրական ժառանգության ուսումնասիրությամբ զբաղվող հետազոտողներին։

Պատմություն

Այս հրատարակությունը ներկայացնում է 1970 թվականի հունվար, փետրվար և մարտ ամիսների նշանավոր ու հիշարժան տարեթվերը՝ դրանք դիտարկելով պատմական, մշակութային, գիտական, հասարակական և քաղաքական իրադարձությունների համատեքստում։ Այն կարող է ծառայել որպես տեղեկատու նյութ, որի միջոցով ընթերցողը հնարավորություն է ստանում արագ կողմնորոշվելու տարվա առաջին եռամսյակում նշվող կարևոր օրերի, տարելիցների և պատմական իրադարձությունների վերաբերյալ։ Նման օրացույցները սովորաբար ներառում են ինչպես համազգային ու միջազգային նշանակություն ունեցող ամսաթվեր, այնպես էլ հայտնի գործիչների ծննդյան և մահվան տարելիցներ, մշակույթի, գրականության, գիտության ու հասարակական կյանքի կարևոր իրադարձություններ։ Հունվար, փետրվար և մարտ ամիսների ընդգրկումը թույլ է տալիս նյութը դիտարկել որպես տարվա սկզբի ժամանակագրական պատկեր՝ յուրաքանչյուր ամսվա համար առանձնացնելով համապատասխան հիշարժան ամսաթվերը։ Հրատարակության արժեքը հատկապես տեղեկատու բնույթի մեջ է․ այն կարող է օգտակար լինել ուսուցիչներին, ուսանողներին, գրադարանավարներին, մշակութային և կրթական հաստատություններին, ինչպես նաև պատմական և մշակութային թեմաներով հետաքրքրվող ընթերցողներին։ Տարեթվերի համակարգված ներկայացումը հնարավորություն է տալիս ոչ միայն հիշել կոնկրետ իրադարձություններ, այլև դրանք կապել ավելի լայն պատմական գործընթացների հետ՝ ձևավորելով ժամանակագրական մտածողություն և հետաքրքրություն անցյալի նկատմամբ։ 1970 թվականը ներկայացվում է որպես առանձին ժամանակային շրջանակ, իսկ առաջին երեք ամիսների իրադարձությունները դասավորվում են օրացուցային հաջորդականությամբ՝ դարձնելով նյութը հարմար որոնման և տեղեկություն ստանալու համար։ Hրատարակությունը կարող է օգտագործվել նաև տարբեր միջոցառումների, դասաժամերի, ցուցահանդեսների, գրադարանային անկյունների և թեմատիկ օրերի նախապատրաստման ժամանակ, քանի որ հիշարժան ամսաթվերը հաճախ հիմք են հանդիսանում կրթական և մշակութային միջոցառումների կազմակերպման համար։ Ընդհանուր առմամբ, նյութը կարելի է դիտարկել որպես պատմական հիշողության պահպանման և նշանակալի ամսաթվերի համակարգված ներկայացման տեղեկատու աղբյուր, որը մեկտեղում է տարվա առաջին եռամսյակին վերաբերող տարբեր բնույթի կարևոր ամսաթվեր։

Lեզվաբանություն

Աշխատությունը նվիրված է միջտեքստային կապերի ուսումնասիրմանը որպես հեքիաթային նարատիվի վերլուծության և մեկնաբանության կարևոր մեթոդաբանական գործիքի՝ վիկտորիանական հեքիաթի նյութի հիման վրա։ Հետազոտության կենտրոնում տարբեր գրական տեքստերի, մշակութային աղբյուրների, ավանդական սյուժեների և հեքիաթային մոտիվների փոխկապակցվածությունն է, ինչպես նաև այն եղանակները, որոնց միջոցով նոր ստեղծագործությունը երկխոսության մեջ է մտնում նախորդող գրական ու մշակութային տեքստերի հետ։ Ուսումնասիրվում են հեքիաթային նարատիվի կառուցվածքային և իմաստային առանձնահատկությունները, միջտեքստային հղումների, ակնարկների, մեջբերումների, վերաիմաստավորումների և այլ ձևերի դերը ստեղծագործության բովանդակության ձևավորման մեջ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում վիկտորիանական ժամանակաշրջանի մշակութային և գրական միջավայրին, որի ազդեցությամբ հեքիաթային ժանրը ձեռք է բերել նոր թեմատիկ, գաղափարական և գեղարվեստական դրսևորումներ։ Աշխատության մեջ միջտեքստայնությունը դիտարկվում է որպես ընթերցողի և տեքստի միջև լրացուցիչ իմաստային կապեր ստեղծող մեխանիզմ, որի միջոցով հնարավոր է բացահայտել ստեղծագործության թաքնված կամ անուղղակի հղումները այլ գրական, առասպելական և մշակութային աղբյուրներին։ Նման մոտեցումը հնարավորություն է տալիս ավելի խորությամբ ուսումնասիրելու հեքիաթի ժանրային առանձնահատկությունները, հեղինակային ռազմավարությունները, սյուժետային վերափոխումները և ավանդական պատկերների նոր մեկնաբանությունները։ Հետազոտությունը կարող է օգտակար լինել գրականագետների, տեքստաբանների, նարատոլոգների, անգլիական գրականության և վիկտորիանական մշակույթի մասնագետների, ինչպես նաև միջտեքստայնության տեսությամբ և հեքիաթի ժանրի ուսումնասիրությամբ զբաղվող հետազոտողների ու ուսանողների համար։

Պատմություն

Աշխատությունը նվիրված է Խորհրդային Հայաստանի պետական կառավարման սկզբնական շրջանում արտաքին հարաբերությունների կազմակերպմանը և այդ ոլորտի համար պատասխանատու պետական մարմնի գործունեությանը 1920–1922 թվականներին։ Հետազոտության առանցքում նորաստեղծ խորհրդային իշխանության արտաքին քաղաքական գործառույթների ձևավորումն է՝ Հարավային Կովկասում տեղի ունեցող ռազմաքաղաքական վերափոխումների, խորհրդային հանրապետությունների միջև հարաբերությունների և տարածաշրջանային նոր քաղաքական համակարգի կայացման պայմաններում։ Քննվում են կառույցի ստեղծման նախադրյալները, իրավասությունների շրջանակը, կազմակերպական կառուցվածքը, պաշտոնական գրագրությունը և արտաքին հարաբերությունների իրականացման մեխանիզմները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում այն հանգամանքին, որ տվյալ ժամանակաշրջանում Հայաստանի արտաքին քաղաքական հնարավորությունները արագ փոփոխվում էին՝ պայմանավորված խորհրդայնացմամբ, Ռուսաստանի խորհրդային իշխանության ազդեցությամբ, հարևան հանրապետությունների հետ հարաբերություններով և Հարավային Կովկասի խորհրդային հանրապետությունների աստիճանական քաղաքական ու վարչական մերձեցմամբ։ Ուսումնասիրվում են Վրաստանի, Ադրբեջանի, Թուրքիայի և խորհրդային Ռուսաստանի հետ հարաբերություններին վերաբերող խնդիրները, սահմանային ու տարածքային հարցերի շուրջ ընթացող քաղաքական գործընթացները, տնտեսական հաղորդակցության, բնակչության տեղաշարժերի և տարածաշրջանային հարաբերությունների հետ կապված հարցերը։ Դիվանագիտական գործունեությունը դիտարկվում է ոչ միայն պաշտոնական բանակցությունների, այլև նոտաների, զեկուցագրերի, հրահանգների, հաղորդագրությունների և միջգերատեսչական գրագրության միջոցով։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում կենտրոնական խորհրդային իշխանության և հանրապետական կառույցների իրավասությունների հարաբերակցության ուսումնասիրությունը, քանի որ այդ տարիներին արտաքին քաղաքական ինքնուրույնության շրջանակը շարունակաբար վերափոխվում էր։ Հետազոտության համար նշանակալի են պետական արխիվային փաստաթղթերը, պաշտոնական որոշումները, դիվանագիտական գրագրությունը և ժամանակաշրջանի մամուլը, որոնց համադրումը հնարավորություն է տալիս վերականգնել կառույցի գործունեության հիմնական ուղղությունները և գնահատել դրա տեղը պետական կառավարման համակարգում։ Անդրադարձ է կատարվում նաև 1922 թվականին Անդրկովկասյան խորհրդային հանրապետությունների միավորման գործընթացներին, որոնց հետևանքով արտաքին հարաբերությունների ոլորտում հանրապետական մարմինների լիազորությունները էականորեն վերակազմավորվեցին։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը ներկայացնում է խորհրդային իշխանության հաստատման առաջին տարիներին Հայաստանի արտաքին քաղաքական հաստատությունների ձևավորման և աստիճանական վերափոխման պատմությունը՝ այն դիտարկելով Հարավային Կովկասի քաղաքական վերակազմավորման և խորհրդային պետական համակարգի կենտրոնացման ավելի լայն համատեքստում։

Կենսաբանություն

Կենսաբանություն ոլորտի «Կենսաբանություն 1 շտեմարան»-ը սկսնակ մակարդակի ուսումնական վարժությունների հավաքածու է, որը նախատեսված է կենսաբանության հիմունքների ձևավորման և պարզ գիտական պատկերացումների ամրապնդման համար, այստեղ ընդգրկվում են հիմնական թեմաներ՝ կենդանի օրգանիզմների ընդհանուր հատկանիշներ, բջջի կառուցվածքի պարզ պատկերացում, բույսերի և կենդանիների հիմնական տարբերություններ, օրգանիզմների դասակարգման տարրական սկզբունքներ, ինչպես նաև շրջակա միջավայրի և կենդանի բնության փոխկապակցվածության պարզ օրինակներ, շտեմարանում սովորաբար տեղ են գտնում հարցեր, համապատասխանեցման և լրացման վարժություններ, պարզ նկարների ու սխեմաների վերլուծություն, որոնք օգնում են սովորողին զարգացնել դիտողականություն և հիմնական կենսաբանական հասկացությունների ըմբռնում, և դրա հիմնական նպատակը ամուր հիմք ստեղծելն է, որպեսզի հետագայում սովորողը կարողանա ավելի խորացված մակարդակներում ուսումնասիրել կենսաբանական բարդ գործընթացները և համակարգերը։