Արտագաղթը և նրա սոցիալ-տնտեսական հետևանքները Հայաստանի Հանրապետությունում

Литература

Ժողովածուն ներկայացնում է ռուս նշանավոր առակագիր Իվան Կռիլովի ստեղծագործական ժառանգությունը՝ ընթերցողին ծանոթացնելով նրա առակների գեղարվեստական աշխարհին, սուր դիտողականությանը և բարոյափիլիսոփայական գաղափարներին։ Կռիլովի առակներում կենդանիները, թռչուններն ու առարկաները հանդես են գալիս մարդկային բնավորությունների և հասարակական հարաբերությունների խորհրդանշական կերպարներով։ Նրանց գործողությունների միջոցով հեղինակը բացահայտում է մարդկային թերությունները՝ ագահությունը, մեծամտությունը, նախանձը, կեղծավորությունը, փառասիրությունը, տգիտությունն ու անպատասխանատվությունը։ Առակների սյուժեները հաճախ կառուցված են պարզ, հիշվող իրավիճակների շուրջ, սակայն դրանց ավարտին ներկայացվող խրատական միտքը տարածվում է մարդկային կյանքի և հասարակական վարքագծի ավելի լայն հարցերի վրա։ Հեղինակը քննադատում է անարդարությունը, պաշտոնական դիրքի չարաշահումը, դատարկ խոստումները և արտաքին փայլի հետևում թաքնված թերությունները՝ միաժամանակ կարևորելով խոհեմությունը, ազնվությունը, աշխատասիրությունն ու արդարամտությունը։ Կռիլովի ստեղծագործություններին բնորոշ են կենդանի երկխոսությունները, ժողովրդական խոսքին մոտ լեզուն, հումորը, երգիծանքը և պատկերավոր համեմատությունները, որոնց շնորհիվ առակները մնում են մատչելի ու ազդեցիկ տարբեր տարիքի ընթերցողների համար։ Դրանք ոչ միայն զվարճացնում են, այլև խթանում են քննադատական մտածողությունը՝ սովորեցնելով գնահատել արարքների հետևանքները և ճանաչել մարդկային վարքի հակասությունները։ Ժողովածուն արժեքավոր է ռուս գրականության դասական առակագրության, թարգմանական գրականության և բարոյական դաստիարակության պատմության ուսումնասիրության համար։

Медицина

Աշխատությունը նվիրված է կրծքագեղձի in situ քաղցկեղի կլինիկական ընթացքի, բուժման արդյունքների և կանխորոշիչ նշանակություն ունեցող կլինիկամորֆոլոգիական բնութագրերի ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում հիվանդության տարբեր ձևերի առանձնահատկությունների և բուժումից հետո դիտվող արդյունքների միջև հնարավոր փոխկապակցվածությունների գնահատումն է։ In situ ձևը դիտարկվում է որպես ախտաբանական գործընթաց, որի դեպքում փոփոխված բջիջները սահմանափակված են իրենց սկզբնական անատոմիական կառուցվածքի սահմաններում, և դրա առանձնահատկությունների ճշգրիտ գնահատումը կարևոր նշանակություն ունի հետագա կլինիկական վարքագծի կանխատեսման համար։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում ախտահարման չափին և տեղակայմանը, հյուսվածաբանական կառուցվածքին, բջջային տարբերակման աստիճանին, ախտաբանական փոփոխությունների տարածվածությանը և այլ մորֆոլոգիական ցուցանիշներին, որոնք կարող են տարբեր նշանակություն ունենալ հիվանդության ընթացքի գնահատման ժամանակ։ Քննվում է կլինիկական տվյալների, ախտաբանական հետազոտությունների արդյունքների և երկարաժամկետ դիտարկումների համադրման կարևորությունը՝ տարբեր հիվանդների մոտ արդյունքների տարբերությունները բացատրելու նպատակով։ Հետազոտությունը կարող է ներառել կիրառված բուժական մոտեցումների արդյունքների համեմատական գնահատում՝ առանց բուժման արդյունավետությունը մեկ առանձին գործոնով պայմանավորելու, քանի որ կանխորոշումը ձևավորվում է բազմաթիվ կլինիկական և կենսաբանական բնութագրերի համակցությամբ։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում տեղային կրկնության հավանականության և դրա հետ կապված գործոնների ուսումնասիրությունը, ինչպես նաև այն հատկանիշների բացահայտումը, որոնք կարող են նպաստել հիվանդների ռիսկային խմբերի ավելի հիմնավորված տարբերակմանը։ Կլինիկամորֆոլոգիական տվյալների համակարգված վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս գնահատելու, թե որ ցուցանիշներն ունեն առավել նշանակալի կանխորոշիչ արժեք և ինչպես կարող են դրանք լրացնել հիվանդության ընդհանուր կլինիկական գնահատումը։ Աշխատությունում կարող է քննարկվել նաև ախտորոշման ճշգրտության, մորֆոլոգիական դասակարգման և հիվանդների հետագա հսկողության նշանակությունը բուժման արդյունքների գնահատման համար։ Ընդհանուր առմամբ հետազոտությունը համադրում է ուռուցքաբանության, մամոլոգիայի, ախտաբանական անատոմիայի և կլինիկական կանխատեսման մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով ավելի ամբողջական պատկերացում կազմել հիվանդության տարբեր կլինիկամորֆոլոգիական տարբերակների ընթացքի և բուժման արդյունքների մասին։

Культура

Աշխատությունը նվիրված է XX դարի երկրորդ կեսի հայ կոմպոզիտորների կամերային-գործիքային ստեղծագործություններում դաշնամուրի դերի, գործառույթի և գեղարվեստական նշանակության ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության շրջանակում վերլուծվում է դաշնամուրային պարտիայի տեղն ու նշանակությունը տարբեր կամերային կազմերում՝ հաշվի առնելով դրա մեղեդային, հարմոնիկ, ռիթմական, տեմբրային և կառուցվածքային գործառույթները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում դաշնամուրի և այլ գործիքների փոխհարաբերությանը, ձայնային հավասարակշռությանը, երկխոսային և անսամբլային սկզբունքներին, ինչպես նաև դաշնամուրային հնչողության միջոցով երաժշտական կերպարների և գեղարվեստական գաղափարների ձևավորմանը։ Աշխատանքը կարող է անդրադառնալ հայ կոմպոզիտորական դպրոցի զարգացման առանձնահատկություններին և այն ստեղծագործական որոնումներին, որոնք բնորոշ էին XX դարի երկրորդ կեսի երաժշտական մշակույթին։ Վերլուծության ընթացքում կարևոր տեղ կարող է զբաղեցնել ազգային երաժշտական մտածողության, հայկական ժողովրդական երաժշտության ինտոնացիոն և ռիթմական տարրերի, ինչպես նաև ժամանակակից կոմպոզիցիոն տեխնիկաների դրսևորումը կամերային ստեղծագործություններում։ Դաշնամուրի պարտիայի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու, թե ինչպես է փոխվել դրա գեղարվեստական գործառույթը՝ ավանդական ուղեկցող դերից մինչև լիարժեք համահեղինակային և կառուցվածքաստեղծ դեր։ Ուսումնասիրության մեջ կարող են քննության առնվել նաև դաշնամուրային տեխնիկայի առանձնահատկությունները, ռեգիստրային և տեմբրային հնարավորությունների օգտագործումը, հնչերանգային լուծումները, պոլիֆոնիկ և հոմոֆոնիկ կառուցվածքները, ինչպես նաև կատարողական բարդությունները։ Աշխատանքի կարևորությունը պայմանավորված է նրանով, որ այն մեկտեղում է երաժշտատեսական և կատարողական վերլուծությունը՝ հնարավորություն տալով առավել ամբողջական պատկերացում կազմելու հայ կամերային երաժշտության զարգացման և դաշնամուրի դերի մասին այդ գործընթացում։ Այն կարող է հետաքրքրել երաժշտագետներին, դաշնակահարներին, կոմպոզիտորներին, կատարողներին, արվեստաբաններին և հայ երաժշտական մշակույթի պատմությամբ զբաղվող հետազոտողներին։

Религия

Աշխատանքը պատկանում է հայ քրիստոնեական ծիսական և հոգևոր գրականության այն երկերի շարքին, որոնք նախատեսված են օրհնության արարողությունների ու եկեղեցական պաշտամունքի տարբեր դրսևորումների համար։ Այն ներկայացնում է օրհնությունների հետ կապված աղոթական և ծիսական նյութեր, որոնց միջոցով արտահայտվում են Աստծո փառաբանությունը, շնորհակալությունը, բարեմաղթանքը և աստվածային օրհնության հայցումը։ Օրհնությունը քրիստոնեական ավանդության մեջ կարևոր հոգևոր գործողություն է, որով սրբագործվում են մարդու կյանքին, ընտանիքին, համայնքին և եկեղեցական արարողություններին առնչվող տարբեր իրադարձություններ ու հանգամանքներ։ Նման ժողովածուները նպաստում են ծիսական կարգի պահպանմանը, հոգևոր խոսքի միասնականությանը և եկեղեցական արարողությունների պատշաճ կատարմանը։ Դրանցում ընդգրկված աղոթական ձևակերպումները կարևոր են ոչ միայն իրենց կրոնական նշանակությամբ, այլև որպես հայ հոգևոր լեզվի, գրական ոճի և եկեղեցական արտահայտչամիջոցների պահպանման ու փոխանցման նյութ։ Վերնագրում առկա «նվագարան» բնորոշումը կարող է մատնանշել նաև օրհնությունների երգեցիկ կամ երաժշտական կիրառությունը՝ ընդգծելով հոգևոր խոսքի և եկեղեցական երաժշտության փոխկապակցվածությունը։ Գիրքը արժեքավոր է հայ եկեղեցու ծիսական ժառանգության, աղոթական գրականության և հոգևոր երաժշտության պատմությամբ հետաքրքրվողների համար։ Այն հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու օրհնության ավանդույթի տեղը հայ քրիստոնեական պաշտամունքում, ծիսական լեզվի առանձնահատկությունները և այն հոգևոր մշակույթը, որի միջոցով եկեղեցին դարերի ընթացքում ձևավորել ու փոխանցել է հավատքի, օրհնության և աստվածապաշտության արտահայտման եղանակները։

Литература

Աշխատությունը նվիրված է արևմտահայ գրականության մեջ պատմական ողբերգության ժանրի ձևավորման, զարգացման և գեղարվեստական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության շրջանակում քննության են առնվում այն դրամատիկական ստեղծագործությունները, որոնցում ազգային պատմության նշանակալի իրադարձությունները, հասարակական հակասությունները և պատմական անհատների ճակատագրերը վերածվում են ողբերգական բախումների գեղարվեստական հիմքի։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում պատմական փաստի և գրական երևակայության հարաբերակցությանը՝ պարզաբանելով, թե հեղինակներն ինչպես են սկզբնաղբյուրներից, պատմագրական ավանդույթից և ազգային հիշողությունից վերցված նյութը վերափոխել դրամատիկական գործողության։ Ուսումնասիրվում են սյուժեի կառուցման, կերպարների ստեղծման, հակամարտությունների զարգացման և ողբերգական հանգուցալուծման սկզբունքները, ինչպես նաև պատմական միջավայրի վերարտադրման լեզվաոճական միջոցները։ Կարևորվում է անհատի և պատմական անհրաժեշտության, անձնական ընտրության և հասարակական պարտքի, իշխանության և բարոյական պատասխանատվության փոխհարաբերությունների քննությունը, որոնք ժանրի գաղափարական կառուցվածքում հաճախ ստանում են առանցքային նշանակություն։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ նաև հայրենիքի, ազգային ինքնության, ազատության, պատմական հիշողության և հասարակական պատասխանատվության թեմաների գեղարվեստական մեկնաբանությանը։ Պատմական հերոսների կերպարները դիտարկվում են ոչ միայն իրենց ժամանակաշրջանի իրադարձությունների մասնակիցներ, այլև որոշակի բարոյական ու գաղափարական խնդիրներ մարմնավորող գրական կերպարներ։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում եվրոպական դրամատուրգիական ավանդույթների և հայկական պատմագրական ու գրական ժառանգության փոխազդեցությանը՝ բացահայտելով դրանց նշանակությունը արևմտահայ դրամայի ժանրային զարգացման մեջ։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս հետևելու նաև պատմական նյութի գեղարվեստական մեկնաբանության փոփոխություններին տարբեր հեղինակների ստեղծագործություններում և հասկանալու, թե ինչպես է անցյալի վերաիմաստավորումը ծառայել ժամանակակից հասարակական ու մշակութային հարցերի արտահայտմանը։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է գրականագիտական, ժանրաբանական և պատմամշակութային մոտեցումները՝ նպաստելով արևմտահայ դրամատուրգիայի զարգացման, պատմական թեմատիկայի և ազգային գրական հիշողության փոխհարաբերությունների առավել ամբողջական ըմբռնմանը։

Технология

Աշխատությունը նվիրված է պտուղների հասունացման ընթացքում տեղի ունեցող կենսաքիմիական փոփոխությունների, դրանց պահպանման տեխնոլոգիական պայմանների և տեղական բուսական հումքից պեկտինի ստացման հնարավորությունների համալիր ուսումնասիրությանը։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է պտղի ձևավորումից մինչև լիարժեք հասունացում և հետբերքահավաքային պահպանում ընթացող ֆիզիոլոգիական ու կենսաքիմիական գործընթացների վրա, որոնք պայմանավորում են արտադրանքի սննդային արժեքը, կառուցվածքը, համային հատկությունները և պահպանունակությունը։ Քննության են առնվում հասունացման տարբեր փուլերում ածխաջրերի, օրգանական թթուների, պեկտինային նյութերի, գունանյութերի և կենսաբանական այլ բաղադրիչների քանակական ու որակական փոփոխությունները։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում բջջապատերի կառուցվածքային վերափոխումներին և պեկտինային միացությունների փոփոխություններին, քանի որ դրանք անմիջականորեն կապված են պտղի հյուսվածքների փափկացման և հասունացման աստիճանի հետ։ Ուսումնասիրվում է նաև ֆերմենտային գործընթացների նշանակությունը և դրանց ազդեցությունը պահպանման ընթացքում արտադրանքի որակական ցուցանիշների փոփոխության վրա։ Հասունացման կենսաքիմիական առանձնահատկությունների բացահայտումը դիտարկվում է որպես պահպանման առավել արդյունավետ տեխնոլոգիական ռեժիմների ընտրության գիտական հիմք։ Քննության են առնվում ջերմաստիճանի, օդի հարաբերական խոնավության, պահպանման տևողության և միջավայրի այլ գործոնների ազդեցությունները պտուղների որակի ու պահպանունակության վրա։ Կարևորվում է հետբերքահավաքային կորուստների նվազեցումը, սննդային արժեքի հնարավորինս երկար պահպանումը և ապրանքային տեսքի վատթարացման կանխումը։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում տարբեր տեսակների և սորտերի կենսաբանական առանձնահատկություններին, քանի որ դրանց հասունացման արագությունը, կենսաքիմիական կազմը և պահպանման պայմանների նկատմամբ արձագանքը կարող են էապես տարբերվել։ Պահպանման տեխնոլոգիաների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս գնահատել տարբեր ռեժիմների արդյունավետությունը և ընտրել տվյալ հումքի առանձնահատկություններին առավել համապատասխան պայմաններ։ Հետազոտության կարևոր ուղղություն է տեղական բուսական հումքի օգտագործմամբ պեկտինի ստացման հնարավորության գնահատումը։ Պեկտինը դիտարկվում է որպես բուսական ծագման արժեքավոր բնական նյութ, որի պարունակությունը և հատկությունները կախված են հումքի տեսակից, հասունության աստիճանից և մշակման պայմաններից։ Ուսումնասիրվում են պեկտինով հարուստ տեղական հումքի հնարավոր աղբյուրները, այդ թվում՝ պտուղների վերամշակման ընթացքում առաջացող բուսական մնացորդների նպատակային օգտագործման հեռանկարները։ Նման մոտեցումը կարևոր է ոչ միայն նոր արտադրանքի ստացման, այլև սննդի արդյունաբերության երկրորդային հումքի առավել ամբողջական օգտագործման տեսանկյունից։ Քննության են առնվում պեկտինային նյութերի առանձնացման և ստացված արտադրանքի հիմնական ֆիզիկաքիմիական հատկությունների գնահատման տեխնոլոգիական սկզբունքները։ Կարևորվում է հումքի նախնական մշակման, արդյունահանման պայմանների և հետագա մաքրման փուլերի ազդեցությունը վերջնական արտադրանքի ելքի և որակի վրա։ Տարբեր տեխնոլոգիական պարամետրերի համեմատական ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս որոշել պեկտինի առավել արդյունավետ ստացման պայմանները և գնահատել տեղական հումքի արդյունաբերական օգտագործման նպատակահարմարությունը։ Առանձին նշանակություն է տրվում ստացված պեկտինի հատկությունների գնահատմանը՝ սննդի արտադրության մեջ դրա հետագա կիրառման հնարավորությունները պարզելու համար։ Հետազոտությունը միավորում է կենսաքիմիական և տեխնոլոգիական մոտեցումները՝ պտղի հասունացման գործընթացները կապելով պահպանման և վերամշակման հետ։ Այսպիսի համալիր մոտեցումը հնարավորություն է տալիս ոչ միայն ուսումնասիրել պտուղների կենսաբանական փոփոխությունները, այլև դրանց վերաբերյալ ստացված գիտելիքները կիրառել արտադրական խնդիրների լուծման համար։ Տեղական հումքի արդյունավետ օգտագործումը կարող է նպաստել վերամշակման խորության բարձրացմանը, թափոնների քանակի նվազեցմանը և հավելյալ արժեք ունեցող արտադրանքի ստացմանը։ Աշխատության կիրառական նշանակությունը պայմանավորված է պտղաբուծական արտադրանքի հետբերքահավաքային կորուստների նվազեցման, պահպանման տեխնոլոգիաների կատարելագործման և տեղական հումքային ռեսուրսների առավել արդյունավետ օգտագործման հնարավորությամբ։ Այն կարող է կարևոր նշանակություն ունենալ նաև սննդի արդյունաբերության համար անհրաժեշտ բնական բաղադրիչների տեղական արտադրության զարգացման և պտուղների վերամշակման մնացորդների օգտակար կիրառման տեսանկյունից։ Նյութը կարող է օգտակար լինել սննդի կենսաքիմիայի, սննդի տեխնոլոգիայի, պտուղների պահպանման և վերամշակման, կենսատեխնոլոգիայի ու գյուղատնտեսական արտադրանքի ապրանքագիտության ոլորտների մասնագետների, հետազոտողների, տեխնոլոգների, դասախոսների և ուսանողների համար։