ԿՅԱՆՔԻ ԵՎ ԱՌՈՂՋՈՒԹՅԱՆ ԴԵՄ ՈՒՂՂՎԱԾ ՀԱՆՑԱԳՈՐԾՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐ

Քիմիա

Այս գիտական աշխատությունը նվիրված է գալաթթվի և դաբաղաթթվի փոխազդեցությունների ֆիզիկաքիմիական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը միոգլոբինի և հեմոգլոբինի հետ՝ բացահայտելով կենսաբանական կարևորություն ունեցող սպիտակուցների և բուսական ծագման ֆենոլային միացությունների միջև առաջացող փոխազդեցությունների բնույթը։ Հետազոտության շրջանակում ուսումնասիրվում են սպիտակուցների կառուցվածքային փոփոխությունները, կապման մեխանիզմները, համալիրների առաջացման պայմանները և տարբեր ֆիզիկաքիմիական գործոնների ազդեցությունը այդ գործընթացների վրա։ Աշխատության մեջ ներկայացվում են սպեկտրոսկոպիկ, կենսաֆիզիկական և քիմիական վերլուծության մեթոդներ, որոնց միջոցով գնահատվում են միացությունների փոխազդեցության ուժգնությունը, կայունությունը և ազդեցությունը հեմոպրոտեինների ֆունկցիոնալ հատկությունների վրա։ Ուսումնասիրությունը կարևոր նշանակություն ունի կենսաքիմիայի, դեղաբանության, սննդային քիմիայի և մոլեկուլային կենսաբանության ոլորտներում՝ նպաստելով սպիտակուցների և բնական պոլիֆենոլների փոխազդեցությունների ավելի խորը ըմբռնմանը։ Գիրքը նախատեսված է կենսաքիմիկոսների, քիմիկոսների, կենսաֆիզիկոսների, հետազոտողների, դասախոսների, ուսանողների և կենսաբանական մակրոմոլեկուլների կառուցվածքային ու ֆունկցիոնալ հատկություններով հետաքրքրվող մասնագետների համար։

Գրականություն

Գիտական աշխատանքը նվիրված է Վահան Թեքեյանի և Վահան Տերյանի գրական առնչությունների ուսումնասիրությանը՝ նպատակ ունենալով բացահայտել երկու մեծանուն հայ բանաստեղծների ստեղծագործական ընդհանրությունները, տարբերությունները, գեղագիտական ընկալումները և նրանց պոեզիայի հնարավոր փոխազդեցության դրսևորումները։ Ուսումնասիրության առանցքում 20-րդ դարասկզբի հայ քնարերգության զարգացման այն գործընթացներն են, որոնց շրջանակում ձևավորվում էին նոր բանաստեղծական մտածողություն, անհատական քնարական աշխարհ, լեզվական ու ոճական նոր մոտեցումներ։ Երկու հեղինակների ստեղծագործության համադրությունը հնարավորություն է տալիս առավել հստակ պատկերացնելու այդ ժամանակաշրջանի հայ պոեզիայի բազմազանությունն ու զարգացման ներքին օրինաչափությունները։ Աշխատանքի շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել նրանց գրական աշխարհայացքի հիմնական հատկանիշները, բանաստեղծական թեմաները և գեղարվեստական սկզբունքները։ Երկու բանաստեղծների պոեզիայում կարևոր տեղ են զբաղեցնում սերը, կարոտը, մենությունը, հայրենիքը, հոգևոր որոնումները, ժամանակի զգացողությունը և մարդկային ներաշխարհը։ Սակայն նույն թեմաների գեղարվեստական մեկնաբանությունը նրանց ստեղծագործություններում ունի տարբեր երանգներ և կառուցվածքային լուծումներ, ինչը թույլ է տալիս խոսել ոչ միայն ընդհանրությունների, այլև ինքնատիպության մասին։ Առանձնահատուկ ուշադրություն կարող է դարձվել քնարական հերոսի կերպարին։ Երկու հեղինակների մոտ էլ բանաստեղծական խոսքը հաճախ կառուցվում է անհատի ներքին ապրումների և հոգեբանական վիճակների բացահայտման շուրջ, սակայն այդ ներաշխարհի արտահայտման ձևերը պայմանավորված են յուրաքանչյուր հեղինակի անհատական գեղագիտական համակարգով։ Համեմատական վերլուծությունը կարող է ցույց տալ, թե ինչպես են անձնական զգացմունքները վերածվում ավելի լայն մշակութային և ազգային իմաստ ունեցող գեղարվեստական պատկերների։ Կարևոր ուղղություն է նաև հայրենիքի թեմայի ուսումնասիրությունը։ Թեքեյանի և Տերյանի ստեղծագործություններում հայրենիքի գաղափարը կապված է ոչ միայն տարածքի կամ պատմական հիշողության, այլև հոգևոր պատկանելության, ազգային ինքնության և կորուստների զգացողության հետ։ Այս թեմայի համադրումը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու երկու բանաստեղծների ազգային մտածողության առանձնահատկությունները և նրանց պոեզիայի պատմամշակութային ենթատեքստը։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ նաև սիրային և փիլիսոփայական քնարերգության ընդհանրություններին։ Սերը նրանց ստեղծագործություններում հաճախ հանդես է գալիս որպես մարդու ներաշխարհը բացահայտող և գոյության ավելի խոր իմաստների հասնելու միջոց։ Մենության, անցողիկության և կորուստի թեմաները նույնպես ձեռք են բերում ոչ միայն անձնական, այլև համամարդկային նշանակություն։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում լեզվական և ոճական համեմատությունը։ Կարող են ուսումնասիրվել բառապաշարի ընտրությունը, պատկերավորման միջոցները, խորհրդանշական պատկերները, երաժշտականությունը, ռիթմը, ինտոնացիան և բանաստեղծական ձևի առանձնահատկությունները։ Այս տեսանկյունից երկու հեղինակների համադրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու հայ քնարերգության արդիականացման տարբեր ուղիներ և յուրաքանչյուրի ներդրումը ժամանակակից բանաստեղծական լեզվի զարգացման գործում։ «Գրական առնչություններ» հասկացությունը կարող է ուսումնասիրվել ինչպես ուղղակի ազդեցությունների և փոխադարձ արձագանքների, այնպես էլ ավելի լայն գրական-մշակութային համատեքստի տեսանկյունից։ Կարևոր է տարբերակել փաստացի կենսագրական կամ ստեղծագործական կապերը թեմատիկ ու գեղագիտական ընդհանրություններից՝ խուսափելով միայն նմանությունների հիման վրա ուղղակի ազդեցություն ենթադրելուց։ Այս մոտեցումը հնարավորություն է տալիս ավելի հիմնավորված գնահատել երկու հեղինակների հարաբերությունը հայ գրականության ընդհանուր զարգացման գործընթացում։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը նպատակ ունի ներկայացնել Թեքեյանի և Տերյանի ստեղծագործությունները ոչ թե միայն զուգահեռաբար, այլև միմյանց հետ փոխհարաբերության և նույն գրական դարաշրջանի համատեքստում։ Նրանց պոեզիայի համեմատական քննությունը կարևոր է հայ նորագույն քնարերգության գեղագիտական բազմազանությունը, ազգային և անհատական թեմաների փոխկապակցվածությունը և 20-րդ դարասկզբի հայ բանաստեղծական մտածողության զարգացման առանձնահատկությունները հասկանալու համար։

Քաղաքագիտություն

Այս գիրքը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության պետական կառավարման համակարգի կատարելագործման գործընթացում տեղեկատվական տեխնոլոգիաների կիրառման ուսումնասիրությանը՝ ներկայացնելով ժամանակակից կառավարման արդյունավետության բարձրացման կարևոր ուղղություններից մեկը։ Աշխատանքում վերլուծվում են թվային լուծումների ներդրման հնարավորությունները պետական կառավարման ոլորտում, էլեկտրոնային կառավարման համակարգերի զարգացման առանձնահատկությունները, կառավարման գործընթացների ավտոմատացման և տեղեկատվական հոսքերի արդյունավետ կազմակերպման մեխանիզմները։ Գրքում քննարկվում են պետական ծառայությունների որակի բարելավման, կառավարման թափանցիկության բարձրացման, որոշումների ընդունման արդյունավետության և քաղաքացիների հետ փոխգործակցության կատարելագործման ուղիները՝ տեղեկատվական տեխնոլոգիաների կիրառմամբ։ Այն կարող է օգտակար լինել պետական կառավարման մասնագետների, ՏՏ ոլորտի փորձագետների, տնտեսագետների, հետազոտողների, ուսանողների և թվային կառավարման զարգացման հարցերով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Գյուղատնտեսություն

Աշխատությունը նվիրված է պոմիդորի սելեկցիայի համար հեռանկարային նոր ելանյութի համալիր ուսումնասիրմանը, արժեքավոր հատկանիշների գնահատմանը և լավագույն ձևերի հետագա բուծական ծրագրերում օգտագործման հնարավորությունների բացահայտմանը։ Հետազոտության հիմքում տարբեր ծագում և կենսաբանական առանձնահատկություններ ունեցող սորտերի, գծերի, հիբրիդների ու այլ գենետիկական ձևերի համեմատական ուսումնասիրությունն է՝ նպատակ ունենալով առանձնացնել այնպիսի նմուշներ, որոնք կարող են ծառայել որպես կարևոր հատկանիշների աղբյուր նոր սորտերի և հիբրիդների ստեղծման համար։ Սելեկցիոն ելանյութը դիտարկվում է որպես բույսերի բարելավման գործընթացի հիմնական գենետիկական հիմք, քանի որ վերջնական արդյունքը մեծապես կախված է սկզբնական ձևերի բազմազանությունից, դրանց ժառանգական առանձնահատկություններից և նպատակային հատկանիշների ճիշտ ընտրությունից։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է բույսերի աճի և զարգացման տեմպերի, վաղահասության, բերքատվության, պտղի ձևաբանական և ապրանքային հատկանիշների, որակական ցուցանիշների, շրջակա միջավայրի պայմաններին հարմարվողականության և հիվանդությունների նկատմամբ կայունության գնահատման վրա։ Առանձին նմուշների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտել արժեքավոր հատկանիշների համակցություններ և ընտրել ծնողական ձևեր, որոնց ներգրավումը խաչասերման ծրագրերում կարող է նպաստել ցանկալի հատկություններով նոր սելեկցիոն նյութի ստացմանը։ Կարևոր տեղ է հատկացվում ելանյութի գենետիկական բազմազանությանը։ Սելեկցիոն աշխատանքի արդյունավետության համար անհրաժեշտ է ունենալ հնարավորինս բազմազան սկզբնական նյութ, քանի որ գենետիկական սահմանափակ բազան նվազեցնում է նոր արժեքավոր համակցությունների ստացման հավանականությունը։ Այդ պատճառով ուսումնասիրվող հավաքածուում կարող են ընդգրկվել տեղական և ներմուծված սորտեր, սելեկցիոն գծեր, հիբրիդային ձևեր և այլ գենետիկական աղբյուրներ։ Դրանց համեմատությունը հնարավորություն է տալիս որոշել յուրաքանչյուր նմուշի առավելություններն ու սահմանափակումները և առանձնացնել այն հատկանիշները, որոնք նպատակահարմար է փոխանցել հետագա սերունդներին։ Ուսումնասիրության կարևոր բաղադրիչ է ֆենոլոգիական դիտարկումների իրականացումը։ Գնահատվում են բույսերի զարգացման հիմնական փուլերի ժամկետները՝ ծլումից և վեգետատիվ աճից մինչև ծաղկում, պտղակալում և բերքի հասունացում։ Այս տվյալները հատկապես կարևոր են վաղահաս և տարբեր մշակության պայմաններին հարմարեցված ձևերի ընտրության համար։ Վաղ հասունացող նմուշները կարող են առանձնահատուկ սելեկցիոն արժեք ունենալ այն շրջաններում, որտեղ վեգետացիոն շրջանը սահմանափակ է կամ անհրաժեշտ է շուկա վաղաժամ արտադրանք մատակարարել։ Միաժամանակ ուսումնասիրվում է պտղաբերության տևողությունը և բերքի ձևավորման դինամիկան, ինչը թույլ է տալիս տարբերակել վաղ, միջին և ավելի ուշ հասունացող ձևերը։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում բերքատվությանը և դրա կառուցվածքային բաղադրիչներին։ Գնահատվում են մեկ բույսի վրա ձևավորվող պտուղների քանակը, դրանց միջին զանգվածը, ընդհանուր բերքը և ապրանքային արտադրանքի բաժինը։ Բարձր բերքատվությունը դիտարկվում է այլ կարևոր հատկանիշների հետ համատեղ, քանի որ միայն բերքի մեծ քանակը բավարար չէ բարձրարժեք սորտ ստեղծելու համար։ Անհրաժեշտ է, որ բերքատվությունը համակցվի պտղի որակի, կայունության, հասունացման համապատասխան ժամկետների և մշակության պայմաններին հարմարվողականության հետ։ Հետազոտության ընթացքում առանձնացվում են այն ձևերը, որոնք տարբեր տարիներին կամ փորձարկման պայմաններում ցուցաբերում են համեմատաբար կայուն արդյունքներ։ Պտղի ձևաբանական հատկանիշների ուսումնասիրությունը ներառում է չափի, զանգվածի, ձևի, գունավորման, մակերեսի և կառուցվածքային այլ առանձնահատկությունների գնահատում։ Այս հատկանիշները կարևոր են ինչպես սելեկցիոն, այնպես էլ ապրանքային տեսանկյունից, քանի որ տարբեր օգտագործման ուղղություններ պահանջում են տարբեր բնութագրերով արտադրանք։ Թարմ օգտագործման համար նախատեսված ձևերի դեպքում կարող են կարևորվել արտաքին տեսքը, համային հատկությունները և պտղի համապատասխան կառուցվածքը, իսկ վերամշակման համար նախատեսված ձևերի դեպքում՝ տեխնոլոգիական հատկությունները, պտղի ամրությունը և հումքի որակական կայունությունը։ Առանձին ուղղություն է պտուղների կենսաքիմիական և սննդային արժեքի գնահատումը։ Սելեկցիոն նյութի համեմատության ժամանակ կարող են ուսումնասիրվել չոր նյութերի, շաքարների, օրգանական թթուների, վիտամինների, պիգմենտների և որակի հետ կապված այլ բաղադրիչների պարունակությունը։ Նման գնահատումը հնարավորություն է տալիս ընտրել ոչ միայն բարձր բերքատու, այլև սննդային և տեխնոլոգիական բարձր արժեք ունեցող ձևեր։ Հատկապես կարևոր է մի քանի դրական հատկանիշների միաժամանակյա համակցումը, քանի որ ժամանակակից սելեկցիայի նպատակներից մեկը բազմակողմանիորեն արժեքավոր սորտերի և հիբրիդների ստեղծումն է։ Կարևոր տեղ է հատկացվում շրջակա միջավայրի անբարենպաստ գործոնների նկատմամբ հարմարվողականությանը։ Ջերմաստիճանի տատանումները, խոնավության պակասը կամ ավելցուկը, հողային պայմանները և այլ գործոններ կարող են զգալիորեն ազդել բույսերի աճի ու բերքատվության վրա։ Այդ պատճառով տարբեր նմուշների համեմատական փորձարկումը հնարավորություն է տալիս առանձնացնել այն ձևերը, որոնք պահպանում են իրենց հիմնական տնտեսական արժեքավոր հատկանիշները փոփոխվող պայմաններում։ Հարմարվողականությունը դիտարկվում է որպես կարևոր սելեկցիոն հատկանիշ, հատկապես այն դեպքում, երբ նախատեսվում է նոր ձևերի մշակություն որոշակի հողակլիմայական գոտիներում։ Ուսումնասիրվում է նաև հիվանդությունների և վնասակար կենսաբանական գործոնների նկատմամբ դիմադրողականությունը։ Կայուն ելանյութի օգտագործումը սելեկցիայում հնարավորություն է տալիս ստեղծել այնպիսի ձևեր, որոնց մշակության ընթացքում հնարավոր է նվազեցնել բերքի կորուստները և բարձրացնել արտադրության կայունությունը։ Առանձնացվում են այն նմուշները, որոնք բնական կամ փորձարարական պայմաններում ցուցաբերում են համեմատաբար բարձր դիմադրողականություն և կարող են օգտագործվել որպես համապատասխան հատկանիշների գենետիկական աղբյուրներ։ Հետազոտության մեթոդաբանական կարևոր բաղադրիչ է նմուշների համեմատական գնահատումը միասնական չափանիշներով։ Դաշտային փորձերը, ֆենոլոգիական դիտարկումները, ձևաբանական նկարագրությունները, բերքի հաշվառումը և անհրաժեշտ լաբորատոր ուսումնասիրությունները հնարավորություն են տալիս յուրաքանչյուր ձևի վերաբերյալ ստանալ բազմակողմանի տվյալներ։ Ստացված արդյունքների վիճակագրական մշակումը նպաստում է պատահական տատանումների և իրական սելեկցիոն տարբերությունների առանձնացմանը։ Հատկանիշների փոփոխականության ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս գնահատել նաև դրանց կայունությունը և ընտրության արդյունավետությունը։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում հատկանիշների միջև փոխկապակցվածությանը։ Օրինակ՝ պտղի զանգվածի, պտուղների քանակի և ընդհանուր բերքատվության հարաբերակցությունը կարող է կարևոր նշանակություն ունենալ բարձր բերքատու ձևերի ընտրության ժամանակ։ Նույն կերպ վաղահասությունը կարող է փոխկապակցված լինել բերքի կառուցվածքի կամ պտղի որոշ որակական հատկանիշների հետ։ Նման կապերի բացահայտումը հնարավորություն է տալիս սելեկցիոն աշխատանքում ավելի հիմնավորված ընտրություն կատարել և կանխատեսել տարբեր հատկանիշների համատեղ փոփոխության հնարավորությունները։ Հետազոտության հաջորդ կարևոր փուլը լավագույն նմուշների ընդգրկումն է բուծական գործընթացում։ Արժեքավոր ձևերը կարող են ընտրվել որպես ծնողական բաղադրիչներ խաչասերումների համար՝ ելնելով դրանց առավել արտահայտված հատկանիշներից։ Ծնողական զույգերի ընտրության ժամանակ նպատակահարմար է համադրել միմյանց լրացնող հատկություններ ունեցող ձևերը, օրինակ՝ բարձր բերքատվությունը միավորել վաղահասության, պտղի բարձր որակի կամ դիմադրողականության հետ։ Ստացված հիբրիդային սերունդներում իրականացվող հետագա ընտրությունը հնարավորություն է տալիս առանձնացնել ցանկալի հատկանիշների նոր համակցություններ և ձևավորել հեռանկարային սելեկցիոն գծեր։ Կարևորվում է նաև ընտրված նյութի բազմամյա գնահատումը։ Մեկ աճեցման շրջանի տվյալները միշտ չէ, որ բավարար են նմուշի իրական սելեկցիոն արժեքը որոշելու համար, քանի որ եղանակային և մշակության պայմանները կարող են զգալի ազդեցություն ունենալ հատկանիշների դրսևորման վրա։ Տարբեր տարիների տվյալների համադրումը հնարավորություն է տալիս գնահատել գենոտիպի կայունությունը և առանձնացնել այն ձևերը, որոնց դրական հատկությունները պահպանվում են փոփոխվող միջավայրում։ Այս մոտեցումը հատկապես կարևոր է արտադրության համար նախատեսված ապագա սորտերի ընտրության ժամանակ։ Աշխատության գործնական նշանակությունը կապված է տեղական պայմաններին համապատասխան նոր և կատարելագործված սորտերի ու հիբրիդների ստեղծման համար արժեքավոր գենետիկական աղբյուրների առանձնացման հետ։ Նոր ելանյութի համակարգված ուսումնասիրությունը կարող է ընդլայնել սելեկցիոն ծրագրերի գենետիկական բազան, նպաստել բարձր բերքատվության, որակյալ արտադրանքի, վաղահասության, հարմարվողականության և կայունության համակցմամբ ձևերի ստացմանը։ Միաժամանակ հավաքածուի գնահատման արդյունքները կարող են հիմք հանդիսանալ հետագա գենետիկական, ֆիզիոլոգիական և ագրոկենսաբանական հետազոտությունների համար։ Ընդհանուր առմամբ նյութը ներկայացնում է պոմիդորի սելեկցիոն գործընթացի կարևոր փուլերից մեկը՝ սկզբնական գենետիկական բազմազանության ուսումնասիրությունից և արժեքավոր ձևերի ընտրությունից մինչև դրանց նպատակային ներգրավումը նոր բուծական ծրագրերում։ Այն կարող է օգտակար լինել բույսերի սելեկցիայի, գենետիկայի, բանջարաբուծության, սերմնաբուծության և գյուղատնտեսական կենսաբանության ոլորտների հետազոտողների, սելեկցիոներների, ագրոնոմների, դասախոսների և ուսանողների համար։

Lեզվաբանություն

Շարունակելով առաջին հատորի գաղափարական գիծը՝ ներկայացնում է լեզվաբանական մտքի զարգացման հաջորդ փուլերը՝ հիմնականում կենտրոնանալով նոր և ժամանակակից լեզվաբանական ուղղությունների վրա։ Գիրքը մանրամասն վերլուծում է լեզվաբանության տարբեր դպրոցների և տեսությունների ձևավորումն ու փոխազդեցությունը՝ անդրադառնալով կառուցվածքաբանական, համեմատական-պատմական, սոցիոլեզվաբանական և այլ մոտեցումների զարգացմանը։ Հեղինակը ներկայացնում է նաև տարբեր երկրների և գիտական կենտրոնների դերը լեզվաբանության առաջընթացում՝ առանձնացնելով նշանավոր գիտնականների ներդրումը և նրանց տեսական ժառանգության ազդեցությունը հետագա հետազոտությունների վրա։ Աշխատությունը աչքի է ընկնում իր համակարգվածությամբ և վերլուծական խորությամբ՝ համադրելով փաստական նյութը տեսական ընդհանրացումների հետ, ինչը հնարավորություն է տալիս ընթերցողին հասկանալ լեզվաբանական գաղափարների զարգացման օրինաչափությունները։ Գիրքը նախատեսված է լեզվաբանների, բանասիրական ֆակուլտետների ուսանողների, գիտաշխատողների և բոլոր նրանց համար, ովքեր հետաքրքրված են լեզվի գիտական ուսումնասիրության պատմությամբ և տեսությամբ։

Մաթեմատիկա

Աշխատանքը նվիրված է քվանտային դաշտի տեսության երկչափ և քառաչափ մոդելների խորքային ուսումնասիրությանը՝ հատուկ ուշադրություն դարձնելով ոչ խոտորումային մեթոդներին, որոնք հնարավորություն են տալիս հետազոտել այն երևույթները, որոնք չեն կարող լիարժեք նկարագրվել սովորական խոտորումային մոտեցումների միջոցով։ Ուսումնասիրության հիմքում ընկած է քվանտային համակարգերի կառուցվածքի, փոխազդեցությունների և դինամիկայի վերլուծությունը այնպիսի պայմաններում, երբ փոխազդեցության ուժգնությունը կամ տեսության այլ պարամետրերը թույլ չեն տալիս սահմանափակվել հաջորդական մոտարկումներով։ Երկչափ տեսությունները կարևոր դեր ունեն քվանտային դաշտի տեսության հիմնարար հատկությունների ուսումնասիրության մեջ, քանի որ դրանք հաճախ թույլ են տալիս ստանալ ավելի ճշգրիտ և ամբողջական արդյունքներ ու բացահայտել այնպիսի կառուցվածքներ, որոնք կարող են ծառայել որպես ավելի բարդ տեսությունների մոդելներ։ Քառաչափ դեպքի ուսումնասիրությունը, իր հերթին, ուղղված է ավելի իրատեսական ֆիզիկական համակարգերի և հիմնարար փոխազդեցությունների նկարագրությանը՝ ներառելով քվանտային դաշտերի, համաչափությունների, փոխազդեցությունների և վակուումային վիճակների հետ կապված խնդիրներ։ Ոչ խոտորումային մոտեցումները կարող են ներառել ճշգրիտ լուծումների, երկակիությունների, ինտեգրալային մեթոդների, ռենորմավորման խմբի, տոպոլոգիական և այլ տեսական գործիքների կիրառություն՝ համակարգերի ամբողջական հատկությունները բացահայտելու նպատակով։ Աշխատանքը կարևոր է հատկապես այն տեսական խնդիրների համար, որոնց դեպքում խոտորումային հաշվարկները սահմանափակ կիրառելիություն ունեն կամ չեն արտացոլում համակարգի ոչ տրիվիալ դինամիկան։ Ուսումնասիրության արդյունքները կարող են նպաստել ուժեղ փոխազդեցություններով քվանտային համակարգերի, փուլային անցումների, ոչ տրիվիալ վակուումային կառուցվածքների և քվանտային տեսությունների ընդհանուր մաթեմատիկական ու ֆիզիկական հատկությունների ավելի խոր ըմբռնմանը։ Այն նախատեսված է հիմնականում տեսական և մաթեմատիկական ֆիզիկայի ոլորտի հետազոտողների ու մասնագետների համար և ներկայացնում է քվանտային դաշտի տեսության բարդ խնդիրների ուսումնասիրման առաջադեմ մոտեցումներ։