Разработка и исследование лазерных методов контроля и регулирования полупроводниковых структур

Կրոն

Գրքում ուսումնասիրվում է Հայ Առաքելական Եկեղեցու բարենորոգության հիմնահարցը 1901–1906 թվականներին՝ դիտարկելով այդ շրջանի կրոնական, հասարակական և քաղաքական պայմանները, որոնք ազդել են եկեղեցական բարեփոխումների պահանջների ձևավորման վրա, վերլուծվում են եկեղեցու կառավարման համակարգի, հոգևոր կրթության, ծխական կյանքի կազմակերպման և վարչական կառուցվածքի բարելավման նախաձեռնությունները, ներկայացվում են եկեղեցու ներսում ձևավորված տարբեր ուղղությունների և մոտեցումների հակասությունները, ինչպես նաև աշխարհիկ իշխանությունների և եկեղեցական կառույցների փոխհարաբերությունները, քննարկվում են բարենորոգչական շարժման գաղափարական հիմքերը և դրանց կապը ազգային ինքնագիտակցության ու հասարակական զարգացման գործընթացների հետ, աշխատանքը հիմնված է պատմական աղբյուրների և կրոնագիտական վերլուծության վրա՝ բացահայտելով բարեփոխումների իրականացման դժվարությունները և դրանց ազդեցությունը եկեղեցու հետագա զարգացման վրա, գիրքը նախատեսված է հայ եկեղեցու պատմությամբ, կրոնագիտությամբ և ազգային շարժումների ուսումնասիրությամբ հետաքրքրված ընթերցողների համար։

Կենսաբանություն

Գիրքը նվիրված է տարբեր ցեղերի կովերի կաթնախեժի, կաթի և արյան ֆոսֆոլիպիդային կազմի փոփոխությունների ուսումնասիրությանը բնական ֆիզիոլոգիական վիճակում և մաստիտի դեպքում։ Աշխատությունում վերլուծվում են ֆոսֆոլիպիդների կենսաբանական դերը, դրանց քանակական և որակական փոփոխությունները, ինչպես նաև կաթնագեղձի բորբոքային գործընթացների ազդեցությունը նյութափոխանակության վրա։ Քննարկվում են մաստիտի ախտորոշման կենսաքիմիական ցուցանիշները, հիվանդության զարգացման մեխանիզմները, տարբեր ցեղերի կենդանիների ֆիզիոլոգիական առանձնահատկությունները և հիվանդության ընթացքի համեմատական գնահատումը։ Ներկայացվում են հետազոտական մեթոդներ և արդյունքներ, որոնք կարող են նպաստել հիվանդության վաղ հայտնաբերմանը, կանխարգելմանը և անասնաբուժական բուժման արդյունավետության բարձրացմանը։ Գիրքը կարող է օգտակար լինել անասնաբույժների, կենդանաբույծների, կենսաքիմիկոսների, գյուղատնտեսական գիտությունների հետազոտողների, անասնաբուժական և ագրարային բուհերի դասախոսների, ուսանողների և կաթնատու կենդանիների առողջությամբ զբաղվող մասնագետների համար։

Lեզվաբանություն

Այս ուսումնասիրությունը նվիրված է երկարմատ կամ միարմատ բառերի ներկայացմանն ու բառարանագիտական մշակմանը երկլեզու բառարաններում՝ հայերեն-ռուսերեն և ռուսերեն-հայերեն բառարանների նյութի հիման վրա։ Աշխատության կենտրոնում արմատակից բառերի բառարանային ներկայացման առանձնահատկություններն են, դրանց փոխկապակցվածության բացահայտումը և այն մեթոդների ուսումնասիրությունը, որոնց միջոցով հնարավոր է նման բառերը համակարգված ու օգտակար ձևով ներկայացնել երկլեզու բառարաններում։ Թեման միավորում է ընդհանուր լեզվաբանության, բառարանագիտության և թարգմանական լեզվաբանության խնդիրները՝ հատուկ ուշադրություն դարձնելով հայերենի և ռուսերենի միջև բառային համապատասխանությունների ու տարբերությունների բացահայտմանը։ Արմատակից բառերը բառապաշարի այն միավորներն են, որոնք կապված են ընդհանուր արմատով կամ ընդհանուր բառաստեղծական հիմքով և ձևավորում են բառային ընտանիքներ։ Դրանց ուսումնասիրությունը կարևոր է բառապաշարի կառուցվածքը հասկանալու համար, քանի որ առանձին բառերը հաճախ գոյություն ունեն ոչ թե մեկուսացված, այլ իմաստային, ձևաբանական և բառակազմական կապերի ամբողջ համակարգում։ Երկլեզու բառարանում այդ հարաբերությունների ճիշտ ներկայացումը կարող է էապես բարձրացնել բառարանի տեղեկատվական արժեքը և օգտվողին հնարավորություն տալ ավելի լավ հասկանալու բառերի միջև առկա կապերը։ Հայերեն և ռուսերեն լեզուների համեմատական դիտարկումն այս առումով առանձնահատուկ հետաքրքրություն ունի։ Երկու լեզուները տարբեր են իրենց քերականական կառուցվածքով, բառակազմական միջոցներով և բառապաշարի կազմակերպման առանձնահատկություններով, ուստի նույն արմատային կամ իմաստային կապը երկու լեզուներում կարող է արտահայտվել տարբեր ձևերով։ Որոշ դեպքերում հնարավոր է գտնել ուղղակի արմատակից համապատասխանություններ, իսկ այլ դեպքերում նույն իմաստային դաշտը ձևավորվում է տարբեր արմատներով կամ տարբեր բառակազմական մոդելներով։ Այս հանգամանքը երկլեզու բառարանագրության մեջ պահանջում է ոչ միայն բառերի թարգմանական համարժեքների մեխանիկական ներկայացում, այլև դրանց կառուցվածքային ու իմաստային հարաբերությունների ուսումնասիրություն։ Աշխատության կարևոր խնդիրներից է պարզել, թե ինչպես են արմատակից բառերը ներկայացված գործող հայերեն-ռուսերեն և ռուսերեն-հայերեն բառարաններում։ Դրա համար կարող են ուսումնասիրվել բառարանային հոդվածների կառուցվածքը, գլխաբառերի ընտրությունը, ածանցյալների և բարդությունների ներկայացման եղանակները, հղումային համակարգերը, թարգմանական համարժեքների դասավորությունը և բառերի միջև ներքին կապերի արտահայտման միջոցները։ Նման վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտել ինչպես բառարանների առավելությունները, այնպես էլ այն դեպքերը, երբ բառային ընտանիքի անդամները ներկայացված են միմյանցից առանձնացված և օգտագործողը դժվարությամբ կարող է վերականգնել դրանց ընդհանուր բառակազմական կամ արմատային կապը։ Երկլեզու բառարանի հիմնական նպատակը սովորաբար մեկ լեզվի բառային միավորները մյուս լեզվով համարժեքներով ներկայացնելն է, սակայն ժամանակակից բառարանագրական մոտեցումները պահանջում են ավելի լայն տեղեկատվություն։ Օգտվողի համար կարևոր է ոչ միայն իմանալ բառի թարգմանությունը, այլև հասկանալ դրա իմաստային տարբերությունները, ոճական կիրառությունը, բառակազմական հնարավորությունները և կապը նույն ընտանիքի այլ բառերի հետ։ Այդ տեսանկյունից արմատակից բառերի համակարգված ներկայացումը կարող է բառարանը դարձնել ոչ միայն թարգմանական, այլև լեզվի ուսուցման և բառապաշարի յուրացման արդյունավետ գործիք։ Հատուկ նշանակություն ունի բառային ընտանիքի հասկացությունը։ Միևնույն արմատից կազմված բառերը կարող են ունենալ տարբեր քերականական կարգեր, տարբեր իմաստային նրբերանգներ և տարբեր գործածական սահմաններ։ Դրանց միջև կապը կարող է լինել անմիջական կամ ավելի հեռավոր, իսկ որոշ դեպքերում պատմականորեն ընդհանուր ծագում ունեցող բառերը ժամանակի ընթացքում կարող են իմաստային զգալի տարբերություններ ձեռք բերել։ Հետևաբար բառարանագիրը պետք է տարբերակի զուտ ձևական արմատային ընդհանրությունը և իրական բառային-իմաստային կապը։ Այս խնդիրը հատկապես կարևոր է երկլեզու բառարաններում, որտեղ մեկ լեզվի բառային ընտանիքի կառուցվածքը կարող է ամբողջությամբ չհամընկնել մյուս լեզվի համապատասխան ընտանիքի հետ։ Ռուսերենում բառաստեղծական հարաբերությունները հաճախ արտահայտվում են արմատի և ածանցների միջոցով, մինչդեռ հայերենում կարող են գործել այլ բառակազմական մոդելներ և ձևաբանական միջոցներ։ Այդ պատճառով նույն բառային ընտանիքի անդամների թարգմանական համապատասխանությունները կարող են ունենալ տարբեր կառուցվածքներ։ Որոշ հայերեն բառերի համար ռուսերենում կարող են լինել միարմատ համարժեքներ, մինչդեռ այլ դեպքերում համապատասխան իմաստը կարող է արտահայտվել նկարագրական ձևով, այլ արմատով կամ այլ բառակազմական կառուցվածքով։ Այսպիսի տարբերությունների բացահայտումը կարևոր է ինչպես բառարանագրության տեսության, այնպես էլ գործնական բառարանների կազմման համար։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից է նաև բառարանային հոդվածի ներսում արմատակից բառերի փոխկապակցման խնդիրը։ Հնարավոր մեթոդներից են հղումները, բառային ընտանիքների խմբավորումը, ածանցյալների ներկայացումը հիմնական բառի ներքո կամ համապատասխան նշումների կիրառումը։ Յուրաքանչյուր մեթոդ ունի իր առավելություններն ու սահմանափակումները։ Լավ մշակված համակարգը պետք է միաժամանակ ապահովի տեղեկատվության ամբողջականությունը և բառարանի օգտագործման հարմարավետությունը՝ չծանրաբեռնելով բառարանային հոդվածը ավելորդ նյութով։ Աշխատությունը կարևոր է նաև թարգմանական պրակտիկայի տեսանկյունից։ Արմատակից բառերի ճիշտ տարբերակումը կարող է օգնել թարգմանչին խուսափել կեղծ կամ մասնակի համարժեքներից, ինչպես նաև ճիշտ ընտրել տվյալ համատեքստին համապատասխան բառը։ Հատկապես կարևոր է այն դեպքը, երբ երկու լեզուներում արմատային ընդհանրությունը կարող է ստեղծել իմաստային սխալ նույնացման վտանգ։ Բառարանի կառուցվածքային և իմաստային հստակ ներկայացումը կարող է նվազեցնել նման սխալների հավանականությունը։ Լեզու սովորողների համար նույնպես արմատակից բառերի համակարգային ներկայացումը կարող է զգալի առավելություն ունենալ։ Եթե սովորողը տեսնում է, թե ինչպես են մեկ արմատից կազմվում տարբեր բառեր և ինչպես են դրանք համապատասխանեցվում մյուս լեզվի բառապաշարին, նա կարող է ավելի հեշտ ընդլայնել իր բառապաշարը և հասկանալ բառակազմական օրինաչափությունները։ Այսպիսով, բառարանը վերածվում է ոչ միայն բառի թարգմանությունը գտնելու միջոցի, այլև լեզվի կառուցվածքն ինքնուրույն ուսումնասիրելու գործիքի։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը ցույց է տալիս, որ արմատակից բառերի խնդիրը երկլեզու բառարանագրության մեջ ունի ինչպես տեսական, այնպես էլ գործնական նշանակություն։ Հայերեն-ռուսերեն և ռուսերեն-հայերեն բառարանների նյութի վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտել տարբեր լեզուների բառային համակարգերի կառուցվածքային առանձնահատկությունները, պարզել բառային ընտանիքների ներկայացման արդյունավետ եղանակները և կատարելագործել երկլեզու բառարանների կազմման սկզբունքները։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել լեզվաբաններին, բառարանագիրներին, թարգմանիչներին, հայերեն և ռուսերեն լեզուների մասնագետներին, ինչպես նաև լեզվաբանական և թարգմանական ֆակուլտետների ուսանողներին՝ հատկապես երկլեզու բառարանների կառուցվածքի, բառային-բառակազմական կապերի և հայերեն-ռուսերեն լեզվական համապատասխանությունների ուսումնասիրման տեսանկյունից։

Մանկավարժություն

Այս աշխատությունը նվիրված է ընտանեկան դաստիարակության հիմնահարցի ուսումնասիրությանը հայ էթնոմանկավարժական մշակույթի շրջանակում։ Հետազոտության առանցքում հայ ընտանիքի դաստիարակչական ավանդույթներն են, սերունդների միջև արժեքների փոխանցման առանձնահատկությունները և այն մանկավարժական պատկերացումները, որոնք ձևավորվել ու պահպանվել են հայ ժողովրդի պատմամշակութային զարգացման ընթացքում։ Աշխատության մեջ ընտանեկան դաստիարակությունը դիտարկվում է ոչ միայն որպես երեխայի վարքի և անձնային հատկանիշների ձևավորման գործընթաց, այլև որպես ազգային ինքնության, բարոյական արժեքների, մշակութային ժառանգության և հասարակական պատասխանատվության փոխանցման կարևոր միջավայր։ Ուսումնասիրվում են հայ ընտանիքում ավանդաբար կարևորված հարգանքը մեծերի նկատմամբ, աշխատասիրությունը, ազնվությունը, փոխօգնությունը, պատասխանատվությունը, հայրենասիրությունը, ընտանիքի և համայնքի նկատմամբ պարտքի գիտակցումը, ինչպես նաև երեխայի սոցիալականացման տարբեր ձևերը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ժողովրդական բանահյուսության, առածների և ասացվածքների, ավանդույթների, ծեսերի, ընտանեկան սովորույթների և ժողովրդական դաստիարակության այլ միջոցների դաստիարակչական նշանակությանը։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու, թե ինչպես են ընտանիքը, համայնքը և ազգային մշակույթը փոխկապակցված կերպով մասնակցել երեխայի աշխարհայացքի և բարոյական կերպարի ձևավորմանը։ Քննարկվում են նաև հայ էթնոմանկավարժական ժառանգության մեջ երեխայի նկատմամբ վերաբերմունքի, ծնողական հեղինակության, սերունդների փոխհարաբերությունների և դաստիարակության մեթոդների առանձնահատկությունները։ Ուսումնասիրության կարևոր կողմերից է ավանդական դաստիարակչական փորձի արժեքավոր տարրերի բացահայտումը և դրանց հնարավոր կիրառության դիտարկումը ժամանակակից ընտանիքի ու կրթական միջավայրի պայմաններում։ Աշխատությունը կարող է նպաստել ազգային մանկավարժական ժառանգության պահպանմանն ու ուսումնասիրմանը՝ միաժամանակ ցույց տալով դրա նշանակությունը ժամանակակից դաստիարակության խնդիրների լուծման համար։ Այն հետաքրքրություն է ներկայացնում մանկավարժների, հոգեբանների, էթնոմանկավարժության մասնագետների, ծնողների, ուսուցիչների, ուսանողների և հայ մշակույթի ու ընտանեկան ավանդույթների ուսումնասիրությամբ զբաղվող հետազոտողների համար։

Պատմություն

Այս գիրքը պատմագրական բնույթի աշխատություն է, որտեղ ժամանակագրական հերթականությամբ ներկայացվում են տարբեր տարիներին տեղի ունեցած քաղաքական, ռազմական, հասարակական և մշակութային իրադարձությունները։ Բովանդակությունը կառուցված է տարեգրության սկզբունքով՝ յուրաքանչյուր ժամանակահատվածի կարևոր դեպքերը արձանագրելով համառոտ, բայց փաստագրական ձևով։ Աշխատությունը կարևոր աղբյուր է միջնադարյան Հայաստանի, հարևան պետությունների, թագավորների, իշխանների, եկեղեցական գործիչների և պատերազմների պատմությունն ուսումնասիրելու համար։ Գրքում արտացոլված են ինչպես պետական ու ռազմական զարգացումները, այնպես էլ բնական աղետները, երկրաշարժերը, իշխանափոխությունները, դիվանագիտական հարաբերություններն ու հասարակական կյանքի տարբեր դրվագներ։ Այն առանձնանում է պատմական փաստերի պահպանման արժեքով և հնարավորություն է տալիս պատկերացում կազմել տվյալ ժամանակաշրջանի քաղաքական իրավիճակի, մշակութային միջավայրի և ժողովրդի կյանքի մասին։ Աշխատությունը հատկապես օգտակար է պատմաբանների, հայագիտական ուսումնասիրություններով զբաղվող հետազոտողների և պատմական աղբյուրների նկատմամբ հետաքրքրություն ունեցող ընթերցողների համար։

Տնտեսագիտություն

Այս աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում արտագաղթի պատճառների, զարգացման միտումների և դրա սոցիալ-տնտեսական հետևանքների համակողմանի ուսումնասիրությանը։ Վերլուծվում են արտագաղթը պայմանավորող տնտեսական, սոցիալական, ժողովրդագրական և քաղաքական գործոնները, ինչպես նաև դրանց ազդեցությունը աշխատաշուկայի, բնակչության կառուցվածքի, ընտանիքների բարեկեցության, մարդկային կապիտալի և երկրի տնտեսական զարգացման վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում միգրացիոն գործընթացների ազդեցությանը տարածաշրջանային զարգացման, աղքատության մակարդակի, դրամական փոխանցումների, զբաղվածության և ժողովրդագրական փոփոխությունների վրա։ Աշխատությունում ներկայացվում են վիճակագրական տվյալների և գիտական հետազոտությունների հիման վրա կատարված վերլուծություններ, գնահատվում են արտագաղթի երկարաժամկետ հետևանքները և առաջարկվում են պետական քաղաքականության ու կառավարման արդյունավետ լուծումներ՝ միգրացիոն հոսքերի կարգավորման, բնակչության արտահոսքի նվազեցման և երկրի սոցիալ-տնտեսական զարգացման խթանման նպատակով։ Գիրքը կարող է օգտակար լինել տնտեսագետների, սոցիոլոգների, ժողովրդագիրների, պետական կառավարման ոլորտի մասնագետների, գիտաշխատողների, ուսանողների, ինչպես նաև բոլոր նրանց համար, ովքեր հետաքրքրված են միգրացիոն գործընթացներով, սոցիալական քաղաքականությամբ և Հայաստանի զարգացման արդի մարտահրավերներով։