Խոսքի մշակույթի և ոճագիտության հիմունքները. Խոսքի տեսություն. Հտ.2

Կենսաբանություն

Աշխատությունը նվիրված է հայերի մոլեկուլային ֆիլոգեոգրաֆիական ուսումնասիրությանը՝ ամբողջական միտոքոնդրիալ գենոմների վերլուծության հիման վրա։ Հետազոտության նպատակն է գենետիկական տվյալների միջոցով բացահայտել հայ բնակչության մայրական գծերի բազմազանությունը, դրանց ծագումնաբանական փոխկապակցվածությունը և պատմական տարածման հնարավոր ուղիները։ Միտոքոնդրիալ ԴՆԹ-ն փոխանցվում է հիմնականում մայրական գծով, ուստի ամբողջական միտոքոնդրիալ գենոմների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս համեմատաբար մանրամասն հետևելու մայրական տոհմերի ձևավորման, ճյուղավորման և աշխարհագրական տարածման պատմությանը։ Աշխատության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել հայերի միտոքոնդրիալ հապլոխմբերի կազմը, գենետիկական բազմազանությունը, պոպուլյացիաների միջև տարբերությունները և դրանց կապերը տարածաշրջանի այլ բնակչությունների հետ։ Ամբողջական միտոքոնդրիալ գենոմների կիրառումը կարևոր է նրանով, որ այն ապահովում է ավելի մեծ քանակությամբ գենետիկական տեղեկատվություն, քան միայն առանձին միտոքոնդրիալ հատվածների ուսումնասիրությունը՝ հնարավորություն տալով ավելի բարձր ճշգրտությամբ տարբերակել մոտ ազգակցական գծերը և վերականգնել դրանց էվոլյուցիոն փոխհարաբերությունները։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է հայերի գենետիկական պատմության համադրումը Հարավային Կովկասի, Հայկական բարձրավանդակի և հարակից տարածաշրջանների բնակչությունների տվյալների հետ։ Նման համեմատությունը կարող է օգնել գնահատելու պատմական միգրացիաների, բնակչությունների փոխազդեցությունների, աշխարհագրական մեկուսացման և գենետիկական շարունակականության հնարավոր ազդեցությունը հայերի ժամանակակից մայրական գենոֆոնդի ձևավորման վրա։ Ֆիլոգեոգրաֆիական մոտեցումը թույլ է տալիս գենետիկական բազմազանությունը կապել տարածական բաշխվածության և ժամանակային գործընթացների հետ՝ ուսումնասիրելով հապլոխմբերի հնարավոր ծագման և տարածման կենտրոնները։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ նաև հայերի գենետիկական կազմի և տարածաշրջանի հնագույն բնակչությունների միջև հնարավոր կապերի հարցին՝ միաժամանակ ընդգծելով, որ գենետիկական տվյալները պետք է մեկնաբանվեն հնագիտական, պատմական և մարդաբանական տեղեկությունների հետ համադրությամբ։ Հետազոտության արդյունքները կարող են արժեքավոր լինել հայ բնակչության գենետիկական պատմության, տարածաշրջանային միգրացիոն գործընթացների և Մերձավոր Արևելքի ու Կովկասի պոպուլյացիաների փոխկապակցվածության ուսումնասիրության համար։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել գենետիկներին, մոլեկուլային մարդաբաններին, կենսաբաններին, մարդաբաններին, պատմական ժողովրդագրությամբ զբաղվող մասնագետներին և պոպուլյացիոն գենետիկայի հետազոտողներին։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը ներկայացնում է հայերի մայրական գենետիկական պատմության մանրամասն հետազոտություն՝ ամբողջական միտոքոնդրիալ գենոմների տվյալների միջոցով՝ նպատակ ունենալով ավելի հստակ պատկերացում կազմել բնակչության գենետիկական բազմազանության, պատմական շարունակականության և տարածաշրջանային փոխկապակցվածության վերաբերյալ։

Բժշկություն

Աշխատությունը նվիրված է լազերային տեխնոլոգիաների կիրառմամբ մարմնի տեղային ճարպային կուտակումների շտկման բժշկական ցուցումների համակարգմանը և միջամտության արդյունքների գնահատման չափանիշների մշակմանը։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է պացիենտների ճիշտ ընտրության, կլինիկական և անատոմիական առանձնահատկությունների գնահատման, տարբեր դեպքերում մեթոդի նպատակահարմարության որոշման և բուժման արդյունքների օբյեկտիվ վերլուծության վրա։ Լազերային տեխնոլոգիան դիտարկվում է ժամանակակից էսթետիկ և պլաստիկ վիրաբուժության գործիքներից մեկը, որի կիրառման արդյունավետությունը պայմանավորված է ոչ միայն օգտագործվող սարքավորումներով, այլև ցուցումների և հակացուցումների հիմնավորված որոշմամբ, բուժման ճիշտ պլանավորմամբ և արդյունքների հետագա վերահսկմամբ։ Քննության են առնվում տեղային ճարպային կուտակումների բնույթը, դրանց տեղակայումը, ենթամաշկային հյուսվածքի առանձնահատկությունները, մաշկի առաձգականությունը և այլ կլինիկական գործոններ, որոնք կարող են ազդել վերջնական արդյունքի վրա։ Կարևորվում է անհատական մոտեցումը, քանի որ տարբեր պացիենտների մոտ նույն մեթոդի կիրառումը կարող է ունենալ տարբեր արդյունքներ՝ կախված մարմնի կառուցվածքից, հյուսվածքների վիճակից և նախատեսվող շտկման ծավալից։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում նախնական կլինիկական գնահատմանը։ Դիտարկվում են բժշկական պատմության ուսումնասիրությունը, ընդհանուր առողջական վիճակի գնահատումը և այն գործոնների բացահայտումը, որոնք կարող են բարձրացնել միջամտության հետ կապված բարդությունների հավանականությունը։ Այս տվյալների համակարգումը հնարավորություն է տալիս ձևավորել պացիենտների ընտրության ավելի հստակ չափանիշներ և տարբերակել այն իրավիճակները, երբ տվյալ տեխնոլոգիայի կիրառումը կարող է լինել նպատակահարմար, սահմանափակ կամ հակացուցված։ Կարևորվում է նաև պացիենտի ակնկալիքների գնահատումը և բուժման հնարավոր արդյունքների վերաբերյալ իրատեսական պատկերացման ձևավորումը։ Միջամտության արդյունավետությունը դիտարկվում է բազմագործոն տեսանկյունից։ Այն կարող է ներառել մարմնի համապատասխան հատվածի ձևի և համաչափության փոփոխությունների, ենթամաշկային ճարպային շերտի նվազման, մաշկի վիճակի, վերականգնման ընթացքի և արդյունքի կայունության գնահատումը։ Օբյեկտիվ չափումների և կլինիկական դիտարկումների համադրումը հնարավորություն է տալիս առավել ամբողջական պատկերացում կազմել ստացված արդյունքի վերաբերյալ։ Կարող են կիրառվել մարդաչափական չափումներ, լուսանկարային փաստագրում, հյուսվածքների վիճակի գնահատում և բժշկական հետազոտության այլ մեթոդներ։ Կարևոր է արդյունքները գնահատել ոչ միայն միջամտությունից անմիջապես հետո, այլև հետագա ժամանակահատվածում, երբ հնարավոր է ավելի հստակ որոշել վերջնական փոփոխությունների կայունությունը։ Առանձին ուղղությամբ քննության են առնվում տարբեր անատոմիական շրջաններում մեթոդի կիրառման առանձնահատկությունները։ Մարմնի տարբեր հատվածներում ճարպային հյուսվածքի հաստությունը, մաշկի շարժունակությունը և կառուցվածքը կարող են տարբեր լինել, ինչի պատճառով բուժման պլանավորումը պահանջում է տվյալ շրջանի անատոմիայի մանրամասն գնահատում։ Այս մոտեցումը հնարավորություն է տալիս համակարգել ցուցումները ոչ միայն ընդհանուր սկզբունքներով, այլև ըստ շտկման ենթակա հատվածի առանձնահատկությունների։ Ուսումնասիրվում է լազերային էներգիայի ազդեցության և հյուսվածքային փոփոխությունների փոխկապակցվածությունը՝ բժշկական արդյունավետության և անվտանգության տեսանկյունից։ Կարևորվում է այնպիսի պայմանների ապահովումը, որոնց դեպքում հնարավոր է ստանալ նախատեսվող կլինիկական արդյունքը՝ միաժամանակ նվազագույնի հասցնելով անցանկալի հյուսվածքային ազդեցությունների հավանականությունը։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում անվտանգության գնահատմանը և հնարավոր բարդությունների համակարգմանը։ Դիտարկվում են միջամտությունից հետո առաջացող անցողիկ տեղային փոփոխությունները, վերականգնման առանձնահատկությունները և այն իրավիճակները, որոնք պահանջում են լրացուցիչ բժշկական վերահսկողություն։ Բարդությունների հաճախականության և բնույթի ուսումնասիրությունը կարևոր է մեթոդի ընդհանուր արդյունավետության գնահատման համար, քանի որ հաջող արդյունքը պետք է դիտարկվի ոչ միայն արտաքին փոփոխության, այլև պացիենտի անվտանգության տեսանկյունից։ Քննության են առնվում կանխարգելիչ մոտեցումները, հետմիջամտական վերահսկողությունը և պացիենտների բժշկական դիտարկման կազմակերպումը։ Հետազոտության կարևոր խնդիրներից է ստանդարտացված գնահատման չափանիշների ձևավորումը։ Երբ տարբեր պացիենտների արդյունքները գնահատվում են միասնական ցուցանիշներով, հնարավոր է իրականացնել ավելի հավաստի համեմատություն և որոշել, թե որ կլինիկական պայմաններում է մեթոդը առավել կանխատեսելի արդյունքներ ապահովում։ Այդ նպատակով կարող են համադրվել քանակական և որակական տվյալները՝ մարմնի չափումների փոփոխությունները, բժշկական զննման արդյունքները, վերականգնման տևողությունը և պացիենտի կողմից արդյունքի ընկալումը։ Պացիենտների բավարարվածությունը դիտարկվում է որպես լրացուցիչ ցուցանիշ, սակայն այն անհրաժեշտ է համադրել օբյեկտիվ կլինիկական տվյալների հետ։ Առանձին նշանակություն է տրվում երկարաժամկետ արդյունքների գնահատմանը։ Մարմնի ուրվագծային փոփոխությունների պահպանումը կարող է կապված լինել տարբեր գործոնների հետ, ուստի հետագա դիտարկումները հնարավորություն են տալիս գնահատել սկզբնական արդյունքների կայունությունը և առանձնացնել այն պայմանները, որոնք կարող են ազդել դրանց փոփոխության վրա։ Քննության է առնվում նաև մեթոդի տեղը մարմնի ուրվագծային շտկման այլ մոտեցումների շարքում։ Համեմատական գնահատումը հնարավորություն է տալիս հասկանալ, թե որ կլինիկական իրավիճակներում կարող է նպատակահարմար լինել լազերային տեխնոլոգիայի ընտրությունը և երբ կարող են պահանջվել այլ բուժական կամ վիրաբուժական մոտեցումներ։ Այս համատեքստում մեթոդի ընտրությունը դիտարկվում է որպես անհատական կլինիկական որոշման արդյունք, այլ ոչ թե բոլոր պացիենտների համար միատեսակ կիրառվող լուծում։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ապացուցողական բժշկության սկզբունքներին և կլինիկական տվյալների վիճակագրական մշակմանը։ Պացիենտների տարբեր խմբերում ստացված արդյունքների համեմատությունը կարող է հնարավորություն տալ բացահայտել արդյունավետության հետ կապված գործոնները, գնահատել ցուցումների ճշգրտությունը և կատարելագործել բուժման ընտրության չափանիշները։ Աշխատության գիտական նշանակությունը պայմանավորված է լազերային տեխնոլոգիայի կիրառման ցուցումների համակարգման, արդյունքների գնահատման միասնական չափանիշների ձևավորման և կլինիկական արդյունավետության վրա ազդող գործոնների բացահայտման հնարավորությամբ։ Կիրառական նշանակությունը կապված է պացիենտների ընտրության կատարելագործման, բուժման արդյունքների կանխատեսելիության բարձրացման և անվտանգության վերահսկման հետ։ Նյութը կարող է օգտակար լինել պլաստիկ և էսթետիկ վիրաբուժության, լազերային բժշկության և հարակից կլինիկական ոլորտների մասնագետների, հետազոտողների, դասախոսների և ուսանողների համար։

Պատմություն

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է 330–387 թվականներին Մեծ Հայքի թագավորության ներքին և արտաքին քաղաքականության ուսումնասիրությանը՝ Հայաստանի պատմության համար կարևորագույն քաղաքական և աշխարհաքաղաքական փոփոխությունների ժամանակաշրջանում։ Հետազոտության շրջանակում ուսումնասիրվում են 4-րդ դարի ընթացքում հայկական պետականության առջև ծառացած ներքին կառավարման խնդիրները, արքունիքի քաղաքականությունը, իշխանական տների հարաբերությունները, պետական կառավարման համակարգը, քրիստոնեության տարածումից հետո հասարակական և քաղաքական կյանքի փոփոխությունները, ինչպես նաև կենտրոնական իշխանության ամրապնդման կամ թուլացման գործընթացները։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում Արշակունյաց թագավորության ներքին քաղաքականության առանձնահատկություններին, թագավորական իշխանության և նախարարական տոհմերի փոխհարաբերություններին, եկեղեցու դերի աճին և երկրի քաղաքական կայունության վրա ազդող գործոններին։ Արտաքին քաղաքականության ուսումնասիրության առանցքում գտնվում են Մեծ Հայքի հարաբերությունները Հռոմեական կայսրության և Սասանյան Իրանի հետ։ 4-րդ դարում Հայաստանը գտնվում էր այդ երկու հզոր պետությունների շահերի բախման գոտում, ինչի պատճառով արտաքին քաղաքականությունը հաճախ պայմանավորված էր տարածաշրջանային ուժերի հարաբերակցությամբ և Հայաստանի նկատմամբ նրանց ազդեցությունը հաստատելու ձգտմամբ։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ Տրդատ Մեծից հետո ձևավորված քաղաքական իրադրությանը, Խոսրով Կոտակի, Տիրանի, Արշակ Բ-ի և Պապ թագավորի կառավարման ժամանակաշրջաններին, ինչպես նաև հայ-պարսկական և հայ-հռոմեական հարաբերությունների տարբեր փուլերին։ Հատկապես կարևոր է Արշակ Բ-ի և Պապի օրոք Հայաստանի՝ արտաքին քաղաքական ինքնուրույնությունը պահպանելու փորձերի ուսումնասիրությունը, քանի որ այդ ժամանակաշրջանում ռազմական, դիվանագիտական և ներքաղաքական գործոնները սերտորեն փոխկապակցված էին։ Աշխատանքի առանցքային թեմաներից է նաև 363 թվականի հռոմեա-պարսկական պայմանագրից հետո Հայաստանի միջազգային դրության փոփոխությունը և 387 թվականի Հայաստանի բաժանմանը հանգեցրած քաղաքական գործընթացները։ 387 թվականի պայմանավորվածությունը փաստացի ավարտեց Մեծ Հայքի միասնական թագավորության գոյության փուլը՝ երկրի արևմտյան և արևելյան հատվածների նկատմամբ համապատասխանաբար Հռոմեական կայսրության և Սասանյան Իրանի ազդեցության հաստատմամբ։ Այս իրադարձությունը դիտարկվում է ոչ միայն որպես արտաքին քաղաքական զարգացումների հետևանք, այլև որպես նախորդ տասնամյակների ներքին և արտաքին քաղաքական գործընթացների արդյունք։ Աշխատանքի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ամբողջական պատկերացում կազմել 4-րդ դարի Մեծ Հայքի պետական կառավարման, քաղաքական ինստիտուտների, արքունիքի և նախարարական համակարգի փոխհարաբերությունների, ինչպես նաև Հռոմի և Պարսկաստանի միջև Հայաստանի վարած բարդ քաղաքականության մասին։ Հետազոտության արդյունքները կարող են կարևոր նշանակություն ունենալ Հայաստանի վաղ միջնադարյան պատմության, Արշակունյաց թագավորության քաղաքական համակարգի, հայ-հռոմեական և հայ-պարսկական հարաբերությունների ու 387 թվականի Հայաստանի բաժանման նախադրյալների ուսումնասիրության համար։

Մաթեմատիկա

Աշխատությունը նվիրված է մաթեմատիկական անալիզի և հարմոնիկ անալիզի հիմնարար խնդիրներից մեկին՝ երկու փոփոխականի ֆունկցիաների կրկնակի Ֆուրիեի շարքերի զուգամիտության պայմանների և առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության առանցքում պարբերական ֆունկցիաների ներկայացումն է երկու ինդեքսով դասավորված եռանկյունաչափական համակարգերի միջոցով և այն հարցը, թե ինչ պայմաններում համապատասխան մասնակի գումարները մոտենում են սկզբնական ֆունկցիային։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում միաչափ Ֆուրիեի շարքերի տեսությունից կրկնակի շարքերին անցնելու ընթացքում առաջացող նոր խնդիրներին, քանի որ երկու ինդեքսի առկայությունը հնարավորություն է տալիս մասնակի գումարները սահմանել և սահմանին մոտեցնել տարբեր եղանակներով։ Քննվում են ուղղանկյուն, քառակուսային և այլ տիպի մասնակի գումարների վարքը, ինչպես նաև դրանց զուգամիտության կախվածությունը ֆունկցիայի հարթությունից, ինտեգրելիությունից և տեղային հատկություններից։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում կետային, գրեթե ամենուր և նորմային իմաստով զուգամիտության տարբեր ձևերի ուսումնասիրությունը, քանի որ դրանցից յուրաքանչյուրն արտահայտում է Ֆուրիեի ներկայացման և սկզբնական ֆունկցիայի միջև համապատասխանության տարբեր մակարդակ։ Դիտարկվում են նաև բացարձակ և պայմանական զուգամիտության հարցերը, կրկնակի շարքերի գումարման կարգի նշանակությունը և սահմանային անցումների հետ կապված առանձնահատկությունները։ Հետազոտության մեջ էական դեր ունեն Ֆուրիեի գործակիցների վարքի գնահատականները, որոնք արտացոլում են ֆունկցիայի կառուցվածքային հատկությունները և կարող են օգտագործվել շարքի զուգամիտության չափանիշների ձևակերպման համար։ Անդրադարձ է կատարվում մասնակի գումարների համապատասխան միջուկներին և ինտեգրալ ներկայացումներին, որոնց միջոցով հնարավոր է վերլուծել մոտարկման գործընթացի բնույթը։ Առանձին նշանակություն ունի այն դեպքերի ուսումնասիրությունը, երբ սովորական զուգամիտությունը դժվար է ապահովել և անհրաժեշտ է կիրառել ընդհանրացված գումարման մեթոդներ։ Կրկնակի Ֆուրիեի շարքերի տեսությունը դիտարկվում է նաև որպես բազմաչափ հարմոնիկ անալիզի կարևոր բաղադրիչ, որն ունի կապեր ֆունկցիաների տեսության, մոտարկումների տեսության և մասնակի ածանցյալներով հավասարումների հետ։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է իրական և հարմոնիկ անալիզի մեթոդները՝ նպատակ ունենալով պարզաբանել երկու փոփոխականի ֆունկցիաների Ֆուրիեի ներկայացումների զուգամիտության օրինաչափությունները և դրանց կախվածությունը ուսումնասիրվող ֆունկցիաների հատկություններից։

Տեխնոլոգիա

Աշխատությունը նվիրված է կիսահաղորդչային կառուցվածքների վերահսկման և կարգավորման համար լազերային մեթոդների մշակման և ուսումնասիրության հիմնախնդիրներին՝ ընդգծելով օպտիկական ազդեցությունների կիրառությունը նյութերի էլեկտրոֆիզիկական հատկությունների ճշգրտման և վերլուծության գործընթացներում։ Քննարկվում են լազերային ճառագայթման փոխազդեցությունը կիսահաղորդիչ նյութերի հետ, ներառյալ ֆոտոգեներացիոն գործընթացները, կրիչների դինամիկան և էներգետիկ գոտիների կառուցվածքի փոփոխությունները։ Վերլուծվում են ոչ կործանարար վերահսկման մեթոդները, մակերեսային և ծավալային հատկությունների ուսումնասիրության լազերային տեխնիկաները, ինչպես նաև դրանց կիրառությունը միկրո- և նանոկառուցվածքային համակարգերում։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում լազերային ազդեցության միջոցով պարամետրերի կարգավորման հնարավորություններին՝ դոպինգի, լոկալ տաքացման և ֆազային փոփոխությունների վերահսկման համատեքստում։ Աշխատությունը ներկայացնում է նաև փորձարարական և տեսական մոդելներ, որոնք հնարավորություն են տալիս բարձրացնել կիսահաղորդչային սարքերի նախագծման և որակի վերահսկման արդյունավետությունը ժամանակակից օպտոէլեկտրոնիկայի ոլորտում։

Տեխնոլոգիա

Աշխատությունը նվիրված է հողային և գրունտային հիդրոտեխնիկական կառուցվածքներում ջրի ֆիլտրացիայի հետևանքով առաջացող կորուստների նվազեցման, ինչպես նաև ջրաբերուկային կուտակումների հեռացման ու կառավարման տեխնոլոգիական լուծումների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության առանցքում ջրի շարժումն է ծակոտկեն գրունտային միջավայրում, ֆիլտրացիոն հոսքերի ձևավորման օրինաչափությունները և դրանց ազդեցությունը ջրանցքների, պատվարների, հողային ամբարտակների ու նմանատիպ ինժեներական կառույցների աշխատանքի վրա։ Քննվում են գրունտի հատիկաչափական կազմի, ծակոտկենության, խտության, ջրաթափանցելիության և կառուցվածքային առանձնահատկությունների ազդեցությունները ֆիլտրացիոն գործընթացների ինտենսիվության վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում այն պայմաններին, որոնց դեպքում ջրի ներթափանցումը գրունտային զանգված կարող է հանգեցնել ոչ միայն ջրային ռեսուրսների կորստի, այլև կառուցվածքի լարվածադեֆորմացիոն վիճակի և շահագործման հուսալիության փոփոխության։ Ուսումնասիրվում են հակաֆիլտրացիոն միջոցների ընտրության և արդյունավետության գնահատման սկզբունքները՝ հաշվի առնելով կառուցվածքի տեսակը, տեղանքի հիդրոերկրաբանական պայմանները և օգտագործվող գրունտների հատկությունները։ Հետազոտության մյուս կարևոր ուղղությունը կապված է ջրաբերուկների՝ ջրային հոսքերի միջոցով տեղափոխվող և կառուցվածքների որոշ հատվածներում կուտակվող պինդ մասնիկների հետ։ Դիտարկվում են դրանց առաջացման, տեղափոխման և նստեցման հիդրավլիկական օրինաչափությունները, ինչպես նաև կուտակումների ազդեցությունը ջրանցքների և այլ ջրատար համակարգերի թողունակության ու շահագործման պայմանների վրա։ Ջրաբերուկների լվացումը ուսումնասիրվում է որպես հիդրավլիկական գործընթաց, որի արդյունավետությունը կախված է հոսքի բնութագրերից, նստվածքների ֆիզիկական հատկություններից և կառուցվածքի երկրաչափական պարամետրերից։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում հաշվարկային և փորձարարական տվյալների համադրումը՝ տեխնոլոգիական լուծումների արդյունավետությունն ու կիրառելիության սահմանները գնահատելու նպատակով։ Անդրադարձ է կատարվում նաև ջրային ռեսուրսների խնայողությանը, կառուցվածքների տեխնիկական վիճակի պահպանմանը և շահագործման ծախսերի նվազեցմանը։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է հիդրավլիկայի, ֆիլտրացիայի տեսության, գրունտների մեխանիկայի և հիդրոտեխնիկական շինարարության մոտեցումները՝ ուղղված ջրային համակարգերի արդյունավետության, անվտանգության և երկարաժամկետ շահագործման հուսալիության բարձրացմանը։