Հայաստանի ԳԿՀ-երը 1980 թվականին։ Աշխատանքների վերլուծություն և մեթոդական հանձնարարականներ

Պատմություն

Սա քաղաքագիտական և միջազգային հարաբերությունների ոլորտի գիտական ուսումնասիրություն է, որը նվիրված է Թուրքիայի արտաքին քաղաքականության հիմնական ուղղությունների, սկզբունքների և վերափոխումների վերլուծությանը «Արդարություն և զարգացում» կուսակցության իշխանության առաջին տասնամյակում՝ 2002–2012 թվականներին։ Աշխատության մեջ ուսումնասիրվում են այդ ժամանակաշրջանում Թուրքիայի արտաքին քաղաքական ռազմավարության ձևավորման ներքին և արտաքին գործոնները, տարածաշրջանային և գլոբալ դերակատար դառնալու ձգտումները, ինչպես նաև երկրի դիվանագիտական ակտիվության ընդլայնման առանձնահատկությունները։ Վերլուծվում են Թուրքիայի հարաբերությունները հարևան պետությունների, Եվրոպայի, Միացյալ Նահանգների, Ռուսաստանի, Մերձավոր Արևելքի և Կովկասի երկրների հետ, ինչպես նաև «զրո խնդիր հարևանների հետ» քաղաքականության գաղափարական հիմքերը, դրա գործնական իրականացումն ու արդյունքները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում արտաքին քաղաքականության վրա ներքաղաքական գործընթացների, տնտեսական զարգացման, անվտանգության մարտահրավերների և տարածաշրջանային հակամարտությունների ազդեցությանը։ Աշխատությունը կարևոր նշանակություն ունի միջազգային հարաբերությունների, քաղաքագիտության և տարածաշրջանային ուսումնասիրությունների ոլորտներում՝ ներկայացնելով 21-րդ դարի սկզբին Թուրքիայի արտաքին քաղաքականության զարգացման միտումները և դրանց ազդեցությունը տարածաշրջանային ու միջազգային գործընթացների վրա։

Պատմություն

Այս գիրքը ուսումնասիրում է հայ ազատագրական շարժումների զարգացումը XV դարի կեսերից մինչև XVIII դարի վերջ՝ ներկայացնելով ազգային-ազատագրական գաղափարների ձևավորման պատմական նախադրյալները և դրանց դրսևորումները տարբեր շրջաններում։ Այն անդրադառնում է այն քաղաքական, սոցիալական և կրոնական պայմաններին, որոնք նպաստել են ազատագրական պայքարի գաղափարների առաջացմանը Օսմանյան և Պարսկական տիրապետությունների պայմաններում։ Գրքում մանրամասն քննարկվում են նաև հայ քաղաքական մտքի ներկայացուցիչների, հոգևորականության և առևտրական-սոցիալական շերտերի դերը ազատագրական ծրագրերի մշակման և տարածման գործում։ Հեղինակը վերլուծում է տարբեր ազատագրական նախագծեր, դիվանագիտական նախաձեռնություններ և զինված պայքարի փորձեր՝ ընդգծելով դրանց ազդեցությունը հայ ժողովրդի ազգային ինքնագիտակցության ձևավորման վրա։ Նյութը հիմնված է պատմական աղբյուրների և հետազոտությունների վրա՝ ներկայացնելով ազատագրական շարժումները որպես երկարատև և բազմաշերտ գործընթաց, որը նախապատրաստել է հետագա պետականության վերականգնման գաղափարները։

Պատմություն

Աշխատությունը նվիրված է IX-XI դարերում հայ բնակչության գաղթի գործընթացների և Լեռնային Կիլիկիայի հարակից երկրներում հայկական իշխանությունների ձևավորման ու զարգացման ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում են այն քաղաքական, ռազմական, տնտեսական և սոցիալական պայմանները, որոնք նպաստել են Հայաստանի տարբեր շրջաններից հայ բնակչության տեղաշարժերին դեպի Կիլիկիա և հարակից տարածքներ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում Բյուզանդական կայսրության և տարածաշրջանի այլ քաղաքական ուժերի վարած քաղաքականությանը, ռազմական բախումներին և վարչական փոփոխություններին, որոնք էական ազդեցություն են ունեցել բնակչության տեղաշարժերի և նոր հայկական բնակավայրերի ձևավորման վրա։ Ուսումնասիրվում են գաղթական հայերի բնակության վայրերը, նրանց տնտեսական ու հասարակական գործունեությունը, տեղական բնակչության հետ փոխհարաբերությունները և նոր միջավայրում ազգային ու մշակութային ինքնության պահպանման գործընթացները։ Աշխատության կարևոր ուղղություններից է հայկական իշխանությունների առաջացման պատմական նախադրյալների ուսումնասիրությունը, դրանց քաղաքական կարգավիճակը, տարածքային ընդգրկումը, կառավարման առանձնահատկությունները և տարածաշրջանային հարաբերություններում ունեցած դերը։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ նաև հայ իշխանական տների և ռազմական ուժերի ձևավորմանը, նրանց մասնակցությանը տարածաշրջանի քաղաքական իրադարձություններին և Բյուզանդական ու այլ տերությունների հետ ունեցած հարաբերություններին։ Գաղթի և իշխանությունների ստեղծման գործընթացները դիտարկվում են որպես փոխկապակցված երևույթներ, քանի որ հայ բնակչության տեղաշարժերը նպաստել են նոր տնտեսական ու ժողովրդագրական կենտրոնների ձևավորմանը, իսկ հայկական իշխանությունների առաջացումը՝ այդ բնակչության քաղաքական և հասարակական կազմակերպմանը։ Կարևոր տեղ է հատկացվում հայկական բնակավայրերի, եկեղեցական կառույցների և մշակութային օջախների ձևավորմանը, որոնք նշանակալի դեր են ունեցել ազգային ինքնության պահպանման և հետագա հայկական պետական կազմավորումների զարգացման գործում։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս ավելի ամբողջական պատկերացում կազմելու Կիլիկիայի և հարակից տարածքների միջնադարյան պատմության մեջ հայկական գործոնի, հայ բնակչության միգրացիոն գործընթացների և հայկական քաղաքական ներկայության ընդլայնման մասին։ Ուսումնասիրությունը կարող է հետաքրքրել պատմաբաններին, հայագետներին, միջնադարյան պատմության և տարածաշրջանագիտության մասնագետներին, ինչպես նաև Կիլիկիայի հայկական պատմության և միջնադարյան գաղթերի խնդիրներով զբաղվող ուսանողներին ու հետազոտողներին։

Այլ առարկաներ

Այս աշխատանքը ներկայացնում է Հայաստանի գրադարանային համակարգի ներկա վիճակի համապարփակ վերլուծություն՝ անդրադառնալով ինչպես պետական, այնպես էլ համայնքային և կրթական հաստատություններին կից գործող գրադարանների նյութատեխնիկական բազային, տեղեկատվական ռեսուրսների հասանելիությանը և թվայնացման մակարդակին։ Ուսումնասիրության մեջ գնահատվում են գրադարանների դերը հասարակության կրթական և մշակութային զարգացման գործընթացներում, ինչպես նաև դրանց հարմարվողականությունը ժամանակակից տեղեկատվական տեխնոլոգիաների պայմաններին։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում այն խնդիրներին, որոնք խոչընդոտում են ոլորտի զարգացմանը, այդ թվում՝ ֆինանսավորման սահմանափակումները, գրքային ֆոնդերի հնացումը, մասնագիտական կադրերի պակասը և ժամանակակից թվային հարթակների անհավասար ներդրումը տարբեր տարածաշրջաններում։ Միաժամանակ քննարկվում են գրադարանների արդիականացման հնարավոր ուղղությունները՝ ներառյալ էլեկտրոնային գրադարանների զարգացումը, թվային կատալոգների ստեղծումը, ընթերցողների համար առցանց ծառայությունների ընդլայնումը և միջազգային փորձի կիրառումը։ Աշխատությունը նաև անդրադառնում է ապագա զարգացման հեռանկարներին՝ ընդգծելով գրադարանների դերի փոփոխությունը ոչ միայն որպես գրքային տեղեկատվության պահպանման կենտրոններ, այլև որպես գիտելիքի, կրթության և համայնքային փոխգործակցության բազմաֆունկցիոնալ հարթակներ։

Գրականություն

Ջեյմս Ջոյսը (1882–1941) համարվում է 20-րդ դարի գրականության ամենաաղմկահարույց և ազդեցիկ ստեղծագործողներից մեկը, որի գրական ժառանգությունը ձևավորել է ժամանակակից եվրոպական արձակի և նորաոճ նարատիվ տեխնիկայի հիմքերը։ «Ուլիս» ստեղծագործությունը, որը առաջին անգամ հրատարակվել է 1922 թվականին, ներկայացնում է դետալային ու բազմաշերտ մոտեցում առօրյա կյանքի, մարդու հոգեբանության և ներքին հոգեկան հոսքի արտահայտմանը։ Աշխարհահռչակ գործի առանցքային առանձնահատկությունն է Ջոյսի օգտագործած «ներքին հոսք» (stream of consciousness) տեխնիկան, որը թույլ է տալիս ընթերցողին անմիջականորեն դիտարկել կերպարների մտքերն ու զգացմունքները՝ ընդհատվող ժամանակային և տրամաբանական կառուցվածքով։ «Ուլիսը» ներկայացնում է Դուբլին քաղաքի մեկօրյա կյանքը՝ հետևելով Լեոփոլդ Բլումի ու այլ կերպարների առօրյա գործողություններին, որոնք արտացոլում են մարդու ներքին տագնապները, ցանկություններն ու հոգեբանական բարդությունները։ Ստեղծագործությունը համարվում է մեծ գրական դարաշրջանի խորհրդանիշ, որը փորձարարական ոճով և խորքային խորությամբ արտահայտում է ժամանակակից մարդու առօրեականության, ինքնության և հասարակական հարաբերությունների խնդիրները։ Ջոյսի աշխատանքը քննադատական և սիմվոլիկ շերտերով հագեցած է, ինչը թույլ է տալիս ուսումնասիրել այն որպես հասարակության, պատմության ու հոգեբանության հայեցակարգային մի ամբողջություն։ «Ուլիսը» մեծ ազդեցություն է ունեցել ոչ միայն գրականության, այլև ժամանակակից նարատիվ տեխնիկայի և մտավոր մշակույթի զարգացման վրա, վեր հանելով ստեղծագործողի ստեղծագործական ազատության և լեզվական նորարարության գաղափարը։ Այսպիսով, Ջեյմս Ջոյսի «Ուլիսը» համարվում է ժամանակակից գրականության գլուխգործոց, որը ընթերցողին ներգրավում է մարդու հոգեբանության բարդ աշխարհ, առօրյա կյանքի մանրամասների և գրական արտահայտչական նորաձևության մեջ։

Իրավաբանություն

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է իրավաբանական անձանց՝ որպես վարչական պատասխանատվության սուբյեկտների իրավական կարգավիճակի և պատասխանատվության առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է բացահայտել այն իրավական հիմքերը և պայմանները, որոնց առկայության դեպքում կազմակերպությունը կարող է ենթարկվել վարչական պատասխանատվության, ինչպես նաև ուսումնասիրել իրավաբանական անձանց նկատմամբ կիրառվող պատասխանատվության միջոցների առանձնահատկությունները։ Աշխատանքի շրջանակում վարչական պատասխանատվությունը դիտարկվում է որպես պետական իրավական ներգործության միջոց, որի նպատակն է կանխել և արձագանքել օրենքով սահմանված վարչական իրավախախտումներին, ապահովել իրավական նորմերի պահպանումը և նպաստել իրավակարգի պաշտպանությանը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում իրավաբանական անձի՝ որպես իրավունքի ինքնուրույն սուբյեկտի առանձնահատկություններին և այն հարցին, թե ինչպես է կազմակերպության գործողությունը կամ անգործությունը հանգեցնում վարչական պատասխանատվության։ Հետազոտության ընթացքում կարող են ուսումնասիրվել իրավաբանական անձի մեղավորության, պատասխանատվության առաջացման հիմքերի, իրավախախտման կազմի և կազմակերպության գործողությունների համար պատասխանատվության վերագրման իրավական չափանիշները։ Կարևոր ուղղություն է նաև իրավաբանական անձանց և նրանց պաշտոնատար անձանց պատասխանատվության հարաբերակցության ուսումնասիրությունը։ Աշխատանքում կարող են վերլուծվել այն դեպքերը, երբ նույն իրավախախտման շրջանակում պատասխանատվություն կարող է առաջանալ ինչպես կազմակերպության, այնպես էլ դրա ղեկավարի կամ այլ պատասխանատու պաշտոնատար անձի համար՝ հաշվի առնելով յուրաքանչյուր սուբյեկտի իրավական կարգավիճակը և վարքագիծը։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում վարչական տույժերի տեսակներին, դրանց նշանակման կարգին, չափորոշիչներին և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքներին։ Հետազոտությունը կարող է ներառել նաև վարչական իրավախախտումների վերաբերյալ գործերի քննության ընթացակարգը, իրավաբանական անձի դատավարական իրավունքներն ու պարտականությունները, ապացուցման հարցերը, վարչական ակտերի բողոքարկման հնարավորությունները և դատական պաշտպանության մեխանիզմները։ Ուսումնասիրության կարևոր բաղադրիչ կարող է լինել տարբեր իրավական համակարգերի համեմատական վերլուծությունը՝ իրավաբանական անձանց վարչական պատասխանատվության վերաբերյալ ընդհանուր մոտեցումները և ազգային օրենսդրության առանձնահատկությունները բացահայտելու նպատակով։ Աշխատանքը կարող է անդրադառնալ նաև տնտեսության տարբեր ոլորտներում կազմակերպությունների կողմից թույլ տրվող իրավախախտումների առանձնահատկություններին, այդ թվում՝ տնտեսական գործունեության, հարկային հարաբերությունների, բնապահպանության, մրցակցության, աշխատանքի պաշտպանության և այլ ոլորտներում։ Հետազոտության արդյունքները կարող են ուղղված լինել իրավաբանական անձանց վարչական պատասխանատվության իրավական հիմքերի հստակեցմանը, պատասխանատվության կիրառման միասնական պրակտիկայի ձևավորմանը, կազմակերպությունների իրավունքների և օրինական շահերի պաշտպանության արդյունավետության բարձրացմանը և վարչական օրենսդրության կատարելագործմանը։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել իրավաբանների, իրավապահ մարմինների աշխատակիցների, կազմակերպությունների ղեկավարների, իրավաբանական ծառայությունների մասնագետների, ինչպես նաև վարչական իրավունքի և իրավաբանական անձանց պատասխանատվության հարցերով զբաղվող հետազոտողների համար։